वरुणः, स्वर्णवर्णं वस्त्रं धारयन्, तेजस्वी चीरं परिधानं समुत्थाप्य सर्वत्र स्वगुप्तदूतान् स्थापयति। न कश्चित् हानिं प्राप्नुयात्, न च कश्चित् मनुष्याणां कपटं, न च शत्रुः एषां देवता पराजयितुं शक्नोति। यः मनुष्याणां मध्ये अद्वितीयं कीर्तिं प्राप्नोति, सः अस्मिन् अन्तः स्यात्। मम चिन्तनानि गोधूलि यथा चरन्ति, दूरदर्शिनं देवम् आकाङ्क्षन्ति। पुनः सह भाषामहे, यत्र मम मधुराणि वाक्याणि प्रकटन्ति, प्रियसहिताय यज्ञपुत्राय यथा। सर्वदर्शिनं वरुणं ददर्शे, रथे स्थीयमानं, एषां मम गीतानि स्वीकुरु। हे वरुण, एषः मम आह्वानं श्रुणु, अद्य कृपालु भव; यः साहाय्यं याचते, सः केवलं ते शरणं गच्छति। त्वं, ज्ञानी, स्वर्गं च पृथिवीं च सर्वेषां अधिपः; एषां यात्रायां अस्माकं श्रुणु। उच्चतमं बन्धं, मध्यं च, हे चृत, मुक्तिं ददासि; अधो बन्धं जीवनाय तिष्ठतु। तेषां कृते, हे बलाधिप, वस्त्राणि सज्जीकृतानि, हे पोषणस्य स्वामी; एषां यज्ञं अस्मिन् कृते समर्पय। योग्यः होतरः, सदैव युवकः, अस्माकं स्तोत्रैः सह उपविष्टः स्यात्; हे अग्नि, दिव्यवाक्येन। सत्यं, पिता पुत्राय रक्षणाय यज्ञं ददाति; मित्रः, मित्रवत्सलः। वरुण, मित्र, आर्यमन्, हे धर्मिकाः, अस्मिन् पवित्रगृहे उपविष्टाः स्यात् यथा मनुष्याः। प्राचीन होतरस्य च मित्रतां प्रीतिं कुरु; एतेषां गीतानां शृणु। यद्यपि अनन्तसन्तानः, वयं प्रतिवर्षं प्रत्येकं देवतां उपासामहे; अग्निमध्ये यज्ञं ज्वलति। जनानां स्वामी, प्रियः योग्यः होतरः, अस्माकं प्रियः स्यात्; वयं स्वग्निषु प्रियाः। अस्माकं स्वग्निषु, देवाः पुरस्कारं ददाति; वयं स्वग्निषु पूजामहे। तदनन्तरं, अमृताणां च मर्त्यानां च, परस्परं स्तुतयः स्युः। सर्वेभ्यः अग्निभिः, हे अग्नि, सर्वेभ्यः देवताभिः, एषां यज्ञं, एषां वाक्यं समर्पय; अस्माकं बलं च कीर्तिं च ददासि। यथा अश्वः तेजस्वी बलवतः, वयं त्वां, हे अग्नि, श्रद्धया स्तौमः; यज्ञेषु तव राज्यम्। सः, अस्माकं पुत्रः, शक्तिमान्, दूरदर्शी, कृपालुः, अस्माकं कृते उदारः स्यात्। दूरात् च समीपात् च, मर्त्यहानिः च दुष्कृत्यः च, सदा रक्षतु, हे विश्वपाल। एषः नवीनः गीतः, हे अग्नि, देवेषु सम्प्रदर्शय, यथा अस्माकं सहायकः। उच्चतमं, मध्यं च, अधो पुरस्कारं वितरणं कुरु; अस्माकं अन्तःस्थलस्य धनं शिक्षय। त्वं, हे प्रकाशवान्, नदीस्य तरङ्गानां विभाजकः, समीपं आगच्छसि; त्वं भक्तस्य कृते शीघ्रं प्रवाहितः। यस्य त्वं, अग्नि, मर्त्येषु युध्यन्तं रक्षसि, यं च त्वं प्रतियोगेषु सहायं करोति, सः चिरकालं सम्पत्तिं प्राप्नुयात्। न कश्चित् तस्य समीपं प्रतिरोधं करिष्यति, यः अपि स्यात्; पुरस्कारः कीर्त्याः। यः सर्वेषां जनानां मध्ये प्रसिद्धः, शीघ्रं पुरस्कारं गच्छतु; बुद्धिमानां सह गच्छतु। वृद्धः सन्दीपयतु, प्रतिवर्षं, यथा प्रत्येकसङ्गमे, रुद्राय यज्ञं समर्पय, यः यज्ञार्थः। हे महादेव, शक्तिमान्, धूमध्वजः, अस्माकं समक्षं प्रज्वलितः, अस्माकं चिन्तनं पुरस्काराय उत्तेजय। यः धनस्य स्वामी, नदीसदृशः, दिव्यसंकेतः, अस्माकं श्रवणं कुरु; अग्नि, विशालतेजः, अस्माकं स्तोत्रैः। महान्, लघुः, युवा, वृद्धः, सर्वेभ्यः नमः; यदा वयं देवतानां उपासामहे, यदा वयं शक्तिम् उपासामहे। हे देवाः, महतोः स्तुतिं न गृहीतुम्। यत्र पत्थरः विस्तृतः स्थिरः तत्र चूर्णनस्य ध्वनिः, तत्र मृद्भाणस्य ध्वनिः; इन्द्रः चित्तं जानाति। यत्र द्वौ, यथा कटिप्रदेशात्, चूर्णनाय निर्मिताः, तत्र मृद्भाणस्य ध्वनिः; इन्द्रः चित्तं जानाति। यत्र स्त्री चूर्णनं च संज्ञानं लभते, तत्र मृद्भाणस्य ध्वनिः; इन्द्रः चित्तं जानाति। यत्र ते रसयन्ति, यथा मापितं बन्धं, तत्र मृद्भाणस्य ध्वनिः; इन्द्रः चित्तं जानाति। यदा त्वं, हे मृदः, प्रत्येकगृहे बन्धितः, अत्र प्रकटं विजयध्वनिः, यथा विजयिनः ड्रमस्य। यद्यपि वायुः त्वां, हे वृक्षजः, शिखरात् स्पृशति; अद्य, हे मृद, सोमं चूर्णय इन्द्राय पातुं। पुरस्कारयाचकाः आमन्त्रिताः; ते उच्चाः च शक्तिमन्तः, यथा अश्वाः च तृणं खादन्ति। अद्य, हे वृक्षाः, बलवान्, महाबलेन चूर्णकृते, सोमं इन्द्राय मधुरं चूर्णय।