सर्वेभ्यः नमः। श्रुणुत, ऋग्वेदस्य दिव्यगाथायाः कथा यथाक्रमं प्रवहामि। यद्वा, श्रद्धायुक्तचित्तेन वयं देवतासु समर्पयामः, तदा ताः पूर्णतां यथा दुह्यमानं धेनुं, सततं पुष्टिदायिनीं, महादायिनीं च, सदा सर्वजनानां विजयीं तव चरणैः, तव वाणीया च, आह्वयामि। ततः राका देवीं, या सुलभा आह्वानाय, सुवन्दिता च, तां प्रार्थयामि—सा नोऽवधातु, सौम्या सन्निधिं ददातु। सा कर्माणि अकृच्छिन्नसूत्रेण योजयतु, वीरं शतगाथिनं च ददातु। राका! तवैव तानि सौन्दर्यपूर्णानि वराणि, यैः त्वं यजमानं धनं ददासि, तैः अद्य आगच्छ, सौम्ये, बहु संपदं ददातु, भाग्यशालिनी। सिनीवाली, विस्तृतश्रोणी, या देवीनां भगिनी, अर्घ्यं स्वीकुरु, संतानं ददातु, देवी, सौम्या भव। या सिनीवाली, सुंदरबाहु, रम्याङ्गुली, बहुप्रजाधारिणी, गृहपत्नी, तस्यै अर्घ्यं समर्पयामि। यासु सिनीवाली, राका, सरस्वती, इन्द्राणीं साहाय्याय, वरुणानीं कल्याणाय आह्वयामि। रुद्रस्य कृपा तव समीपं आगच्छतु; स सूर्यस्य दुष्टदृशात् अस्मान् रक्षतु; तव वीरः संग्रामे अस्मान् पालयतु; वयं सन्तानं जनयेम, रुद्र, तव वंशे। रुद्र! तव उत्तमौषधिभिः शतं शीतांश्च जीवेम; द्वेषं, दुर्भाग्यं, रोगं च दूरं कुरु; सर्वदोषान् अपाकुरु। रुद्र! त्वं श्रेष्ठजन्मा, तेजस्वी, बलिष्ठतमः, महाबाहो; अस्मान् परमपापात् उद्धर, शुभं ददातु, भयम्, कष्टं च दूरं कुरु। रुद्र! तव पूजया, स्तुत्या वा, आह्वानया वा, त्वां न कोपयेम; वीर! तव औषधानि ददातु, यतो अहं त्वां श्रेष्ठवैद्यं शृणोमि। यः रुद्रं हविषा, स्तुत्या, अर्घ्येण, प्रशंसया च आह्वयति, स विशालपेटं, सुलभं, श्यामं, सुंदरगण्डं रुद्रं कृपां ददातु। वृषभः, मरुत्संयुक्तः, अस्मान् आनंदयति; सदा वर्धमानबलः, न त्यजति। सूर्यस्य छायावत्, रुद्रस्य कृपां सदा अन्वेष्यामि। रुद्र! तव औषधहस्तः कुत्र? यः जलं remedies च ददाति? दिव्यकोपं दूरं कुरु, वृषभ; अनुग्रहं दर्शय। श्यामं, महाबलिनं, तेजस्विनं, महास्तुतिं प्रेषयामि; कल्मषहरं, पूज्यं, रुद्रस्य उग्रनाम्ना स्तुतिं कुर्मः। दृढाङ्गं, नानारूपं, उग्रं, श्यामं, सुवर्णाभरणयुक्तं, स जगतां अधिपः, संपदां च; रुद्रस्य शासनं कोऽपि न अतिक्रामति। रुद्र! धनुष्मान्, बाणधारी, सुवर्णाभरणधारी, पूज्यः, सर्वरूपः; सर्वदानप्रदः, त्वं श्रेष्ठः, कोऽपि न बलिष्ठः। प्रसिद्धं, युवा, गुहावासिनं, मृगवत् उग्रं, महाबलिनं स्तुतिं कुरु; रुद्र! यजमानाय सौम्यः भव, तव गणाः अस्मान् न पृच्छन्तु। बालः अपि पितरं नमति यदा रुद्रः समीपं आगच्छति। त्वं संपदां दाता, सत्यस्वामी; स्तुतः, औषधानि ददातु। मरुतां तानि शुद्धानि औषधानि, शुभानि, आनंददायिनि, मनुना पितृभिः च चयनानि—रुद्रस्य तानि वराणि इच्छामि। रुद्रस्य अस्त्रं अस्मान् अतिवर्ततु; उग्रस्य महाक्रोधः अस्मान् दूरं गच्छतु; दानशीलान् रक्ष, सन्तानान् सौम्यः भव। श्याम! महाबलिन! बुद्धिमान्! त्वं देवः, न हिंससि, न पीडयसि; रुद्र! आह्वानं शृणु; अत्र जागरूकः भव, यथा सभा मध्ये वयं महतीं वाचं वदेम, पुरुषेषु बलिनः। मरुतः, बलिनः, तीक्ष्णः, पशुवत् धाराः प्रवहन्ति, तेजसा दीप्तिमन्तः; अग्निवत् ज्वलन्तः, शीघ्रः, तमः दूरं कुरु। आकाशस्य रेखावत्, दिशः दीप्तयन्ति; वर्षावत्, विद्युत् चमन्ति; यदा रुद्रः, मरुतः, सुवर्णवक्षाः, प्रिश्न्याः दीप्तपयः उत्पन्नः। अश्ववत् धावन्ति, युद्धाश्ववत्, शृङ्गध्वन्या प्रेरयन्ति; मरुतः, सुवर्णाभरणयुक्ताः, गर्जन्ति, चित्तैक्येन च तेषां चित्तं प्रेरयन्ति। मरुतः, चित्तैक्येन, श्यामाश्वैः, सर्वलोकान् विचरन्ति; मित्रस्य सहचराः, सदा युवा; अश्वैः शीघ्रगामिनः, दृढव्रताः। इन्धनैः, धेनुभिः, दुग्धेन, यात्रिकैः, मार्गैः, तेषां दीप्तदृष्टिः विस्तारयति; हंसवत्, मरुतः, चित्तैक्येन, भगिन्यः मधुमोदाय आगच्छन्ति। मरुतः, चित्तैक्येन, यज्ञेषु स्तुत्यवत् आगच्छन्तु; धेनुं स्तन्ये अश्ववत् पोषयन्तु; यजमानाय बलसम्पन्नं ज्ञानं ददातु। मरुतः, विजयी रथं ददातु, यः प्रतिदिनं स्तुतिं वहति; गायकाय अन्नं, जनाय बलं, संपदं, सुरक्षा, अजेयशक्ति च ददातु। यदा मरुतः, सुवर्णकवचयुक्ताः, रथेषु अश्वान् योजयन्ति, भगः, गोशाला मध्ये धेनुवत्, यजमानाय पूज्यं स्तन्यं ददातु। यदि कोऽपि मृत्युसंयुक्तः, द्वेष्टारः, उग्रः, अस्मान् प्रति तिष्ठति, मरुतः, दीप्तिमन्तः, रक्षतु; शक्त्या, कर्मणा च, दूरं कुरु, रुद्राः, शत्रुं नाशयन्तु। मरुतः, अद्भुतं आगमनं, यदा प्रिश्न्याः पयः पोषयन्ति; अथवा, रुद्रवत्, सदा युवा, वृद्धं दुर्बलम् त्रिगुण्येन पोषयन्ति। मरुतः, सदा अग्रगामिनः, विष्णोः हविषि आह्वयामि; सुवर्णरुचिराः, मुकुटयुक्ताः, दीप्तिमन्तः, ऊर्ध्वे वसन्ति, स्तुतिषु तेषां कृपा अन्वेष्यामि। दशबलिनः प्रथमं यज्ञं जागरूकाः; प्रातःकाले प्रेरयन्तु; उषा इव, रक्तवस्त्रयुक्ता, जगत् महतीं दीप्तिं पूरयति, गोदीप्त्या। पृथिव्या, रक्तदीप्ताभरणैः, रुद्राः, सत्यधाम्नि बलिनः अभवत; शीघ्रगामिनः, शक्त्या, दीप्तरूपं धारयन्ति। तेषां महाबलिनां, रक्षकानां, वयं श्रद्धया स्तुत्यं आगच्छामि; तृतवत्, यः पञ्च पुरोहितान् साहाय्याय प्रत्यावर्तयत्, वः पुनरागमनाय आह्वयामि। येन दुःखितं पारं नयन्ति, येन यजमानं कष्टात् मुक्त्वा, तद् अनुग्रहं मरुतः समीपं आगच्छतु; तव शुभेच्छा, गोवत् वत्सं, समीपं आगच्छतु, आनंदं ददातु। अहं बलं, वाणीं च इच्छन् समीपं आगच्छामि; मम वचनधाराः फलं ददातु; जलजसुताः, अनुग्रहं ददातु, यतो रम्यरूपेषु रमन्ते। हृदयात्, उत्तमं स्तोत्रं वयं वदेम, यथा विद्वांसः जानन्ति; सूर्यजसुतस्य, जलस्य, महिमा द्वारा, महात्मा सर्वलोकान् निर्मितवान्। केचन नद्यः संगच्छन्ति, अन्याः पृथक् प्रवहन्ति; सर्वाः एकं नलिनं पूरयन्ति; ताः शुद्धाः, दीप्तिमन्तः, जलजसुतं परिवेष्टयन्ति। युवतयः, दीप्तिमन्तः, युवानं परितः वर्तन्ति, शुद्धयन्ति; स, दीप्तज्वलनः, शक्तिधाराभिः, अस्मान् दीप्तिमान्, घृतप्रदीप्तः, जलमध्ये शोभते। एवं, ऋषयः, यजमानाः, देवताः च, श्रद्धया, स्तुत्या, हविषा, अनुग्रहं प्रार्थयन्ति; देवाः तेषां कृपया, धनं, संतानं, बलं, रक्षां, आनंदं, औषधानि, दीप्तिं च ददाति।