कुशिकाः समीपं आगच्छन्तु, सावधानाः भवतु; अश्वं धनाय विमुञ्चन्तु, सुदासे दत्तु। राजा वृतं अभिनिष्पत्तवान्; सः पूर्वे पश्चिमे च पूजां करोति, भूमौ उत्तमः। सः यः उभौ लोकौ—दिवं पृथिवीं च—तृप्तवान्, अहं इन्द्रं स्तुतवान्। विश्वामित्रस्य प्रार्थना एषां भारतानां रक्षां करोति। विश्वामित्राः इन्द्रं वज्रधरं प्रार्थयन्ति; सः अस्मभ्यं बहु दानानि ददातु। किकटेषु तव गावः किं कुर्वन्ति? ताः न दुग्धं ददति, न उष्णतां अनुभवन्ति। प्रमगन्दस्य बुद्धिं अस्मभ्यं आनय; उदारः भव, नीचशाखां अस्मभ्यं छिन्धि। जामदग्निना दत्तं, सर्पवत् विचारः विरोधी, महान् अभवत्। सूर्यकन्या अमरं, अव्ययम् यशः देवेषु विस्तारयति। सर्पवत् यशः एतेषु उत्पन्नः, पंचजनानां मध्ये कीर्तिं विस्तारयति। पक्षी नूतनजीवनं वहति, यं पलस्त्यः जामदग्नयः च मम दत्तवन्तः। द्वे गावः दृढे भवताम्, मेषाः अनुक्लिष्टाः सन्तु; योक् न तृणाय, न हलाय योजयतु। इन्द्रः पातल्ये रक्षां ददातु; सः आपदः अपाकरोतु, अस्माभिः सम्योजयतु। इन्द्र, अस्माकं शरीरेषु बलं स्थापय, कर्मसु बलं स्थापय; पुत्रेषु, अपत्येषु, जीवने बलं स्थापय; त्वं बलस्य दाता। खदिरस्य सारं विस्तारय, कम्पमानाय शिंशपाय विक्रमं स्थापय। अक्ष, दृढः भव, सुसंस्कृतः, स्थिरः भव; न अस्मात् विचल, आपदः अपाकरोतु। एष वृक्षः अस्माकं अस्ति; न सः अस्मान् हिंसतु, न तु अस्मान् क्षिपतु। समृद्ध्या गृहेषु वसतु, विमोचनसमये अपि। इन्द्र, बहु उत्तमान् सहचरैः सह, अद्य उत्तमं अस्मभ्यं ददातु, महाबलिन्, विजयी। यः अस्मान् द्वेष्टि, सः पराजितः भवतु; यं वयं द्वेष्मः, सः अस्माकं प्राणैः विहीनः भवतु। कृपाणः अपि दहति, छुरिः छिनत्ति; अग्निः ज्वलितः, द्रव्यम् उत्स्फोटयति, हे इन्द्र। जनाः बाणं न पश्यन्ति; स्वयम् बुद्धिमन्तः मन्यन्ते, गावः भ्रान्त्याः नेतुम् इच्छन्ति। तीव्रं अश्वं तीव्रेण न चालयन्ति, गधं अश्वेभ्यः पुरतः न नेतुम् इच्छन्ति। भारतपुत्राः, हे इन्द्र, पितृत्वं न जानन्ति, न पितामहत्वं। अश्वं मृत्युं योजयन्ति, स्थायित्वाय न योजयन्ति; धनुष्युक्तं अश्वं युद्धे परिचालयन्ति। एष स्तोत्रं, महत्, ज्ञानाय, सदा स्तुत्याय निर्मितम्, तैः स्वीकृतम्। साधवः अस्मान् शृण्वन्तु; दिवि नित्यः अग्निः शृणोतु। महत् स्तुत्यं महत् गेयम्, दिवाय, पृथिव्यै; इच्छाः मम अन्तः गच्छन्ति, ज्ञात्वा। यस्य स्तुतौ, यज्ञे, देवाः सह मित्रैः रमन्ते। यथार्थं तव, दिवः पृथिव्याः, दृढं स्यात्; महतीं समृद्धिं अस्मभ्यं ददातु। एष मे नमः दिव्याय, हे अग्ने, पृथिव्यै; अहं पूजयामि, धनं अन्वेष्यामि। नूनं, तव प्राचीनं, सत्यम् धारयन्ति दिवः विस्तारिताः, तव सत्यम् वदन्ति; मनुष्याः सभायां, कीर्तिस्पर्धायां, पृथिवीं बहुविद्यया पूजयन्ति। कः वस्तुतः जानाति, कः अत्र वदेत्, केषु देवेषु सत्पथः गच्छति? तेषु अधमस्थानि दृश्यन्ते, दूरस्थाः च, गुह्ययज्ञेषु, गूढव्रतेषु। ऋषिः मानवदृष्ट्या ताम् अपश्यत्, सत्यगर्भे हृष्टाम् विस्तारिताम्; तैः विविधानि निवासानि कृतानि, वायुवत्, एकचित्ताः, परस्परसम्बन्धेन। एकत्र च पृथक्, दूरं च समीपं च, ताः जाग्रत् स्थाने स्थिताः; भगिन्यः युवत्यः भूत्वा, युग्मनामानि वदन्ति। सर्वाणि जन्मानि पृथक् पृथक् स्थितानि, देवकीर्तिं वहन्ति, न कम्पन्ति; चराचरं, एकः स्वामी सर्वं अधितिष्ठति, पतत्, भ्रमन्, विविधं, जातम्। सदा प्राचीनं, मध्ये गच्छामि, महापितुः उत्पत्तेः अस्माकं जन्म; यत्र देवाः, मार्गदर्शकाः, समागताः, विस्तीर्णे पथे, पृथक्, अन्तर्ये। एष स्तोत्रं दिव्याय पृथिव्यै घोषयामि; तौ विस्तीर्णगर्भे शृणोतु, अग्निं जिह्वारूपेण; मित्रः, स्वामी, वरुणः, युवानः, आदित्याः, ऋषयः, कीर्तिमन्तः। सविता, सुवर्णहस्तः, सुजिह्वः, त्रिः दिवः, सभायां शासित्वा; देवेषु, हे सविता, स्तोत्रं घोषितवान्; सर्वश्रेष्ठं अस्मभ्यं ददातु। तवष्टा, दक्षः, सुहस्तः, आत्मप्रशंसकः, सत्यनिष्ठः देवः, सः अस्माकं साहाय्याय तानि ददातु; त्वं पूष्णा, ऋभुभिः, रमस्व, यज्ञे शिलास्तम्भनाय। मरुतः, विद्युत्प्रभैः रथैः, शूलधारिणः, दिव्यपुत्राः, सत्यजः, अच्युताः; सरस्वती, यज्ञयोग्या, शृणोतु; धात्रः, बलवीरैः, शीघ्रैः धनं ददातु। विष्णवे, बहुविधशक्तिमत् स्तोत्राणि, स्तुतयः, कर्मकराः भगाय भागं यथा यान्ति; उरुगायः, प्राचीनाह्वानः, यं बहवः मातरः, सृष्टयः, न अधितिष्ठन्ति। इन्द्रः, सर्वशक्तिसंपन्नः, उभे दिवे स्वकीर्त्या पूरयति; नगरनाशकः, वृत्रहन्ता, सेनाबलिनः, सः अस्मभ्यं बहुधनं संगच्छतु। नासत्यौ, मम पितरौ, बन्धुसंधानकर्तारौ, अश्विनोः सुन्दरनाम; यूयं धनदाः, सर्वसंपदः, दानं रक्षथः, अच्युताः, न प्रमादिताः। महत् तव सुन्दरनाम, हे विद्वांसौ, यदा यूयं, हे देवाः, इन्द्राय सर्वं भूत्वा; ऋभुभिः, हे प्रियसखि, प्रियजनैः, अस्माकं चिन्तनं सिद्धये रचयताम्। अर्यमन्, अदितिः, यज्ञयोग्यः, वरुणस्य अविच्छिन्नव्रताः; यूयं अस्मान् अपत्येन संयोजयताम्, हे यात्रिकाः, मार्गः सफलः स्यात्, गोधनं यात्रा हेतुं स्यात्। देवदूतः, बहुविधजन्मा, सर्वज्ञः, निष्पापः, अस्मभ्यं वदतु; पृथिवी, दिवः, आपः शृण्वन्तु; सूर्यः ताराभिः, विस्तीर्णमध्यं च। महाशैलाः शृण्वन्तु, स्थिरस्थानाः, पोषेण हृष्टाः; अदितिः आदित्यैः शृणोतु; मरुतः शुभरक्षां ददातु। पितृपथः सदा सुगमः स्यात्; देवाः मधुना ओषधीः सिंचन्तु; भगः, मैत्र्ये विफलः मा भव; उदारस्य गृहम् अहिंसया प्राप्नुयाम्। स्वीकृतं हविः उपभुज्य, हे शीघ्रगामिन्, अस्माकं आहुतीभिः प्रकाशय; प्रत्यक्षं कीर्तिं ददातु। अग्ने, सर्वस्पर्धायां त्वं शत्रून् जयसि; सर्वशुभेन अस्मान् प्रकाशय। यदा पूर्वाः उषसः प्रकाशन्ति, महत्, अविनाशी गोचिह्नं जायते। देवविधिं अनुगच्छन्, महाबलः आगच्छति; देवाः महत्, एकं अधिपत्यं धारयन्ति। देवाः अत्र अस्माभ्यं न निवर्तन्तु, न प्राचीनपितरः, हे अग्ने, यः मार्गं जानाति। चिन्हं द्वयोः प्राचीनयोः निवासयोः अस्ति; देवाः महत्, एकं अधिपत्यं धारयन्ति। मम इच्छाः बहुषु स्थानेषु भ्रमन्ति; शान्त्या प्राचीनं प्राप्तुम् इच्छामि। अग्निं प्रज्वल्य, सत्यम् वदाम; देवाः महत्, एकं अधिपत्यं धारयन्ति। एकः राजा, विभागितः, बहुषु स्थानेषु शयितः, शयितैः संयुक्तः, वनान् अनुगच्छन्। एक माता वत्सं जनयति, अन्याः तं धारयन्ति; देवाः महत्, एकं अधिपत्यं धारयन्ति।