दूराद्वा समीपाद्वा, यत्र कुत्रापि निवससि, हे महाबलिन्, शक्र, त्वमिह आगच्छ। अश्मबाहो इन्द्र! त्वाम् आमन्त्रयामः। यथा सुविशारदः तक्षकः शोभनया कौशल्या युक्तः प्रवर्तते, एवं प्रेरितः, बलवान्, सुमुखशक्तियुक्तः इन्द्रः अग्रे गच्छति। धीराः प्रज्ञया युक्ताः प्रियो दूरस्थं च वस्तु अन्विच्छन्ति। अहं तेषां ऋषीणां यः मनसा प्रतिष्ठिताः, यः व्योम निर्माय कुशलाः, तेषां उत्पत्तिं पृच्छामि। तव एतानि स्तोत्राणि, मनसा प्रेरितानि, धर्मस्य पन्थाम् अनुवर्तन्ते। अत्र ते गुह्यानि स्थापितानि, स्वाराज्याय पृथिवीं दिवं च संयुज्यन्ते। स्वमापनैः सर्वं व्याप्य, विस्तीर्णाः महान्तः तिष्ठन्ति, धारणाय समुत्सृज्य। सर्वे तम् अलङ्कृतवन्तः, सः तेजसा वासितः, प्रकाशरश्मिभिः सञ्चरन्, स्थितवान्। एषः महद् नाम महतो असुरस्य—बहुरूपः सः अमृतानाम् मध्ये स्थितवान्। प्राचीनः वृषभः महत्तरं जनयामास, तस्य पूर्वे बहूनि धियः। दिवः पुत्राः, सभा-विवेकयुक्ताः, नृपाः, परमदिवः अधिपत्यं संस्थापयन्। त्रयः नृपतेः, अनेकस्थानेषु, सर्वाणि आसनानि अलङ्कृतवन्तः। अत्र, मनसा सञ्चरन्तः, दीक्षा-युक्तान् गन्धर्वान् दृश्यन्ति, वातरश्मिभिः केशैः। एष एव वृषभस्य च धेनोः कर्म। तयोः नामभ्यां धेनोः गतिं मापयन्ति। प्रत्येकः, विविधान् दैवीः शक्तिं धारयन्, मायिनः रूपाणि मापनं कुर्वन्ति। एषः सवितुः कर्म। तेन दातव्यम् सुवर्णमतिर्न मम कामः। उत्तमया स्तुत्या, पृथिव्याः दिवः च सर्वं व्याप्नोति; कन्या स्वानि जन्मानि वृतवती। त्वम् प्राचीनं महत् कर्म साधयसि, यथा दैवीः कल्याणानि अस्माकम् अभिव्याप्नुवन्ति। सर्वे विचित्राणि कर्माणि पश्यन्ति, मायिनः, गो-जिह्वया स्थितस्य। वयं स्पर्धायां दानवतः इन्द्रं आह्वयाम, श्रेष्ठं वीरं विजये। सः उग्रः, सहाय्याय शृण्वन्, युद्धेषु वृत्राणि हन्ति, धनानि जयति। मम हृदयात् उदितः चिन्तनः, भक्त्या गाथाभिः इन्द्रं स्तोतुं इच्छति। या जाग्रती सभा-प्रशंसिता, हे इन्द्र, यत् किंचित् त्वत्तः जातम्, तत् तव एव अस्तु। दिवः अपि, प्राचीनः, सततं जायमानः, जाग्रतः सभा-प्रशंसितः। शुभ्रवस्त्रधारी, एषः पितृभ्यः सनातनः चिन्तनः अस्माकं सदा अस्तु। अत्र, यमः अपि, देवपुत्रः, जिह्वाग्रभागे स्थितः पतनकाले। द्वे रूपे सहजाते संयच्छेते—एते शक्तेः मूलानि तमः अपाकरोति। मर्त्येषु, कश्चन न गर्हते अस्माकं पितॄन्—गावः रक्षायै योधिनः। इन्द्रः, महाबलवान्, तेषां वंशान् स्थापयामास, स्वशक्त्या नूतनं निर्माय। यत्र सखा, नवान् मित्रैः सहितः, गायः प्रज्ञानबलाभ्यां अन्वगच्छत्—एषः सत्यः। इन्द्रः दश दशभिः गावः तम् सूर्यं तमसि स्थितम् अप्रापयत्। इन्द्रः मधु गवाम् अन्वविन्दत्, खुरया स्फिग्नया च, गवां भोजनम्। गुह्यं, निहितम्, सलिलेषु, सः दक्षिणे हस्ते स्थापयामास, दान-कुशलः। प्रकाशम् वृत्य, तमः जानन्, वयं दुःखात् दूरे स्याम। सोमपाः इन्द्र, सोमेन वृद्धः, बहुवर्णस्य कवये एतानि गीतानि गृहाण। यज्ञस्य अनुवर्तिनि प्रकाशः पृथिवीं दिवं च अनुयातु। वयं विपुलात् क्लेशात् दूरे स्याम। बहुविघ्नः अपि मर्त्यः, हे वसवः, भवतः उज्ज्वलाः रक्षाः महानि। वयं स्पर्धायां दानवतः इन्द्रं आह्वयाम, पुरुषेषु श्रेष्ठम् विजये। सः महाबलवान्, शृण्वन्, सहाय्याय, शत्रून् निघ्नन्, धनानि जयति। इन्द्र, त्वां वयं वृषभम्, सोमपेषणे आह्वयामः। आगच्छ, सोमरसस्य माधुर्यं पिब। इन्द्र, बहुभिः स्तुतः, सुतस्य सोमस्य रमस्व, निश्चयज्ञः। पिब, मुदस्व, तृप्तिं व्रज। इन्द्र, सर्वैः देवैः सह, अस्माकं प्रेरितं यज्ञं नेतुं, स्तुतौ अतीत्य, जनानां अधिपः भव। इन्द्र, एते सुताः सोमाः त्वां प्रति गच्छन्ति, सत्यम् अधिपः। उज्ज्वलाः सोमधाराः तव वासाय। सुतं सोमं उदरे गृहाण, इन्द्र, श्रेष्ठतम! उज्ज्वलाः सोमधाराः तव एव। गायकप्रिय, अस्माकं सुतं सोमं पिब। त्वं माधुर्यधाराभिः तुष्टः, इन्द्र, तव एषः यशः। अक्षीणाः शक्तयः विजयिनं इन्द्रं बलाय इच्छन्ति। सः सोमं पीत्वा वर्धते। दूराद्वा समीपाद्वा, वृत्रहन्, आगच्छ, एतानि अस्माकं गीतानि गृहाण। यदा यत्र वा त्वं आहूतः, इन्द्र, तत्रतः अत्र आगच्छ। सोमकामः इन्द्र, आगच्छ, पिबार्थं आहूतः। वज्रपाणे, स्वाभ्यां हरिभ्यां आगच्छ। ऋत्विक् यथाविधि आसने उपविष्टः, समिधं सम्यक् प्रसार्य, प्रातःकाले रथान् योजितवन्तः। एते स्तोत्राणि क्रियन्ते, अस्मिन् आसने उपविशत्, वीर, हविर्गृहाण। एतेषु मदेषु, एतेषु स्तोत्रेषु, प्रीयस्व, वृत्रहन्, इन्द्र, गीतप्रिय, एतेषु श्लोकेषु। सोमपः चिन्तनानि उत्सुकानि बलिनं इन्द्रं प्रति, मातरः वत्सम् इव, अभिसरन्ति। अतः सोमेन मुदस्व, महद् धनं बलं च प्राप्नुहि; स्तोतारं कदापि न परित्यज। वयं, इन्द्र, तुभ्यं समर्पयामः, त्वं दानवन् अस्मान् अनुगृहाण। तव प्रियौ हर्यौ अस्मद् दूरे न नयेतां; समीपमागच्छ, आत्मन्यवस्थित, अस्माभिः सह रमस्व। द्वौ दीर्घकेशिनौ त्वां, इन्द्र, सुखरथे आनयेताम्; स्नेहेन सिक्ते आसने उपविश। अस्माकं सुतं सोमं प्रति, गोमन्तं, इन्द्र, प्रियाभ्यां हरिभ्यां आगच्छ। इन्द्र, एतं हर्षदं सुतं सोमं, पेषितं, उपविष्टं उपविष्टं, गृहाण; तेन तुष्टिं लभस्व। एवं ऋषयः, यज्ञैः, स्तोत्रैः, सोमपानैः च, महेन्द्रं, वज्रपाणिं, यशस्विनं, सर्वदा आह्वयन्ति, स्तुवन्ति, प्रीणयन्ति च। सः च सर्वदा दिव्यैः शक्तिभिः, सोममदेन, प्रजाः रक्षति, दुष्टान् नाशयति, स्तोतॄन् अनुगृह्णाति च।