ऋभवः तु नाम रमणीयं पूज्यं च सम्यक् निर्मितवन्तः। देवः सर्वकर्मविद् अग्निः सर्वाणि रूपाणि तन्त्रे, स त्वचं घृतपदवीं च आवृणोति; एवं सः अग्निः नित्यं संरक्षति, न कदापि विश्रान्तिम् आप्नोति। अग्निः घृतसम्भृतं गर्भम् प्रविष्टवान्, स व्यापकः, दीप्तमान्, प्रभामान् च विराजते; शुचिः, उन्नतः, तेजस्वी च, मातृभिः पुनः पुनः नूतनत्वं प्राप्नोति। स नूतनः, ओषधिभिः सह वर्धते, यदा ताः पुष्टिम् आप्नुवन्ति, घृतेन पोषिताः; स वारिवत् प्रभामान्, अग्निः पितृमातृणोः अङ्के विश्रान्तः। स उत्थाय, स्तुतः, प्रज्वलितः, अद्य शीघ्रः दिवो भूम्याः नाभे प्रभाति; मित्रः, अग्निः, पूज्यः, मातरिश्वान्, दूतः, हविः देवेषु वहति। स प्रज्वलितः दिवं धारयामास, अग्निः ज्योतीषां श्रेष्ठतमः अभवत्; यदा मातरिश्वान् गुह्यं वहनं भृगुभ्यः आनयत्, तदा सः प्रज्वलितः। अग्ने, अस्मभ्यं बहुधनं यच्छ, दीर्घायुष्मतीं गावः, त्वां यजमानस्य; अस्माकं पुत्रः विजयी प्राज्ञः च अस्तु, तव प्रीतिर्नः सदा अस्तु। उपवाचः चिन्तयन्तः, गायका, भगवतः स्तोत्रं भक्त्या प्रगृह्य वदन्तु; दातारः, हविष्मन्तः, घृतलेपनं हविः अग्नये यजन्ति। स जातः उभे लोकौ पूरयति; इदानीं दानानि समर्पितानि, हविः सिद्धम्; दिवि अपि, अग्ने, तव महिमा, पृथिव्याम् अपि, सप्तजिह्वाः अग्नयः कीर्त्यन्ताम्। द्योभूमी यज्ञार्हे, त्वां होतारं गृहपतिं स्थापयतः; यदा जना भक्त्या तव शोभनं तेजः बहुधा हविषा आह्वयन्ति। महान्, स्थिरः, त्वं गृहे विराजसि, द्यावापृथिव्योः मध्ये दीप्तमान्; तव मित्रे, जरामरौ, निर्मलौ, स्तुतिप्रशस्ते धेनू समृद्धिम् वहतः। अग्ने, तव व्रतानि महान्ति, बलानि च; तव शक्त्या उभौ लोकौ विततान्थाः। त्वं जातः दूतः अभवः; त्वं जनानां नेता, बलवान् च असि। हरिणशिरो, सत्यरश्मीन्, घृतलेपनान्, अरुणान्, सुवाहनान् अश्वान् युङ्क्ष्व। तदा, जातवेदः, सर्वान् देवान् आनय, यज्ञं सम्यग् विधत्त। दिवः अपि तव दीप्तयः प्रकाशन्ते; त्वं प्राचीः उषसः अनुवर्तसे। यदा, अग्ने, देवाः, हविष्य आह्लाद्यमानाः, दारुयज्ञे हविं वहन्ति। ये विशाले अन्तरिक्षे हृष्यन्ति, वा दिवि तेजसि वसन्ति, वा ये भक्ताः, पूज्याः, आगताः, अग्ने, तव रथाश्वैः तान् आनय। एभिः, अग्ने, रथेन, बहुरथेन वा, आगच्छ; तव हि बहवः अश्वाः। त्रिंशत् त्रयः देवाः पत्निवन्तः, यथायोगम्, आनय, मुदस्व च। स होतारः, यस्य कृते उभे लोकौ विस्तीर्णे, यः सर्वयज्ञेषु स्तूयते। यज्ञे, तौ, ऋतसंपन्नौ, ऋतजन्मनौ, पूर्वदिशि समुपतिष्ठतः। अग्ने, अस्मभ्यं बहुधनं, दीर्घायुष्मतीं गावः, यजमानस्य; अस्माकं पुत्रः पौत्रश्च विजयीः स्यात्; तव प्रीतिर्नः सदा अस्तु। सप्त वाचः मातरं प्रविष्टवन्त्यः, चित्रस्य वृषभस्य पृष्ठं आरोहन्त्यः। द्वौ पितरौ, सुसंरक्षितौ, सह चरतः; दीर्घायुः प्रकट्य प्रसरन्ति। द्यौः धेनवः, बलिनः अश्वाः, देव्यो मधुवाहः तिष्ठन्ति। सत्ये आसने, धेनुः एकाकिनी तव श्रेयसि विचरति। ते इदानीं आरोहन्ति, सुवाहनाः जाताः; दानपतिः प्राज्ञः जानाति। नाना रूपः, कृष्णपृष्ठः, तान् स्थापयति, नानारूपधारी। महान्तः, पोषदाः, ऋजुपथाः त्वष्टुः अपत्याः, वाह्यमानाः, वहन्ति वहनीयम्। स्वैः रूपैः दीप्तमानाः, आसने प्रविशन्ति, यथा द्यावापृथिव्यौ एकीभूतौ। ते बलिनः, अरुणः, वरदं जानन्ति; चित्रस्य आज्ञया गर्जन्ति। दिवः प्रभाः, दीप्तमानाः, येषां स्तुतयः महतीनाम् मध्ये, ताः इळायाः। अपि च, द्वाभ्यां पित्रोः सह, महतः शब्दम् उत्पादितवन्तः। यत्र वृषभः दुहित्र्याः परिधिं परिक्रामति, तत्र गायनः स्वं स्थानं घोषयति। पञ्च यजमानैः, सप्तर्षयः वृषभस्य प्रियं, प्रतिष्ठितं पन्थानं रक्षन्ति। अग्रयुक्ताः, अविश्रान्ताः, मुदन्ते; देवा हि देवव्रतानि अनुवर्तन्ते। दैवाः ऋत्विजः, प्रथमाः, उपविशतुः; सप्त शुचयः स्वभावे मुदन्ति। सत्यम् घोषयन्तः, सत्यस्य मित्रं आह्वयन्ति; व्रतधारिणः, दीप्तिमन्तः, व्रतम् अनुयान्ति। बलिनः महायात्रायै युक्ताः, दीप्तमानः सुवाहनः रश्मयः बलिनः कृते। दैव ऋत्वन्, रमणीय, प्राज्ञ, महादेवान्, द्यावापृथिव्यौ, आह्वय। ये शुद्धाय, वाचस्पतये, सुप्रवृत्ताय युक्ताः, प्रभात्यः उषसः आह्वयन्ति। यदि, अग्ने, पृथिव्याः महिमा, किञ्चिद् अपराधं कृतम्, तद् मह्यं क्षमस्व। अग्ने, अस्मभ्यं बहुधनं, दीर्घायुष्मतीं गावः, यजमानस्य; अस्माकं पुत्रः पौत्रश्च विजयीः स्यात्; तव प्रीतिर्नः सदा अस्तु। त्वां वनस्पते, यज्ञे, दिव्येन मधुना अभिषिञ्चन्ति, यदा त्वं उत्तिष्ठसि, धनं ददाः, उतो वा मातुः अङ्के विश्रामसि। दीप्तस्य पुरस्तात् आश्रयं कृत्वा, स्तोत्राणि रचयन्तः, अमृताय प्रयत्नवन्तः, विप्र, शत्रुविचारं दूरे कुरु, मह्यं सौम्यं समुत्थापय। उत्तिष्ठ, वनस्पते, पृथिव्याः उपरि; शुभं मन्त्रं मापय, तेजः स्थापय यज्ञवाहनाय। युवा, सुवासाः, परिवृतः, आगच्छति—सः उत्तमः जातः; प्राज्ञाः, कवयः, तम् उत्थापयन्ति, स्वाधीनं, मनसा उपास्य। जातः, सः दिवसां दीप्तौ पुनः जायते, सभायाम् वर्धते; प्राज्ञाः मनसा हविं शुद्धयन्ति, प्रेरित ऋत्विजः श्रद्धया स्तोत्रं उच्चारयति। यद् यत् नराः, उपासकाः, त्वं कृते, वनस्पते, वा तक्षकः आकारयत्, तानि देवाः स्वरेण स्थिताः, अस्मभ्यं धनं, सुतरां, ददतु। ये छिन्नाः, भूमौ स्थापिता, ये रूपिता, ये ऋजुपृष्ठाः—ते अस्मभ्यं बहुविधं ददतु, दिव्यं, कृषौ जयदं च। आदित्याः, रुद्राः, वसवः, शुभमार्गप्रदर्शकाः, द्यौः पृथिवी, बृहत् पृथिवी अन्तरिक्षं च—देवाः यज्ञं रक्षन्तु, यज्ञचिह्नं उन्नयन्तु। हंसाः इव, युक्ताः, दीप्तमानः, श्वेतवसना, गायका आगताः; कविभिः अग्रे उत्थापिताः, देवाः देवयानं पन्थानं यान्ति। शृङ्गिणां शृङ्गैः इव, पात्रीभिः गायका भूमौ दृश्यन्ते; वाचा वा, आह्वानेन वा, श्रुत्वा, जयेषु नः रक्षन्तु। वनस्पते, शतशाख, वर्धस्व; सहस्रशाख, वयं वर्धामहे; यं तक्षकः तीक्ष्णीकृत्य, शुभाय जनयति। सखायः वयम् त्वां, देव, मर्त, साहाय्याय वृणीमहे—आप्यस्य पुत्रम्, भाग्यवन्तम्, दीप्तिमन्तम्, शुभमार्गदर्शिनम्, उत्तमस्तुत्यं, अनघम्।