एकदा, दिव्यस्थानं स्थिरं जाग्रत् तिष्ठन्ति—समानं च पृथक्, दूरं च समीपं। तत्र भगिन्यः युवत्यः सञ्जाताः, युग्मनामानि घोषयन्ति। सर्वाणि जन्मानि पृथग् विविक्तानि, देवत्वस्य महत्त्वं धारयन्ति; न कम्पन्ते। चलच्चलानि, स्थिराणि च, एकः प्रभुः सर्वं नियच्छति—उड्डयनं, विचरन्ति, विविधानि, जातानि च। नित्यं पुरातनं, मध्ये प्रदेशे अहं समीपं गच्छामि; महापितुः स्रोतः अस्माकं जन्म भवति। यत्र देवाः मार्गदर्शकाः समागताः, विस्तीर्णे पथे, पृथक्, अन्तः स्थिताः। अहं दिवि पृथिव्यां च इयं स्तुतिं घोषयामि; तौ विस्तीर्णगर्भे शृणुताम्, अग्निं जिह्वां कृत्वा। मित्रः अधिपः, वरुणः, युवानः आदित्याः, ऋषयः, कीर्तिमन्तः च। सविता सुवर्णहस्तः, सुजिह्वः, त्रिः दिवः सभायाम् अधिपत्यं कृत्वा; देवेषु, हे सविता, स्तुतिं घोषितवान्; सर्वं श्रेयः अस्माकं दातु। दक्षः शुभहस्तः, आत्मस्तुतः, सत्यनिष्ठः देवः त्वष्टा, अस्माकं हिताय तानि ददातु। त्वं पूष्णा सह, हे ऋभवः, यज्ञे शिलाः उत्तिष्ठन्ति, तेन तुष्टाः। मरुतः रथैः विद्युत्सदृशैः, शूलधारिणः, दिव्यपुत्राः, सत्यजाः, अक्लान्ताः; सरस्वती यज्ञयोग्या, शृणु; धातृ धनं वीरैः शीघ्रैः ददातु। विष्णवे स्तुतयः, बहुधा बलवान्, कीर्तयः, यथा कर्मकाराः भागं भगाय यान्ति; विस्तीर्णगामिन्, प्राचीनं आह्वानं यस्य, यं बहवः मातरः, सृजित्र्यः, न विजयन्ति। इन्द्रः सर्वशक्त्या अधिपत्यं कृत्वा, उभे दिवे महत्त्वेन पूर्णवान्; नगरविध्वंसकः, वृत्रघ्नः, सेनया बलवान्, अस्माकं धनं समाहितु। नासत्यौ, पितरौ, बान्धवपृच्छकौ, अश्विनोः शुभं नाम; धनदौ, सर्ववस्तुनां दातृ, वरं रक्षन्ति, न प्रमाद्यन्ति। महद् वः शुभं नाम, हे विद्वांसः, यदा यूयं देवाः इन्द्राय सर्वं भवन्ति; ऋभुभिः, बहुहूयमित्र, प्रियैः सह, अस्माकं चिन्तां सफलतायै निर्मातु। अर्यमा, अदिति, यज्ञयोग्या, वरुणस्य अच्युतव्रताः; संततिं संयोजयन्तु, हे पथिकाः, पन्थाः फलदः भवतु, गवां सम्पत्तिः यात्रायै। देवदूतः, विविधरूपजः, सर्वज्ञः, निष्पापः, अस्माकं वदतु; पृथिवी, दिवः, आपः शृण्वन्तु; सूर्यः ताराभिः, विस्तीर्णमध्यक्षं च। महान्तः पर्वताः, स्थिरस्थानाः, पोषेण तुष्टाः, शृण्वन्तु; अदिति आदित्यैः शृणु, मरुतः शुभरक्षा ददतु। पितृपथः सदा सरलः भवतु; देवाः मधुना ओषधीन् सिञ्चन्तु; भगः, मित्रे न प्रमादय; उदारस्य गृहम् अहं अक्षतः गच्छेयम्। हे शीघ्रगामिन्, हविर्भिः तृप्तिं कुरु, दीप्तिं कुरु; कीर्तिं साक्षात् ददातु। हे अग्ने, सर्वस्पर्धायाम् शत्रून् जयसि; सर्वमङ्गलैः अस्मान् दीप्तिं कुरु। यदा पूर्वाः उषसः प्रकाशन्ते, महान्, अक्षयः गोः चिह्नं जायते। देवऋतं अनुसरन्, बलवान् आगच्छति; एकं महद् देवाधिपत्यं। देवाः अत्र न दूरं गच्छन्तु, न पितरः, हे अग्ने, मार्गवित्। चिह्नं द्वयोः पुरातनयोः वासयोः अस्ति; एकं महद् देवाधिपत्यं। मम इच्छाः बहुषु स्थानेषु विचरन्ति; शान्त्या पुरातनं प्राप्नुम् इच्छामि। अग्निं प्रज्वल्य, सम्यक् वदाम; एकं महद् देवाधिपत्यं। स एव राजा, पृथग् विभक्तः, शयानेषु संयुक्तः, वनान् अनुसरन्। एकं माता वत्सं जनयति, अन्याः धारयन्ति; एकं महद् देवाधिपत्यं। केचित् पूर्वात् उत्तरं न त्यजन्ति; सहसा, युवेषु, अन्तः जायन्ते। गर्भिण्यः जनयन्ति, मौनः न वदति; एकं महद् देवाधिपत्यं। ते परे स्थिताः, अत्र द्विमातृकः बद्धः गच्छति; एकं वत्सः विचरति। एषा मित्रवरुणयोः ऋतिः; एकं महद् देवाधिपत्यं। द्विमातृकः होतृ, सभायाम् अधिपः, अग्रे गच्छति, आधारः स्थितः। सुन्दर्यः सुन्दरं वचनं जनयन्ति; एकं महद् देवाधिपत्यं। यथा वीरः अन्ते युध्यन्, सर्वं पश्यति। मनसि अन्तः गच्छति, गोषु लुप्तः; एकं महद् देवाधिपत्यं। धूसरः दूतः अन्तः कम्पन् गच्छति; महति अन्तः दीप्त्या गच्छति। रूपाणि धारयन्, सर्वतः अस्मान् पश्यति; एकं महद् देवाधिपत्यं। विष्णुः रक्षकः उत्तमं पथं पालयति, प्रियं अमृतं वासं धारयन्। अग्निः सर्वलोकान् वेत्ति; एकं महद् देवाधिपत्यं। विविधं द्विरूपं सृजन्ति; तयोः एकं दीप्तिमान्, अन्यः कृष्णः। हरितः, रक्तः, द्वे भगिन्यः; एकं महद् देवाधिपत्यं। यत्र माता च पुत्री, उभे गोः, समानं क्षीरं ददातः, उभे पूरयन्ति। सत्यम् आसने, अन्तः उपविष्टे; एकं महद् देवाधिपत्यं। गोः आरोह्य, वत्सं अन्यत्र स्थापयति; केन सत्त्वेन स्थापितम्? सा, सत्यक्षीरस्य पूरणा, प्रवहति; एकं महद् देवाधिपत्यं। पादेन बहुरूपं धारयति; ऊर्ध्वं स्थित्वा, त्रिसंस्थानेन गच्छति। सत्यम् वासे गच्छामि, जानन्; एकं महद् देवाधिपत्यं। यथा पादं अन्तः स्थापितम्, हे अद्भुत, मध्ये एकः लुप्तः, एकः प्रकटः। पन्थाः सीधा, किन्तु एकः विचरति; एकं महद् देवाधिपत्यं। गावः सदा दुहन्तु, पूरयन्तु, अक्लान्ताः, न क्षीयन्ति। नित्यनूतनाः, नित्ययुवतिः भवन्ति; एकं महद् देवाधिपत्यं। यदा वृषभः अन्येषु गर्जति, बीजं अन्यत्र स्थापयति। रात्र्यां अधिपः, वितरणकर्ता, राजा; एकं महद् देवाधिपत्यं। वीर्यं, अश्वसम्पत्तिं, जनानां यशः, देवैः ज्ञातं ज्ञानं घोषयामः। षोडश युक्ताः, पञ्चपञ्च, तं तर्षन्ति; एकं महद् देवाधिपत्यं। त्वष्टा, सविता, बहुरूपः, प्राणीन् पोषयति, विविधं सृजति। सर्वे लोका यस्य; एकं महद् देवाधिपत्यं। पृथिवी, समा, सुव्यवस्था, विस्तीर्णं दिवः—तयोः धन्येन स्थितम्। वीरः धनं इच्छन्, शृण्वन्ति; एकं महद् देवाधिपत्यं। पृथिवी, सर्वधारिणी, अस्माकं तिष्ठति, यथा राजा सर्वमित्रः। यथा वीराः अग्रे उपविष्टाः, आश्रये; एकं महद् देवाधिपत्यं। ओषधयः, आपः, पृथिवी, हे इन्द्र, तव धनं धारयन्ति। वयं तव मित्राः, तव दानेषु भागिनः; एकं महद् देवाधिपत्यं। न कुटिलः न विद्वान्, प्रथमं स्थिरं देवऋतं क्षिप्रं करोति। द्वे लोकौ, विश्वास्ये, सीम्ना ज्ञाते, न पर्वताः स्थिराः, न क्षीयन्ते। षट् वहन्ति, एकः एकाकी गच्छति, उत्तमं ऋतं धारयन्; गावः समीपं आगच्छन्ति। त्रयो महान्तः उपरि स्थिताः, स्थिराः; द्वौ गूढौ, एकः दृश्यते। एवं, ऋषयोः वचनानुसारं, दिव्यस्य महत्त्वं, एकत्वं च, सर्वत्र प्रकटितम्।