इन्द्रं च वायुं च, आकाशं स्पृशन्तौ, सोमपानाय आवहामः। इन्द्र वायु, मनसा जितौ, बुद्धिमन्तौ, सहस्त्राक्षौ, दृष्टिविशेषात्, त्वां याचामहे। मित्रं च वरुणं च, सोमपानाय आवहामः, शुद्धकौशलजौ। सत्येन, सदा वृद्धिमन्तौ, सत्याधिपतिः, प्रकाशस्य स्वामी, मित्र वरुणौ, त्वां आवहामः। वरुणः, रक्षकः, मित्रः च, सर्वैः सहायैः, कृपां दास्यताम्। इन्द्रं, मारुतैः सह, सोमपानाय आवहामः; सः स्वगणेन सह प्रीतिं वर्धयतु। मारुताः, यः इन्द्रस्य प्रमुखः, दिव्यगणाः, धनस्य दातारः, सर्वे मे आवाहनं श्रुणुताम्। हे दानवः, यः इन्द्रेण सह वृत्रम् हतः, शक्तिमन्तः, प्रतिकूलवाक्यं न वशं गच्छतु। सर्वेषां देवतानां, मारुतानां, सोमपानाय आवहामः; ते तीव्राः, पृष्ण्यः जन्मतः। विजयाय, गर्जनाय, मारुतगणः साहसपूर्वकं आगच्छन्ति; यत्कृते शुभं, तत् ददातु, हे मनः। इन्द्रस्य तेजसा, गर्जनात् जनिताः, पातालं रक्षन्तु; मारुतः कृपां दर्शयन्तु। हे पूषण, प्रकाशमान, गुम्फितं प्रापय, यथा गवां गोपालः, आकाशस्य शोभायाम्। पूषणः, प्रकाशवान्, गूढराजं प्राप्य, रहस्यम्, शोभायां आसने स्थापयति। सः, जलधारैः, षट् युज्यमानानां मार्गदर्शकः, गवां यत्र जौक्यं कर्षन्ति। जलानि स्वप्नपथं गच्छन्ति, बहिनः, यज्ञे उपयोगाय; मधुरदुग्धं प्रक्षिपन्ति। एतेषां, यैः सूर्यः उदितः, यैः सूर्यः सह गच्छति—यज्ञं प्रोत्साहयन्तु। अहं दिव्यजलानि याचामि, यत्र गवां पिबन्ति; नदीषु यज्ञं प्रापयामि। जलानि अमृतं, जलानि औषधिं, जलानि आशीर्वादं; हे देवाः, जयतु। जलानि, सोमः मम सह वदति: जलानि सर्वाणि औषधीनि; अग्निः, सर्वस्य शुभस्य दाता, च जलानि, सर्वस्य औषधदातारः। हे जलानि, औषधिं ददातु, शरीरस्य रक्षणं च, चिरकालं सूर्यं पश्यामि। हे जलानि, एषां, यत्किञ्चिद् दुष्कृतं मम अस्ति—यथा यदि अहं पापं कृतवान्, या च यदि अहं शापं वदामि, या च यदि अहं असत्यं वदामि। हे जलानि, अद्य त्वां गच्छामि; तव तत्त्वेन संमिश्रितः। हे अग्नि, दुग्धसम्पन्न, एषां न मम तेजं अपहरतु। हे अग्नि, मम तेजं, सुतं, दीर्घायुर् ददातु; देवाः, इन्द्रः च, एषां ज्ञातु, ऋषिभिः सह। कस्य, कस्य अमृतस्य नामं, मन्यते? कः पुनः अदितिं पुनः प्रापयति, यथा अहं मातरं च पितरं पुनः पश्यामि? अग्निम्, अमृतानां प्रमुखं, मन्यते; सः अदितिं पुनः प्रापयतु, यथा अहं मातरं च पितरं पुनः पश्यामि। त्वां, हे देव, सविता, सम्पत्तीनां स्वामी, सदा भागं याचामि। यः भाग्यशाली, हर्षितः, पूर्वं निष्कपाटं कर्तुं सन्नद्धः। वयं, तव कृपायाः प्रति, हे भाग, धनस्य शिखरं प्राप्नुमः। न तव सामर्थ्यं, न तव क्रोधः, न तव वेगः, हे नामी, उड्डयनानि प्राप्नुवन्ति; एते जलानि अविचलितानि गच्छन्ति, न च ये वायुः मापयन्ति। राजा वरुणः, पवित्रबुद्धिमान्, वन्ये एकं उन्नतं स्तम्भं स्थापयति; तस्य मूलानि अधः, तस्य शीर्षं उपरि—अस्मिन् गूढं चिन्हानि अस्ति। राजा वरुणः सूर्यस्य मार्गं विस्तृतं कृतवान्; सः पादरहितं चिह्नं मार्गदर्शकं कृतवान्, चित्तं च तेन वदति। शतम्, हे राजा, तव औषधाः, सहस्रं; तव व्यापकं, गहनं कृपा मम अस्तु। दुर्दैवं दूरं गच्छतु; यः पापं कृतं, तं विमोचय। ते तारे उन्नतं स्थिताः, रात्रौ दृष्टाः, किन्तु दिवसे कुत्र गच्छन्ति? वरुणस्य नियमाः अविभक्ताः; चन्द्रमा रात्रौ प्रकाशते च गच्छति। अहं प्रार्थनया त्वां गच्छामि, तव पूजां करोमि; यथा यज्ञकर्ता यज्ञदानेन आज्ञां ददाति। यथा स्मरणीयः, हे वरुण, क्रोधं विना; हे प्रसिद्धः, मम जीवनं न ग्रहीतु। एषः, तैः वदन्ति, रात्रौ च दिवसे च, मम अस्ति; एषः चिह्नं हृदये प्रकटितम्। शुनःशेपः, यं बन्धितं च ग्रहीतं, अदितिपुत्राय, राजा वरुणः तं विमोचयतु। शुनःशेपः, निस्संदेहः, त्रिभिः बन्धनैः बन्धितः, अदितिपुत्राय; राजा वरुणः, ज्ञाता च दोषरहितः, तं बन्धनात् विमोचयतु। क्रोधं दूरं गच्छतु, हे वरुण, श्रद्धया, यज्ञैः च दानैः त्वां याचामि। यथा स्वामी, ज्ञानी, राजा, यः पापं कृतं, तं क्षम्यताम्। उच्चतमं बन्धं, हे वरुण, मम दूरं गच्छतु; निम्नं च मध्यं च खोलतु। तर्हि, हे आदित्य, तव नियमेन, वयं पापरहिताः, अदितिं प्राप्य। यद्यपि, हे वरुण, तव नियमः, यथा जनाः, यथा देवः, प्रतिदिनं परीक्षणं कुर्मः। कृपया, दुष्कृत्यं वा पापं वा, न मां हानय; न च पश्चात्तापिणं प्रति क्रोधं।