आश्विनौ यथा गजेन्द्रः बलं नः दत्तं, यथा पृथिवी राजांसि संयुञ्जीताम्। युवाभ्यां प्रेरिताः एते गीतयः शितिकाष्ठमिव काष्ठं तीक्ष्णयन्ति। एतानि, हे आश्विनौ, भवन्तोः वर्धमानानि कर्माणि; गृत्समदाः स्तोत्रं स्तुतिं च अकुर्वन्। तयोः रममाणौ नरौ, आगच्छतम्; वयं सभा मध्ये वीर्यवन्तः वदेम। सोमः पूषा च धनस्य जनित्रा, दिवश्च जनित्रा, पृथिव्याश्च जनित्रा। सर्वलोकानां रक्षिणौ जातौ, देवा अमृतस्य नाभिं तौ चक्रुः। एतौ देवौ जातौ नन्दतः; अप्रियौ तमः गुह्यं कुर्वतः। सोमेन पूष्णा च, इन्द्रः गोषु पक्तिमत् जनयति। सोमः पूषा सप्तचक्रं रथम् वहतः, सर्वलोकयानम्, अन्तरिक्षाणि विचरन्तौ, मनसा युक्तम्। युवां, महावीर्यवन्तौ, पञ्चभिः रश्मिभिः तं रथमुत्साहयथः। एकः दिवि उन्नते निवासं चकार; अन्यः पृथिव्याम्, अन्यः अन्तरिक्षे। युवां नः बहुधनं, विविधं पोषणं च दत्तं, नाभिं च स्थापयतम्। एकः सर्वान् लोकान् ससर्ज; अन्यः सर्वान् पश्यन् विचरति। सोमपूषणौ, मदीयं प्रज्ञानं धारयतम्; युवाभ्यां सर्वाणि युद्धानि जयेम। पूषा मदीयं प्रज्ञानं पुष्णातु, यः सर्वधनस्य मूलम्; सोमः, धनानां पतिः, श्रीं ददातु। अदितिः नः अव्ययेन रक्षतु; वयं सभा मध्ये महान्तः वदेम। वायो, तव सहस्राश्वयुक्ताः रथाः, तैः सह, गणैः सहितः, सोमपानाय आगच्छ। गणैः सहितः आगच्छ, हे वायो; अहं तुभ्यं दीप्तं हविः वहामि। यः सोमं सुतवान् तस्य गृहे त्वं आगमिष्यसि। अद्य, दीप्ताय सोमाय, हे इन्द्रवायू, गणैः सहितौ, वीरौ, आगच्छतम्, पिबतम्। अयं सोमः, मित्रवरुणाभ्यां, ऋतस्य धारिभ्यां, सुतः अस्ति; मम आह्वानं शृणुतम्। द्वौ राजानौ, अमर्षणौ, उच्चस्थाने, स्थिरे धाम्नि, सहस्रस्तम्भसमाश्रितौ उपविशतः। तौ आदित्यौ, हविषा प्रेषितौ, दानानां पतिः, अचलस्थाने सह वसतः। नासत्यौ अश्विनौ, गवाश्वसम्पन्नं धनं नः यच्छेताम्; रुद्राः नः शुभानि मार्गाणि प्रपिप्रतु। न कश्चन, न दूरस्थः न च समीपस्थः, तौ महावीर्यवन्तौ दातारौ जेतुं शक्नोति; न दुष्प्रवृत्तः मनुष्यः, न च शत्रुः। आश्विनौ, युवां नः तेजस्वि, शोभनं धनं यच्छतम्; रथपतिः, विस्तीर्णं स्थानं दत्तम्। इन्द्रः, नः महाभयं अपाकरोत्; सः तं व्यपाकरोत्। सः स्थिरः, प्राज्ञः च मानवेषु। इन्द्रः नः अनुग्रहं दर्शयति; पापं नः अतिवर्ततु, पृष्ठतः अस्तु। शुभं नः पुरतः भवतु। इन्द्रः, सर्वतः, नः भयात् मोचयति; सः रिपूणां जिता, मानवेषु प्राज्ञः। सर्वे देवाः, अत्र आगच्छन्तु, इमं आह्वानं शृण्वन्तु; एषु बर्हिषि उपविशन्तु। एषः दृढः, मधुमधुरः हविः, शुनहोत्रस्य यज्ञेषु भवद्भ्यः सन्नद्धः; इमं काम्यं सोमं पिबत। इन्द्रमारुताः नेतारः, पूषा दातारः, सर्वे देवाः, मम आह्वानं शृणुत। मातरि श्रेष्ठा, नद्यः श्रेष्ठाः, देव्या सरस्वत्याः, वयं अप्रशस्ताः इव; मातः, नः प्रशस्तिं ददातु। त्वयि, सरस्वति, सर्वाणि आयुः प्रतिष्ठितानि, हे देवि; शुनहोत्रस्य यज्ञेषु रमस्व, नः सन्ततिं ददातु। सरस्वति, एतान् प्रार्थनाः गृहाण, अश्वसम्पन्ने यज्ञे; ये हविषः गृत्समदाः, सत्यव्रता, प्रीणयन्ति, देवानाम् मध्ये। त्वां, युवतीं, रमणीयां यज्ञाय वृणुमः; अग्निं च, वह्निं वहन्तारम्। दिवा पृथिव्या च अद्य शीघ्रं यज्ञं दत्तं, दिवं स्पृशन्त्यौ, देवेभ्यः। देवाः, अत्र, तव वेद्या उपविशन्तु, हे दुहः, सोमपानाय अद्य। तीक्ष्णस्वना पक्षिणी, स्वजननं घोषयन्ती, स्वं वाक् उदञ्जयति, नौकायामिव जलस्य; हे शुभशकुने, तव कल्याणं अस्तु, त्वां कश्चन प्राणी न जयेत्। न गरुडः त्वां हन्तु, न महापक्षी, न धनुर्धरः त्वां विन्देत; पित्र्येण पन्था, हे तीक्ष्णस्वने, शुभं वद, मङ्गलं वद। गृहस्य दक्षिणतः क्रन्द, हे शुभशकुने, मङ्गलं वद; न चौरः, न दुष्टः अस्मान् अभिभवेत्; वयं सभा मध्ये महतीं वाचं वदेम, वीर्यवन्तः स्याम। दक्षिणतो गच्छन्तः स्तोतारः स्तुवन्ति, पक्षिणः काले वदन्ति; सः उभयमपि भाषते, सामगानामिव, गायत्रं त्रिष्टुभं च अनुयाति। गायकस्येव, हे पक्षिन्, त्वं साम गायसि; होतृपुत्रस्येव, यज्ञेषु घोषयसि; वाजिनः इव, वत्से रमसे; सर्वतः, हे पक्षिन्, नः शुभं वद, सर्वतः, हे पक्षिन्, नः हितं वद। वद, हे पक्षिन्, नः शुभं वद; निश्शब्दः उपविश्य, अनुग्रहम् ददातु; यदा त्वं पतसि तीक्ष्णस्वना च वदसि, वयं सभा मध्ये महतीं वाचं वदेम, वीर्यवन्तः स्याम। अग्ने, त्वं सोमस्य यज्ञाय महाँ अग्निं आत्मानं कृतवान्; दीप्तिमान्, देवाँ अशनिं प्रति नयसि, शमाय; अग्ने, इमं हविः गृहाण। वयं पुरस्तात् यज्ञं संकल्पितवन्तः; गीतं वर्धताम्; अग्निं समिद्धं, श्रद्धया पूजितम्, वन्देम; सुमेधसः दिवः आज्ञापयन्, गृत्समदस्य भक्ति हेतुं मार्गं अन्विच्छन्तः। सुमेधाः, विशुद्धचित्ताः, दिव्यसखायः, पृथिव्यै जन्मना हर्षं स्थापयामासुः; देवाः तं दीप्तिमन्तं, अप्सु गुह्यं, अग्निं, भगिन्यः मध्ये अपश्यन्। ते सप्त शीघ्रगामिन्यः नद्यः वर्धयामासुः, दीप्तिमन्तं, अरुणं अजायत; शिशुमिव जातं, देवाः अग्निं आरोहयन्त, तस्य उत्पत्तिं पिप्रीषवः। दीप्ताङ्गः, क्षेत्रं व्याप्तवान्, कवीनां शुद्धैः हविषा प्रज्ञां विशुद्धां कृतवान्; तेजसा विभ्राजमानः, अप्सु पर्यगच्छत्, विपुलं, अक्षयम् ऐश्वर्यं मापयन्। एवं ऋषयः, देवाः, मनुष्याश्च, स्वस्वं यथोचितं स्तुतिं, हविः, आह्वानं च कृतवन्तः; देवानां कृपया, पृथिव्याः, दिवः, अन्तरिक्षस्य च, यज्ञः, स्तोत्रं, बलं, प्रज्ञा, धनं, रक्षणं, ऐश्वर्यं च प्रार्थयन्तः, धर्ममार्गे अनुवर्तन्ते।