शृणुत, ऋषयः यथाऽनुक्रमेण ऋचः प्रवदन्ति, तथा एषा कथा प्रवहति। रुद्रः पिङ्गलवर्णः, महाबलः, प्राज्ञः च देवः इव, न कदाचित् हिंसति न वा पीडयति। सः अस्माकं आह्वानं शृणुतु, अत्र जागरयतु, यथा वयं सभायाम् उत्तमं वचः वदेम, पुरुषेषु बलवन्तः स्याम। ततः मरुतः, बलसम्पन्नाः, उग्राः मृगाः इव प्रवहन्ति, तेजसा दीप्ताः, अग्नयः इव ज्वलन्तः, तमः अपसारयन्ति। ते मरुतः, नभसः रेखाभिः इव दिशः प्रकाशयन्ति, वर्षाभिः इव विद्युतः स्फुरन्ति। यदा रुद्रः, सुवर्णवक्षाः, मरुतैः सह, प्रिश्न्याः उज्ज्वलात् स्तनात् जातः, तदा ते अश्वाः इव, रणरथे वाजिनः इव, घोषेण प्रवर्तन्ते। मरुतः सुवर्णाभरणैः भूषिताः, संयुक्ता अभिप्रायैः, स्वच्छलङ्कृतान् वाजिनः प्रचोदयन्ति। ते चित्त्राश्वैः सर्वान् लोकान् विचरन्ति, मित्रस्य सखायः, नित्ययुवानः, अमोघकर्मणः, शीघ्रगामिनः, दृढनिश्चयाः च। धेनुभिः, पयसा, पन्थानः च, तेजसा, ते विश्वं व्याप्नुवन्ति। हंसाः इव, एकमना, भगिन्यः समीपं गच्छन्ति, मधूनां मोदं प्राप्नुवन्ति। मरुतः, एकमना, यज्ञे यथा नराः स्तुत्याय आगच्छन्ति, तथा आगच्छन्तु। गौः स्तनं यथा पोषयति, तथा यजमानं बलवद् बुद्धिं च ददातु। मरुतः, विजयशालिनं रथं, यः अस्माकं स्तोत्रं प्रतिदिनं वहति, ददातु; गायकेभ्यः अन्नं, जनाय बलं, समृद्धिं, रक्षां, अजेयत्वं च ददातु। यदा मरुतः सुवर्णकवचाः, रथेषु वाजिनः युञ्जते, भगः वा, गौः वत्सं यथा स्तन्यं पिबति, तथा ते यजमानानां प्रजाः पोषयन्ति। यः कश्चन शत्रुः, दुष्टः, अस्मान् प्रति तिष्ठति, मरुतः, तेजस्विनः, रक्षन्तु, शक्त्या कर्मभिश्च रिपुं नाशयन्तु। अद्भुतः एव एषः आगमनः मरुताम्, यदा प्रिश्न्याः स्तनात् पोषणं पिबन्ति, अथवा यदा त्र्यायुध्यः वृद्धान् अपि नवत्वेन पूरयन्ति। ते महाबलिनः मरुतः, विष्णोः हविषि आहूयन्ते, सुवर्णवर्णाः, मुकुटिनः, दिवि स्थिताः, स्तोत्रेषु वयं तेषां प्रसादम् इच्छामः। दशशक्तयः ते प्रथमं यज्ञं बोधयन्ति; प्रातः सन्द्यायां प्रेरयन्तु; उषसः इव शोभनरक्ता, विश्वं प्रकाशयन्ति, गावः इव दीप्त्या। पृथिव्या सह, रक्ताभरणैः शोभिताः, रुद्राः सत्यधाम्नि बलेन वृद्धाः, शीघ्रगामिनः, तेजस्विनः, सुन्दररूपधारिणः। ते महाबलिनः रक्षकाः, वयं भक्त्या स्तुत्या च समीपं यामः; त्रितः यथा पञ्च ऋत्विजः प्रत्यावर्तयत्, तथा वयं अपि भवतः आह्वयामः। येन दुःखार्णवात् दरिद्रं तारयन्ति, येन यजमानं रक्षन्ति, सः अनुग्रहः अस्मान् प्रति आगच्छतु; वत्सं यथा गौः, तथा सौम्यभावः अस्मान् आनन्दयतु। अहं बलं वाक्चं च इच्छन् उपागतवान्; मे वाचः प्रवाहाः सफलाः स्युः; आप्याः अपत्यायः अस्मान् अनुग्रहम् ददातु, यतः ते रूपे रमन्ते। वयं हृदयेन सुश्लिष्टं स्तोत्रं वदेम, यथा प्राज्ञाः जानन्ति; आदित्यजस्य आप्यस्य महिमा सर्वान् लोकान् सृजति। नद्यः काश्चित् संगच्छन्ति, अन्याः पृथक् वहन्ति; सर्वाः एकं प्रवाहं पूरयन्ति; ताः शुद्धाः तेजस्विन्यः, दीप्तं आप्यं परिवेष्टन्ति। युवतयः उज्ज्वलाः, नवयुवानं परितः शुद्धयन्ति; सः दीप्तशिखः, महाप्रवाहः, अस्मभ्यं दीप्त्यै प्रकटते, घृतवती जलासु। त्रयो देव्यो, अश्रान्ताः, तं देवम् अन्नं योजयन्ति; दक्षहस्ताः इव, आप्सु सञ्चरन्ति, सः मातृभ्यः मधुरं पयः पिबति। अत्र अश्वस्य सूर्यस्य च जन्म अस्ति; अस्मान् अभयम्, सौम्यं च ददातु; गणेऽस्मिन्, अजय्यः प्रकाशयतु, मिथ्याभेदाः द्वेषाश्च नश्यन्तु। यस्य गृहे धेनुः पूरयति, सः स्वं अन्नं भुङ्क्ते; आप्यः प्रवाहेषु दीप्तः, दातुः हिताय प्रकटते। यः शुद्धः, दिव्यः, अनन्तदीप्त्याः, सः सर्वाण्य् अन्यानि भूतानि जनयति, ओषधयः अपि तस्य तेजसा वर्धन्ते। आप्यः नद्याः अङ्के स्थितः, विद्युत्वासा, तस्य महिमा सुवर्णवर्णैः शीघ्रगैः वह्यते। सुवर्णरूपः, सुवर्णदीप्तिः, आप्यः सुवर्णवर्णेन प्रकाशते; सुवर्णगर्भे स्थितः, सुवर्णं अन्नं ददाति। तस्य मुखं, तस्य नाम च, सदा वर्धते, स्तुत्यं आप्यस्य पौत्रस्य; यं युवतयः सुशोभनाः प्रज्वलयन्ति—सुवर्णवर्णं घृताहुतिं। तं, बहूनां आधारं, सखायं, यज्ञैः, श्रद्धया, हविषा च अर्पयेम; अहं शिखरं शुद्धये, अन्नं स्थापयामि, स्तोत्रैः पूजयामि। सः वृषभः, गर्भं जनयति; शिशुः इव पोषयति, मातरः पालयन्ति; सः आप्यः निष्कलङ्करूपः, अन्यदेहम् इव प्रविष्टः। तस्मिन् उच्चस्थाने सः सदा दीप्त्या तिष्ठति; आपः घृतं वहन्त्यः, स्वकर्मणा तं परिवहन्ति। त्वां, अग्ने, उत्तमं वासं जनाय नयेम; त्वां स्तुत्याय मह्यं स्तोत्रे नयेम; यत् शुभं, देवाः पालयन्ति, तत् अस्माकं अस्तु; वयं सभायाम् उत्तमं वचः वदेम, पुरुषेषु बलवन्तः स्याम। त्वत्तः, वसिष्ठ, नरः आपः सिञ्चन्ति, नाड्यैः शिलाभिश्च दुहन्ति; इन्द्र, स्वाहा, सुस्रुतं, वषट्कृतं सोमं पिब, प्रथमं होतुः, त्वं स्वामी। यज्ञैः, चित्राश्वैः, शस्त्रैः, दीप्तैः, स्निग्धैः, प्रियैः, कुशासने उपविष्टाः, भरतपुत्राः, सोमं पिबन्तु, दिव्याः नरः। एवं, सौम्याः, अस्मान् प्रति आगच्छन्तु, कुशासने उपविशन्तु, विजयं कुर्युः; तदा सोमपानं मुद्यन्तु, त्वष्टा देवसंघैः सह हृष्टः। अग्निः, देवाः, अत्र आगच्छन्तु, प्रेरितः, यजमानः, त्रिषु आसनेषु सदा उपविशन्तु; स्रुतं सोमं गृह्णन्तु, मधु यजमानात् पिबन्तु, भागेन तृप्ताः सन्तु। एषः एव तेजो रूपस्य, वीर्यवृद्धिः, बलम्, तेजश्च भवतः बाहुषु स्थापितम्; त्वत्तः सुतः सोमः, त्वत्तः हविः; त्वं ब्राह्मणात् गृह्णातु, यथेष्टं पिबतु। युवां यज्ञं गृह्णीताम्, मम आह्वानं जानीताम्, होतुः आसने उपविश्य, प्राचीनसूचनां अनुगच्छन्तौ; युवां नृपती, एषा श्रद्धा अर्पिता, आगच्छतम्, मधु सोमं घोषकात् पिबतम्। होतुः इच्छया सोमपाने मुद्यन्तु, अध्वर्यवः पूर्णं सोमं सिञ्चन्ति; अतः, भरत, यथेष्टं तस्मै ददातु, होतुः सोमं पिबतु, धनद, यथाक्रमम्। यं पूर्वं आह्वयम्, पुनः तम् आह्वये—सः एव आह्व्यः, नामधारी दाता; मधु सोमं पिबतु, अध्वर्युभिः सुतम्, पोतुः, धनद, यथाक्रमम्। तेजांसि तव सन्तु, येन त्वं प्रस्थितः, अक्षतः, वनस्पते, सौम्यः भूत्वा, दीर्घायुषः, तव रक्षया, नेष्टुः सोमं पिब, धनद, यथाक्रमम्। एवं ऋषयः, देवाः, मरुतः, आप्यः, अग्निः, इन्द्रः च, यज्ञे आहूताः, स्तुत्या, हविषा, श्रद्धया च पूज्यन्ते, अस्माकं रक्षां, बलं, समृद्धिं, सौम्यभावं च ददातु।