इन्द्रः स्वैः मनोजविभिः हरिभिः, येषां अयमानि मयूरपिच्छाभानि सन्ति, आमन्त्र्यते। सः स्वच्छन्दः, यथा जालैः शीघ्रः न बध्यते, तथा कोऽपि तं न निरुध्येत; सः इव बाणः दूरं पतति, एवं आगच्छतु। सः वृत्रस्य हन्ता, वपथस्य भेत्ता, दुर्गाणां उद्घाता, आपां जातः, द्वयोः हरयोः सारथिः, सन्निकृष्टः, इन्द्रः दृढमपि भिनत्ति। सागरस्य इव गम्भीरः, इन्द्रः प्रज्ञया युतः, गावः स्वं चरित्रं यथा रक्षन्ति, ताः सुष्ठु गुप्ताः, तृणानि इच्छन्ति, यथा सरितः सरः प्रति प्रवहन्ति। सः अस्मभ्यं अप्रतिद्वन्द्वं धनं ददातु; इन्द्रः, पक्कं फलम् इव वृक्षात् निपातय, यथा कर्षकः कर्षति, एवं समृद्धिं ददातु। स्वबलसम्पन्नः सः तेजस्वी, स्वेच्छया मार्गदर्शी, यस्य यशः सर्वान् अतिक्रामति। एवं वृद्धः, स्तुतिपात्रः, अस्माकं सर्वश्रेष्ठः भूत्वा प्रतिष्ठां प्राप्नुयात्। इन्द्रस्य, यस्य वीर्यं महत्, सः युवा च सनातनः वृषा, स्वराजः, उग्रः, अजरः, वज्रधारी, तस्य कर्माणि ख्यातानि, महान्ति कर्माणि। सः महता वीर्येण महता बलात्, अन्यान् जिगीषुः, धनार्थी, उग्रः, एक एव जगतः राजा, युद्धेन च वासेन च जनान् पालयति। मित्या विस्तारं कृत्वा, इन्द्रः सर्वतः देवैः सह अनुत्तमः; बलात् सः द्यावापृथिव्यौ व्याप्तवान्, अन्तरिक्षात् बलं समाहरत्। जात्या विस्तीर्णः, गम्भीरः, उग्रः, सर्वदीप्तिमान्, चिन्तानां रक्षकः, तं प्रति सोमाः, आपः इव, दिवि उच्चैः प्रवहन्ति। यः सोमः, पृथिवी च दिवः च मातरौ इव गर्भं धारयतः, तं सोमं ऋत्विजः इन्द्राय पातव्यम्, शुद्धीकुर्वन्ति। इन्द्रः मरुद्भिः सह, युद्धाय वृषा, सोमं पिबतु, यथा मनुष्याः हर्षाय पिबन्ति। मधुश्च्युतं सोमं उदरे क्षिप, सः उच्चैः दिवि हविषां राजा। मरुद्भिः सह, वीर्यवान्, वृत्रहन्, सोमं पिब, शत्रून् हन्याः, वैराणि अपाकुर्याः, सर्वतः अस्मान् निर्भयम् कुरु। ऋतुभिः सह, ऋतस्य रक्षकः, सोमं देवैः मित्रैः सह पिब; ये मरुतः तव साहाय्यं कृतवन्तः, ये त्वां वाहयामासुः, वृत्रस्य वधाय बलं दत्तवन्तः। ये त्वां अहिं हन्तुं, शम्बरं जितुं, गावः प्रार्थयन्तं वर्धयामासुः, ये त्वां स्तुवन्ति, तैः सह सोमं पिब। तम् इन्द्रं मरुद्भिः सह, वृषाणं, वर्धमानं, अभ्रच्छेदं, दिव्यं नृपतिं, सर्वोपकाराय महाबलम्, नूतनस्य साहाय्याय, आह्वयामः। सः वृषा, नूतनः जातः, सोमस्य पानम् अयच्छत्; पिब, मह्यम् इच्छया, यथा प्रथमं सोमस्य मदं पितवान्। तव जन्मनि, तस्यैव दिवसे, तव इच्छया, गिरौ मधु स्रवणं पितवान्; तव जननी, स्रष्ट्री, पितुः गृहे आदौ तुभ्यं तद् अपिपत्। मातरम् उपगम्य, सः आहारं अन्विच्छत्; दृष्टवान् तीक्ष्णं सोमं सुतम्; अन्यान् अपास्य, सः प्राज्ञः विचरन्, नानारूपाणि कर्माणि अकुरुत। उग्रः, बलवान्, अनिवर्त्यबलः, स्वेच्छया तनुं अकार्षीत्; तवष्टुः अपि अतिक्रान्तः, इन्द्रः तत्र गणेषु सोमं अपिबत्। अस्माकं स्पर्धायां दानवंतं इन्द्रं आह्वयेम; सः युद्धे साहाय्यं शृण्वन्, वृत्रघ्नः, धनं जयन्, आगच्छतु। महान्तं इन्द्रं स्तोष्यामि, यस्मिन् सर्वे जनाः, सोमपाः, इच्छया तृप्तिम् आप्नुवन्ति; यं देवाः, धिषणया सह, प्राज्ञं, वृत्रघ्नं अकुर्वन्। यं कश्चन नातिक्रामति, न समः, आत्मराजम्, श्रेष्ठं, रथिनां श्रेष्ठम्; सः बलवान्, दीर्घायुषः दस्योः प्राणम् अपि नाशितवान्। स्पर्धासु महाबलः, युद्धेषु शीघ्रः, न कदापि विफलः, सः उभे लोकौ विदार्य, शक्तिमान्; यज्ञे भग इव, चिन्तासु आह्वानार्हः, पितेव सौम्यः, सुलभः, जीवदः। द्यां धारयन्, रजसा अस्पृष्टः, वातरथ इव उच्छ्रयति, धनैः सह; रात्रिणां वासः, सूर्यस्य जनिता, भागविभक्ता, प्रेरयिता इव। अस्माकं स्पर्धायां दानवंतं इन्द्रं आह्वयेम; सः युद्धे साहाय्यं शृण्वन्, शत्रून् हन्ता, धनं जयन्, आगच्छतु। इन्द्रः मरुद्भिः सह, स्वाहा हविषा सोमं पिबतु; सः विश्वश्रवाः, एतेन हविषा तृप्तः, अस्माकं कामान् पूरयतु। तव शीघ्रतायै स्तुतिं योजयामि, यथा तव प्रियं दिव्यं प्राप्नुयाम; तव हरयः त्वां आनयन्तु, सुतस्य सोमस्य पानाय। गवां सहितः, इन्द्रः, उत्तरणाय प्रतिष्ठापितः, स्तुतः; प्रहृष्टः, सोमं पित्वा, अस्मभ्यं नानाविधानि गाः ददातु। गवां, अश्वानां, दीप्तधनस्य सहितः, एषः कामः पूर्यताम्; कुशिकाः तव स्तुतिं रचयन्ति, इन्द्र, ज्योतिःप्रदः। अस्माकं स्पर्धायां दानवंतं इन्द्रं आह्वयेम; सः युद्धे साहाय्यं शृण्वन्, शत्रून् हन्ता, धनं जयन्, आगच्छतु। महान्तः स्तोत्राणि इन्द्रं, जनानां धारयितारं, स्तुवन्ति; वर्धमानः, बहुहूतः, अमृतः, अजरः, प्रतिदिनं शोभनैः गीतैः। शतक्रतुं, सागरसमानं, बलिनं, पुरुषं, सर्वतः स्तोत्राणि आगच्छन्ति; सः स्पर्धायां विजेता, पुरो भेत्ता, शीघ्रः, सहायः, वासस्थानान्वेषी, ज्योतिषः वेत्ता। स्तोता धनस्य मूलं अन्विच्छति; स्तुतः इन्द्रः, दोषरहितं ददाति; सः सूर्यस्य आसने रमतः; सः संग्राहकः, विरोधं विदारयति। स्तोत्रैः, स्तुतिभिः, इन्द्रं, श्रेष्ठं, वीरं, अजेयम्, दिव्यं प्रभुम्, नानाविधबलसम्पन्नं, विरोधिनः नुदन्तं, नमस्यम्। तस्य विभवानि मनुष्येषु स्थापितानि; पृथिवी तस्य धनं बिभर्ति; इन्द्राय द्यौ, ओषधयः, आपः, पुराणानि वनानि धनं रक्षन्ति। तव प्रार्थनाः स्तोत्राणि; तव, हरिण, सखायः तानि स्थापयन्ति; स्नेहेन, नूतनं कामं स्मर, मित्र, स्तोतृभ्यः दीर्घायुषं ददातु। इन्द्रः मरुद्भिः सह, अत्र सोमं पिबतु, यथा शार्याते सुतं पितवान्; तव निर्देशनतः, वीर, तव रक्षायां, प्राज्ञाः, यज्ञशीलाः, न विच्यवन्ति। अतः हृष्टः, अत्र सोमं पिब, मरुद्भिः सह, अस्माकं सुतं; यदा देवैः तव जन्मनि अलङ्कृतः, तदा महत्कर्मणि नियुक्तः। मरुतः, उत्सुकाः, इन्द्रं दानवंतं, बहुदानैः तुष्टवन्तः; तैः सह, वृत्रहन्, सोमं पिबतु, यजमानस्य आसने। अयम् एव सुतः सोमः, वज्रिन्, बलसम्पन्नः; पिब, गीतप्रिय। एवं, ऋग्वेदस्य एतेषु मन्त्रेषु, इन्द्रस्य महिमा, वीर्यं, दानशीलता, सोमपानस्य महत्त्वं, मरुदां सहवासः, अस्माकं स्तुतिप्रार्थनाः च, एकस्मिन्नेव पावने आख्याने सम्यक् प्रकट्यते।