मारुताः स्वीयमागमनं विचित्रमिव प्रकाशयन्ति, यत् तदा ताः प्रिश्न्याः स्तन्याद् आपः पोषणदायिनीः पिपीषवः पिपेदिरे। रुद्रिया अपि ताः, नित्ययुवानः, त्रिधा शक्त्या वृद्धान् दुर्बलांश्च पुनर्नवयन्ति। एतान् महान्तः मारुतान्, विश्वनोर्यज्ञे प्रवर्धमानान्, सुवर्णवर्णान् किरीटीन् तेजस्विनश्च, वयं स्तोत्रैः समाह्वयामः; ते दिवि तिष्ठन्ति, स्तोत्रेषु च वयं तेषां कृपां याचामहे। दशशक्तयः ते मारुताः प्रथमतः यज्ञमुत्थापयन्; ते नः प्रबोधयन्तु प्रभाते, यथा शोभना उषा रक्ताभरणा जगद् प्रकाशयति, गावां दीप्त्या स्फुरन्ती। पृथिव्या सह रक्तैः शोभनैश्च भूषणैः, हे रुद्राः, सत्यस्य धाम्नि बलवन्तो जाताः; शीघ्रगामिनः शक्त्या, शोभनं तेजस्वि रूपं धारयन्ति। एतान् महान्तः रक्षःकर्तॄन् स्तुत्या प्रणम्य च वयं प्रपद्यामहे; त्रित इव, यः पञ्च पुरोहितान् साहाय्यार्थं प्रत्यावर्तयत्, एवं वः पुनः प्रार्थयामः, युष्माकं साहाय्यं दत्तं भवतु। येन यूयं दीनान् आपदः पारयथ, येन च भक्तमपि विपत्तेः विमोचयथ, स एव वः अनुग्रहः, मारुताः, अस्मान् प्रति आगच्छतु; यथा धेनुः वत्सं समीपं गच्छति, तथा वः सौमनस्यं नः सुखं ददातु। अहं बलाय वाचस्पत्यै च उत्सुकः सम्प्राप्तवान्; मदीया वाचः प्रवाहाः फलवन्तः स्युर्भवन्तु। हे आपां नपात्, त्वं शोभनरूपेषु रमसे, अस्मभ्यं कृपां दातुमर्हसि। वयं स्वयमेव हृदयात् सुशिल्पितं स्तोत्रं वदेम, यथा प्राज्ञाः जानन्ति; आपां नपातः सूर्यजः महिमा सर्वाणि लोकानि ससर्ज। केचन नद्यः संगच्छन्ति, अन्याः पृथग् प्रवहन्ति; सर्वाः तु एकस्मिन्स्रोतसि पूरयन्ति; ताः विशुद्धाः नद्यः तेजस्विन्यः आपां नपातं परितः परिवेष्टयन्ति। युवतयः शोभनाः तं युवानं परितः परिक्रामन्ति, शुद्धयन्ति च; सः उज्ज्वलैः ज्वालाभिः शक्तिमद्भिः प्रवाहैः अस्मान् प्रति दीप्तिमान् भवति, घृतप्राशनं जलासु करोति। त्रयो देव्या अनिशं तस्मै दिव्याय भोजनं योजयन्ति; ताः कुशलहस्ताः इव आपः मध्ये सञ्चरन्ति; सः मातॄणां प्राचीना मधुरं पाययन्। अत्र अश्वस्य सूर्यस्य च जन्म; अस्मान् रक्ष, कलहात् रक्ष, ऐक्यम् ददातु; एषु गणेषु दुर्निवार्यः स्फुरतु, यथा मिथ्यावादाः वैराणि च नश्यन्ति। यस्य गृह एव गौः समृद्धदुग्धा, सः स्वं पोषणं भुङ्क्ते, उत्तमं च भोजनं उपभुङ्क्ते; एवं आपां नपात् नद्यः मध्ये दीप्तिमान् धनदायिनं प्रकटते। सः, शुद्धः दिव्यः च, आपः मध्ये अनन्तं विस्तीर्णं च स्फुरति; तस्मात् सर्वे प्राणी जायन्ते, ओषधयश्च अपत्यैः सह वर्धन्ते। आपां नपात् नद्यः अङ्के स्थितः, विद्युत्वसनः; तस्य महत्तमं ऐश्वर्यं सुवर्णवर्णाः शीघ्रगामिनः वहन्ति। सः सुवर्णरूपः, सुवर्णतेजाः, सुवर्णवर्णेन दीप्तिमान्; सुवर्णयोनि उपविष्टः, सुवर्णं भोजनं आगतान् ददाति। तस्य मुखं, तस्य शोभनं नाम च, नित्यं वर्धते, स्तुत्यं च, आपां पौत्रस्य; यं युवतयः शोभनाभरणाः प्रज्वलयन्ति—सुवर्णवर्णं, घृतप्राशनं तस्य। तस्मै, बहूनां आधाराय, सहचराय च, यज्ञैः, श्रद्धया, हविषा च समर्पयेम; अहं शिखरं शुद्धयामि, अहं समर्पणेन गन्तुमिच्छामि, अन्नं स्थापयामि, स्तोत्रैः पूजयामि। स एव वृषा तासु गर्भं जनयामास; सः बालकः इव तं पोषयति, ताः तं पालयन्ति; सः आपां नपात् निष्कलङ्करूपः, इव अन्येन रूपेण अत्र प्रविष्टः। यस्मिन् उच्चस्थाने सः स्थितः, नित्यं हविषा दीप्तिमान्, आपः घृतं भोजनं आपत्यानां वहन्त्यः, स्वकर्मभिः तं महान्तं परितः प्रवहन्ति। त्वां, अग्ने, उत्तमं वासं जनाय नयेम; त्वां स्तुत्यं मह्यं स्तोत्रे नयेम; यत् शुभं, देवाः यद्रक्षन्ति, तत् नः अस्तु; सभायां वयं महान्तं वदेम, वीर्ययुक्ताः स्याम। त्वदर्थं, वसिष्ठ, नराः आपः पिपेदिरे, नाड्याः अश्मभिश्च दुहन्तः; त्वं, इन्द्र, स्वाहा समर्पितं वषट्कृतं सोमं, होतुः प्रथमं, पीत्वा त्रिप्तिं गच्छ। यज्ञैः संयुक्ताः, चित्राश्वैः, शस्त्रैः, दीप्ताः, अनुलेपिताः, प्रियाः, बर्हिषि उपविष्टाः, हे भरतपुत्राः, सोमं पोतुः पिबत, दिव्यानां पुरुषाणाम्। एवं, सौम्या, अस्मान् प्रति आगच्छत, बर्हिषि उपविश्य, जयत; तदा सोमं रममाणाः हृष्यन्तु, त्वष्टृ, दिव्यैः सन्ततिभिः, प्रमोदमानगणाः। आगच्छत, देवाः, अत्र, प्रोत्साहिताः, उपभुज्यत, होतः, त्रिषु स्थानेषु नित्यं उपविश; सोमं स्वीकुरुत, मधुमन्तं अग्नीधीयं पिबत, भागेन तृप्तिं गच्छत। एषा एव वः शक्तिः, रूपस्य वृद्धिः, पुरुषत्वं, बलं बाह्वोः स्थाप्यते; वः समर्पितः सोमः, वः एव हविः; यूयं ब्राह्मणात् गृह्णीत, तृप्तिं गच्छत। युवां यज्ञं गृह्णीतं, मदीयं आह्वानं जानीतं, होतुः उपविष्टौ, प्राचीना घोषान् अनु; युवां, राजानौ, एषा श्रद्धा समर्प्यते, आगच्छत, मधुमन्तं सोमं सूचयित्वा पिबतं। होतुः यथेष्टं हविर्भुङ्क्ते, सोमकामः; अध्वर्यवः तस्मै पूर्णं सोमं पिपान्ति; तस्मात्, भरत, यथाकामं तस्मै ददातु, होतुः सोमं यथाक्रमे पिबतु, धनदः। यं पूर्वं अहम् आह्वयम्, तं पुनः आह्वये—स एव आह्वेयः, नाम्ना वह्निः; अध्वर्युभिः पिष्टं मधुमन्तं सोमं पोतुः पिबतु, धनदः, यथाक्रमे। तेषां अग्नयः प्रज्वलन्तु, येन त्वं गच्छसि, अघ्नः, वनस्पते, प्रसन्नः भव; दीर्घायुषः, वीर, तव रक्षया, नेष्ठुः सोमं पिब, धनदः, यथाक्रमे। होतुः, पोतुः, नेष्ठुः, ते पिबन्ति, सम्यक् हविर्भुङ्क्ते; चतुर्थं पात्रं, अमलम्, अमृतम्, धनदाः धनदातः पिबन्तु। अद्य उत्तमं नरवाहनं रथं युञ्जीध्वं, मोचनाय अत्र आनयन्तु; हविः मधुना मिश्रयन्तु, आगच्छत, ततो सोमं पिबत, अश्वधनदः। अग्ने, समिधं गृहाण, हविः गृहाण, वाचं गृहाण, शुभं स्तोत्रं गृहाण; सर्वैः देवैः, सर्वाभिः ऋतुभिः, भास्वन्, हविः शोभय। सविता देवः प्रेरणाय उदितः; नित्यदीप्तिः अग्निः आपः मध्ये स्थितः; सः खलु देवेषु धनं ददाति, ततो हविर्भागं कल्याणाय वितरति। सः, देवः, सर्वश्रुतये, विस्तीर्णहस्तौ ऊर्ध्वं प्रसारयति; आपः अपि तस्य नियमं पालयन्ति, वायुः अपि तस्य परिक्रमे रमते। सः बन्धनं विमोचयति, स्थिरमपि, आलस्ययुक्तमपि; शीघ्रेषु, चलद्भ्यः मध्ये, सवितुः नियमान् पालयन्, विमोचयितुं प्रवर्तते। पुनः प्राज्ञः तन्तुं सञ्जघान, मध्यं मध्ये कर्तुः स्थापयन्; स्रोतः आकृष्य, ऋतून् उपतिष्ठन्, सविता देवः स्वेच्छया आगच्छत्। न गृहाणि, न पापानि, न आयुः, अग्नेः प्रबलं तेजो निवारयितुं शक्नुवन्ति; माता ज्येष्ठं भागं पुत्राय न्यधात्, सवितुः लक्ष्मणं अनुसृत्य। सः, संयुक्तः, विजयाय इच्छन्, सर्वेषां गतिषु काम्यः अभवत्; सदा विकृतं त्यक्त्वा, दिव्यस्य सवितुः नियमान् अनुव्रजन्, प्रस्थितवान्। यः भागः त्वया आपः मध्ये, पृथिव्यामपि, स्थापितः, शिकारीणः वितरन्ति; वनानि अपि, किमपि, देवस्य सवितुः नियमं न लङ्घयन्ति। एवं ऋषयः, देवाः, नद्यः, अग्निः, सविता, सर्वे च, स्वस्वैः कर्मभिः, तेजसा, कृपया, यज्ञैः च, जगत् पोषयन्ति, रक्षन्ति, च।