इन्द्रः मित्रवत् सोमस्य पेषणेन हृष्टः, तस्य सख्युः स्तुतिं शृण्वन्, तिष्ठति। तस्य सुबलौ, सुशिरसौ, हर्यश्वौ रथ्यां युज्येते, ययोः बलात् सः यज्ञस्थलं शीघ्रं याति। जनानां रक्षिता वा नृपतिः वा, युद्धे महाबलः सः मां करिष्यसि किम्? वा मां कविं सोमपं करिष्यसि? अमृतस्य वित्तस्य भागं दास्यसि किम्? तव महान् हर्यश्वौ युक्तौ, इन्द्र, समारम्भाय अत्र आगच्छतः; दिवः शीघ्रगामिनौ, सुसंस्कृतौ, वृषभस्य महाबलौ स्तः। इन्द्रः, त्वं सोमस्य पेषितस्य पिब; तं तव शीघ्रगः श्येनः आनीयत्। तस्य सोमस्य प्रमदेन त्वं जनान् चालयसि, तेन प्रमदेन त्वं बन्धनानि भिनत्सि। अस्मिन्संग्रामे वयं दातारं इन्द्रं आह्वयामः, यः पुरुषेषु श्रेष्ठः, द्रविणस्य प्राप्तये। सः युद्धेषु शृण्वन्, विघ्नानां हन्ता, सम्पदां जयिता च अस्ति। हर्यश्वैः सह पेषितः सोमः तवास्तु, हे रमणीय! तं गृहाण, इन्द्र, हर्यश्वैः सह आगच्छ; स्वर्णरथं आरोह। हर्यश्वेषु रममाणः त्वं, इन्द्र, उषसम् उज्ज्वलयसि; सूर्यम् अपि हर्यश्वेषु तुष्टः प्रकाशयसि। विद्वान्, प्रज्ञावान्, हर्यश्ववृन्दस्य इन्द्रः, त्वं सर्वाणि तेजांसि वर्धयसि। इन्द्रः हर्यश्वैः सुवर्णं द्याम् उत्तोलयत्, हर्यश्ववर्णया भूमिम् अपि प्रकाशयत्। हर्यश्वैः सः बहुधा प्रजां धत्ते, यत्र हर्यश्वः चरति। जातः हर्यश्ववृषभः सर्वेषु लोकेषु दीप्तिमान् दृश्यते। हर्यश्वयुक्तः स्वर्णायुधं वज्रं गृह्णाति, स्वर्णबाहुः सः। इन्द्रः हर्यश्ववर्णेन दीप्तेन वज्रेण, तेजसा आवृतः, सोमं पेषितं हर्यश्वैः शिलाभिश्च विवृणोति, हर्यश्वैः सह प्रकाशते। इन्द्र, हर्यश्वैः सह आगच्छ, यासां केशाः मयूरपिच्छवत् शोभन्ते। त्वां कश्चन निवारयितुं न शक्नोति, यथा जालं शीघ्रगं न बध्नाति; त्वं इव बाणः यः पारं याति। वृत्रस्य संहारकः, बन्धनभेदकः, बलद्वारविवर्तकः, आपां जातः, त्वं द्वयोः हर्यश्वयोः सारथिः; इन्द्र, त्वं दृढमपि भिनत्सि। समुद्रवत् गम्भीरः, त्वं प्रज्ञां धारयसि, यथा गावः तृणं व्रजन्ति। सुविहिताः गावः तृणं यथा इच्छन्ति, यथा नद्यः सरः प्रति वहन्ति। अस्मभ्यं त्वं, इन्द्र, अपरिमितं धनं यच्छ, यदन्येन न स्पर्ध्यते। इन्द्र, पिप्पलवृक्षात् पक्वं फलम् इव, धनानि नः पातय। स्वबलसम्पन्नः, इन्द्र, त्वं तेजस्वी; तव नियमनं स्वयम् इच्छितम्, तव कीर्तिः सर्वान् अतिक्रामति। एवं वर्धितबलः, बहुप्रशस्तः, अस्माकं लोकेषु श्रेष्ठः भव। त्वं, महाबलिन्, नवयुवान्, पुरातनः वृषभः, स्वयम्भूः, घोरः, अजरो, वज्रधरः—इन्द्र—तव कर्माणि महान्ति, तव वीर्याणि अतिशयेन प्रसिद्धानि। त्वं, महावृषभ, पुरुषत्वेन महान्, धनार्थी, घोरः, परान् जयन्; त्वमेव सर्वस्य जगतः राजा—युद्धेन च वासेन च जनान् पालयसि। प्रमाणतः त्वं विस्तृतः, प्रकाशमानः; देवैः सह त्वं सर्वतोऽतुल्यः। तव बलात्, इन्द्र, द्याम् पृथिवीं च प्रसारयः, विष्णोः मध्ये बलम् आहृत्य। विस्तीर्णः, गम्भीरः, जात्या महाबलः, घोरः, सर्वप्रकाशकः, चिन्तनानां रक्षकः—इन्द्र, पेषिताः सोमाः, सरितामिव, तव परमे दिवि प्रवहन्ति। यं सोमं, इन्द्र, पृथिवी च द्यौः मातरौ गर्भवत् तुभ्यं धारयतः—तम् ऋत्विजः तुभ्यं सिञ्चन्ति, शुद्धयन्ति च, हे वृषन्, त्वं तं पिब। मरुद्भिः सह, इन्द्र, युद्धाय वृषभ, सोमं पिब, यथा मनुष्याः प्रमदाय। मधुपूरं तव उदरं पूरय; त्वं दिवि पृष्ठे पेषितानां सोमानां राजा। मरुद्भिः सह, तव गणेन, इन्द्र, सोमं पिब, वृत्रघ्न, वीर, प्राज्ञ। शत्रून् हन्याः, वैराणि अपाकुर्याः, सर्वतः अस्मान् अभयं कुरु। ऋतुभिः सह, इन्द्र, ऋतस्य रक्षक, सोमं पिब, देवैः मित्रैः सह, अस्मभ्यं पेषितम्। ये मरुतः त्वां उपवहुः, वृत्रघ्नाय बलं ददुः। ये त्वां, दातर, अहिहत्ये, शम्बरस्य वधे, गावः कामयमाने, वर्धयन्ति; ये ऋत्विजः त्वां पूजयन्ति—सोमं पिब, इन्द्र, मरुद्भिः सह। तम्, मरुद्भिः सह, वृषभं, सदा वर्धमानं, मेघभेत्तारं, दिव्यम् अधिपतिं, इन्द्रं, सर्वसहाय्याय, नूतनाय साहाय्याय, घोरं, सखायं, अत्र वयम् आह्वयामः। साक्षात् जातमात्रः वृषभः, कुमारः, सोमस्य पेषितस्य आस्वादने इच्छाम् अकरोत्। हे मह्य, यथेष्टम् पिब, यथा प्रथमम् सोमरसस्य मदिरस्य आस्वादनं कृतवान्। यदा त्वं जातः, तदा एव तव इच्छया पर्वते भागस्य मधुरस्यम् अपिबः। तव माता, जनयित्री, गृहे पितुः महतः आरम्भे तुभ्यं तद् अपिपत्। मातरम् उपसृत्य, सः आहारम् अयच्छत्; सोमं तीक्ष्णं पेषितं दृष्ट्वा, अन्यान् अपाकुर्य, प्राज्ञः विचचार; महान्ति कर्माणि, नानारूपाणि, अकरोत्। घोरः, बलवान्, अनिवार्यशक्तिः, स्वेच्छया शरीरम् अकार्षीत्। इन्द्रः, त्वष्टुः अपि उत्पत्त्या अतिक्रान्तः, तत्र गणेषु सोमं अपिबत्। अस्मिन्संग्रामे वयं दातारं इन्द्रं आह्वयामः, यः पुरुषेषु श्रेष्ठः, द्रविणस्य प्राप्तये। सः युद्धेषु शृण्वन्, वृत्रहन्, सम्पदां जयिता च अस्ति। महान्तं इन्द्रं अहम् स्तोष्यामि, यस्मिन् सर्वे जनाः, सोमपाः, यथा इच्छन्ति तृप्तिम् आप्नुवन्ति। यं देवाः, धीषणा सहिताः, सर्वकुशलया, वृत्रस्य हन्तारम् अकुर्वन्। यं कश्चन युद्धेषु, स्वयम्भूः, न अतिशेते न समः; यः पुरुषेषु श्रेष्ठः, रथिनां श्रेष्ठः; यः महाबलः, स्वबलैः, दस्योः दीर्घायुषः प्राणं हन्ति। संयुगे महाबलः, युद्धेषु शीघ्रः, न कदापि पराजितः, सः उभे विश्वे भिनत्ति, शक्त्या पूर्णः। भगवत् यज्ञे, चिन्तासु आहव्यः, पितेव सौम्यः, सुप्रार्थ्यः, जीवदः। सः दिवं धारयति, रजसा अस्पृष्टः, वातरथ इव उच्चैः याति, निधिभिः सह; रात्रीनां वासी, सूर्यस्य जनयिता, भागविभाजकः, प्रेरितः इव पुरस्कारं ददाति। वयं दातारं इन्द्रं आह्वयामः, यः पुरुषेषु श्रेष्ठः, द्रविणस्य प्राप्तये; सः महाबलः, युद्धेषु शृण्वन्, शत्रून् हन्ता, सम्पदां जयिता च अस्ति। इन्द्रः मरुद्भिः सह आगच्छतु, स्वाहा हविषा युक्तं सोमं पिबतु, महावृषभः; सः, विस्तीर्णकीर्तिः, एतेन हविषा तृप्तः, अस्माकं तन्निष्ठां पूरयतु। तव शीघ्रतायै अहं स्तुतिं योजयामि, यथा तव प्रीतिं परमे दिवि प्राप्नुयाम; अत्र तव हर्यश्वौ त्वां नयेताम्, हे सुशिरस्, अयं सोमः सुषुतः, रमणीयः, पिब। पशुभिः त्वां, इन्द्र, उत्तमं कर्तारं, तर्तारं, स्तुत्यं, स्थापयामः; प्रमादजनकं सोमं पीत्वा, अस्मभ्यं, नानाप्रकारेण, वाञ्छिताः गावः दातव्या। पशुभिः, अश्वैः, तेजस्विना सम्पदा, एतत् इच्छां पूरयतु, तां विस्तारयतु; प्रेरिताः कुशिकाः स्तोत्रैः तव स्तुतिं अकुर्वन्, इन्द्र, ज्योतिरुत्पादक। वयं दातारं इन्द्रं आह्वयामः, यः पुरुषेषु श्रेष्ठः, द्रविणस्य प्राप्तये; सः महाबलः, युद्धेषु शृण्वन्, शत्रून् हन्ता, सम्पदां जयिता च अस्तु। एवं ऋषयः, सोमस्य पेषणेन हृष्टम्, हर्यश्वयुक्तम्, महाबलम्, सर्वलोकस्य अधिपतिम्, युद्धेषु जयिनम्, दातारं, स्तुतिप्रियं च इन्द्रं सदा समर्चयन्ति, आह्वयन्ति च।