आपः, त्वं पवित्राणि, मम हृदये यत् पापं अस्ति, तद् अपहृत्य गच्छताम्। यद्वा अहं दुष्कृत्यम् अकरवम्, यद्वा शपथं वदामि, यद्वा असत्यं वदामि, तद् अपहृत्य गच्छताम्। अद्य अहं त्वाम् आगतम्, तव तत्त्वे सह मिश्रितः। हे अग्नि, दुग्धसम्पन्न, इदानीं आगच्छ; मां तेजस्विता न हिनस्तु। हे अग्नि, मां तेजः, सुतं च दीहि; देवाः, इन्द्रः, एषः ज्ञातुं युक्ताः सन्तु, ऋषिभिः सह। कस्य, कस्य अमृतस्य, दिव्यस्य नाम मन्यते? कः पुनः अदितिं प्रतिप्रतिष्ठाति, यः पितरं मातरं च पुनः दृष्टुम् अर्हति? अग्निम्, अमृतानां प्रमुखं, मन्यते नाम तव; सः अदितिं प्रतिप्रतिष्ठातु, यः पितरं मातरं च पुनः दृष्टुम् अर्हति। हे सविता, धनस्य स्वामी, त्वाम् उपगच्छामः, सदा भागं याचामः। यः भाग्यशाली, सः कदाचित् निष्पक्षता तस्य हस्ते स्थापितम्। वयं तव कृते, हे भाग, तव साह्येन ऊर्ध्वं गच्छामः, सम्पत्ति-शिखरं गृहीत्वा। न तव साम्राज्यं, न बलं, न क्रोधं, न गत्याः, हे नामिन्, पातकाः प्राप्नुवन्ति; एते जलानि न चञ्चलानि, न च वायुः मापयन्ति। राजा वरुणः, ज्ञानपवित्रः, वनों मध्ये एकं उच्चं स्तम्भं स्थापयति; तस्य मूलानि अधः, तस्य शीर्षं उपरि अस्ति—अस्मिन् हृदये गूढं चिह्नं अस्ति। राजा वरुणः सूर्याय विस्तीर्णं मार्गं कृतवान्; तेन न पादैः चिह्नानि कृतानि मार्गदर्शने, चित्तं तेन वाक्येन च चिह्नितं अस्ति। शतं, हे राजा, तव औषधकाः, सहस्रं; तव विशालं, गहनं कृपा अस्माकं अस्तु। विघ्नानि दूरं नय, यः पापं कृतम्। रात्रौ च दिवसे च, एषः मम अस्ति; एषः चिह्नं हृदये प्रकटते। शुनःशेपः, यं तेषां बन्धितं च गृहीतम्, राजा वरुणः तं मुक्तिं दातुम् अर्हति। शुनःशेपः, वास्तवतः, त्रिभिः स्तम्भैः बन्धितः आसीत् अदितिसुतस्य कृते; राजा वरुणः, ज्ञाता च दोषरहितः, तं बन्धनात् मुक्तिं दातुम् अर्हति। तव क्रोधं, हे वरुण, समर्पणेन, यज्ञैः च, वयं त्वां याचामः। यथा स्वामी, ज्ञाता, राजा, यः अतीतानि पापानि क्षमयति। उच्चं बन्धं, हे वरुण, अस्माकं अपहर, निम्नं च, मध्यं च शिथिलय; ततः, हे आदित्य, तव विधौ, वयं पापरहिताः, अदितिं प्रति। यद्, हे वरुण, तव धर्मः अस्ति, जनाः, देवाः, तं प्रतिविमर्शामः, प्रतिदिनम्। मा हानय, न दोषस्य कृते, न अपराधस्य कृते, न क्रोधस्य कृते, यः पश्चात्तापी अस्ति। त्वं कृपया, चक्रवत् यथा, तव मनः, वयं प्रति आगच्छतु, हे वरुण, यत् वयं तव स्तोत्रैः त्वां प्राप्नुयाम। यः क्रोधः मम नष्टः, समृद्धिं याचते, पञ्चदशवर्षाणां यथा गृहम् आगच्छन्ति। कदापि, हे वरुण, त्वं ज्ञातुं अर्हसि, यः तव कृते, ज्ञाता, सेवा यः राज्यम् उपदिशति, यः कृपाशीलः च दूरदर्शी च। एषः पुरस्कारः, भागं याचते, यः न प्रतिगच्छति, यः स्थिरः व्रतिनः, यः पूजकः। सः पक्षिणां मार्गं ज्ञातः, यः आकाशे गच्छन्ति; सः जलयात्राणां ज्ञाता। सः स्थिरः व्रतिनः, मासानि ज्ञातः, द्वादश, सुतैः पूरितानि; यः यः जातं ज्ञातः। सः वायोः मार्गं ज्ञाता, विस्तीर्णं, उच्चं, महान्; सः यः उपरि वसन्ति ज्ञाता। वरुणः, स्थिरः व्रतिनः, निवासेषु आसनं गृहीत्वा, उत्तमं उपदेशं, साम्राज्यं कृते। तस्मिन्, ज्ञाता सर्वाणि अद्भुतानि पश्यति, यानि कृतानि च यानि भविष्यन्ति। यथा ज्ञाता आदित्यः, प्रतिदिनं, वयं शुभमार्गं नयतु; यथा वयं जीविते सुरक्षितं गच्छामः। वरुणः, सुवर्णवस्त्रं धारयति, तेजस्वी वस्त्रं गृहीत्वा; तस्य गुप्तदूताः सर्वत्र स्थिताः। यः हानिं याचते, यः मनुष्यम्, न चित्तं वञ्चकः, न च दुष्टशक्ति, एषः देवः न जितः। यः मनुष्यानां अद्वितीयं कीर्तिं कृतवान्, एषः अस्मिन् वासतु। मम चिन्ताः गच्छन्ति, गवां यथा चरन्ति, दूरदर्शिनं प्रति आकाशे। पुनः वयं सह वदाम, यत्र मम मधु-भाषितानि आगच्छन्ति, यथा यज्ञोपवीतिनः प्रियं प्रति। यथा अहं सर्वदर्शिनं पश्यामि, यथा च रथे स्थितं पश्यामि; एतेषां गीतानां स्वीकर्तुं। एषः मम आह्वानं, हे वरुण, अद्य कृपां कुरु; यः साहाय्यं याचते, तव प्रति गच्छति। त्वं, ज्ञाता, स्वर्गं च पृथिवीं च अधीनः, अस्माकं यात्रा में शृणु। उच्चं बन्धं, मध्यं च, हे कृते, मुक्तिं दातुं; निम्नं जीवनाय स्थातुं। त्वं, हे बलस्य स्वामी, वस्त्राणि सज्जीकृतानि, हे पोषणस्य स्वामी; एषः यज्ञः अस्माकं कृते।