इन्द्रः स्वैः प्रचुरैः श्रेयांसि सहचरैः अद्य अस्मभ्यं श्रेष्ठं ददातु, महाबलशाली विजेता च सः। यः नो द्वेष्टि, सः पराजितः भवतु; यं वयं द्विष्मः, तं प्राणः परित्यजतु। यथा शस्त्रं दहति, यथा कृपाणः छिनत्ति, तथा अग्निः प्रज्वलितः सान्नं फेनयति, हे इन्द्र। जनाः शरं न पश्यन्ति; आत्मानं प्राज्ञं मन्यन्ते, ते गावः विपथं नयन्ति। न शीघ्रं अश्वं शीघ्रैः प्रेरयन्ति, न गर्दभं अश्वेभ्यः अग्रे नयन्ति। हे इन्द्र, एते भारतस्य पुत्राः न पितृत्वं न पितामहतां जानन्ति। ते अश्वं मृत्यवे युञ्जते, न तिष्ठायै; ते धनुष्कृतं अश्वं रणाय परिवर्तयन्ति। एषः स्तोमः महतो ज्ञानाय, नित्यं स्तुतये सृष्टः, तं ते गृह्णन्ति। नोबलाः गणाः अस्मान् शृण्वन्तु; दिवि नित्यः अग्निः शृणोतु। महतो महिम्नि गाय, दिवि; पृथिव्यां, इच्छानया मम चेतसि स्पन्दते। यस्य स्तुतौ, यज्ञेषु, देवाः स्वैः सहचरैः सहानन्दन्ते। दिवो भूम्योर् ऋतं स्थिरं भवतु; तद् अस्मभ्यं महत् श्रेयः ददातु। एषा मे दिवि, हे अग्ने, भूम्यां च नमः; अहम् उपासे, अहम् निधिं अन्वेष्यामि। युवयोः प्राचीना, ऋतधृतः दिवः, विस्तीर्णानि भवन्ति, सत्यवदिन्यौ। नरः अपि, सभायां च यशस्यां च, त्वां, हे पृथिवि, नानाविद्यया पूजयन्ति। कः वास्तवतः वेद, कः अत्र वदेत्, केन देवेन ऋतस्य पन्था गम्यते? तेषु, अधमाः आसनानि दृश्यन्ते, दूरस्थाश्च, गुह्येषु यज्ञेषु, निहितेषु व्रतेषु। ऋषिः मानुषदृष्टिः ताम् अपश्यत्, सत्यगर्भे हृष्टाम्, विस्तीर्णाम्; ताः नानावसथानि अकुर्वन्, तन्तुवायः इव, एकचित्ताः, सहबुद्धयः। समानाः च पृथक् च, दूरस्थाः च समीपस्थाः च, ते दृढे स्थाने जाग्रति; भगिन्यः यौवनं गच्छन्त्यः, द्वन्द्वयोः नामानि घोषयन्ति। एतानि सर्वाणि जातानि पृथक्कृतानि, देवतानां महिमानं वहन्ति, न कम्पन्ते; चराचरं, एकः ईशः सर्वं पाति, पतत्रि, विचरन्, नानारूपः, जातः। पुरातनः सन्, अहम् मध्ये देशे उपैतुम् इच्छामि, महतः पितुः मूलात् अस्माकं जन्यः; यत्र देवाः, नेतारः इव, एकत्र स्थिताः, विशालायां पन्थसि, पृथक्, अन्तः। एषं स्तोमं अहम् दिवि भूम्यां च वदामि; तौ विस्तीर्णगर्भौ शृणोतां, अग्निं जिह्वाम् इव कृत्वा; मित्रः, राजा, वरुणः, युवानः, आदित्याः, ऋषयः, कीर्तिमन्तः च। सविता, हिरण्यपाणिः, सुजिह्वः, त्रिः दिवः, सभायाम् ईशानः; देवेषु, हे सवितः, त्वं स्तोत्रम् उद्घोषितवान्; सर्वं श्रेयः अस्मभ्यं ददातु। दक्षिणः, सुमन्युः, स्वयंस्तुतः, सत्यधृतः त्वष्टा, सः अस्मान् उपकृत्य तानि ददातु; त्वं पूष्णा, हे ऋभवः, रमध्वम्, ये यज्ञे शिलाः उत्तिष्ठन्ति। रथैः विद्युत्प्रभैः, हे मरुतः, शस्त्रपाणयः, दिवः पुत्राः, सत्यजाः, अक्षिता; सरस्वती, यज्ञिया, शृणोतु; धातः, बलवद्वीर्येण, शीघ्रं धनं अस्मभ्यं ददातु। विश्णवे, नानारूपाय, स्तोत्राणि, यथा कर्मकाराः भगाय भागं यान्ति; त्रीणि विक्रमणि यस्य, यः प्राचीनः आह्वानः, यं बह्व्यः मातरः, सृष्टिकर्तारः, न अतिवर्तन्ते। इन्द्रः, सर्वैः शक्तिभिः ईश्वरः, उभे दिवौ स्वेन महिम्ना अपूरयत्; पुरां दारयिता, वृत्रहा, बलसैन्ययुक्तः, सः अस्मभ्यं प्रचुरं धनं संगच्छतु। नासत्यौ, पितरौ, बान्धवपृच्छकौ, अश्विनोः सुन्दरं नाम; युवां धनदौ, सर्वरत्नदौ, दानं रक्षथः, अच्युतौ, अमायिनौ। महद् वः सुचेतसं नाम, हे प्राज्ञौ, यदा यूयं, हे देवाः, इन्द्राय सर्वं भूत्वा तिष्ठथः; ऋभुभिः, हे सखायौ, प्रियैः सह, अस्माकं धियं सिद्धये कल्पयतम्। अर्यमन्, अदिति, यज्ञ्या, अच्युतव्रतं वरुणस्य; युवं अस्मान् सुतरां संयोजयतम्, हे पन्थानः, अस्माकं मार्गः फलदः भवतु, गवां यातुं धनं भवतु। देवानां दूतः, नानारूपेण जातः, सः अस्मान् सर्वज्ञः, अनघः, अवदातु; पृथिवी, द्यौः, आपः च शृण्वन्तु, सूर्यः ताराभिः सह, बृहदन्तरिक्षं च। महान्तः पर्वताः शृण्वन्तु, स्थिराः स्थाने, पोषेण प्रमुदिताः; अदिति आदित्यैः सह शृणोतु, मरुतः शुभं रक्षां ददातु। पितृपथः सदा सुखः अस्तु, देवाः मधुना ओषधयः सिञ्चन्तु; भग, सख्ये मा विफलय, अहम् उदारस्य गृहम् अखिलेन प्राप्नुयाम्। हे शीघ्र, हविः भुङ्क्ष्व, अस्माकं होमैः दीद्य; प्रत्यक्षं यशः ददातु। हे अग्ने, सर्वेषु स्पर्धासु त्वं शत्रून् जयसि; सर्वैः शुभैः अस्मान् प्रकाशय। यदा उषसः, अन्याभ्यः पूर्वाः, प्रभान्ति, तदा महद् अविनाशि गोः चिह्नं जायते। देवेषु विधिम् अनुवर्त्य, महती शक्तिः आगच्छति; देवतानां महद् एकं ऐश्वर्यम्। देवाः अत्र अस्मान् मा परित्यजन्तु, न च प्राचीना पितरः, हे अग्ने, ये मार्गं जानन्ति। चिह्नं द्वयोः प्राचीनयोः गृहयोः अन्तः; देवतानां महद् एकं ऐश्वर्यम्। मे कामाः नानादिशं चरन्ति; अहम् प्राचीना अर्थानि शमेन इच्छामि। अग्निं प्रज्वाल्य, वयम् सम्यक् वदेम; देवतानां महद् एकं ऐश्वर्यम्। स एव राजा, विभागतः, नानास्थानेषु शयितः, शयानैः सह, वनेषु अनुगच्छन्। एका माता वत्सं जनयति, अपराऽस्य धारयति; देवतानां महद् एकं ऐश्वर्यम्। केचित् पूर्वात् परं न परित्यजन्ति; सहसा, नवयुवसु, अन्तः जायन्ते। गर्भिण्यः वहन्ति, तुष्णीं स्थितः न वदति; देवतानां महद् एकं ऐश्वर्यम्। ते पारं शेरते, अत्र द्विमातृकः बद्धः चरति; एकः वत्सः विचरति। एते मित्रवरुणयोः विधयः; देवतानां महद् एकं ऐश्वर्यम्। द्विमातृकः होतृ, सभायाम् अधिपः, अग्रे चरति, अधस्तात् अधिष्ठानम्। रम्याः रम्यं वदन्ति; देवतानां महद् एकं ऐश्वर्यम्। वीर इव समरान्ते, सः सर्वं पश्यति यत् पुरः स्थाप्यते। मनसि अन्तर्गतः, सः गवां मध्ये गूढः चरति; देवतानां महद् एकं ऐश्वर्यम्। हरितः दूतः अन्तः चरति, कम्पमानः; महत्यां सः प्रकाशेन चरति। रूपाणि वहन्, सः सर्वतः अस्मान् पश्यति; देवतानां महद् एकं ऐश्वर्यम्। विश्णुः पातिः उत्तमं पन्थानं रक्षति, प्रियं अमृतं धाम धारयन्। अग्निः सर्वाणि लोकानि जानाति; देवतानां महद् एकं ऐश्वर्यम्। ते नानारूपे द्वन्द्वे अकुर्वन्; तयोः एकं दीप्तिमान्, अपरं तमसि। हरिताः, रक्ताः, द्वे भगिन्यौ; देवतानां महद् एकं ऐश्वर्यम्। यत्र माता च दुहिता च, गोः रूपेण, सह दुहते, उभे प्रच्युत्य पयः ददातः। सत्यस्य स्थाने, अन्तः उपविशतः; देवतानां महद् एकं ऐश्वर्यम्। गाः आरोह्य, सा वत्सं अन्यत्र स्थापयति; केन भूतिना सा तं न्यधात्? सा, सत्यस्य पयसा स्फायमाना, स्रवति; देवतानां महद् एकं ऐश्वर्यम्। पदेना सा नानारूपा धारयति; सा ऊर्ध्वस्था, त्रिभिः पादैः चरन्ति। सत्यस्य धाम्नि अहम् चरामि, विज्ञाय; देवतानां महद् एकं ऐश्वर्यम्। एवं ऋचः अनुक्रमेण, देवतानां ऐश्वर्यं, ऋतं, सृष्टिं, यज्ञं च, एकत्वेन नानात्वेन च, ऋषयः प्रपश्यन्ति, स्तुवन्ति, उपासते च।