भूम्याम् उन्नीयमानः वनस्पतेश्वरः प्रबुद्धः, शुभं मन्त्रं मापयन्, स्वं तेजः यज्ञवाहनाय प्रतिष्ठापयति। स नवः, सुवासाः, परिवृतः, जातमात्रः सन्, उत्तमतरः भवति; तम् ऋषयः कवयः च स्वाधीनं, मनसा समर्चन्तः, उद्धरन्ति। स जातः, दिवः तेजसि पुनः पुनः जायमानः, सभायाम् वर्धमानः, धीभिः विप्राः हविः शुद्धयन्ति, प्रेरितः होतृभिः श्रद्धया स्तोत्रं समुत्थाप्यते। यत् किंचिद् यजमानैः तव कृते, हे वनस्पतेश्वर, निर्मितं, यत् वा तक्षकः आकारयत्, तानि देवाः स्वेन शब्देन स्थिताः, सन्ततिम् अपत्यं च, निधिं नः प्रयच्छन्तु। ये छिन्नाः, भूमौ स्थापिताः, ये कृता, ये समरेखाः, ते नः दातव्यानि, दिव्यानि, क्षेत्रे जयाय समृद्धानि फलानि ददतु। आदित्या, रुद्राः, वसवः, सुकृतस्य नेतारः, द्यावापृथिव्यौ, विस्तीर्णा पृथिवी च अन्तरिक्षं च—सर्वे देवाः यज्ञं पान्तु, ऋतस्य लक्ष्म चिन्वन्तु। हंसाः इव अनुक्रमे, युक्ताः, शुक्लवस्त्रधारिणः, गायका आगताः; कविभिः अग्रे उद्धृताः, देवाः देवयानं पन्थानं यान्ति। शृङ्गिणां शृङ्गाणि इव, गायका सोमपात्रैः सह भूमौ दृश्यन्ते; वाचो वा हविषा वा, श्रवणेन, विजयेषु नः रक्षन्तु। वनस्पतेश्वर, शतशाख, प्रवर्धस्व; सहस्रशाख, वयं अपि प्रवर्धेम; त्वां तक्षकः तीक्ष्णीकृत्य मह्यं श्रेयसे प्रावर्तयत्। वयं त्वां, हे देव, हे मर्त्य, सखायः इव, उपवृणिमहि; आपां अपत्यं, श्रेयस्करं, तेजस्विनं, सुमन्त्रं, सुप्रशस्तं, अघशंसम्। यदा त्वं, हे अग्ने, दारुषु, मातृषु, आपःषु चरसि, तव न कदापि प्रतिनिवृत्तिः, दूरस्थोऽपि सन्निकृष्टोऽपि। त्वं तृषितान् अतिक्रम्य, तेन सौम्यः अभवः; केचित् प्रस्थिताः, अन्ये उपविष्टाः—येषां सख्ये त्वं शरणं गतः। स यः शीघ्रगः, अव्ययः, सर्वदा अनुगच्छन्, ये दीर्घजीविनः, अहिंसकाः, तम् आप्नुवन्, यथा सिंहः आप्सु निवसन्। स्वयं प्रेषितः, अग्ने, सः गुह्यः, मातरिश्वा तम् दूरात् आनीय, देवैः मन्थितः, अत्र स्थापितः। मर्त्याः त्वां, हे अग्ने, हविःवाहनं देवेषु गृह्णन्ति; त्वं सर्वेषां यज्ञानां निरीक्षिता, कनीयान्, मनुष्येभ्यः। सौभाग्यं तव जिह्वा, पक्तये अपि, आच्छादयति; यदा, हे अग्ने, गावः त्वां परिचरन्ति, दीप्तं, तमसि अपि। शुद्धं, सुव्यस्तं, तेजस्वि ज्वलनं, शीघ्रदूतं, अव्ययम्, प्राचीणं, स्तुत्यं, समर्पय; देवम् शृण्वन्तं संपूजय। त्रिशतं, त्रिसहस्रं, एकोनचत्वारिंशत् देवाः अग्निम् अर्चयन्; तं घृतेन अभिषिञ्चन्, बर्हिः तस्य समारोपयन्, होतारं समासीनन्। त्वं, अग्ने, प्राज्ञैः जनानां स्वराज्ये प्रतिष्ठितः; मर्त्याः त्वां, देवम्, यज्ञे आह्वयन्ति। कर्मसु त्वां, अग्ने, होतारं पुरोहितं च आह्वयन्ति; स्वे गृहे सत्यस्य रक्षिता दीदिहि। यः त्वां, जातवेदः, समिद्धम् उपतिष्ठते, स वीर्यं प्राप्नोति, पुष्यति। यज्ञस्य लक्ष्मणम् अग्निः देवैः सह, सुषोभितः, सप्त ऋत्विग्भिः सह, हविर्दात्रे आगच्छति। पुराणं, उच्चं वचः अग्नये होतृवते, यो विप्राणां ज्योतिषि वहति, समर्पयतु। अस्माकं स्तुतयः अग्निं बलयन्तु, यस्मात् स्तोत्रं जायते; महत्या श्रियै, धनाय, दृष्टये। अग्ने, यज्ञियतम, यजमानस्य देवाँ यज; प्रियो होतृवद्, त्वं शोभसे, विघ्नान् अपाकरोति। शुद्ध, अस्मभ्यं दीदिहि; तेजस्वि वीर्यम् ददातु; सुत्सु समीपे स्याः, कल्याणाय। त्वां, प्रेरिताः, जाग्रतः ऋत्विजः समिध्यन्ति, अमृतं, बलिनं, हविःवाहनं। अग्निः पुरोहितः, गृहपतिः, यज्ञस्य प्राज्ञः; स मानवस्य विधिं वेद। सः, अमृतः, हविःवाहनः, शीघ्रदूतः, स्थाप्यते; अग्निः चिन्तया पूरयति। अग्निः, चिन्तया, पश्यति; स यज्ञस्य लक्ष्मणम्, पुराणः; स हि अर्थं वेद। अग्निः पुत्रः, विश्रुतः, सर्वजनन्यः वेदिता, देवैः अग्निः कृतः। अग्निः, अजेयः, जनानां नेता, नरां पुरोहितः, सदा शीघ्रः, नित्यनूतनः रथ इव। सः सर्वान् आह्वयति, देवशक्तिः, अनिर्विण्णः, अग्निः, सर्वत्र विश्रुतः। तस्य वाहनम् उपयुञ्जानः यजमानः, विशुद्धज्वलनस्य पन्थानं, निवेशनं प्राप्नोति। सर्वाणि अग्नेः सुस्थिराणि दानानि, चिन्तया, विप्राः, सर्वजनन्य वेदिन्, उपसेमहि। अग्ने, वयं सर्वाणि कामान् स्पर्धासु इच्छामः; त्वयि देवाः विश्वासम् अकुर्वन्। इन्द्राग्नी, सुतसोमे, गीतैः सह आगच्छतम्, ऊर्ध्वरेतसौ; अस्माकं श्रद्धया प्रेरितौ, एतं सोमं पिबतम्। इन्द्राग्नी, गायकैः सह, प्राज्ञः यज्ञः प्रवर्तते; अत्र सोमम् पिबतम्। इन्द्राग्नी, प्रज्ञया विभूषितौ, यज्ञस्य प्रसादेन, वरणे; अत्र सोमस्यानन्दं कुरुतम्। इन्द्राग्नी, वृत्रघ्नौ, जयिनौ, अजय्यौ, बलदातृ, आह्वयामि।