अग्निः देवेषु मधुरया वाच्या च दूरगता बुद्धिमती जिह्वया प्रसिद्धः। स तया जिह्वया इह पूज्यांश्च सर्वान् उपयोज्य यज्ञार्थं आनयति, तान् मधुरं सोमं पाययति। तस्य धारा पर्वतस्येव प्रवहन्त्यः, विश्वं पोषयन्त्यः, अद्भुतः देवः। जातवेदाः, अनुग्रहशीलः, सर्वहितं च प्रार्थ्यं, तव अनुकम्पां अस्माकं दत्तु। प्राचीनकामधेनुः सोमं ददाति, तस्यां पुत्रः धर्ममार्गं गच्छति। सा तेजः उज्ज्वलाय वहति, अश्विनोः स्तुतिः प्रातः रचिता। सा सुवाहितैः अश्वैः सोमरसं वहति, हविर्यज्ञं पितरं प्रति ज्ञानवत् आरोहति। लोभिनां चिन्ताः दूरं नयतु, समीपात् समागताः वयं प्रार्थनां अश्विनोः प्रति कृतवन्तः। सुवाहितैः अश्वैः, सुविनिर्मितेन रथेन, हे अद्भुतौ अश्विनौ, शिलात् रचितं स्तोत्रं शृणुतम्। किं वा पुनः आगमनमार्गः, यं प्राचीनाः ऋषयः उक्तवन्तः? यद्वा चिन्तयेताम्, यद्वा आगच्छेताम्, सर्वजनाः वां आह्वयन्ति। मित्राः मधुराणि दानानि आरम्भे प्रथमं दत्तवन्तः। अनेकस्वेषु क्षेत्रेषु अश्विनोः आह्वानं गुञ्जति, उदारजनानां मध्ये स्तुतयः श्रूयन्ते। दिव्यैः मार्गैः इह आगच्छेताम्, अद्भुतौ, अत्र वां मधुरस्य निधयः। प्राचीनं निवासं, शुभं सख्यम्, युवानौ, जह्नोः अप्सु वां धनं। शुभं सख्यम् पुनर्नवयन्तु, मधुर्येण संयुक्ताः समं मुदामहे। वायुसंयुक्तौ, युवानौ, कुशला अश्विनौ, परिचारकैः सह, संयुक्तौ, नवौ। नासत्यौ, दिवस्य हविर्गृहीत्वा, सोमं पिबतम्, उदारौ, अनिर्दोषौ। अश्विनोः दानानि वाचाभिः परिवृतानि, प्रयत्नशीलानि, अव्याहतानि। रथः सोमरसं प्रसूतः शिलया चालितः, शीघ्रं दिवं भूमिं च विचरति। अश्विनौ, उत्तमः मधुयुक्तः सोमः वां कृते सिद्धः, गृह्ये आगच्छेताम्, पिबतम्। रथः महती रूपेण, कुशलया निर्मितः, सोमपेषणस्य अश्वैः चालितः आगच्छति। मित्रः वाच्या जनान् नियच्छति, पृथिवीं दिवं च धारयति। मित्रः अनिमिषेण नेत्रेण कुलान् पश्यति; घृतं मित्राय हविर्दत्तम्। मर्त्यः मित्रं उदारं, आदित्यं, धर्मेन शिक्षयन्तं, भक्त्या सेवेत। स न हन्यते, न नश्यति; रक्षितः दुःखं न प्राप्नोति, न समीपात् न दूरात्। रोगरहिताः, हविःसहिताः, मित्रं ज्ञात्वा, पृथिव्यां विस्तारे चरन्ति। आदित्यस्य धर्मं अनुवर्तयन्तः, मित्रस्य अनुग्रहं प्राप्नुमः। मित्रः पूज्यः, सौम्यः, राजा, श्रेष्ठेन शासनम् उत्पन्नः, प्रज्ञवान्। तस्य प्रसादे, पूज्य, सुखं प्राप्नुमः। महान् आदित्यः, श्रद्धया समीप्यः, जनान् नियच्छति, स्तुतः, सौम्यः। तस्मै, प्रियतमाय, घृतं अग्नौ मित्राय हविः दत्तम्। मित्रस्य रक्षणं, जनानां पोषकः, देवस्य अनुग्रहः, तेजः यशः च ददाति। महात्मना मित्रः दिवं व्याप्य, कीर्त्या पृथिवीं आवृत्य। मित्राय पञ्च जनाः साहाय्याय समर्पिताः; स सर्वान् देवान् वहति। मित्रः देवेषु, मनुष्येषु च, यः दर्भं विस्तारयति, तस्य मित्रः जातः, व्रते स्थिरः। इह, मनसैः, नराः, बन्धुत्वेन समागताः; उशिजः ऋषयः ज्ञानं प्राप्ताः, तैः कला रूपैः, येन सौधान्वनाः यज्ञस्य भागं प्राप्तवन्तः। तैः शक्तिभिः, कौशलैः, पात्राणि पेषितानि; तया बुद्ध्या गोः चर्मात् गोः निष्क्रमणं कृतम्; तेन मनसा द्वौ अश्वौ निर्मितौ; तेनैव, ऋभवः, दिव्यत्वं प्राप्तवन्तः। ऋभवः इन्द्रस्य सहचराः, मनोः पौत्राः, आपः सञ्चालितवन्तः; सौधान्वनाः, शमी वृक्षेण कौशलात्, अमृतत्वं प्राप्तवन्तः। सोमपेषणे इन्द्रेण सह रथेन याति; धनस्य स्वामी जातः, तेजसा दीप्तः; सौधान्वन ऋभवः कर्माणि, वीर्याणि, अनन्यदृश्यानि। इन्द्रः, ऋभुभिः सह, बलसम्पन्नः, सोमं पिबति, शुद्धं, बलिनं, हस्ताभिः; चिन्तया प्रेरितः, मगवन्, उत्सुकस्य गृहे सौधान्वनैः सह मुदं कुर्यात्। इन्द्रः, ऋभुभिः, बलसम्पन्नः, अत्र सोमपेषणे रमस्व, महाशब्दः; भगिन्यः यज्ञविधयः देवमानुषधर्मेण तव कृते सिद्धाः। इन्द्रः, ऋभुभिः, बलदातृभिः, अत्र स्तोत्रे, यज्ञे आगच्छतु; शतध्वजः, याचकाय दानैः, सहस्रशक्तिः, यज्ञस्य हवौ। उषा, प्रज्ञावती, उदारवती, गायकेन स्तुतिं गृह्णाति; प्राचीन देवी, नित्ययुवा, नित्यदानवती, धर्मं अनुवर्तति, सर्वव्यापिनी। दिव्या, अमृतरूपा उषा, रथेन दीप्त्या आगच्छतु, मधुरवाचं वहन्ती; सुवाहितैः अश्वैः, सुवर्णवर्णैः, बलसम्पन्नैः आगच्छतु। उषा, अस्मान् प्रति स्थित्वा, सर्वलोकान् प्रकाशयति; अमृतस्य चिन्हरूपा उपरि तिष्ठति; संयुक्ता, चक्रवत्, प्रतिदिनं नव्यं वर्धते। उदारवती उषा, पतिं प्रति पत्न्येव अन्वेषणं कुर्यात्, प्रभातस्य स्वामिनी; दीप्त्या, शुभदा, उज्ज्वलरश्मिभिः, दिवः अन्तात् पृथिवीं व्याप्य प्रसारिता। उषा, देवी, दीप्त्या, स्तुतिं श्रद्धया, सुन्दरैः स्तोत्रैः आनयतु; दिवि उच्चस्थित्या, तव बलं मधुयुतं स्रवति, तव तेजः उज्ज्वलमण्डले दीप्तं, अद्भुतं दृश्यते। उषा, ऋतस्य धारयित्री, दिव्यरश्मिभिः जाग्रति, शोभायुक्ता, पृथिव्यां दिवि मध्ये तिष्ठति; अग्ने, दीप्त्यां उषां इह आनयतु, अनुग्रहं धनं च इच्छन्ती। सत्यस्य अधारे, उषाः प्रज्वलिताः; महती देवी दिवं पृथिवीं प्रविष्टवती; मित्रस्य वरुणस्य महिमा महान्, सा सर्वत्र तेजः स्थापयति, चन्द्रवत्। एते स्तोत्राणि, युवान् प्रति, अस्वीकर्तुं न शक्यन्ति; इन्द्रवरुणौ, तव यशः कुत्र, येन शत्रुं मित्रेभ्यः दत्तम्? एषः, अतीव समृद्धः, नित्यनूतनः, वां साहाय्याय आह्वयति; इन्द्रवरुणौ, मरुतः सह, अहनि निशि च मे आह्वानं शृणुतम्। यद् धनं, इन्द्रवरुणौ, अस्माकं भवतु; मरुतः सर्ववीर्यं धनं ददातु; रक्षन्त्यः देव्यो, आश्रयैः अस्मान् रक्षन्तु; भारती पुजारी दानैः अस्मान् पोषयतु। बृहस्पते, हविःसहितं तुष्टः भव, सर्वदेवानां देवः; यजमानाय धनं दत्तु। शुद्धैः स्तोत्रैः, यज्ञे बृहस्पतिं पूजयेत्; तस्य अप्रतिमं बलं उत्पन्नम्। जनानां मध्ये, विविधरूपः, अजितः—बृहस्पतिः वरणीयः।