सोमेन प्रेरिताः मम गीतानि इन्द्रं पातवे अत्र आह्वयन्ति। स्तोमैः इन्द्रं सोमपानाय वयं सम्प्रार्थयामः, स्तुतिभिः सः आगच्छतु। इन्द्र! एते सोमाः सुताः, शतक्रतो, अश्विन्, तान् उदरे गृहाण। त्वां वयं धनजयमव विद्मः, स्पर्धासु धृष्णुम्, प्रज्ञायिनम्, तस्मात् तव प्रियमिच्छामः। सोमं पिब, इन्द्र, अस्माकं गाव्यं यवसं च समृद्धं, वृषभिः सह सुतं सोमं आगच्छ। तव गृह एव सोमः पातवे प्रेर्यते, इन्द्र, अयं तव मनसः परितोषाय अस्तु। सुतस्य सोमस्य पानाय वयम्, कुशिकाः, पुरा इव, तव साहाय्यार्थं त्वाम् आह्वयामः। इन्द्रः, रथे युक्तः, अस्मान् प्रति निवर्त्य, तव आसनं संकल्पितं आगच्छ; तव पश्चात् सोमपानं दिवि उत्तमे सिद्धम्। सखायं, स्वं बन्धनं विमुच्य, यज्ञियं दर्भं उपसर्प; एते हविर् वहन्तः त्वां आह्वयन्ति। अनेकान् जनान् अतिक्रम्य, महाभाग, अश्वाभ्यां सुमनसिकः, अस्मान् प्रति आगच्छ; स्तुतिप्रेरिताः अस्माकं भावनाः त्वां मित्रत्वाय आह्वयन्ति। यज्ञं, श्रद्धया वृद्धं, इन्द्र, अश्वाभ्यां सह आगच्छ, सन्निधिं कुरु; घृतं जुह्वानः, मधुप्रति भोजने, चित्तेन त्वां आह्वये। तव बलिनौ, सुशिरसौ, अश्वौ, मित्र इव, त्वां वहतः; सोमस्य सुतिम् रममाणः, इन्द्र, सखा सखीभिः स्तुतिम् शृणोतु। त्वं मां जनस्य गोपाय, वा राजानं, वा कविं सोमपानं करोषि वा? अमृतस्य भागं दास्यसि वा? तव महाश्वौ युक्तौ, इन्द्र, समं भोजने त्वां आनयेताम्; दिवः शीघ्रं गच्छन्तौ, सुविलक्षितौ, वृष्णः महाबलौ। इन्द्र, सोमस्य सुतस्य पिब, यं शीघ्रगः श्येनः त्वं प्रति अनयत्; यस्य मदेन त्वं जनान् अचालयः, यस्य मदेन गोष्ठानि अपाकरोः। अस्मिन्स्पर्धायां वयं दानं इन्द्रं आह्वयेम, पुरुषेषु श्रेयांसं, स्पर्धायाम्; युद्धेषु शुश्रूषुम्, विघ्नहन्तारं, धनजयम्। इन्द्र, एषः सोमः तुभ्यं, हरिभिः सुतः, रमणीयः; गृहाण, हरिभिः सह आगच्छ, स्वर्णरथं आरोह। हरिष्व, त्वं उदयन्तीं प्रभातं प्रकाशयसि, त्वं सूर्यं प्रकाशयसि; विज्ञः, प्राज्ञः, हरियुक्त इन्द्र, सर्वाणि तेजांसि वृद्धयति। हरिभिः सुवर्णं द्यां इन्द्रः उदधारयत्, हरिवर्णया पृथिवीं दीप्ताम्; हरिभिः पुष्टं अन्नं बिभर्ति, यस्य मध्ये हरिः चरति। जातः हरिवृषा सर्वेषु लोकेषु प्रकाशते; हरियुक्तः सुवर्णमायुधं वज्रं गृह्णाति, सुवर्णं बाह्वोः। इन्द्रः हरिवर्णेन, दीप्तेन वज्रेण, तेजसा आच्छन्नः, हरिभिः अश्मभिः च सोमं विवृणोति, हरिभिः च प्रकाशते। इन्द्र, रमणीयैः हरिभिः, मयूरशृङ्गैः, आगच्छ; त्वां कश्चित् न निरुन्ध्यात्, यथा पाशः शीघ्रं न बध्नाति; बाणवत् परं यातु। वृत्रहा, वलभेदक, पुरोविधारक, आपः उत्पन्नः, त्वं द्वयोरश्वयोः सारथिः, समीपगः; इन्द्र, दृढमपि भिन्दसि। सागरसमान् गम्भीरः, त्वं प्रज्ञां धारयसि, गवः तृणं यथा; रक्षिताः गावः तृणं यच्छन्ति, नद्यः सरः यथा प्रवहन्ति। अस्मभ्यं त्वं, इन्द्र, अपरिमेयम् ऐश्वर्यं आनय; पक्कम् इव वृक्षात् फलम् अपाकिर, यथा कर्षकः शस्यं अपाकिरति। स्वयम्भूः इन्द्रः, स्वदीप्तिः, स्वेच्छया पथदर्शी, तव कीर्तिः सर्वान् अतिक्रामति; एवं वृद्धः, बहुप्रशस्तः, अस्माकं श्रेष्ठतमः भूयाः। त्वं, वीर्यवान्, युवान्, सनातनवृषा, स्वयम्भूः, उग्रः, अजरः, वज्रधारिन्, इन्द्र, महान्ति कर्माणि कृतवान्, महतो महिमा। त्वं, महाबल, पुरुषत्वेन महान्, धनकामः, उग्रः, अन्यान् जयसि; त्वं एक एव सर्वस्य जगतः राजा, युद्धेन च वासेन च जनान् पालयसि। परिमाणेन विस्तारोऽस्य, सर्वतोऽनुत्तमः; शौर्येण, इन्द्र, द्यां पृथिवीं च व्याप्तवान्, अन्तरिक्षात् बलम् आहरः। विस्तीर्णः, गम्भीरः, जात्या महाबलः, उग्रः, सर्वप्रकाशकः, चिन्तारक्षकः, इन्द्र, सुताः सोमाः नद्यः इव, दिवि उत्तमे त्वां प्रति वहन्ति। यं सोमं, इन्द्र, पृथिव्यां दिवि च, मातरौ गर्भवत् वहतः, तम् ऋत्विजः त्वं प्रति सिञ्चन्ति, शुद्धयन्ति, त्वं वृषन् पिब। मरुद्भिः सह, इन्द्र, युद्धाय वृषन्, सोमं मदाय पिब, नरः इव; मधुधारां उदरे सिञ्च, त्वं दिवि सुतानां राजा। मरुद्भिः सह, गणैः सह, इन्द्र, सोमं पिब, वृत्रहा, वीर्यवान्, प्राज्ञः; शत्रून् जहि, वैराणि अपाकुरु, अस्मान् सर्वतः अभयम् कुरु। ऋतुभिः सह, इन्द्र, ऋतस्य रक्षक, मित्रैः देवैः सह, अस्माकं कृते सुतं सोमं पिब; ये मरुतः त्वां सहायं कृतवन्तः, ये त्वां वहन्तः, ये वृत्रहनाय बलम् अददुः। ये त्वां, दानिन्, अहेः हनने, शम्बरस्य, गवां कामे, वर्धयन्ति, ये त्वां ऋत्विजः अद्य पूजयन्ति—सोमं पिब, मरुद्भिः सह। तम् मरुद्भिः सह, वृषभं, सदा वर्धमानं, मेघभिदं, दिव्यं शासितारं, इन्द्रं, सर्वसहायं, नव्यं सहायं, उग्रं, बलिनं, अत्र आह्वयेम। साक्षात् जातः, वृषभः, यवान्, सोमस्य सुतस्य आस्वादने इच्छाम् अकरोत्; पिब, मह्यम्, यथा इच्छसि, यथा प्रथमे सोमस्य मदं पितवान्। यदा त्वं जातः, तदा एव, स्वेच्छया, गिरौ भागस्य मधुमत्तमं पितवान्; जननि, स्त्री, पितरं तव, प्रथमे, तव महतः गृहे, त्वां प्रति अपाययत्। मातरम् उपेत्य, अन्नं अचिनोत्; तीक्ष्णं सोमं सुतम् अपश्यत्; अन्यान् अपाकुर्यात्, प्राज्ञः विचचार; महान्ति कर्माणि, नानारूपाणि, अकरोत्। उग्रः, बलवान्, दुरधर्षः, स्वेच्छया तनुं अकरोत्; तवष्टुः अपि जन्मना अतिचक्राम, इन्द्रः, तत्र गणेषु सोमं पितवान्। अस्मिन्स्पर्धायाम्, अस्माकं कृते, दानं इन्द्रं आह्वयेम, पुरुषेषु श्रेष्ठम्; उग्रः सः, युद्धेषु शुश्रूषुः, वृत्रहा, धनजयः, आगच्छतु। एवं सोमस्य प्रेरणया, स्तुतिभिः च, ऋषयः, यजमानाः च, सर्वे इन्द्रं हविषा, स्तुत्या, प्रेम्णा च आह्वयन्ति, तस्य महिमा, वीर्यं, च प्रकटयन्ति, सोमपानाय, सहायार्थं, ऐश्वर्याय च।