वृत्तान्तः तेन वृष्टिमयेन प्रकाशेन, गर्जनात् उत्पन्नः, मर्हुतः कृपां प्रदास्यन्तु; मर्हुताः, कृपां मयि दर्शयन्तु। हे पूषण, ज्योतिर्मय, गृहीत्वा गच्छतु, यथा गव्यं गोधूलिं परिभ्रमति, आकाशस्य शोभनं आसनं प्रति। पूषणः, ज्योतिर्मयः, गूढं राजानं, गुप्ते स्थितं, प्राप्य शोभनं आसनं स्थापितवान्। सः, जलवृष्टिभिः, षट्-युजं मार्गं मार्गदर्शयिष्यति; गव्यः, जौकेन चोदनं कर्तुं यत्नं कुर्वन्ति। पाणि-संवृत्ताः, जलानि, स्वप्न-मार्गे गत्यन्ति, भगवत्यः, यज्ञाय उपयोगं कुर्वन्ति; मधुरं क्षीरं प्रवाहितानि। तैः, यैः सूर्यः उदितः, यैः च सूर्यस्य सहिता, यज्ञं प्रगृह्यन्ताम्। अहं दिव्यजलानि आवाहयामि, यत्र गव्यं पिबन्ति; नदीषु समर्पणं कर्तव्यं। जलानि अमृतं, जलानि औषधिं, जलानि आशीर्वादं, हे देवाः, जयन्तु। जलानि, सोमः मम सहस्रं वदति: जलानि सर्वाणि औषधीनि; अग्निः सर्वस्य शुभं दातुं, जलानि सर्वाणि औषधिदातुं। हे जलानि, मम देहस्य रक्षणं, स्वास्थ्यं दातुं, चिरं सूर्यं पश्यामि। हे जलानि, एषां, यद् अपि दुष्टं मम अस्ति, दूरं गच्छताम्—यथा अहं दुष्कृत्यं, शपथं, अथवा असत्यं वदामि। हे जलानि, अद्य मया त्वां गम्यते; तव तत्त्वेन सह मिश्रिताः। हे अग्नि, दुग्धसमृद्धः, इह आगच्छ; मां तेजः न हिनस्तु। हे अग्नि, मां तेजः, संतानं, च दीर्घजीवितं दातु; देवाः, इन्द्रः, एषां ज्ञातुं, ऋषिभिः सह। कस्य, निस्संदेहः, अमृतानां दिव्यं नाम, विचारामः? कः अस्मान् अदितिं पुनः प्रापयिष्यति, यथा पितृ- मातरं पुनः पश्यामि? अग्निम्, अमृतानां प्रमुखं, विचारामः; तस्मिन् अदितिं पुनः प्रापयिष्यति, यथा पितृ-मातरं पुनः पश्यामि। त्वं, हे सविता, धनस्य स्वामी, सदा भागं याचामहे। यः भाग्यशाली, हर्षितः, पूर्वं निष्कलङ्कं दत्त्वा। हम, तव कृते, हे भाग, तव साह्येन उन्नतिं प्राप्यन्ति, धनस्य शिखरं गृहीत्वा। न तव साम्राज्यं, न तव बलं, न तव क्रोधं, न तव शीघ्रता, हे नामी, उड्डयनानि प्राप्नुवन्ति; एते जलानि न चक्षुः न च मापयन्ति। राजा वरुणः, ज्ञानमयः, वनं उन्नतं स्थापनं कृतवान्; तस्य मूलानि अधः, शीर्षं उपरि—अस्मिन् गूढं चिह्नानि अस्ति। राजा वरुणः सूर्यस्य मार्गं विस्तीर्णं कृतवान्; तस्य पादचिह्नानि, पादविहीनानि, मार्गदर्शकानि, चित्तं तेन वाचायाम् चिह्नितम्। शतं, हे राजन्, तव औषधाः, सहस्रं; तव विशालं, गहनं कृपां अस्मिन् प्राप्यन्ताम्। दूरं दुर्योगं नाशय, यः पापं कृतं, तं विमोचय। ते तारे उच्चे स्थिराः, रात्रौ दृश्यन्ते, किन्तु दिनकाले कुतः गच्छन्ति? वरुणस्य नियमाः अटूटाः; चन्द्रमा रात्रौ प्रकटते च गच्छति। अहं प्रार्थना सह तव उपास्यं, तव स्मरणं; यथा यज्ञकर्ता समर्पणं कर्ता। यथा वरुण, क्रोधरहितः, स्मरणं कुरु; हे विस्तृत-प्रसिद्ध, मम प्राणं न हिनस्तु। एषः, तैः, रात्रौ च दिनकाले, मम अस्ति; एषः चिह्नं हृदयस्य प्रकटते। शुनह्शेपः, यं ते बन्धितं च गृहीतं, अदितिसुतस्य कृते; राजा वरुणः, ज्ञाता च निष्कलङ्कः, तं बन्धनात् विमोचयतु। तव क्रोधं, हे वरुण, श्रद्धया, यज्ञैः च समर्पणैः, वयं त्वां याचामहे। यथा स्वामी, ज्ञानी, राजा, यः अपि कृतानि, तानि क्षमय। उच्चं बन्धं, हे वरुण, मम, विमोचय; निम्नं च मध्यं च शिथिलय। ततः, हे आदित्य, तव नियमेन, वयं पापरहिताः, अदितिं प्राप्यन्ताम्। यद्, हे वरुण, तव नियमः अस्ति, जनानां, देवस्य, वयं प्रतिदिनं परिक्ष्यन्ति। दुष्कृत्यं वा दुष्कृत्यं, न वयं दण्डय; न तु क्रोधं यः पश्चात्तापं करोति। त्वं कृपालुं मनः, रथस्य शीघ्रं, अश्वस्य युज्यमानं, मम प्रति गच्छतु, हे वरुण, यथा वयं तव स्तोत्रैः तव प्राप्येम। मम क्रोधः पतति, समृद्धिं याचन्, पक्षीः स्वगृहम् पुनः गच्छन्ति। कदाचित्, हे वरुण, तव कृते, ज्ञानी स्वामी, तव हेतुं यज्ञं कर्तुं, यद् राज्यम् यशः प्रापयति, त्वं कृपालु च दूरदर्शी। एषः पुरस्कारः, साझेदारीं यथा, यः न पलायते, स्थिरसंकल्पिनः, उपासकस्य कृते याच्यते। सः, स्थिरसंकल्पः, पक्षिणां मार्गं ज्ञाति, यः वायुमध्यं गच्छन्ति; सः तेषां नावां, याः महासागरे गच्छन्ति, ज्ञाति। सः, स्थिरसंकल्पः, मासाः ज्ञाति, बारह, संतानं पूर्णं; यः यत् जातं ज्ञाति। सः, वायोः मार्गं, विस्तीर्णं, उन्नतं, महान् ज्ञाति; सः तेषां यः उपरि वसन्ति। वरुणः, स्थिरसंकल्पः, आवासेषु आसनं गृहीत्वा, उत्तमविचारं, साम्राज्यं कृते। तस्मात्, ज्ञानी सर्वं चमत्कारं पश्यति, यत् कृतं अस्ति च यत् भविष्ये कर्तव्यं। यथा ज्ञानी आदित्यः, प्रतिदिनं, अस्मान् शुभमार्गे नयतु; यथा सः मम जीवनमार्गं सुरक्ष्यतु।