त्वष्टुः महान्, पोषकः, ऋजु-गामी पुत्राः, समाश्रिताः, वहनीयम् एकं वहन्ति। स्वैः रूपैः दीप्तिमन्तः, त एव आसनं प्रविशन्ति, यथा द्वे लोके एकत्वेन सन्निहिते। ते बलिनः रक्तवर्णस्य वरं जानन्ति; धवलस्य आज्ञाय घोषं कुर्वन्ति। दिवः ज्योतिष्मन्तः, येषां गीतानि महान्ति गणनीयानि, त एव इळायाः। द्वाभ्यां पित्रभ्यां सह, ते महान् शब्दं महतः उत्पादयन्ति। यत्र वृषभः दुग्धायाः परिप्रकारे चरति, तत्र गायको निजं स्थानं घोषयति। पञ्च यजमानैः, सप्त ऋषयः प्रियं, प्रतिष्ठितं वृषभस्य पथं रक्षन्ति। अग्र-युक्ताः, अव्यथिताः, हर्षयन्ति; देवाः देवव्रतम् अनुवर्तन्ते। दिव्याः यजमानाः, प्रथमाः, उपविशत; सप्त शुद्धाः स्वभावे हर्षयन्ति। सत्यम् उद्घोषयन्ति, सत्यमित्रम् आह्वयन्ति; व्रतधारिणः दीप्तिमन्तः व्रतम् अनुगच्छन्ति। बलिनः महान् यात्रायाम् युक्ताः; दीप्तिमन्तः, सुव्यक्त-युक्ताः, बलिनः किरणाः। हे दिव्य यजमान, प्रियतमः, प्रज्ञः, इह महादेवौ, द्वे लोके, आनीय। ये शुद्धाय, वाचस्पत्याय, सुव्यक्त-नियुक्ताय युक्ताः, ताः दीप्तिमन्तः उषसः आह्वयन्ति। यदि, हे अग्ने, भूमेः महिमा द्वारा, किञ्चिद् अपराधः कृतः, तं महद् हिताय क्षमस्व। हे अग्ने, अस्मभ्यं बहुलं, स्थिरं गो-सम्पदः धनं देहि; उत्तमं पोषणं त्वां आह्वयन्ते। अस्माकं पुत्रः च तस्य अपत्यं विजयी भवतु; तव शुभं अनुग्रहम् अस्मासु अस्तु। यज्ने, हे वनस्पते, दिव्य मधुना त्वां अभिषिञ्चन्ति, यदा त्वं ऊर्ध्वः स्थितः; धनं ददातु, यदि उपरि स्थितः, वा मातुः अङ्के विश्रान्तः। दीपितं अग्निं पुरतः शरणं गृहीत्वा, स्तोत्राणि रचयन्तः, अमृताय प्रयत्नवन्तः—दूरं शत्रुचिन्तां नय, महद् सौभाग्याय उत्तिष्ठ। उत्तिष्ठ, हे वनस्पते, पृथिव्याः उपरि; शुभं मन्त्रं मापय, यज्नाय तेजः स्थापय। युवा, सुशोभितः, आवृतः, आगच्छति; स जन्मनि श्रेष्ठः। धीराः, कवयः, मनसा पूजयन्ति, स्वनियन्त्रितं तम् उत्थापयन्ति। जातः, स पुनः दिवसां दीप्त्यां जायते; सभायां बलवान् वर्धते। धीराः बुद्ध्या हविः शुद्धयन्ति; प्रेरित यजमानः श्रद्धया स्तोत्रं उत्थापयति। यत् मानवाः, यजमानाः, त्वं वनस्पते, निर्मितवन्तः, वा यत् तक्षकः आकारयत्—ते देवाः स्वस्वनैः स्थिताः, अपत्येन सह निधिं ददातु। ये छिन्नाः, भूमौ स्थापिताः, ये रूपिताः, ये ऋजु-कोणाः—ते दिव्यं, समृद्धं दानं ददातु, क्षेत्रे सफलतां यजन्तु। आदित्याः, रुद्राः, वसवः, शुभपथस्य नेतारः, द्यौः पृथिवी, विस्तीर्णा पृथिवी च अन्तरिक्षम्—देवाः यज्नं रक्षन्तु, यज्नचिह्नं उच्चं कुर्युः। हंसवत्, पङ्क्त्यां, युक्ताः, दीप्तिमन्तः, शुक्लवस्त्रधारिणः, गायका आगच्छन्ति; कविभिः अग्रे उत्थापिताः, देवाः देवपथं गच्छन्ति। वृषभस्य शृङ्गवत्, गायका पानपात्रैः भूमौ दृश्यन्ते; वाचः वा आह्वानेन, श्रवणेन, विजयानां स्पर्धायां अस्मान् रक्षन्तु। हे वनस्पते, शतशाखः, वर्धस्व; सहस्रशाखः, वयं वर्धाम; यं तक्षकः, तीक्ष्णीकृत्य, महद् सौभाग्याय उत्पादितवान्। मित्रवत्, त्वां, हे देव, हे मृत्यु, सहायाय वयं वृणिमः—आपः पुत्रः, शुभः, दीप्तिमान्, शुभमार्गः, उत्तमस्तुतिः, निष्पापः। यदा त्वं, हे अग्ने, वनानाम् मध्ये, मातॄणां मध्ये, आपः मध्ये गच्छसि, तव न प्रतिनिवर्तनम् अस्ति, दूरः वा समीपः। तव तृष्णार्तान् अतिक्रान्तः, तेन त्वं अनुग्रहवान्; केचित् प्रस्थायन्ति, अन्ये उपविशत—येषु मित्रे त्वं शरणं गृहीत्वा। यः शीघ्रगामी, न कदाचित् विफलः, सदा अनुगामी—ये दीर्घकालीनः, अहितः न, तं जलान्ते सिंहवत् अविन्दन्। यथा आत्मनं प्रेषितवान्, अग्ने, तथा गूढः, मातरिश्वान् तम् दूरात् आनीय, देवात् मन्थितः। मनुष्याः त्वां, हे अग्ने, देवाय हविः वाहकं गृहीत्वा; यज्नं सर्वं मनुष्यानां तव इच्छया पश्यसि, कनिष्ठः। तद् सौभाग्यं, तव जिह्वा, अपि पक्वाय आच्छादयति; यदा, हे अग्ने, गोः संज्ञायां त्वां दीपितः, तिमिरि अपि। शुद्धं, सुव्यवस्थितं, दीप्तिमन्तं ज्वलनं, शीघ्रदूतं, अव्यथितं, प्राचीनं, स्तुत्यं समर्पय; श्रवणशीलं दिव्यं पूजय। त्रिशतानि, त्रिसहस्राणि, नवत्रिंशत् देवाः अग्निं पूजितवन्तः; तं घृतैः अभिषिञ्चन्, दर्भं विस्तीर्णं कृत्वा, तं पुरोहितं उपविशत। त्वं, हे अग्ने, विज्ञैः जनैः जनस्य अधिपतिः स्थापितः; मनुष्याः त्वां देवम् यज्नेषु आह्वयन्ति। यज्नेषु, त्वां, हे अग्ने, पुरोहितं, ऋत्विजं आह्वयन्ति; सत्यस्य रक्षकः स्वगृहे दीप्तिमान् भव। यः त्वां जातवेदस्, समिधा सेवते, हे अग्ने, वीर्यं लभते, संपद्यते। यज्नस्य चिह्नवत्, अग्निः देवैः सह आगच्छति, भूषितः, सप्त यजमानैः सह, हविर्दातुः समीपम्। प्राचीनं, उच्चं वचनं अग्नये पुरोहिताय आनीय, यः प्रज्ञाय दीप्तिमन्तः प्रकाशयति। अस्माकं स्तोत्राणि अग्निं बलयन्तु, यतः स्तुतिः जायते; महद् पुरस्कारं, धनं, दृष्टिं। अग्ने, यज्नाय योग्यतमः, यजमानाय देवान् पूजय; प्रियतमः पुरोहितः, दीप्यमानः, विघ्नान् अपाकरोति। हे शुद्ध, अस्माकं प्रकाशय; दीप्तिमन्तं वीर्यं देहि; गायकेषु समीपतमः भव, कल्याणाय। यं प्रेरिताः, जाग्रतः यजमानाः दीपयन्ति, अमृतः, बलवान्, हविर्वाहकः। अग्निः पुरोहितः, गृहेषु, यज्नस्य प्रज्ञः; स मानवस्य विधिं जानाति। स, अमृतः, हविर्वाहकः, शीघ्रदूतः, स्थापितः; अग्निः मनसा पूरयति। अग्निः, मनसा पश्यति; स चिह्नः, यज्नस्य प्राचीनः; स तस्य उद्देश्यं जानाति।