महाबलिनः वयं, महाबलिनं अग्निं महाबलिभिः साकं सुसंस्कारामः। सः अग्निः महता तेजसा प्रकटः भूत्वा विराजते। प्रातः सवने, प्राज्ञः सः अग्निः, जन्मनां वेत्ता, अस्माकं निवेदनं, पिष्टपक्वं हविः, प्रार्थनया गृह्णातु। अग्ने, पिष्टपक्वं हविः तव कृते सम्यक् पाचितम्, हे कनिष्ठ, तेन तुष्ट्या गृहाण। दिवा गुह्यं हविः, यत् तुभ्यमर्पितम्, हे वीर्यस्य सूनोः, विधौ स्थाप्यं, तत्र आगच्छ। मध्यन्दिनसवने, सर्वजननानां वेत्ता, विप्र, अत्र पिष्टपक्वं हविः गृहाण; समवायेषु तव भागं विप्राः नापहरन्ति। तृतीयसवने, अग्ने, तव कृते, वीर्यसूनवे अर्पितं पिष्टपक्वं हविः, तत्र त्वं प्राज्ञेन अमृतानां मध्ये यज्ञान् स्थापय। नित्यवर्धमान, सर्वजननानां वेत्ता, दिवा गुह्यं हविः गृहाण। अत्र मन्थानः, अत्रैव सृष्टिः सम्पूर्णा; अस्याः गृहपत्नीं प्रकटयामः, यथापूर्वं, अग्निं मन्थामः। द्वयोः अरण्योः मध्ये स्थाप्य, सर्वजननानां वेत्ता, गर्भवत्सु स्त्रीषु गर्भः इव, अग्निः जाग्रद्भिः, हविष्मद्भिः नरैः प्रतिदिनं स्तूयते। प्रज्ञया समुत्पाद्य, ऋजुं जनय, शीघ्रं वीर्यवन्तं जातं; रक्तस्तम्भः, तेजस्वी बलः, इलायाः सूनुः, पन्थासु उत्पाद्यते। इलायाः स्थले, पृथिव्याः नाभौ, सर्वजननानां वेत्ता, त्वां, अग्ने, हविषे, पिष्टपक्वाय स्थापयामः। नरः मन्थन्ति ऋषिं, सर्वज्ञं, अमृतं, सुवपुं; अग्निं यज्ञस्य चिह्नं, प्रथमानं, प्रीयमाणं, अग्रे उत्पादयन्ति। यदा बाहुभिः मन्थन्ति, सः शीघ्रः रक्तवर्णः अश्व इव वने शोभते; अश्विनोः तेजस्विनोः अनिवर्तमानः गतिः इव, तृणानि परितः सञ्चरन् शिलायाम् दहति। जातः अग्निः, विवेकवान्, बलवान्, प्रेरितः, ऋषिभिः स्तुतः, दानशीलः, तेजस्वी विराजते; देवाः तम् विधिषु पूज्यं, सर्वज्ञं, वह्निं स्थापयन्ति। स्वे स्थाने, होत्र, उपविश, विवेकिन; यज्ञं शुभे गर्भे स्थापय; देव, देवांश्च हविषा यज, अग्ने, महायजमानाय बलं ददातु। धूमं दृढीकुरुत, मित्राणि, मन्द न भूत्वा, फलं प्राप्नुत; एष अग्निः रिपूनां हन्ता, महाबलः, येन देवाः दस्यून् अभिभवन्। एष तव स्थानं, यत्र त्वं जातः, प्रकाशः; तद् विदित्वा, अग्ने, अत्र उपविश, अस्माकं स्तोत्राणि वर्धय। सः शरीरस्य रक्षिता, दिव्यः गर्भः इति कथ्यते; जातः सन्, सः मनुष्याणां काम्यः भवति; यदा मातरिश्वान् तम् मापयत्, मातरि, वायोः प्रवाहः मार्गे प्रकटः अभवत्। सम्यक् मन्थितः, सम्यक् उत्पादितः, सम्यक् स्थापितः, स्थापितः ऋषिः; अग्ने, सम्यक् विधीन् कुरु, यजमानाय देवांश्च यज। मृत्यवः अमृतं, अविश्रान्तं, शीघ्रं, गुह्यजिह्वं उत्पादितवन्तः; दश बह्व्यः भगिन्यः, सह, जातं पुरुषं, वीर्यवन्तं उपगच्छन्ति। सप्तविधः होत्र् प्राचीनकाले प्रकाशः अभवत्, यदा मातुः अङ्के, स्तन्ये, सः दहमानः आसीत्। सः दिव्यः दाता, प्रतिदिनं नेत्रौ न निमीलयति, यदा महतः उदरात् जातः। शत्रून् प्रति सन्नद्धः, मरुताम् इव अग्रगामी, ऋतस्य प्रथमजः, सर्वे एतद् जानन्ति। तेजस्विनी प्रार्थना, कुशिकैः प्रेषिता; प्रत्येकः स्वगृहे अग्निं प्रज्वालयत्। यथा अद्य अस्मिन् यज्ञे त्वां, विवेकिनं होत्रारं, श्रद्धया वृणीमहि, तथा आगच्छ। दृढेन, दृढेन, श्रेष्ठैः हविभिः, ज्ञात्वा, बुद्ध्या, सोमस्य समीपं गच्छ। हे सोमप्रिय, तव मित्राणि त्वां इच्छन्ति; ते सोमं पिण्डयन्ति, हविर्यजन्ति। ते मनुष्याणां शापान् सहन्ते; त्वत्तः विना, इन्द्र, कोऽपि वास्तवतो न प्राज्ञः। नापि दूरस्थानि राष्ट्राणि तव दूराणि; बभ्रूणां पतन्, अश्वैः सह आगच्छ। बलिनः वृषभाय एते सोमाः समर्पिताः, पेषण्यः युक्ताः, अग्निः प्रज्वलितः। इन्द्र, सुकेश, दातृ, महाबल, महापतिः, कर्मणा बलवान्—यदा त्वं, उग्र, मनुष्येषु निगृहीतः, तदा हे वृषन्, तव वीर्याणि कुत्र? त्वया एव अचलानि अपि चालयन्ति; त्वं विचरन् वृत्राणि हन्ति। द्यावापृथिव्यौ, गिरयः च, तव नियमेन, मापकेन इव, स्थिरं तिष्ठन्ति। बहुप्रार्थित, केवलं तव कीर्त्या त्वं दुर्गं भग्नवान्, वृत्रहन्। एते उभे विश्वे, इन्द्र, त्वया धारिते, महादाने, स्वधामिव। ते तव बभ्रूणां अश्वाः, इन्द्र, अधः प्रसरन्तु; तव वज्रः प्रवर्ततां, रिपून् विदारयन्। सर्वतः आगतान् शत्रून् हन, सत्यं विजयी भवतु, अनृतं नश्यतु। यस्मै त्वं, नर, आयुः ददासि, तस्य अपि अयज्यम् भागः गृह्यते। तव अनुग्रहः, इन्द्र, घृतवती, शुभदा; बहुप्रार्थित, तव दानं सहस्रशः। बहुप्रार्थित, बलिनं, पीडकम्, इन्द्र, तव शक्त्या विदारय, रिपुं मुञ्च। वर्धमानं, पूर्यमाणं वृत्रं, इन्द्र, तव बलेन, अचरणं हन्यः। तव स्तोत्रैः, इन्द्र, पृथिवीं, विशालां, अनन्तां, अधारयः। वृषभः दिवं, अन्तरिक्षं च, धारयत्; तव आज्ञया आपः अत्र प्रवहन्ति। वलः, गावां गोष्ठः, इन्द्र, अतीत्य न शक्यः; वधात् पूर्वं सः, भीतः, अपससार। त्वं मार्गान् समीकृत्य, गावः मुक्त्वा, गायकाः, बहुप्रार्थित, त्वां स्तुवन्। एकाकी, इन्द्र, त्वं उभे पृथि्वीं दिवं च पूरितवान्; तानि व्याप्य स्थितवान्। अन्तरिक्षात्, वीर, अस्मभ्यं धनानि, युक्तरथान्, पुरस्कारांश्च आनय। सूर्यः नियतदिशां उल्लङ्घनं न करोति; प्रतिदिनं बभ्रूणां अश्वाः युज्यन्ते। यदा ते मार्गे संयुज्यन्ते, तदा अश्वैः सः स्वस्य मोचनं करोति। उषसः द्रष्टुं कामयमानाः, रात्रौ आगच्छन्त्याः, दीप्तस्य, ते महत् अद्भुतं मुखं पश्यन्ति। सर्वे, तस्य आगमने, इन्द्रस्य महात्मनः, पुण्यानि कर्माणि जानन्ति। महत् तेजः हृदये स्थापितम्; धेनुः, पक्कं वहन्ती, प्रसरति। सर्वं मधुरं पोषणं कृष्णायाम् संगृहीतम्, यदा इन्द्रः रसं खाद्याय स्थापयत्। इन्द्र, दुर्गाणि दृढानि कुरु; यज्ञस्य, स्तोत्रिणः, मित्राणां च, समृद्धिं कुरु। दुष्टबुद्धीन्, पापमनुष्यांश्च, शस्त्रपाणीन् रिपून्, हन, रिपुघ्न। शब्दः शत्रुभ्यः इव निनदति; हन्तारं, सर्वदाहकं हन। अधस्तात् रिपुं विदारय, बलात् भञ्ज, असुरं, मघवन्, विनाशय, मोहय। मूलेन असुरं निष्क्षिप, इन्द्र; नवमध्यं छिन्धि, श्रुत्वा। त्वं, छन्नं, सर्पमिव, पलायितवान्, ब्रह्मद्विषम्, शस्त्राग्नेन दग्ध्वा। एवं ऋषयः, यजमानाः, अग्निं सम्यक् उत्पाद्य, हविषा यजन्ति, इन्द्रं स्तुवन्ति, देवाः च तं पूजयन्ति।