महद् एषां नाम शोभनं, हे प्राज्ञाः, यदा यूयं, हे देवाः, सर्वेन्द्राय भवन्ति। ऋभुभिः सह, हे सखिन् बहुप्रिय, प्रियैः सह, अस्माकं धियं सिद्धये समनयध्वम्। आर्यमन्, अदिति, यज्ञार्हे, वरुणस्य अचलानि व्रतानि—यूयं सन्तानैः अस्मान् संयोजयत, हे पन्थानः, अस्माकं मार्गः सुष्टुतः अस्तु, गवां च सम्पदस्तु। देवदूतः, नानारूपेण जातः, सर्वज्ञः, अनग्नः, अस्मभ्यं ब्रूयात्; पृथिवी, द्यौश्च, आपश्च, सूर्यः ताराभिः सह, अन्तरिक्षं च अस्मान् शृण्वन्तु। स्थिराः गिरयः, स्थाने स्थिताः, पुष्ट्या हृष्टाः, अस्मान् शृण्वन्तु; अदिति आदित्यैः सह, मरुतः च अस्मान् शुभया रक्षया रक्षन्तु। पित्रूणां पन्थाः सदा सुलभः अस्तु; देवाः मधुमद्भिः ओषधीः सिञ्चन्तु। भग, सख्ये मा विफलः भूः; अहं दानिनः गृहम् अक्षतः प्राप्नुयाम्। हे शीघ्रगम Agne, हविरादानं कुरु, अस्माकं जुहोतिभिः प्रकाशस्व; कीर्तिं प्रत्यक्षं दिहि। सर्वेषु प्रतिस्पर्धासु त्वं शत्रून् जयसि; सर्वैः शुभैः रश्मिभिः अस्मान् प्रकाशय। यदा प्रातः पूर्वाः उषसः प्रकाशन्ते, तदा गवां महद् अक्षयम् चिह्नम् जायते। देवेषु विधिम् अनुसृत्य, वीर्यवान् एषः आगच्छति; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। देवाः अत्र अस्मान् मा त्यजन्तु, न च प्राचीना पितरः, हे अग्ने, ये मार्गविदः। चिह्नं द्वयोः प्राचीना धाम्नोः अन्तर्गतं अस्ति; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। मम इच्छाः नानास्तानेषु विचरन्ति; शमेन प्राचीना वस्तूनि प्राप्नोमि। अग्निं सन्तप्त्वा, वयं सत्यम् भाषामहे; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। स एव राजा, विभागेन, नानास्थानेषु शयितः, शयमानैः संयुक्तः, वनेषु अनुवर्तते। एका माता वत्सं जनयति, अन्यया धार्यते; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। केचित्, पूर्वात्, उत्तरं न त्यजन्ति; सहसा, नवयुवानेषु, अन्तः जायन्ते। गर्भिण्यः वहन्ति, मूकः न भाषते; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। ते परे शेरते, अत्र द्विमातृकः बद्धः विचरति; एकः वत्सः विचरति। एते मित्रावरुणयोः विधानानि; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। द्विमातृकः होतारः, सभासु स्वराज्, अग्रे गच्छति, अधः अधिष्ठानम्। शोभनाः शोभनां वाचं वहन्ति; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। यथा वीरः समरान्ते सन्निहितः सर्वं पश्यति, तथा सः मनसि अन्तर् गवाम् अन्तः गच्छति; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। धूम्रदूतः अन्तर् कम्पमानः विचरति; महति अन्तः तेजसा विचरति। रूपाणि वहन् सर्वतः अस्मान् निरीक्षते; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। विष्णुः रक्षकः परमं मार्गं पाति, प्रियाण्य् अमृतधामानि धारयन्। अग्निः सर्वाणि लोकानि वेद; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। ते नानारूपे, यमलरूपे, अकल्पयन्; तयोः एका दीप्तिमती, अपराऽन्धकारा। हरिणी रक्तश्च, द्वे भगिन्यौ; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। यत्र माता च दुहितरश्च, उभे गवौ, सम्यक् पयः दुहतः, उभे समृद्ध्यै। सत्यम् आसीने, अन्तर् स्थिते; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। गावः आरोह्य, वत्सं अन्यत्र स्थापयति; केन सः तत्र स्थापितः? सा सत्यम् पयसा पूर्यमाणा स्रवति; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। पादेन नानारूपा धारयति, उन्नता तिष्ठति, त्रिभिः पादैः गच्छन्ती। सत्यधाम्नि अहं विचरामि, वेदन्वान्; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। यथा पादः अन्तर् स्थाप्यते, हे अद्भुत, तयोः मध्ये एकः गुह्यः, एकः प्रकाशः। मार्गः ऋजुः, किन्तु एकः विपथगः; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। गावः, अनवरतं दुहमानाः, अस्मभ्यं दुह्युः, समृद्धाः, अकल्पाः, अव्ययाः। नित्यनूतनाः, नित्ययुवानः भवन्ति; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। यदा वृषा अन्येषु गर्जति, सः बीजं अन्यस्मिन्गणे स्थापयति। सः रात्र्याः अधिपः, सः दाता, सः राजा; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। अद्य वयं शौर्यं कीर्तये, अश्वसंपदं जनानां, देवज्ञां प्रज्ञां च। षोडश युक्ताः, पञ्च पञ्च, एनम् वहन्ति; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। त्वष्टा, सविता, नानारूपधारी, प्रजाः पोषयित्वा, नानाविधं सृजति। सर्वे एते लोकाः तस्य एव; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। महती पृथिवी, समा, सुव्यवस्था, विस्तीर्णा द्यौः, तस्य ऐश्वर्ये प्रतिष्ठिते। वीरः धनार्थी श्रूयते; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। एषा पृथिवी, सर्वधारिणी, अस्माकं तिष्ठति, यथा राजा सर्वमित्रः। यथा वीराः अग्रे उपविष्टाः, आश्रये; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। ओषधयः, आपः, पृथिवी, हे इन्द्र, तव सम्पदं वहन्ति। वयं तव सखायः स्याम, तव दानानि विभजन्तः; एष एव एकं महद् ऐश्वर्यं देवेषु। न निपुणाः, न प्राज्ञाः, देवतानां प्रथमं, स्थिरं विधानं क्षपयन्ति। उभे लोकौ, अव्यभिचारिणी, स्वसीम्ना, न गिरयः, स्थिराः, पतन्ति। षड् वाहकाः, एकः एकाकी गच्छति, परमं ऋतं धारयन्; गावः उपसन्नाः। त्रयः महान्तः उपरि तिष्ठन्ति, स्थिराः; द्वौ गुह्यौ, एकः दृश्यते। त्रैधातुः वृषभः, नानारूपः, त्रिधातुः, प्रजावान्। त्रिमुखः, अधिपः, महाबलः; बीजधारः, नित्यवृषभः। एषां पन्थानां बोधित्वा, अहम् आदित्यस्य शोभनं नाम आह्वये। दिव्याः आपः अपि तस्मिन् रमन्ते, पृथक् गच्छन्त्यः, सर्वाः तमन्वन्ति। त्रीणि धामानि, त्रीणि नद्यः, त्रीणि प्राज्ञाः, तिस्रश्च मातरः, सभासु स्वराजः। धर्मिष्ठाः कन्याः तिस्रः, त्रयश्च दिवः, सभा अधितिष्ठन्ति। त्रिः दिवः, सवितः, अस्मभ्यं श्रियं ददातु; दिवसि दिवसि त्रीणि ज्योतिं ददातु। त्रिधा धनं नो ददातु, हे भग, हे त्राता, हे धीषणे, सम्पदर्थम्। त्रिः दिवः, सविता, बलिना, राजा मित्रावरुणौ शुभहस्तौ। आपः, उभे च लोकौ, सवितुः प्रेरणाय धनं इच्छन्ति। त्रीणि श्रेष्ठानि ज्योतिष्ठानानि, त्रयो वीराः प्रभोः अधिपत्यं कुर्वन्ति। धर्मिष्ठाः, बलिनः, दुर्धर्षाः; त्रिः दिवः, देवाः सभायाम् उपस्थिता भवन्तु। प्राज्ञाः मम कृते, विवेकेन, गवां विचरन्तीं, अरक्षिता, विविचुः। सा अपि एकदा, बहु पयः दुह्यते; इन्द्रः, अग्निः, अन्वेषिणश्च तद् तस्मात् प्राप्नुवन्। इन्द्रः च पूषा च, वीर्यवन्तौ, शुभहस्तौ, दिवि रममाणवदिव, तां दुहतुः। सर्वे देवाः तस्यां यत्नवन्तः, हे वसवः, अत्र वयं तव प्रसादं प्राप्नुयाम। वृषभस्य भार्याः तस्य वीर्यं इच्छन्ति, तं पूजयन्त्यः, गर्भं तस्मिन् जानन्ति। गावः वत्सकामाः विचरन्ति, अद्भुतरूपाणि वहन्त्यः। अहं उभौ लोकौ, सम्यक् संयुक्तौ, अश्मना युक्तेन, विवेकपूर्णया वाचा ब्रवीमि। एते, हे बहुदायिन्, मनवे उत्थाय, शोभनाः, यज्याः भवन्ति। एवं ऋषयः, बहवः देवाः, अग्निः, इन्द्रः, पूषा, भगः, मित्रावरुणौ, मरुतः, अदितिः, आदित्याः, विष्णुः, त्वष्टा, सविता—सर्वे, एकस्यैव महतो देवस्य ऐश्वर्ये प्रतिष्ठिताः, एकत्वेन सर्वं विश्वं धारयन्ति।