इन्द्रः स्वमारुतगणेन सह समराय वृषा इव सोमरसस्य आस्वादने प्रवृत्तः, मनुष्यवत् हर्षाय तं पीत्वा, मधुपूरितं स्रोतः उदरं प्रति सिञ्चति। स हि परोक्तानां हविषां राजा, दिवि परमे प्रतिष्ठितः। तेन सह मारुतैः स्वसैन्येन, वृत्रहन् वीर्ययुक्तः प्राज्ञश्च, सोमं पिबति। शत्रून्प्रहरति, द्वेषांसि अपाकरोति, सर्वतः अस्मान् निर्भयान् करोति। ऋतुभिः सह, ऋतस्य रक्षिता इन्द्रः, मित्रैः देवैः सह सोमं पिबति, यः सोमः अस्मभ्यं सुतः। ये मारुताः तं सहायवन्तः, येन वहनं कृतम्, येन वृत्रस्य वधाय बलं दत्तम्। ये च उदाराः अहिं हन्तुं, शम्बरं च, गवां कामाय तं वर्धयामासुः, ते होत्रारः येन सम्प्रति पूज्यन्ते—सोमं पिबतु, इन्द्रः, मारुतैः सह। तम् इन्द्रं, मारुतैः सहितं, वृषभं, सदा वर्धमानं, मेघच्छेदिनं, दिव्यमधिपतिं, सर्वोपकाराय महान्तम्, नूतनसहायाय, तीक्ष्णं, दृढमित्रं, अत्र वयं आह्वयामः। सः वृषभः, नूतनजातः, सोमरसस्य आस्वादनाय त्वरयन् अभवत्। इच्छया, यथापूर्वं मदिरं सोमं पपौ, तथा पुनः पिबतु। यदा तव जन्म अभूत्, तदा एव तव इच्छया गिरौ भागस्य मधुरं सारं पपौ। जननी, स्त्री, जनयित्री, तुभ्यं तद् आदौ महतः पितुः गृहे अपिप्रत्। मातरं समीपं गतः, सः आहारम् इच्छन्, तीक्ष्णं निष्पिष्टं सोमं अपश्यत्। अन्यान् अपाकुर्यात्, सः प्राज्ञः विचरन्, महान्ति कर्माणि बहुरूपाणि अकरोत्। तीक्ष्णः, दृढः, अप्रतिषेध्यबलः, स्वेच्छया तनुं निर्माय, तवष्टुः अपि जन्मना अतिशयः, तत्र गणेषु सोमं पपौ। वयं स्पर्धायाम् उदारं इन्द्रं, पुरुषेषु श्रेष्ठं, विजयाय आह्वयेम। सः तीक्ष्णः, युद्धेषु साहाय्यकामी, वृत्राणां हन्ता, धनस्य विजेता, आवेदयत्। महान्तं इन्द्रं अहं स्तोष्यामि, यस्मिन सर्वे जनाः, सोमपाः, इच्छया तृप्तिम् आप्नुवन्ति। यं देवाः, धीषणा सहिताः, सर्वशिल्पिनः, वृत्राणां हन्तारं अकुर्वन्। न केनचित् युद्धेषु, स्वाराज्येन, सः अतिशय्यते वा समं गच्छति, सः पुरुषेषु श्रेष्ठः, उत्तमः सारथिः। सः शक्तिमान्, स्वबलैः, दीर्घायुषः दस्योः जीवितं नाशयत्। स्पर्धासु महाबलः, युद्धेषु शीघ्रः, कदापि न प्रमाद्यति, सः उभे लोकौ विदारयत्, शक्त्या पूर्णः। भगवत् यज्ञे, चिन्तासु आह्वानार्हः, पितेव सौम्यः, सुलभः, आयुःप्रदः। द्यां धारयन्, रजसा अप्रकम्प्यः, वातरथ इव उच्चैः तिष्ठति, रत्नैः सहितः। रात्रिणां वासी, सूर्यस्य जनयिता, भागविभागकर्ता, प्रेरित इव पुरस्कारविभाजकः। इन्द्रं वयं स्पर्धायाम् आह्वयेम, उदारं, पुरुषेषु श्रेष्ठम्। सः महाबलः, युद्धेषु साहाय्यकामी, शत्रून् हन्ता, धनविजयी, आवेदयत्। इन्द्रः, मारुतैः सह, सोमं स्वाहा युक्तं पातु, सः महावृषभः, यशस्वी, एभिः हविभिः तृप्तः सन्, प्रीतः, अस्माकं कामान् पूरयतु। तव शीघ्रतायै यज्ञं युञ्ज्महे, यथा वयं तव प्रियं परमदिवः प्राप्नुयाम। अत्र तव बभ्रू अश्वौ त्वाम् आनयन्तु, सोमस्य सुतस्य रमणीयस्य पिब। गोभिः त्वां स्थापयामासुः, इन्द्र, सुतारं, श्रेष्ठ्याय, स्तुत्याय। सोमं पित्वा, वर्द्धनं, नानाविधं गवां कामान् नः प्रयच्छ। गोभिः अश्वैः, रत्नैः दीप्तैः, एष कामः पूर्यताम्, विस्तार्यताम्। कुशिकाः प्रेरिताः स्तोत्रैः तव स्तुतिं निर्मितवन्तः, इन्द्र, ज्योतिप्रद। वयं स्पर्धायाम् आह्वयेम उदारं इन्द्रं, पुरुषेषु श्रेष्ठम्। सः महाबलः, युद्धेषु साहाय्यकामी, शत्रून् हन्ता, धनविजयी, आवेदयत्। महास्तोत्राणि इन्द्रं उपगच्छन्ति, जनानां धर्तारं, स्तुत्यं, सदा वर्धमानं, बहुप्रार्थितं, अमृतं, अजरं, प्रतिदिनं शोभनैः गीतैः। इन्द्राय, शतक्रतवे, सागरसमानाय, बलिने, वीर्ययुक्ताय, सर्वतः स्तोत्राणि आगच्छन्ति। पुरस्कारविजयिनं, पुरो विदारयन्तं, शीघ्रं, सहायं, गृहमिच्छन्तं, ज्योतिः वेदितारं। स्तोता धनस्य स्रोतारं इच्छति; स्तुत इन्द्रः दोषरहितं ददाति; सूर्यस्य आसने रमते। सः संयुज्य विजेता, विरोधं विदारयन् स्तूयताम्। स्तोत्रैः स्तवैः च इन्द्रं पूजय, पुरुषेषु श्रेष्ठम्, वीरं, अजितम्। सः एक एव स्वामी परमदिवः, नानाविधबलसम्पन्नः, शत्रून् निगृह्य, तस्मै नमः। बहूनि तस्य रत्नानि मर्त्येषु स्थितानि; पृथिवी तस्य बहुधनं बिभर्ति। इन्द्राय द्यौः, ओषधयः, आपः, पुरातनानि वनानि, धनं रक्षन्ति। त्वदर्थं, इन्द्र, प्रार्थनाः स्तोत्राणि; त्वदर्थं, बभ्रु, मित्रैः स्थापिता। सौम्य, अस्माकं नूतनं याचनं स्मर, मित्र, स्तोतृभ्यः दीर्घायुः ददातु। इन्द्रः, मारुतैः सह, अत्र सोमं पिबतु, यथा शार्याते सुतं पपौ। तव नेतृत्वेन, वीर, तव रक्षायाम्, प्राज्ञाः, सुसंस्कृतयाजिनः न प्रमाद्यन्ति। एवं प्रहृष्टः, अत्र सोमं पिब, इन्द्र, मारुतैः मित्रैः सह, अस्माकं सुतं। यदा देवैः तव जन्मनि अलंकृतः, बहुप्रार्थित, तदा त्वं महाकर्मणि कृतः। मारुताः हृष्टाः इन्द्रं, उदारं, बहुदानं ददत्यः, हर्षयन्ति। तैः सह वृत्रहन् सोमं पिबतु, यजमानस्य आसने। एष एव सुतः सोमः, धनद, बलयुक्तः, तस्मात् पिब, गीतप्रिय। यः सुतस्य सोमस्य भागः तव कृते निधीयते, तम् आत्मनः गृहाण; सोमः त्वां पोषयतु। तव उदरं, इन्द्र, हविषा पूर्यताम्; तव शिरः स्तोत्रेण उन्नीयताम्; तव बाहू, वीर, दानाय प्रसार्येताम्। प्रातःकाले, इन्द्र, अस्माभिः दधि, करम्भं, पुरीषं, स्तोत्राणि च गृहाण। त्वदर्थं सिद्धं पिण्डं भुङ्क्ष्व, इन्द्र, प्रीयस्व; तुभ्यं हविः उपन्यस्तम्। अस्माकं पिण्डेन स्तुत्या च प्रीयस्व, यथा वरः कन्याभिः तुष्टः भवति। सदा यशस्विन्, प्रातःसवने पिण्डं गृहाण; इन्द्र, तव बलं हि महत्। मध्यमे सवने, इन्द्र, अत्र धान्यं पिण्डं च गृहाण, रमणीयम्। यदा स्तोतारः त्वरया त्वाम् आह्वयन्ति, तदा त्वं आगच्छसि। तृतीयसवने, बहुप्रार्थित, तुभ्यं उपहिते पिण्डे रमस्व; वयं त्वां प्राज्ञं, शूरं, स्तोत्रैः उपगच्छेम। पूष्णे करम्भः, बभ्रु-वाहनाय धान्यं, इन्द्राय पिण्डः सिद्धः। मारुतैः सह पिण्डं खाद, सोमं च पिब, वृत्रहन्, प्राज्ञवीर। तस्मै धान्यं अर्पय, तस्मै पिण्डं वह, यः पुरुषेषु वीरतमः। प्रतिदिनं, इन्द्र, त्वदर्थं एते हविषः वर्धन्तां, सोमपानाय, शूर।