शृणुत, भगवन्तः! ऋषयः विश्वामित्राः अग्निं स्तुवन्ति। स तेजसा दीप्तिमान्, बलस्य सुतः, स्वदीप्त्या प्रकाशते। यः स्तूयते, सः हर्ष्यमानानां मध्ये महतीं कीर्तिं स्थापयति। अग्ने! त्वं विश्वामित्रेभ्यः श्रेयः वह, स्वदेहं शुद्धयन्, समृद्धिं कुरु। धनद, त्वं नः धनं ददातु। यदा त्वं प्रज्वलसि, तदा त्वमेव सि धनस्य दाता। स्तोत्रिणः गृहे, सौम्य, शोभनरूपधारिण्, त्वं सर्वाणि रमणीयानि रूपाणि धत्ते। अहं यज्ञस्य होतारं, प्राज्ञं, मुनिं, सर्वज्ञं, अच्युतं अग्निं वृणे। स नः यजतु, यज्ञियतमः, नः धनं, बलं, महादानानि च प्रयच्छतु। त्वाम् अग्ने, घृतवतीं होमाहुतिं प्रेषयामि, शोभनदानकामयमानः, प्रकाशमयः। दक्षिणतो गच्छन्, सर्वदा युवा, सः दानैः सह आगच्छतु, धनद्भिः सह यज्ञं स्थापयतु। तेजसा, अग्ने, नः समृद्धेः स्वामित्वं ददातु। वीर्यसमृद्ध्या वयं धनिनां मध्ये अतीव कीर्तिमन्तः स्याम। बहूनि तव मुखानि, अग्ने, यानि यजमानाः त्वयि अधधुः। देव, त्वं देवेषां प्रीतिं आनय, यदा त्वं अद्य दैवताय यजसि। यदा देवाः यज्ञकामाः त्वां आदौ होतारं चक्रुः, तदा त्वं नः रक्षिता भूयाः। अग्ने, नः जनस्य मध्ये कीर्तिं ददातु। अग्निः प्रातःकाले उषसं, अश्विनौ, दधिक्रां स्तोत्रैः आह्वयति। देवाः, प्रकाशवन्तः, एकीभूताः, यज्ञकामाः, नः शृण्वन्तु। त्रयः तव शीघ्राश्वाः, अग्ने, त्रयः आसनानि, त्रयः सत्यजिह्वाः, पुरातनाः। त्रयः तव रूपाणि, दिव्यानि; तैः नः पालय, यथा नः स्तोत्राणि न निरस्येरन्। अग्ने, जातवेदः, बहूनि तव बलानि; त्वं स्वयम्भूः, अमृतनामधेयः। यानि अद्भुतानि कर्तारः त्वयि पूर्वे अधधुः, तानि सर्वाणि तव पृष्ठे संनद्धानि। अग्निः, भागवत्, जनानां नेता अस्ति; देवः, ऋतस्य पालकः, सत्यधृतिः। सः वृत्रहा, प्राज्ञः, सर्वज्ञः, स्तोत्रिणं सर्वदुःखात् सुरक्षितु। अहं दधिक्रां, अग्निं, दिव्यां उषसं, बृहस्पतिं, सवितारं, अश्विनौ, मित्रं, वरुणं, भगं, वसून्, रुद्रान्, आदित्यांश्च आह्वयामि। अग्ने, यं यज्ञं अमृतानां मध्ये स्थापय; नः हव्यानि गृहाण, जातवेदः। प्रथमः होतारः, दधि-घृतस्य भागान् आस्वादय। घृतं ते, शुचये, प्रवहति; भागाः स्नेहेन स्रवन्ति। स्वे स्थाने, दिव्ये हविषि, श्रेष्ठं फलम् अस्मभ्यं ददातु। तुभ्यं, अग्ने, भागाः घृतेन स्रवन्ति; ते प्राज्ञाय दत्ताः। त्वं श्रेष्ठः ऋषिः, प्रज्वलसि; यज्ञस्य रक्षिता भूयाः। तुभ्यं, अग्ने, भागाः अविच्छिन्नाः स्रवन्ति, बलवत्; स्नेहघृतस्य भागाः। प्राज्ञ, महातेजः, हव्यानि गृहाण, विचक्षण। मध्यमतः श्रेष्ठं स्नेहम् अस्माकं तुभ्यं समर्पयामः। भागाः, सौम्य, तव त्वचि स्रवन्ति; तान् देवेषु वितर। स एव सः अग्निः, यस्मिन् इन्द्रः सोमं उदर्यां न्यधात्, उत्सुकः। सः जातवेदाः, सहस्रशक्तिमान्, त्वरिताश्ववत्, जयशाली स्तूयते। अग्ने, तव तेजः दिवि, पृथि्व्याम्, ओषधीषु, आप्सु च व्याप्यते। तेन त्वं विस्तीर्णमन्तरिक्षं व्याप्नोषि; तव दीप्तिः तीक्ष्णा, तव ज्योतिः मनुष्यैः दृश्यते। अग्ने, त्वं दिवः स्रवः इच्छसि; त्वं देवान्, वेदिस्थान्, उपगच्छसि। ये सूर्यस्य पारं दीप्ताः, ये च आपः अधः स्थिताः, तान् त्वं प्राप्नोषि। अग्नयः, स्नेहसमृद्धाः, सहायतया, संयुक्ताः, यज्ञं गृह्णन्तु, अहिंस्राः, महादानदाः स्युः। अग्ने, अस्मभ्यं बहुधनं, स्थायि, श्रेष्ठं फलम् ददातु। अस्माकं पुत्रः विजयी, प्राज्ञः च भूयात्; तव प्रीतिर्नः सदा अस्तु। प्रज्वलितः, सुविहितः, स्वे स्थाने उपविष्टः, युवा, प्राज्ञः, यज्ञस्य नेता। अग्निः, नित्ययुवा, अमृतः, वनेषु जातवेदाः, अमृतत्वम् अत्र स्थापयति। भारता अग्निं प्रज्वलयन्ति, तेजस्विनं, देवेषु कीर्तिमन्तं, दिव्यं, कुशलम्। अग्ने, अस्मान् महता धन्येन पश्य, दिवान् नय। दश काष्ठाः, प्राचीनाः, सुसुतं जनयन्ति, मातृभिः प्रियं। अग्निं स्तुत्वा, दिव्यं, देवेषु कीर्तिमन्तं, जनानां स्वामिनम्। त्वां, श्रेष्ठम्, पृथिव्याम् अधधे, इळायाः आसने, शुभासु दिवासु। दीप्त, अग्ने, शिलायाम्, मनुष्येषु, आप्सु, सरस्वत्याम् च प्रकाशस्व। अग्ने, अस्मभ्यं समृद्धिं प्रयच्छ, श्रेष्ठं, स्थायि, गवां धनं, होतुः कृते; अस्माकं पुत्रः पौत्रश्च विजयी भूयात्। अग्ने, तव प्रीतिर्नः सदा अस्तु। अग्ने, शत्रुसैन्यानि, द्विषतः, जही; दुर्जयः भूत्वा, रिपून् प्रतिषिध्य, यजमानाय तेजः ददातु। अग्ने, त्वं इळया, अमृतया, अध्वर्युणा प्रज्वलितः; नः यज्ञं गृहाण, प्रभो। अग्ने, दीप्तिमान्, बलस्य सुतः, आहूतः; अत्र मम आसनं, एषा बर्हिः। अग्ने, सर्वैः अग्निभिः, देवैः च, अस्माकं स्तोत्राणि महय; यज्ञेषु प्रवृत्तान्। अग्ने, यजमानाय, वीरसमृद्धिं, पूर्णं धनं ददातु; तव प्रीत्या अस्मान् पुत्राणां कृते पालय। अग्ने, त्वं दिवः पुत्रः, प्राज्ञः, पृथिव्याः अपि, सर्वज्ञः; प्राज्ञ, अत्र देवाः यज। अग्निः, सर्वज्ञः, बलं ददातु, अमृतत्वस्य फलम् ददातु; सः देवान्, पूर्णदानान्, अत्र आनयतु। अग्निः, दिवः पृथिव्याः च जातः, विश्वरूपः, प्रकाशते, दिव्यः, अमृतः, अच्युतः; दानैः सह वसन्, हविभिः, नमोभिः दीप्तिमान्। अग्निः, इन्द्रः, यजमानस्य गृहम् आगच्छताम्, सोमपेषः यज्ञाय; अजितौ देवौ, सोमपानाय। अग्ने, त्वं आप्सु, गृहे, नित्यः, बलस्य सुतः, सर्वजनन्यः प्रज्वलितः; तव साहाय्येन आसनानि महय। चित्तेन वयं वैश्वानरम् अग्निं, ज्योतिःवेदिनम्, हविर्भिः उपगच्छामः, उदारं देवम्, सारथिम्, धनदं; कुशिकाः तम् स्तोत्रैः आह्वयन्ति। तं दीप्तिमन्तम् अग्निं वयं सहाय्याय आह्वयामः, वैश्वानरम्, मातरिश्वानम्, स्तुत्यं; बृहस्पतिं, प्राज्ञं, श्रोतारम्, अतिथिम्, शीघ्रागन्तारम् मानवस्य यज्ञे। हयशब्दवत् वैश्वानरः कुशिकैः सर्वासु युगेषु प्रज्वलितः; अग्निः अस्मभ्यं वीर्यं, अश्वानां धनं, अमृतानां मध्ये निधिं, सदा जाग्रतीं ददातु। एवं ऋषयः, अग्निं स्तुत्वा, तस्मात् सर्वैः देवैः सह ऐश्वर्यं, कीर्तिं, रक्षां, यशः, धनं, च प्रार्थयन्ति। अग्निः, यज्ञस्य मध्यस्थः, देवेषु दूतः, सर्वदा स्तोत्रैः पूज्यते।