सर्वे देवाः यत्र ब्रह्मणस्पतिः अधः स्थिते दुर्गे सर्वत्र व्याप्यते, स शक्तिमान् अद्भुतः, देवत्वेन बलवृद्धः, तत्र देवेषु विस्तृतः, ब्रह्मणस्पतिः सर्वं परिगृह्य तिष्ठति। तयोः, इन्द्रस्य च ब्रह्मणस्पतेः, सत्यं यत्रास्ति, तत्र जलानि अपि तयोः धर्मं न क्षयन्ति; अतः, इन्द्रः ब्रह्मणस्पतिः च, युक्ताश्ववत्, अर्घ्यं भोजनं च गृह्णीताम्। ततः, अग्नयः उत्सुकाः श्रूयन्ते, याज्ञिकः ऋत्विजः बुद्ध्या धनं च उत्पादयति; पतितं द्वेष्ट्वा, स सेवायाः ऋणं गृह्णाति; सभायां ब्रह्मणस्पतिः विजयी भवति। ब्रह्मणस्पतेः इच्छायाः प्रभावः स्फुटितः; तस्य सत्यसंकल्पः महत् कर्म अकरोत्। स गोः विमोचनं कृत्वा, दिवं विभज्य, महतीं धारां इव, शक्त्या प्रवहन् प्रवृत्तः। हे ब्रह्मणस्पते, अस्माभ्यं धनस्य अधिपत्यं, उत्तमं मार्गदर्शनं, रथान्, दीर्घायुषः च देहि; नृणां मध्ये वीरान् यदा त्वं प्रार्थनया शासनं गृह्णासि। त्वं अस्य स्तोत्रस्य नेताऽसि; तस्य अपत्यं प्रेरय; देवैः रक्षितं सर्वं शुभं अस्माकं स्यात्; सभायां महत् वाक्यं वदेम, नृशंसैः बलवन्तः स्याम। अग्निं प्रज्वल्य, शत्रून् विजित्य, प्रार्थनायाम् कुशलः, अर्घ्यग्राही, प्रकाशते। जातात् जातः, अग्रे गच्छति; यं ब्रह्मणस्पतिः मित्रं वृत्य, स प्रयाणं करोति। वीरैः वीरान् विजित्य, शत्रून् पराजित्य, गोभिः धनं विस्तारयन्, स्वयम् जाग्रन्, सन्तानं वंशं च वर्धयति यं ब्रह्मणस्पतिः मित्रं वृत्य। नदीस्रोतसाम् इव, वृषभः शुष्कायाः गोः प्रति गर्जन्, अग्नेः अग्रे इव, यं ब्रह्मणस्पतिः युक्त्वा, स विजयी करोति। तस्मै देवाः अर्घ्यानि यच्छन्ति; स शक्तिभिः गोः प्राप्तौ अग्रणी; अनश्नायः, बलात् आघातं कृत्वा, यं ब्रह्मणस्पतिः युक्त्वा, स विजयी करोति। तस्मै सर्वाः नद्यः समागताः, अविच्छिन्नाः, आश्रयम् ददति; देवाः प्रसन्नाः तस्य सौभाग्यं वर्धयन्ति; यं ब्रह्मणस्पतिः युक्त्वा, स विजयी करोति। स्तुतौ सरलः, वनाय उत्सुकः, अदम्यान् दमयन्, हे देव, अधार्मिकान् समीपं गच्छसि; उदारः, दुर्लभं धनं धर्मिष्ठान् अधर्मिष्ठान् च वितरन्, अर्घ्यं वितरति। हे वीर, यज्ञं कुरु, चिन्तनं प्रेरय; वृत्रवधे मनः शुभं कुरु; अर्घ्यं यथेष्टं संनय, ब्रह्मणस्पतेः प्रसादं वयम् वृणिमः। स जनैः, कुलैः, जात्या, पुत्रैः, नृभिः, धनं विजयति, यः श्रद्धया अर्घ्यं ददाति ब्रह्मणस्पतये, देवपितरम्। यः घृतपूर्णैः अर्घ्यैः यजति, ब्रह्मणस्पतिः तम् सम्यक् मार्गे नेतुम् इच्छति; अद्भुतः, विस्तृतं स्थानं ददाति, अनिष्टात् रक्षति, पापात् अपि मोचयति। एतान् घृतपूर्णान् स्तोत्रान् वाच्येन आदित्येभ्यः, प्राचीनराजेभ्यः समर्पयामि; मित्रः, अर्यमा, भगः, वरुणः, दक्षः, अंशः, सत्यजः, अस्माकं शृण्वन्तु। मित्रः, अर्यमा, वरुणः, महाबलिनः, अद्य स्तुतिम् गृह्णन्तु; आदित्याः, शुद्धाः, प्रवाहैः शुद्धाः, पापरहिताः, निर्दोषाः, अनाहताः। ते आदित्याः विस्तृताः, गम्भीराः, अक्लान्ताः, दातुम् उत्सुकाः, बहु पश्यन्ति; अन्तः, पापं पुण्यं च पश्यन्ति; राज्ञां समीपं अपि गूढं नास्ति। आदित्याः चलज्जगत्, देवाः, सर्वसृष्टेः रक्षकाः; दूरदर्शिनः, स्वाधिकारं रक्षन्तः, ऋतं निरीक्षन्तः, ऋणं मापयन्तः। हे आदित्याः, अस्माकं साहाय्यं जानीयाम्, यथा आपदि अपि अर्यमा समीपः भवेत्; मित्रः वरुणः च मार्गदर्शनेन, दुःखं वर्जयेम, गर्तं इव। अर्यमा मित्रस्य मार्गः सरलः, वरुणस्य उत्तमः; तेन, हे आदित्याः, अस्मान् भाषध्वम्, अनतिक्रम्य आश्रयं देयम्। अदितिः राज्ञां माता, द्वेषात् रक्षतु; अर्यमा सरलमार्गेण; मित्रवरुणयोः विस्तृताश्रयेण, अस्मान् रक्षतु, नृसमृद्धान् कुर्यात्। ते त्र्यः पृथिव्यः धारयन्ति, त्र्यः दिव्यः, त्र्यः नियमाः सभासु; सत्येन, आदित्याः, महत्त्वं महत्, यत्, हे अर्यमा, वरुण, मित्र, रमणीयम्। त्र्यः दिव्यः प्रभा धारयन्ति, सुवर्णाः, शुद्धाः, प्रवाहैः शुद्धाः; अनिद्राः, अनिमिषाः, अक्लान्ताः, स्तुतौ विस्तृताः, सीधुजनाय। वरुणः सर्वेषां राजा, देवानां च मानवानां च, असुरः; शतं शरदः ददातु, दूरदर्शी, दीर्घायुषः सुव्यवस्थितजीवनं ददातु। न दक्षिणं न वामं, न पूर्वं न पश्चिमं, हे आदित्याः, तव दृष्टेः गूढं नास्ति; गूढं च, वसवः, चिन्तनं च, तव मार्गदर्शनेन, निर्भयप्रभां पश्येम। यः सत्यधारिणां राज्ञां ददाति, यं नित्यसंपद् पोषयति, स धन्यः, रथाग्रणी, सभासु प्रसिद्धः। शुद्धः, जलसमृद्धः, अजेयः, बलवृद्धः, पुत्रैः समृद्धः; न समीपात् न दूरात् तं हन्ति; स आदित्यैः मार्गदर्शितः। अदितिः, मित्रः, वरुणः, प्रसन्नाः भूत्वा, यदि किञ्चित् अपराधं कृतवन्तः, विस्तृतं निर्भयप्रभां देयुः, इन्द्रः, दीर्घकालदुःखं नाशयतु। द्वौ दिवौ तस्मै वर्षं ददाति; सौभाग्यवान् उत्तमं नाम गृह्णाति; द्वौ गृहे विजयं प्राप्नोति; द्वौ वृद्धिम् अनुकूलां कुर्यात्। हे पूज्याः आदित्याः, अद्भुतशक्तयः, शत्रोः जालानि यानि स्थापितानि, तानि छिद्रयन्तु; अश्वः रथेन यथा पलायते, अस्मान् रक्षन्तु, विस्तृताश्रयं ददातु। हे उदारवरुण, प्रियः, दातृ, मम नाशं दुःखं न ददातु; हे राजन्, दुर्व्यवहारात् धनं न नाशयेम; सभायाम् महद् वाक्यं वदेम, बलवंतः, श्रेष्ठाः च स्याम। एष आदित्यस्य तेजः, सूर्यस्य स्वामिनः; तेन महत्त्वेन सर्वं विश्रामयति; स सौम्यः, दिव्यः, पूज्यः, अहम् वरुणस्य महत् कीर्तिं इच्छामि। वरुणस्य शासनस्य अधीनः, अस्माकं सौभाग्यं स्यात्; स्तुतौ रम्यः, अग्नयः यथा प्रभातं अनुसरन्ति, तथा वयं प्रतिदिनं समीपं गच्छेम, न कदाचित् वृद्धः। वरुणस्य रक्षायां स्याम, वीरनेता, विस्तृतकीर्तिः; अदित्यपुत्राः, दोषरहिताः, अस्मान् अनुग्रहं ददातु। आदित्यः, स्रष्टा, तान् प्रेषितवान्; नद्यः वरुणस्य आज्ञया प्रवहन्ति; ताः न श्रमन्ति, न विमुक्ताः; पक्षिणाम् इव, शीघ्रं परिक्रान्ति। मम रथस्य युक्तिं विमोचय, वरुण, अमृतस्य लोकं गच्छेयम्; जीवनसूत्रं न छिद्य, न बुद्धिः, न धर्ममापनम्। हे वरुण, जलानि मम सौम्यानि सन्तु; भयम् नाशय, धर्मे स्थापय; पापात् विमोचय, वत्सः यथा पाशात्; त्वम् एव बन्धनं मोक्तुम् शक्नोषि। ये शत्रवः, वरुण, अस्मान् हिंसन्ति, नाशं न ददातु; प्रकाशमार्गात् न विच्युताः, न कलहं प्राप्नुः, दीर्घायुषः स्याम्। वरुण, पूर्वे, अद्य, अनागते च, ते पूजां वयम् यच्छामि; तव पर्वतवत् दृढानि, अचलानि, दुःखदुष्प्रभेदानि व्रतानि।