अग्निः यदा वनमध्ये, मातृषु, आपःषु च सञ्चरति, तदा तस्य न कदाचित् प्रत्यावर्तनं भवति—स दूरो भवतु वा समीपस्थो। स पिपासून् अतिक्रान्तवान्, तेन स कृपणः अभवत्; येषु सख्ये अग्निः शरणं गृहीत्वा तिष्ठति, तेषु केचन प्रस्थिताः, केचन तं पर्युपविशत्। स यः शीघ्रगामी, अनवद्यः, नित्यं सहचरः अस्ति—दीर्घकालं सहिष्णवः, अहिंस्राः, तम् अदृष्ट्वा, जले सिंहमिव, समासादयन्। स्वयं स्वयम् एव प्रेषितः सन्, अग्निः गुह्यः आसीत्; मातरिश्वा तं दूरात् आनयत्, देवेभ्यः मन्थनात् उत्थाप्य। मर्त्याः अग्निं हविःवाहनं देवेषु गृह्णन्ति; स यज्ञानां सर्वान् पश्यति, स्वेच्छया, नूतनतमः सन्। तव शुभं सौभाग्यं, तव जिह्वा अपि, पक्वतायै आच्छादयति; यदा अग्निः, पशवः तव समीपे संवसन्ति, सन्ध्यायामपि, प्रज्वलिते, तदा तव तेजः प्रकाशते। शुद्धं, सुव्यवस्थितं, दीप्तं ज्वलनं समर्पय; शीघ्रदूतः, अक्षयः, पुरातनः, स्तुत्यः सन्, स देवः श्रोतृदेवः पूज्यताम्। त्रिशतं, त्रिसहस्रं, त्रयश्च नवति देवाः अग्निम् अर्चयन्; ते घृतैः अभिषिञ्चन्, बर्हिः व्यतन्, तं होतारं उपाविशत्। त्वं अग्ने, प्राज्ञैः जनानां स्वराज्ये स्थापितः; मर्त्याः त्वां देवमुपह्वयन्ति यज्ञे। क्रियासु त्वां, अग्ने, होत्रं पुरोहितं च आह्वयन्ति; स्वगृहे सत्यस्य रक्षिता दीप्यस्व। यः त्वां जातवेदः समिधा सेवते, स वीर्यं लभते, समृद्धिं च। यज्ञस्य चिह्नः सन्, अग्निः देवैः सह, सप्त ऋत्विक्भिः भूषितः, हविर्दात्रे आगच्छति। प्राचीं वाचं पुरातनीं अग्नये पुरोहिताय वह; यः प्राज्ञेभ्यः ज्योतींषि वहति। अस्माकं स्तुतयः अग्निं बळयन्तु, यस्मात् स्तुतिः जायते; महतीं संपदं, धनं, दृष्टिं च। अग्ने, श्रेष्ठः यज्ञाय, यजमानस्य देवाँ यज; प्रियः पुरोहितः सन्, त्वं विघ्नान् नाशयन् प्रकाशसे। शुद्धः, अस्मभ्यं दीदय; तेजस्विनः वीर्यं ददातु; गायकानां समीपतमः भूत्वा कल्याणं कुरु। त्वां प्रेरिताः, जाग्रतः ऋत्विजः प्रज्वलयन्ति, अमृतं, बलिनं, हविःवाहनं। अग्निः पुरोहितः, गार्हपत्यः, यज्ञस्य प्राज्ञः; स मानवस्य क्रतुम् वेद। अमृतः, हविःवाहनः, शीघ्रदूतः, अग्निः चिन्तया प्रतिष्ठितः; स चिन्तया पूरयति। अग्निः चिन्तया पश्यति; स यज्ञस्य चिह्नम्, पुरातनः; स तस्य अर्थं जानाति। अग्निः पुत्रः, विश्रुतः, सर्वजन्मविद्; देवा तम् अग्निं चक्रुः। अग्निः, अदुष्टः, जनानां नेता, पुरुषाणां पुरोहितः, नित्यं शीघ्रः, नूतनः रथ इव। स सर्वान् आह्वयति, देवशक्तिः, अव्ययी, अग्निः सर्वत्र विश्रुतः। तस्य वाहनेन यजमानः पथः, शुद्धज्वलनस्य स्थानं, प्राप्नोति। वयं चित्तेन अग्नेः सर्वाणि सुव्यवस्थितानि दानानि समीमहि; हे प्राज्ञाः, हे सर्वजन्मविद्। अग्ने, वयं स्पर्धासु सर्वाणि काम्यानि इच्छामः; त्वयि देवाः विश्वासं स्थापयन्ति। इन्द्रः च अग्निः, संगीतेन, सोमपानाय, महान्तौ, आ गच्छतां; अस्मद्भक्त्या प्रेरितौ, सोमं पिबताम्। इन्द्रः च अग्निः, गायकैः सह, चेतनयज्ञः प्रवर्तते; अत्र सोमं पिबताम्। अहम् इन्द्रं च अग्निं, प्रज्ञया भूषितौ, यज्ञस्य प्रसादात् वृणे; तौ अत्र सोमं रमेताम्। अहम् इन्द्रं च अग्निं, वृत्रहणौ, जयिनौ, अजितौ, बलदातृभ्यां आह्वये। स्तुतिप्रवीणाः गायकाः युवां स्तुवन्ति; इन्द्राग्नि, अहम् उभयोः प्रीतिं पोषाय इच्छामि। इन्द्राग्नि, युवां एकेन कर्मणा नवतिं दासीनां पुरीः चालयतम्। इन्द्राग्नि, प्रार्थनाः युवां प्रति गच्छन्ति; सत्यस्य पन्थानं अनुव्रजन्ति। इन्द्राग्नि, युवयोः महान्ति आसनानि, यात्राः च प्रतिष्ठिताः; युवयोः रक्षणं सुदृढम् अस्ति। इन्द्राग्नि, युवां दिवः तेजस्विनः प्रदेशान् स्पर्धायाम् अलङ्कृतवन्तौ; एवम् युवयोः वीर्यं विश्रुतम्। अहं अग्निं देवम्, स्तोमैः बर्हिषि स्तौमि; स देवैः सह आगच्छतु, श्रेष्ठः सन्, अस्माकं बर्हिषि उपविशतु। यस्य आधारौ, द्यावापृथिव्यौ, कौशलात् संयुक्ते, सहायाः च दृढाः, स हविभिः पूज्यते; साहाय्यं याचमानाः तम् उपगच्छन्ति। स एषां ऋत्विजां नेता, यज्ञानां प्रवर्तकः; धनदं, धनकामं च अग्निं पूजय। अग्निः अस्मभ्यं श्रेयसः रक्षणं ददातु; यस्मात् स्वर्गे, पृथिव्याम्, आपःषु च वयं बहु धनं लभामहे। तेजस्वी, अद्वितीयः, सुभगचेतनः, गायकाः अग्निं पुरोहितं, जनानां पतिं, प्रज्वलयन्ति। एवं अग्निः, देवैः पूजितः, मनुष्यैः हविःवाहनः, यज्ञस्य चिह्नः, पुरोहितः, सर्वज्ञः, सर्वत्र प्रकाशमानः, सर्वेषां प्रियं कल्याणं ददाति।