अथ सुतराम् ऋषयः, श्रद्धया सम्यक् समिद्धं ज्वलन्तं च अग्निं समुपस्थाय, तं वीर्यशक्तिसूनुं प्रार्थयन्ते—"अग्ने, मा नः प्रमादाय, मा अमनुष्यतायै, मा दरिद्रतायै नय; मा द्वेष्याय वा रिपवे नः कुरु।" ते पुनः तम् अग्निं श्रेयस्करं प्रार्थयन्ति—"सौम्य अग्ने, महायज्ञे अपत्यसम्पद् युक्तं धनं नः प्रयच्छ; आनन्ददं कीर्तिवर्द्धनं महद् ऐश्वर्यं अस्मभ्यं विमोचय।" समिद्धः स अग्निः, प्रथमानी ऋतानि अनुवर्तते, यजमानैः स्तूयमानः, सर्ववित्तमः सन्, ज्वलद् रोमशिराः, घृतं शुद्ध्यर्थं गृह्णन्, शुचिः दक्षः च सन्, देवाँ यज्ञे उपनयति। यथा अग्निः पृथिव्याम् ऋत्विजं कर्म अकरोत्, तथा जातवेदाः दिवि प्रज्ञया यजनं कृतवान्; एवं अस्मिन् हविषि देवाँ यज, अद्य यज्ञेन वयं नरः परं पारयेम। त्रयः तव जीवाः, हे जातवेदः; त्रयः प्रातःकाला जनिता, हे अग्ने। एतेभ्यः त्वं, विप्र, देवसख्यं आनय, ततः यजमानाय श्रेयः भूयाः। अग्निं तं तेजस्विनं, रमणीयं, पूज्यं च वयं स्तौमः, हे जातवेदः। त्वं दूतः, हव्यानाम् वहनः, देवैः अमृतस्य मध्यस्थः कृतः। ये त्वां पूर्वे अग्ने श्रेष्ठतमं ऋत्विजं आसन्, ये च आत्मबलात् अनुग्रहीतारः; तेषां धर्मं अनुवर्त्य, विप्र, यजमानस्य यज्ञं सम्यक् निर्वह, यथाशक्ति देवैः अनुगृहीतः। त्वं, अग्ने, सखा इव सख्ये, सुतः इव पित्रे, अस्मान् अनुग्रहय; जनाः बहुविघ्नयुक्ताः, सर्वतः शत्रून् दग्ध्वा अस्मान् रक्ष। शत्रुषु, अग्ने, दह; शापं परकीयम्, द्वेषं च दह; मूढान् दह, त्वदीया अमृताः शिखाः तेषां विरुद्धाः सन्तु। समिधा, घृतेन च, अग्ने, बलाय ओजसे च हविः जुहोमि; यावत् मे प्रार्थना शक्या, तावत् दिव्यं चिन्तनं शतवर्षं स्तौमि। दीप्त्या, वीर्यशक्तिसूनो, प्रकाशस्व; हर्षयन्तः मध्ये महद् यशः स्थापय; विश्वामित्राणां श्रेयः कुरु, तनुं शुद्धयित्वा पुष्कलं कुरु। धनं नः प्रयच्छ, धनद; यदा त्वं समिद्धः, तदा स एव भवसि; स्तोत्रिणः गृहे, सौम्य, शोभनरूपः सदा स्थितः। अग्निं ऋत्विजं वरणे, प्राज्ञं, मनीषिणं, सर्वज्ञं, अच्युतम्; सः अस्माकं यज्ञं निर्वपतु, धनं बलं च महादानानि च प्रयच्छतु। त्वां, अग्ने, घृतवन्तं हविः प्रेषयामि, विभवान् इच्छन्, प्रकाशमानं; दक्षिणतो वर्तमाने, युवान्, सः उपहारैः आगच्छतु, धनाढ्यैः सह यज्ञे उपविशतु। तेजसा, अग्ने, अस्मभ्यं समृद्धिं जयमानां देहि; वीर्यसमृद्धौ अस्मान् प्रशस्ततमान् कुरु। अनेकानि तव रूपाणि, अग्ने, यानि यजमानैः स्थापितानि; देवसख्यं आनय, कनिष्ठ, यदा त्वं दिव्यं गणं यजसि। यदा देवाः यज्ञकाङ्क्षिणः त्वाम् आदौ ऋत्विजं न्ययच्छन्, तदा त्वं अग्ने अस्माकं रक्षिता भव, जनानां मध्ये यशः ददातु। अग्निः प्रातःकाले उषसम्, अश्विनौ, दधिक्राम् आह्वयति; देवाः सुसंयुक्ताः, यज्ञे उत्सुकाः, अस्माकं स्तोत्रं शृण्वन्तु। त्रयः तव अश्वाः शीघ्राः, त्रयः आसनानि, त्रयः सत्यजिह्वाः; त्रयः दिव्याः रूपाणि, तैः अस्मान् पालय, यथा नः स्तोत्रं न निपात्येत। अग्ने, जातवेदः, अनेकानि तव बलानि; अमृतनाम, स्वयम्भू, पुरातनैः अद्भुतानि तव पृष्ठे संनिबद्धानि। अग्निः जनानां नेता, भगवत् इव; देवः, रक्षिता, ऋतस्य पालकः; वृत्रघ्नः, प्राज्ञः, सर्वज्ञः, स्तोत्रिणं सर्वदुःखात् अनयन् पालयतु। दधिक्रां, अग्ने, दिव्यां उषसम्, बृहस्पतिं, सवितारं, अश्विनौ, मित्रं, वरुणं, भगं, वसून्, रुद्रान्, आदित्यांश्च आह्वये। अस्माकं यज्ञं अमृतानां मध्ये स्थापय; हविः गृहाण, जातवेदः। अग्रे ऋत्विजः उपविष्टः, दधि-घृतस्य भागान् आस्वादय। घृतं ते प्रवहति, शुचिन्; भागाः स्निग्धैः सिक्ताः; तव स्थानं, दिव्ये भोजने, उत्तमं फलम् अस्मभ्यं ददातु। त्वदर्थं, अग्ने, भागाः घृतेन सिक्ताः, विप्राणां; त्वं श्रेष्ठः मुनिः, दीप्तमान्; यज्ञस्य रक्षिता भव। त्वदर्थं, अग्ने, अविच्छिन्नाः भागाः स्रवन्ति, बलवत्; भागाः स्निग्धा, घृतयुक्ताः; विप्र, महातेजः, हविः गृहाण। मध्यात् उत्तमं स्निग्धं तुभ्यं जुहोमः; भागाः त्वयि स्रवन्ति, अनुकम्पिन्, त्वं तान् देवेषु वितर। एष सः अग्निः, यस्मिन् इन्द्रः सोमान् उदरं निवेशयत्, उत्सुकः; सः जातवेदाः, सहस्रशक्तिमान्, अश्ववत् विजयी स्तूयते। अग्ने, तव दीप्तिः द्यौः, पृथिवी, ओषधीषु, आपः च व्याप्य स्थितम्; तया त्वं अन्तरिक्षं व्याप्नोषि; तव तेजः तीक्ष्णम्, ज्योतिः मानवैः दृश्यते। अग्ने, त्वं दिव्यं प्रवाहम् इच्छसि; त्वं देवाँ, वेदीपतिं उपगच्छसि; ये सूर्यस्य पारं प्रकाशन्ति, ये च अधः आपः तिष्ठन्ति, त्वं तान् प्राप्नोषि। अग्नयः, स्निग्धसम्पन्नाः, सहायैः सह, एकत्रिता, यज्ञं गृह्णन्तु, अनवद्याः सन्तु, महदानि श्रेयांसि ददातु। अग्ने, अस्मभ्यं समृद्धिं, स्थिरं धनं ददातु; उत्तमं फलम् स्तोत्रिणः; अस्माकं पुत्रः विजयी, प्राज्ञः च भवतु; तव अनुग्रहः अस्मासु अस्तु। समिद्धः, सुविदितः, स्वस्थाने उपविष्टः, युवा, प्राज्ञः, नेता यज्ञस्य; अग्निः नित्ययुवा, अमृतः वनान्तरे, जातवेदाः अमृतत्वं अत्र स्थापयति। भारतानां अग्निः प्रेरितः, दीप्तमान्, देवेषु प्रख्यातः, दिव्यः, कुशलः; अग्ने, अस्मान् महद् धनं पश्य, दिवानिशं नः नेतारः भव। दश समिधः, प्राचीनाः, सुसुतं जनयन्ति, मातृभिः प्रियतमे; अग्निं स्तौमि, दिव्यं, देवेषु प्रख्यातं, जनानां मध्ये पतिं। त्वां, श्रेष्ठ, पृथिव्याम् इळायाः आसने, शुभे दिवसे स्थापितवान्; दीप्तमान् अग्ने, शिलायां, मानवेषु, आप्सु, सरस्वत्याम् प्रकाशस्व। अग्ने, अस्मभ्यं समृद्धिं, श्रेष्ठं, स्थिरं च गोसंपदं ददातु; यजमानस्य पुत्रः अपि विजयी भवतु; तव अनुग्रहः अस्मासु अस्तु। अग्ने, शत्रुबलान्, रिपून् च जय; दुष्प्राप्यः भव, शत्रून् प्रतिषेधय; यजमानस्य तेजः दीयताम्। अग्ने, त्वं इळया, अमृतया, ऋत्विजा समिद्धः; अस्माकं यज्ञं गृहाण, प्रभो। अग्ने, शोभया समुत्थितः, वीर्यशक्तिसूनो, आहूयमानः; अत्र मम आसनम्, एषा बर्हिः।