ऋषयः स्वस्तिगायका इन्द्रमग्नी च स्तुवन्ति, तयोः सान्निध्यं पुष्टये प्रार्थयन्ति। इन्द्रमग्नी, यूयं एका क्रियया दशानां स्त्रीणां नवतिं पुरः कम्पयित्वा विजयं प्राप्तवन्तौ। इन्द्रमग्नी, युष्मान् प्रति प्रार्थनाः सम्यक् गच्छन्ति, सत्यमार्गान् अनुगच्छन्ति। युष्माकं स्थाना यात्राश्च दृढानि, रक्षणं च सुदृढं स्थाप्यते। दिव्येषु स्पर्धासु यूयं स्वर्गस्य प्रदेशान् शोभयथः, तेन युष्माकं वीर्यं विश्रुतं जाता। ततः अहं अग्निं देवम् उपस्थरणे सम्यक् स्तौमि; स देवैः सह आगच्छतु, यज्ञाय योग्यः सन् अस्माकं कुर्वीत। स, यस्य आधारौ द्यावापृथिव्यौ कौशलात् संयुक्ते, यस्य सहायाः दृढाः, हविर्भिः पूज्यते; ये च अनुग्रहम् इच्छन्ति, तम् उपगच्छन्ति। स एष ऋत्विजां नेता, यज्ञानां प्रेरयिता; धनदं कामयमानं च अग्निं पूजय। सः अग्निः अस्मभ्यं सुखरक्षणं सम्पदर्थं ददातु; यस्मात् वयं दिवि, पृथिव्यां, आप्सु च बहुधनं लभामहे। तेजस्वी, एको, उत्तमचेतनः, स्तोतारः अग्निं पुरोहितं जनानां पतिं सन्तं सन्तर्पयन्ति। हे ब्रह्मन्, त्वं नः स्तोत्रेषु अति प्रियः भूयाः; हे अग्ने, मरुतां प्रिय, सहस्रदातः, त्वं नः स्यान्नः। अधुना अस्मभ्यं सहस्रसहितं धनं, सुतरां च पुष्टिं, वीर्यं च देहि; हे अग्ने, उत्तमं दुर्निवार्यं बलं प्रयच्छ। सौम्यः होतृ, यथार्थयाजी, कविषु श्रेष्ठः, स स्रष्टा अग्निः, विद्युत्समानरथः, वीर्यस्य पुत्रः, ज्वलद्रश्मिः, पृथिव्यां तेजः प्रसारयति। अहं तव स्तोत्रैः समीपं गच्छामि; तानि गृहाण, महाबल, तव अर्पितानि। त्वं विद्वान्, प्राज्ञान् नेतुम् अर्हसि, यज्ञाय मध्यगतान् उपवेशय। प्रभाताः बहुवित्ताः त्वाम् अग्ने वायोः पथाभिः शीघ्रं गच्छन्ति; यदा ते प्राचीं हविः वहन्ति, प्रियपत्नीव गृहं समागताः तिष्ठन्ति। मित्रावरुणौ महाबलौ, सर्वे मरुतश्च, तुभ्यं प्रसादं ददति, अग्ने। तेजसा, वीर्यपुत्र, त्वं सूर्य इव भूमिषु प्रसारय। अद्य तव इच्छां संवृत्ताम्, उन्नतहस्ताः समुपेत्य; भक्त्या देवान् यजाम; प्रेरितः पुरोहितः अग्निः अस्माकं भावान् वहतु। त्वत्तः, वीर्यपुत्र, बहूनि दानानि आगच्छन्ति; देवस्य कृपा, सम्पदा च। अस्मभ्यं सहस्रसहितं धनं देहि, अग्ने, सत्यवाक्येन, अहिंसायाः। त्वां, प्राज्ञ, मनुष्याः कौशलात् कृत्यं समारभन्ते। सर्वाणि उत्तमानि दानानि वेत्सि, अग्ने; एतत् सर्वं तव अमृतस्य भोग्यमस्तु। दीप्त्या विशालया, अग्ने, शत्रून्, रक्षांसि, रोगांश्च अपसर; वयं तव महतीं रक्षां प्राप्नुयाम, सौम्यगोप। अस्मिन प्रभाते त्वं नः रक्षिता भूयाः, अग्ने, सूर्यस्योदयसमये च। नित्यं स्तुतिं गृहाण, पितेव स्वसुतं; तव स्वभावात् जातं स्तोत्रं रक्ष। त्वं, अग्ने, मानवानां द्रष्टा, रक्तप्रभया तमःमध्ये प्रकाशसे। अस्मान् नेतुमर्हसि, दुःखात् पारय; धनं ददातु, कनिष्ठ, तेजस्विन्। अचलः, अग्ने, महावृषभ, सर्वसमृद्धिं जयन् ज्वल; यज्ञस्य नेता, प्रथमः पोषाय, सर्वजन्मविद्, महत्त्वेन अस्मान् पालय। अविच्छिन्नां रक्षां देहि, गायक, बहून् वरान्, देवाः, तेजस्विनः, प्राज्ञाः। शीघ्ररथ इव, विजयम् आनय, अग्ने; द्वे लोकौ अस्माकं सौम्येन संयोजयसि। वृष्टिं कुरु, महाबल, सम्पदः सञ्चालय, अग्ने; द्वे लोकौ अस्माकं समृद्ध्या संयोजयसि। देवैः सह, तेजसा दीप्त्वा, अग्ने, पापमानसं न नः समन्तात् आविशतु। अस्मभ्यं, अग्ने, अन्नं, पशूनां सम्पदं, दीर्घायुषीं समृद्धिं च ददातु। अस्माकं पुत्रः पौत्रश्च विजयी भवतु; तव प्रसादः अस्मासु स्यात्। एष अग्निः वीर्यस्य, महत्त्वस्य, सम्पदः च अधिपः। सः धनस्य, सौभाग्यस्य, विघ्नविनाशस्य च स्वामी। हे नराः, मरुतः, अस्मिन महति संयुक्ताः भूयात; यस्मिन सम्पद् वसति। संग्रामेषु, ये घोराः, तं समाश्रित्य, सर्वत्र शत्रून् जयन्ति। अतः त्वं, दातः, अस्मभ्यं धनं, वीर्यं च ददातु, अग्ने। बहुपुष्टं, बलवद्, पुत्रवत्, अहिंसितं, तेजस्वि सम्पदं देहि। यः सर्वेषु भूतेषु कर्म कृतवान्, देवेषु च जयम्, शुभं च कृतवान्। देवेषु वीर्याय यतस्व, मनुष्येषु स्तुत्यः भव। हे अग्ने, मा नः मूढत्वं, अकर्मण्यता, दरिद्रता वा यच्छ; मा नः द्वेष्यत्वे, वैराय वा स्थापय। हे सौम्य अग्ने, अस्मभ्यं पुत्रसम्पन्नं धनं महायज्ञे देहि; अस्माकं कृते प्रचुरं, हर्षजनकं, यशस्वि, कीर्तिमत् धनं मुक्त्वा देहि। दीप्तः त्वं प्रथमधर्मान् अनुगच्छसि; त्वं स्तोतृभिः स्तूयसे, सर्वधनः। ज्वलद्रश्मिः, घृतं शुद्धिः, त्वं अग्ने, शुचिः, यज्ञकुशलः, देवांश्च यज्ञे आनयसि। यथा त्वं, अग्ने, पृथिव्याम् ऋत्विजं कर्म अकुर्वः, तथा, जातवेदः, दिवि प्रज्ञया कृतवान्; एवं, एतेन हविषा, देवांश्च पूजय; अद्य वयं यज्ञेन पारं गच्छाम। त्रयः तव प्राणा, हे जातवेदः; त्रयः प्रातः तव जाताः, हे अग्ने। एतेन, प्राज्ञ, देवानां साहाय्यं आनय, ततो भक्ताय वरदः भव। वयं अग्निं, तेजस्विनं, सुन्दरस्मिनं, पूज्यं जातवेदसं स्तौमः। त्वं दूतः, हविर्वाहकः, देवैः अमृतस्य केन्द्रे कृतः। यः त्वां, अग्ने, पूर्वे ऋत्विजः श्रेष्ठाः आसन्, ये च स्वबलात् सौम्याः आसन्—तेषां धर्मं अनुगम्य, प्राज्ञ, यज्ञं कुरु; तदा अस्माकं कृते दिव्येन अनुग्रहेण यजनं संचालय। सौम्यत्वेन अस्मान् प्रति, अग्ने, सखा इव सख्ये, सुतेव पित्रे, आगच्छ; जनाः बहुवैरिणः सन्ति; सर्वतः शत्रून् दग्ध्वा नः रक्ष। अग्ने, शत्रुषु दह; परेषां शापं क्रोधं च दह। अग्ने, अविद्वांसः दह; तव अमृताः, अश्रान्ताः ज्वालाः तेषां प्रति स्थिताः सन्तु। समिधा, घृताच्च, अग्ने, बलाय हविः जुहोमि। यावत् अहं शक्ता अस्मि, स्तुत्या पूजयन्, तावत् एतां दिव्यां चिन्तां शतवर्षं स्तौमि। एवं ऋषयः, देवाः च, अग्निं, इन्द्रमग्नी च, स्तौमः; तेषां प्रसादेन, रक्षया, वीर्येण च, वयं सम्पदः, पुष्टिं, विजयम्, चिरं कल्याणं च प्राप्नुमः।