शृणुत, इन्द्रस्य महात्मनः कथा प्रकटयामि। सर्वे जनाः, सोमपाः, यं यथाकामं तुष्टिं प्राप्नुवन्ति, तं महान्तमिन्द्रं स्तौमि। स हि देवैः सह धीषणया सर्वकर्मणा सह बुद्धिमान् मन्त्रदृक् वृत्राणां हन्ता कृतः। तं स्वराजं युद्धेषु कोऽपि न अतिशेते न समः, स पुरुषेषु श्रेष्ठः, रथेषु उत्तमः, बलवान् स्वबलैः दीर्घायुषं दस्युं पराभूतवान्। सः स्पर्धासु महाबलः, संग्रामेषु शीघ्रः, अक्लिन्नबलः, भूरिदा, स भूम्योरिव विदारयिता, यशसा परिपूर्णः। यज्ञे भगवत्सदृशः, चिन्तासु आह्वानयोग्यः, पितेव सौम्यः, सुलभः, जीवदः। स प्रथितः दिवं धारयन्, रजसा अप्रकम्प्यः, वातरथ इव उच्चैः स्थितः, रत्नैः सह आगच्छन्; रात्रिणां वासिता, सूर्यस्य जनिता, भागविभागकर्ता, प्रेरितवानिव प्रेरयिता। तमिन्द्रं वयं स्पर्धायां धनस्य प्राप्तये, दातारं, पुरुषेषु श्रेष्ठं, वर्धमानं, शत्रून् निघ्नन्तं, युद्धेषु श्रवः प्राप्तुम् आह्वयामः। सः सोमपानाय मरुद्भिः सह आगच्छतु, स्वाहा समर्पितं सोमं पातु, वृषा बलवान्, यशसा व्याप्नुवान्, एतेन हविषा तुष्टः अस्माकं कामान् पूरयतु। तेजसा तव आह्वानाय यज्ञं युञ्जे, यथा तव प्रीतिः दिवः शिखरात् प्राप्यते। अत्र तव कपिलायुक्ता अश्वा त्वां आनयन्तु, सोमपानाय, सोमस्य मधुमतः। गावः तव तारणाय, श्रेष्ठताय, प्रशंसाय स्थापिता, सोमपानानन्तरं, वाञ्छिताः गावः अस्मभ्यं ददातु। गव्या अश्वैः, दीप्तेन धन्या, कामं पूरयतु, कुशिकाः प्रेरिताः स्तोत्रैः इन्द्रस्य स्तुतिं अकुर्वन्, ज्योतिर्यच्छन्तं। पुनः स्पर्धायां वयं दातारं, श्रेष्ठं पुरुषेषु, इन्द्रं आह्वयामः; सः महाबलः, युद्धेषु श्रुत्वा सहाय्यं करोति, शत्रून् निघ्नन्, धनं जयति। इन्द्रं महास्तोत्राणि समुपसर्पन्ति, जनानां धारयितारम्, स्तुत्यं, वर्धमानम्, अमृतम्, अजरम्, प्रतिदिनं शोभनैः गीतैः अर्चितम्। सहस्रशक्तिमन्तं, समुद्रवत् बलिनं, पुरुषवत् इन्द्रं, सर्वतः स्तोत्राणि उपयान्ति; सः स्पर्धाजेताऽस्ति, पुरां भेत्ता, शीघ्रः, सहायकः, वासान्वेषी, ज्योतिर्विद्। स्तोत्रकारः धनस्य मूलं इच्छति; इन्द्रः स्तुतः दोषरहितं ददाति; सः सूर्यस्य आसने तुष्टवान्; संयुज्य विजयं प्राप्नोति, प्रतिद्वन्दिनः भिनत्ति। स्तोत्रैः स्तुतिभिश्च इन्द्रं, श्रेष्ठं, वीरं, अजितं, दिवः शिखरात् एक एवेश्वरः, बहुविधबलः, शत्रून् निगृह्णन्, नमस्यामः। तस्य विभूतयः मर्त्येषु स्थापिताः; पृथिवी तस्य धनं वहति; तस्मै दिवः, ओषधयः, आपः, पुराणवनानि रक्षन्ति। त्वदर्थं, इन्द्र, प्रार्थनाः स्तोत्राणि समर्पितानि; कपिलाय, मित्रैः तानि अर्पितानि; सौम्य, अस्माकं नूतनं याचनं स्मर, गीर्तिभाजः गायकान् दीर्घायुषः कुरु। इन्द्रः मरुद्भिः सह अत्र सोमं पातु, यथा शार्याते सोमं अपिबत्; तव नेतृत्वेन, वीर, तव रक्षायाम्, यज्ञविदः सुमेधसः न पथि भ्रान्ति। एवं तुष्टः, सोमं पिब, इन्द्र, मरुद्भिः सह, अस्माकं सुतस्य सोमस्य; देवैः तव जन्मनि अलङ्कृतः, बहुप्रार्थित, महतीं कर्मणि नियुक्तः। मरुतः उत्साहिताः, दातारं इन्द्रं, बहुदानैः तुष्टवन्तः; तैः सह वृत्रहाऽत्र सोमं पातु यजमानस्य आसने। एषः सोमः सुतः, वित्तनाथ, बलसम्पन्नः; तं पिब, गीतप्रिय। यः कश्चन तव सोमस्य भागः स्थाप्यते, सः तव स्वीकृत्यः; सोमः त्वां पुष्णातु। तव उदरं हविषा पूर्यताम्, इन्द्र, शिरः स्तोत्रेण उन्नतम्, बाहू दानाय प्रसारितौ। प्राते, इन्द्र, अस्माभिः दधि, पायसं, पुरोडाशं, स्तोत्राणि च गृहाण। त्वदर्थं सिक्तः पुरोडाशः उपभुज्यताम्, तुभ्यं हविः समर्प्यते। पुरोडाशेन स्तोत्रेण च तुष्टिं लभस्व, यथा वरः कन्याभिः सन्तुष्टः। सदा यशस्विन्, प्रातः सुतस्य पुरोडाशं गृहाण, इन्द्र, तव बलं हि महत्। मध्यंदिने, इन्द्र, तण्डुलान् पुरोडाशं च अत्र स्वीकुरु, प्रियं हविः; यदा स्तोत्रकर्ता त्वां शीघ्रं हर्षेण आह्वयति, तदा त्वं प्रेरितः आगच्छसि। तृतीयसुत्यां, बहुप्रशस्त, तुभ्यं अर्पिते पुरोडाशे तुष्टिं लभस्व; वयं त्वां, प्राज्ञ, बहुशक्तिमन्तं, स्तोत्रैः उपगच्छेम। पूष्णे पायसं, कपिलाश्वाय तण्डुलान्, इन्द्राय मरुद्भिश्च सह पुरोडाशं, सोमं पिब, वृत्रहन्, प्राज्ञवीर। तण्डुलान् तस्मै समर्पय, पुरोडाशं वीर्यवतां मध्ये अर्पय; प्रतिदिनं, इन्द्र, तुभ्यं सोमपानाय एषा हविः वर्धताम्। इन्द्रः पर्वता च महता रथेन आगच्छेतां, समृद्धिं वहन्तौ; यज्ञेषु हविः गृह्णीतां, स्तोत्रैः वर्धेतां, प्रीत्या। स्थित्वा, दानिन्, मा गच्छ; सोमं पिब; यथा पुत्रः पितरं आलिङ्गति, तथा त्वां, इन्द्र, मधुरया स्तुत्या गृह्णामि। अध्वर्यु, मम कृते घोषय, पठ; इन्द्राय रम्यं हविः कुर्मः; अस्मिन्बर्हिषि उपविश, श्रेष्ठं स्तोत्रं इन्द्राय अस्तु। सायं दानिन् जायेत, स्वस्थानं प्राप्नुयात्; तदा तव युक्ताश्वा त्वां वहन्तु, यत्र यदा सुत्यं कुर्मः, तदा अग्निरनु प्रेष्य त्वां आनयति। गच्छ, दानिन्, वा आगच्छ, इन्द्र, यथेष्टम्; तव हि लाभः उभयत्र अस्ति; यत्र महतो रथस्य निधिः, शीघ्रस्य अश्वस्य विमोचनम्। पश्चिमं गच्छ, इन्द्र, सोमपानाय; तव पत्न्यः गृहेषु मुद्यन्ताम्; यत्र महतो रथस्य निधिः, शीघ्रस्य अश्वस्य विमोचनम्। एते दातारः, अङ्गिरसः, नानारूपिणः, दिवः पुत्राः, वीराः, महात्मनः, विश्वामित्राय धनं दत्तवन्तः; सहस्रयज्ञेन दीर्घायुः कृतः। सर्वरूपेण दानिन् दृश्यते, अद्भुतानि सृजन्, स्वदेहम् आकुर्वन्; यदा त्रिः दिवः प्रति दिनं आगच्छत्, स्वमन्त्रैः, ऋतून् पालयन्, सत्यम् अन्वियाय। महर्षिः, देवजः, देवप्रेरितः, मानवदृष्ट्या सिन्धुं समुद्रं च निरुद्धवान्; यदा विश्वामित्रः सुदासं नेयाय, तदा इन्द्रः कुशिकेभ्यः अनुग्रहीतः। हंसवत् प्रस्तारैः स्तोत्रं रचयन्तु, सोमेन सह यज्ञे हृष्टाः; मनीषिणः, मानवदृष्टयः, सोमरसं पिबन्तु, कुशिकाः देवैः सह। एवं ऋषयः, यजमानाः, देवाः च, इन्द्रस्य महिम्नः स्तुतिं कुर्वन्तः, सोमपानं, हविः, स्तोत्रं च समर्प्य, तस्य कृपया जीवितं, धनं, जयश्च प्राप्नुवन्ति।