समागताः सर्वे देवाः, श्रुणुतेमां हविषां वाचम्। एषा समिद्धा वेदिस्था दर्भेषु सन्निषीदत। युष्मभ्यं शक्तिमती मधुमती सोमपेयस्य हविः शुनहोत्रस्य विधौ विधायते, तां प्रियां सुरासुतां पिबत। इन्द्रमारुतः पूषानुगाः सर्वे देवाः, मम आहुतिं शृणुत। सर्वतीर्था सर्वमातरः सर्वदेव्या सरस्वति, अस्माकं स्तोत्रं न दृश्यते, मातः, अस्मभ्यं कीर्तिं प्रयच्छ। त्वयि हि, सरस्वति, सर्वे प्राणा निलीयन्ते, देवी, शुनहोत्रस्य यज्ञे प्रीयस्व, अपत्यं च अस्मभ्यं देहि। अस्माकं प्रार्थनाः गृहाण सरस्वति, अश्ववत्यां यज्ञवाटिकायाम्; या हविः सत्यमद्भिः गृत्समदाः देवेषु श्रद्धया यजन्ति, ताः त्वं स्वीकुरु। त्वाम् एव वयं, युवा सुमना, यज्ञाय वृणीमहे; अग्निं च हविःवाहनं वृणीमहे। दिवा पृथिवी च अद्य शीघ्रं यज्ञं देवेभ्यः व्योमस्पृशं दत्ताम्। अत्र, द्रुहा, तव वेद्यां देवाः सन्निषीदन्तु सोमपानाय। तत्र काकः कण्ठरवः स्वजननं घोषयन् स्ववाचं नौकायामिव उदकस्थां प्रबोधयति; शुभशकुनि पक्षिन्, त्वं मङ्गलाय भूयाः, सर्वेषां प्राणिनां कोऽपि त्वां न जेष्यात्। त्वां न गृध्रः न महान्पक्षी न धन्विनः हिंस्युः; पितृपथेन गच्छन्, कण्ठरव, शुभवाचं वद, मङ्गलाय वद। गृहस्य दक्षिणतः क्रोश, शुभशकुनि, मङ्गलवाक्यं वद; न चौरः न द्वेषी अस्मान् अधिपतिः भवतु; वयं सभायां प्रगल्भवाचः, नरैः समृद्धाः स्याम। दक्षिणतः गच्छन्तः स्तोत्रकाराः स्तुवन्ति, पक्षिणः काले काले वदन्ति; स सामगानां यथा, द्विविधं वाक्यं ब्रवीति, गायत्रेण त्रिष्टुभा च; पक्षिन्, त्वं सामगायन इव गायसि, ऋत्विजः सुत इव यज्ञे घोषयसि; वाजिनः शिशुं यथा प्रियं करोति, सर्वतः मङ्गलवाक्यं वद, सर्वतः शुभं वद। हे पक्षिन्, अस्माकं मङ्गलाय वद; शान्तो निषीदन् अनुग्रहम् अस्मभ्यं प्रयच्छ; यदा त्वं पतसि कण्ठरवेण वदसि, वयं सभायां प्रगल्भवाचः, नरैः बलवन्तः स्याम। अग्निः स्वयमात्मानं महतीं शुचिं सोमयज्ञाय समारोपयत्; स दीदायन् देवाँः शिलायां शमाय नेतुं प्रजगाम; अग्ने, इदं हविः गृहाण। वयं यज्ञं पुरस्तात् विधाय, स्तोत्रं वर्धयामः; अग्निं समिधा श्रद्धया च सम्मान्य, प्राज्ञाः दिवः आज्ञां ददुः, गृत्समदस्य भक्त्यै मार्गं ववृतुश्च। प्राज्ञः शुचिमनाः दिव्यः सखा, जन्मना भूमिं हर्षयामास; देवाः तम् अग्निं अप्सु न्यविन्दन्, स स्वसृणां मध्ये गुह्यः। सप्त सिन्धवः शीघ्राः तं वर्धयामासुः, शुचिम् अरुणं महत्त्वे जातम्; नवजातवत्, देवाः अग्निं आरुह्य, तस्य मूलं पोषयामासुः। शुचयः पवित्राङ्गाः विश्वं व्याप्तवन्तः, कविभिः शुद्धैः हविः प्रज्वालयन्तः, तेजसा विभान्तः, स अप्सु परिवव्राज, विशालं चक्षुष्मद् विभूतिं ममाप। स सीमां व्यत्यनयत्, अविश्रान्तः, अविघ्नः, दिवः कुमाराः तेजसा वसना, अग्निहीनाः; अत्र प्राचीः कन्याः, एकगर्भाः, सप्त वाचः न्यधत्त। तस्मिन्नेव, एकरूपाः, घृतगर्भे, मधुधाराः प्रवहन्ति; अत्र, पोषकाः गावः स्थिताः, महाः, सामञ्जस्ययुक्ताः, आश्चर्यस्य मातरः। बभ्रुः, वीर्यस्य पुत्रः, स दीप्तिमान्, तेजस्वी रूपाणि वहन्, प्रादुरासीत्; मधु घृतं च प्रवहन्ति, यत्र स वृषा प्रज्ञया ववृधे। स जन्मना पित्रोः स्तनम् अपश्यत्, धाराः स्रवन्, द्वे गावे; स्नेहपूर्वकं गूढः, शुभैः सखिभिः, दिवः कुमारैः, न निह्नुतः। स पित्रा सृजता गर्भं वहन्, एकः प्राचीनः पपौ, वर्धमानः; मह्यस्य, तस्य भार्या, शुचिः, बन्धुभिः सहिताः, तं रक्षन्ति, नरः। विस्तीर्णे, महान्यवरोधने, आपः अग्निं पोषयन्, यशसे, बहवः; सत्यस्य गर्भे, आश्चर्यः विश्राम्यति, अग्निः स्वसृणां मध्ये, मातृणां अपत्यं। बभ्रुः वृषा, वीराणां सभायाम्, दृष्टुकामः, सूनवे दीप्तिमान्; स जातः सृष्टा, उत्पन्नः, अग्निः क्रियावान्, तरुणः, आपां गर्भः। आपां गर्भः, औषधीषु प्रकाशमानः, वनानि तं ससृजुः, भाग्यवान्, नानारूपः; देवाः अपि तं नवजातं सम्मान्य, मनांसि संयोजयन्। महान्तः दीप्तिमन्तः अग्निं अनुयायुः, शुचिम्, विद्युतमिव तेजस्विनम्; स स्वस्थाने, परमगर्भे, गूढवर्धितः, अमृतं दुह्युः। यजमानः त्वां हविषा आह्वयति, सख्यं च अनुग्रहम् इच्छति; देवैः सह साहाय्यं मापय, अस्मान् आर्यैः गणैः रक्ष। ये समीपवर्तिनः, तव शुभेन नेतृत्वेन, अग्ने, सर्वं श्रेयः वहन्ति; श्रेष्ठबीजं यशसा च, प्रयत्नेन, वयं युद्धेषु नेतॄन् देवाँः समीमहि। त्वं देवानाṃ चिह्नं अभवः, अग्ने, प्रियो, सर्वविद्यः; त्वं मानवाँस् जागरयसि, आश्चर्य, देवैः सह रथ्यः, कर्मकृत्। मर्त्यानां गृहे अमृतराजा उपाविशत्, सभाः साधयन्; घृतप्रतीकः, विशालदीधितिः, अग्निः, सर्वविद्यः, प्रादुरासीत्। सखिभिः शुभैः सह आगच्छ, महद्भिः सहायैः, नेतः; अस्मभ्यं बहुधनं, सुश्रुतं भागं, कीर्तिं च प्रयच्छ। एते, अग्ने, तव प्राचीना जन्मानि; इदानीं नवानि प्रथमानि वदामि; एते महान्तः, वीर्यवन्तः यज्ञाः तुभ्यं जातवेदः, सर्वजन्मसु प्रतिष्ठिताः। सर्वजन्मसु प्रतिष्ठितः जातवेदाः, स अनवरतं विश्वामित्रैः सन्दीप्यते; तस्य अनुग्रहे, आर्याणां, वयं शुभे मनसि सौख्ये च स्याम। अस्माकं यज्ञं, महो, देवेषु स्थापय, दक्ष अग्ने, मुदमानः; आहुतीः प्रचोदय, होतः, उत्तमैः स्तोमैः; अग्ने, पूजया महद् धनं अस्मभ्यं सम्प्राप्नुहि। अग्ने, अस्मभ्यं बहुधनं, स्थिरं श्रेयः, दातव्यम्; यः यजते तस्मै श्रेष्ठं प्रतिदानं देहि; अस्माकं पुत्रः विजयीः प्राज्ञश्च भवतु, अग्ने, तव कृपा अस्मासु अस्तु। वैश्वानराय, प्रज्ञानं पोषयन्तम्, वयं घृतं शुद्धं अग्नये विधीमहि; मनुष्याः यथा, तम् होतारं स्तुत्या नियुक्तवन्तः, यथा सुविन्यस्तं रथम्। स जन्मना दिवं पृथिवीं च प्रकाशयामास; मातॄणां प्रियः पुत्रः अभवत्; अग्निः अमृतः, वरणीयः, जनानां अतिथिः, प्रज्वलनः, हविः गृह्णाति।