अग्निः प्रजाजनानां नेता भवति, भगवत्सदृशः, दिव्यः, देवः, ऋतस्य रक्षकः, धर्मनिष्ठः च। स एव वृत्रहाऽस्ति, प्राज्ञः, सर्वज्ञः, सः स्तोत्रिणं सर्वदुःखेषु सुरक्षितं नेतुं समर्थः। अहं दधिक्रामग्निं दिव्यां उषसं बृहस्पतिं सवितारं देवमश्विनौ मित्रं वरुणं भगं वसूं रुद्रानादित्यान् च आह्वयामि। अयं यज्ञः अमृतानां मध्ये स्थाप्यतां, जाठवेदः, त्वया हव्यं स्वीकृत्यताम्। त्वं, अग्ने, पुरोहितः प्रथमः उपविष्टः, दध्ना घृतैः भागान् आस्वादय। तुभ्यं, शुचये, घृतं स्रवति; भागाः स्निग्धाः स्रवन्ति। स्वे स्थाने दिव्ये भोज्ये उत्तमं वसु अस्मभ्यं दातव्यम्। तव कृते, अग्ने, भागाः घृतस्रवः, धीराणां कृते। त्वं उत्तमः ऋषिः, प्रज्वलनशीलः; यज्ञस्य रक्षकः भव। त्वदर्थं, अग्ने, भागाः अविच्छिन्नाः स्रवन्ति, बलवत्सदृशाः; स्निग्धभागा घृतभागाश्च। प्राज्ञः, महातेजाः, त्वं सम्यग्भिः हविः गृहाण। मध्ये उत्कृष्टं स्निग्धं तुभ्यं समर्पयामः। त्वत्कृते, सौम्य, भागाः त्वच्चर्मणि स्रवन्ति; तान् देवेषु वितर। एष एव स अग्निः, यस्य उदरे इन्द्रेण उत्सिक्तः सोमः निवेशितः, उत्सुकः। सः जाठवेदाः सहस्रशक्तिमान्, अश्ववत् शीघ्रः, विजयी च स्तूयते। अग्ने, तव तेजः दिवि, पृथिव्याम्, ओषधीषु, आपः च व्याप्नोति, पूज्य। तेन त्वं विशालं अन्तरिक्षं व्याप्नोषि; तव दीप्तिः तीव्रा, तव ज्योतिः नरैः दृश्यते। त्वं, अग्ने, दिवं स्रवः इच्छसि; त्वं देवान्, वेदिपतिं, समीपं गच्छसि। ये सूर्यस्य पारं दीप्ताः, ये च आपः अधः तिष्ठन्ति, तान् त्वं प्राप्नोषि। अग्नयः, स्निग्धाः, सहायैः सह, संयुक्ताः, यज्ञं निर्हेतुभिः स्वीकुर्युः, महादानानि ददतु। अग्ने, अस्मभ्यं बहुधनं, स्थायि वसु, उत्तमं फलम् याचमानाय ददातु। अस्माकं पुत्रः विजयी, प्राज्ञश्च भवतु; तव अनुग्रहः अस्मासु अस्तु। अग्निः, सम्यक् प्रज्वलितः, सुविहितः, स्वस्थाने उपविष्टः, युवा, प्राज्ञः, क्रतुपतिः। सः, नित्ययुवा, अमृतः, वनान्तरे, जाठवेदाः, अमृतत्वं अत्र स्थापयति। भारता अग्निं प्रज्वलितवन्तः, या देवेषु प्रसिद्धः, दिव्यः, दक्षः। अग्ने, महद्वसुना अस्मान् पश्य, अस्माकं मार्गदर्शकः भव। दश काष्ठाः, प्राचीनाः, सुसुतं, मातृभिः प्रियम्, जनयन्ति। अग्निं स्तौमि, यो दिव्यः, देवेषु प्रसिद्धः, जनानाम् नृपः। त्वां, श्रेष्ठ, पृथिव्यां, इळायाः आसने, शुभदिवसेषु स्थापयामि। प्रज्वल, तेजस्विन्, अश्मनि, मनुष्येषु, आपः, सरस्वत्यां च। अग्ने, अस्मभ्यं समृद्धिं, उत्तमं स्थायि गोवसु यजमानाय ददातु। अस्माकं पुत्रः पौत्रश्च विजयी भवतु; तव अनुग्रहः अस्मासु अस्तु। अग्ने, शत्रुसैन्यानि रिपूंश्च जय, दुर्जयः भव, शत्रून् प्रतिषेध, यजमानाय तेजः ददातु। त्वं, इळया अमृतया होत्रा जागृतः; यज्ञं गृहाण, प्रभो। तेजसा प्रबुद्धः, बलपुत्रः, आहूतः; अत्र मम उपवेशः, एषा बार्हिषी। अग्ने, सर्वैः अग्निभिः देवैः च, अस्माकं स्तोत्राणि वर्धय; ये यज्ञेषु प्रवर्तन्ते। अग्ने, यजमानाय वीरवद्वसु, समृद्धिं ददातु; पुत्रेषु अनुग्रहः अस्मासु अस्तु। त्वं, अग्ने, दिवः पुत्रः, प्राज्ञः, पृथिव्या अपि, सर्वज्ञः; बुद्धिमान्, अत्र देवान् यज। अग्निः, विज्ञाय, बलं ददाति, अमृतत्वाय पुरस्कारं ददाति; सः अस्माकं कृते देवान् उपनयतु, दानवतः। अग्निः, दिवापृथिव्योः जातः, विश्ववित्, प्रज्वलति, दिव्यः, अमृतः, अव्ययः; दानैः सह वसन्, हविभिः आदरात् दीप्तः। अग्न्यिन्द्रौ, यजमानस्य गृहं, सोमपेषः यज्ञं च आगच्छेताम्; देवौ, अजितौ, सोमपानाय। त्वं, अग्ने, आपः मध्ये, गृहे, नित्यः, बलपुत्रः, सर्वजन्यवित् प्रज्वलसि; आसनानि तव सहायेन वर्धय। मनसा वयं वैश्वानरं अग्निं, ज्योतिवितं, हविभिः, उदारं देवम्, सारथिं, धनदं समीमहि; कुशिकाः तम् स्तोत्रैः आह्वयन्ति। तं दीप्तमग्निं सहायाय आह्वयामः, वैश्वानरं, मातरिश्वानं, स्तुत्यं; बृहस्पतिं प्राज्ञं, श्रुत्कर्णं, अतिथिं, शीघ्रागन्तारं मनुष्ययज्ञस्य। हयशब्दवत् वैश्वानरः कुशिकैः प्रत्यूषु प्रज्वलितः; अग्निः अस्मभ्यं वीर्यं, अश्ववद्वसु, अमृतानां निधिं, जागरूकः, ददातु। बलवन्तः अग्नयः तेजसा गच्छन्तु, दीप्ताः, संयुक्ताः, चित्रायुग्भिः युक्ताः; मरुतः, महादुहः, सर्वज्ञाः, अचला पर्वतान् कम्पयन्ति। अग्नेः तेजः, मरुतः, सर्वे जनाः, तव घोरं महत्त्वं वयं आह्वयामः; तव स्वजनाः, रुद्रपुत्राः, वर्षन्तः, सिंहनादिनः, उदारकर्मणः। गणशः, सैन्यशः, शुभैः स्तोत्रैः, अग्नेः तेजः, मरुतां बलं च वयं इच्छामः; चित्रयुजः, वर्षदः, प्राज्ञाः, सभासु यज्ञं प्रतिगच्छन्तु। अहं अग्निः अस्मि, सर्वजन्यवित्; घृतं मे दृष्टिः, अमृतं मे आसनम्; स्तोत्रं मे त्रिधाम, अहं लोकान् संचरामि; अजरं तापः, हविः मे नाम। त्रिभिः शुद्धिपवित्रैः सः सूर्यं प्रति अगच्छत्, हृदयेन मनसा च ज्योतिः अविन्दत्; स्वशक्त्या सः श्रेष्ठं निधिं अकरोत्, तेन द्यावापृथिव्यौ तम् अपश्येताम्। सः, प्राज्ञपिता वाचः, शतधारः स्रवति, पितृयोः अङ्के रममाणः; उभे लोक्ये तं सत्यवाचं पोषयतः। वयं त्वां, बलदातॄन्, हविभिः घृतैः च आह्वयामः; हर्षदः देवेषु प्रीतिं इच्छति। अहं अग्निं प्राज्ञं वचोभिः स्तौमि; यज्ञकर्तारं, सजाग्रं, धियां युतम्। अग्ने, तव सहायेन वयं, महादेव, द्वेषं जेतुं, द्वेषाद् अतीर्तुं शक्नुमः। अग्निः, दीप्तमान्, स्तुत्यः, यज्ञे प्रज्वलितः; तं वयं इच्छामः, यस्य ज्वालाः केशाः इव। एवं ऋचः अनुक्रमेण, अग्नेर् महिमा, देवत्वं, यज्ञकर्तृत्वं, सर्वज्ञता च कथिता; सः ऋतस्य रक्षकः, यजमानस्य बन्धुः, सर्वेषां देवतानां मध्यस्थः, हविषां ग्राही, स्तोत्रस्य पात्रम् इति।