वर्षा-कालस्य आरम्भे, वरुणस्य कृपायुक्तं मनः, रथस्य शीघ्रतया, अश्वस्य युज्यते, अस्माकं प्रति आगच्छतु। यथा वयं तस्य स्तुतिभिः तं प्राप्नुयाम। यः क्रोधः, सुखस्य अन्वेषणं कुर्वन्, पक्षिणां गृहमिव, दूरं गच्छति। कदाचित, हे वरुण, तव कृते, बुद्धिमन्तं स्वामिनं, राज्यम् उपार्जयन्तः, सेवा कर्तुं वयं कदा समुत्सुकाः भविष्याम। यः पुरस्कारः, सह-प्रतिष्ठायाम्, न कदापि पलायते, दृढप्रतिज्ञायाः, उपासकस्य च, वाञ्छितः अस्ति। यः पक्षिणां मार्गं, आकाशे उड़न्ति, जानाति; यः सागरं यान्ति, तं अपि जानाति। यः प्रतिज्ञायाम् स्थिरः, मासान्, द्वादश, सन्ततिम् परिपूर्णान्, जानाति; यः जातं जानाति। यः वायोः मार्गं, विस्तीर्णं, उच् च, महान्, जानाति; यः यः उपरि वसन्ति, तान् अपि जानाति। वरुणः, प्रतिज्ञायाम् स्थिरः, निवासानां मध्ये आसनं गृहीत्वा, उत्तमपरामर्शेन, राज्यम् उपासते। तस्मिन्, बुद्धिमान् सर्वाणि अद्भुतानि पश्यति, यानि कृतानि च, यानि भविष्यन्ति च। यथा बुद्धिमान् आदित्यः, प्रतिदिनं, अस्मान् शुभमार्गे नयतु; यथा तः अस्मान् आयुर् सुरक्षितं नयतु। वरुणः, स्वर्णवस्त्रधारी, प्रकाशमानं च वस्त्रं धारयति; तस्य गुप्तदूताः च चारु च सर्वत्र स्थिताः। यः हानिं अन्वेषति, यः कपटं मनुष्याणां, यः शत्रुः, तं देवः न पराजयति। यः मनुष्याणां मध्ये अद्वितीयं कीर्तिम् उपार्जितवान्, तं अस्माकं हृदयस्य गह्वरे अस्तु। मम चिन्ताः, गोधूमानां इव, चरन्ति, दूरदर्शिनं प्रति आकाङ्क्षन्ति। पुनः सह वार्ता क्रियते, यत्र मम मधुरवाचः आगच्छन्ति, प्रियं यथाप्र priest इव। अहं सर्वदर्शिनं पश्यामि, चक्रे स्थितं, मम गीतानि स्वीकुरु। एषः मम आवाहनं, हे वरुण, आज्ञाम् कुरु; यः साहाय्यं अन्वेषति, तस्मिन् प्रति तव शरणं गच्छति। त्वं, बुद्धिमान्, स्वर्गं च पृथिवीं च सर्वं शासनं करोति; एषः मार्गे अस्मान् श्रवणं कुरु। उच्चतमं बन्धं, मध्यं च, मुक्तिं ददातु, हे कृता; अधस्तात् जीवनाय स्थातु। त्वं, बलस्य स्वामी, वस्त्राणि सज्जानि, पोषणस्य स्वामी, एषः यज्ञं अस्माकं कृते अर्पयतु। योग्यः हुतारः, यः सदा युवा, अस्माकं स्तुतिभिः उपविशतु; हे अग्नि, दिव्यवाचेन। पिता पुत्राय रक्षणं अर्पयति; मित्रः, मित्रत्वस्य योग्यः। वरुणः, मित्रः, आर्यमन्, हे धर्मिकाः, अस्माकं पवित्रगृहे उपविशतु। प्राचीनं हुतारं च मित्रत्वं च आनन्दं कुरु; एतेषां गीतानां शृणु। यद्यपि सदा सन्ततिः, वयं प्रत्येकं देवतां उपासामः; अर्पणं तव मध्ये प्रज्वलितं अस्ति। जनानां स्वामी, प्रीतिपूर्णः च योग्यः हुतारः, अस्माकं प्रियः भूत्वा; वयं स्वग्निषु प्रियाः। स्वग्निषु, देवाः पुरस्कारं ददाति; वयं स्वग्निषु सम्मानं करोमः। तदानीं, अमृतानां च अमृतानां मध्ये, आपसी स्तुतयः सन्तु। सर्वे अग्निषु, हे अग्नि, सर्वे देवेषु, एषः यज्ञः, एषः वाचः अर्पयतु; अस्मान् बलं च कीर्तिं ददातु। यथा अश्वः, अद्भुतबलः, तव स्तुति, हे अग्नि, श्रद्धया; यज्ञानां मध्ये स्वामी। यः पुत्रः, शक्तिमान्, दूरदर्शी, कृपालुः, तः अस्माकं प्रति उदारः भूत्वा। दूरात् च समीपात् च, मर्त्यदुःखात् च, दुष्टात् च, सदा रक्षकः, हे विश्वरक्षक। एषः नूतनः गीतः, हे अग्नि, देवेषु प्रतिपादय, यथा अस्माकं समर्थनं। उच्चतमं, मध्यं च, अधस्तात् च पुरस्कारं वितर; अस्माकं अन्तःस्थलस्य धनं शिक्षय। त्वं विभाजकः, हे प्रकाशमान, नदीः तरङ्गानां, समीपं आगच्छ; त्वं उपासकस्य कृते शीघ्रं प्रवहसि। यः त्वं, अग्नि, मनुष्याणां मध्ये युद्धेषु रक्षसि, यः तव साहाय्यं प्राप्नोति, सः सदा अमृतं प्राप्नुयात्। कश्चन तस्य समीपं स्थातुं न शक्नोति, यः कश्चन; पुरस्कारः कीर्त्याः अस्ति। यथा तः सर्वेषां जनानां मध्ये प्रसिद्धः, शीघ्रं पुरस्कारं आनयतु; यथा च बुद्धिमानां सह आनयतु। यथा वृद्धः जागृतः, प्रतिवृत्तिं ज्ञातुं, प्रत्येकं सङ्गमे, रुद्राय यज्ञं अर्पयतु, यः यज्ञस्य योग्यः। यथा महान्, शक्तिमान्, धूमध्वजः, अस्माकं समक्षं, प्रेरयतु मम चिन्तां पुरस्काराय।