बृहस्पतिं प्रति आदौ एव यं यज्ञं वयं विधिमहे, तं सः सर्वज्ञः बलवान् बृहस्पतिः जानातु। नवेन महता स्तोत्रेण तम् उपासितुम् इच्छामः। यथा उदारमित्रः स्तौति, तथा बृहस्पतेः प्रीत्या अस्माकं मनःसंकल्पः पूर्णः क्रियताम्। सः बृहस्पतिः अतुल्यबलः, दुर्जयम् अपि भित्त्वा, दर्पयुक्तस्य शम्बरस्य दुर्गाणि विदार्य, अचलम् अपि पतयित्वा, धनसम्पन्नं गिरिम् प्रविशत्। एषः कर्म देवेषु अति दिव्यम् अभवत्; स्थिराः, धृढाः, पतिताः च तस्मात् न तस्थुः। सः स्वेन गीत्या तमः अपाकरोत्, वालस्य वपुषः भेदनेन ज्योतिः प्रकटयत्। बृहस्पतिः स्वबलात् स्नेहवतीं धारां रुद्धशिलां विदार्य, सर्वे ऋषयः ज्योतिः पश्यन्तः तस्य मधुप्रवाहस्य पानं चक्रुः, बहवः एकत्र समागत्य तस्मात् उदकात् आपिवन्। किञ्चित् लोकाः सदा सन्ति, किञ्चिद् भविष्यन्ति; यूयं देवाः, वर्षैः सीमिताः न सन्ति। बृहस्पतिः स्वबुद्ध्या विविधाः मार्गाः निर्मितवान्। ये पण्यनाम्नः गूढं निधिं अन्विष्य दूरस्थं प्राप्तवन्तः, ते धीराः मिथ्यां परित्यज्य पुनः प्रत्यागत्य ज्योतिषि प्रविशत्। सत्यवद्भिः तैः, मिथ्यां परित्यज्य, महति पन्थानि स्थित्वा, धीराः स्वबाहुभिः अश्मनि अग्निं प्रज्वालयन्; तेषां मित्रं नास्ति यः नास्ति, यतः तमः अपास्यते। यत्र बृहस्पतिः तीक्ष्णया, सत्यसंयुता, शीघ्रया बाणेन हन्तुम् इच्छति, तत्र सः निश्चितं प्राप्नोति। तस्य सुमेधसः शराः, येन सः विददर्शि, श्रोत्रात् जाताः, दृष्टये सन्ति। सः मध्यस्थः, नेतृ, ऋत्विक्, सुपूजितः, संग्रामे विजयी बृहस्पतिः। यदा सः चिन्तया धान्यं ददाति, तदा सूर्यः बहुधा पन्थान् तापयन् प्रकाशते। बृहस्पतेः प्रथमाः कर्माणि विशालानि, महान्ति, प्रथमानि, बुद्धिमतः, यानि बलिनां निधयः, येन सर्वे जनाः भागभाजः भवन्ति। अधः दुर्गे व्याप्य, सः महाबलः, अद्भुतः, देवः, शक्त्या वृद्धः, देवेषु विस्तीर्णः बृहस्पतिः सर्वम् आवृत्य स्थितः। यूयोः सत्यं सर्वम् अत्रैव; आपः अपि विधिं न हीयन्ते। आगच्छतं इन्द्र बृहस्पती, अस्माकं हविः, अन्नं च गृह्णीतम्, यथा युक्तौ शीघ्राश्वौ। अग्नयः श्रेण्या उत्सुकाः शृण्वन्ति; धीरः ऋत्विक् चिन्तां धनं च जनयति। पतितद्वेषी सेवां गृह्णाति; एवं सभायाम् बृहस्पतिः विजयी। यथाकांक्षम् बृहस्पतेः संकल्पः सफलः अभवत्; तस्य सत्यसंकल्पः महत् कर्म अकुर्वत्। सः गाः मुक्त्वा, दिवम् विभाग्य, महतीं नद्यां इव वेगेन प्रवहन् प्रवृत्तः। हे बृहस्पते, वयं धनिनः, सुनेता, रथवन्तः, दीर्घायुषः च भवेम। अस्मभ्यं वीरान् ददातु; यदी प्रार्थनया त्वम् अस्मद् आह्वानं प्रतिगृह्णासि। हे बृहस्पते, त्वमेव अस्य स्तोत्रस्य नेता; तं वेत्ति, तस्य अपत्यं प्रेरय। यद् शुभं, यद् देवाः रक्षन्ति, तत् अस्माकं भूयात्; वयं सभायाम् उत्तमं वचः वदेम, पुरुषबलिनः स्याम। अग्निं सन्दधद्, शत्रून् जेतुम्, प्राज्ञः प्रार्थनया दीप्तः, हविर्ग्राही प्रकाशते। जातः जातात् अग्रे गच्छति; यं बृहस्पतिः सखायं वृह्णुते, सः अग्रे सञ्जयति। वीरैः वीरान् जेतुम्, शत्रून् पराजेतुम्, धेनुभिः धनं विस्तारयन्, स्वबलात् जागरयन्, यं बृहस्पतिः सखायं वृह्णुते, तस्य सन्ततिं वंशं च वृद्धयति। सः नदीवेग इव गर्जन्, शीघ्रः, वृषभः शुष्कां धेनुम् इव बलात् गर्जति; अग्नेः प्रवाह इव अप्रतिषेध्यः, यं बृहस्पतिः युक्त्वा प्रयाति, तं विजयी करोति। तस्मै देवाः हविः सिञ्चन्ति; सः शक्तिभिः गाः प्राप्नोति; अव्यथितबलः, प्रबलः, यं बृहस्पतिः युक्त्वा प्रयाति, तं विजयी करोति। तस्मै सर्वाः नद्यः एकत्र प्रवहन्ति; अविच्छिन्नाः, तस्मै बहु आश्रयं ददाति; देवानां प्रसादेन सः समृद्धिम् आप्नोति; यं बृहस्पतिः युक्त्वा प्रयाति, तं विजयी करोति। समीक्षया स्तुत्यः, वनेषु उत्सुकः, अजितान् जेतुम् इच्छन्, देवः अधार्मिकान् प्रति गच्छति; उदारः, दुरलभं धनं साधूनां पापानां च विभाग्य, हविः वितरति। हे वीर, यजस्व, चिन्तनं पुरस्करोतु; वृत्रस्य वधाय मनः शुभं कुरु; हविः यथाकामं विधास्य; वयं बृहस्पतेः प्रसादं वृणीमहे। सः स्वजनैः, कुलैः, जन्मना, पुत्रैः पुरुषैः च, धनं समृद्धिं च जयति, यः श्रद्धया हविषा बृहस्पतिं देवानां पितरं आह्वयति। यः समृद्धघृतेन यजते, तं बृहस्पतिः सम्यक् पन्थानं नयति; अद्भुतः तस्मै विस्तीर्णं स्थानं विधत्ते, आपदः अपि तं रक्षति, पापात् अपि मोचयति। एतान् घृतवन्तः स्तोत्रान् वयं आदित्येभ्यः प्राचीनराजेभ्यः जिह्वया जुहोमि; मित्रः, अर्यमन्, भगः, वरुणः, दक्षः, अंशः, सत्यजाता, अस्माकं श्रुण्वन्तु। मित्रः, अर्यमन्, वरुणः, बलवन्तः, अद्य एषां स्तुतिं प्रतिगृह्णन्तु; आदित्याः विशुद्धाः, प्रवाहिताम्भः शुद्धाः, पापरहिताः, निर्दोषाः, अविघाताः च। ते आदित्या विशालाः, गम्भीराः, अव्ययाः, दातुम् उत्सुकाः, बहु पश्यन्तः; अन्तः पापं पुण्यं च पश्यन्ति, राज्ञां परं कार्यम् अपि न तिरस्कृतम् अस्ति। आदित्या जगद् यथावत् धारयन्ति; देवाः, सृष्टेः रक्षिणः; दूरदर्शिनः, स्वराज्यं रक्षन्तः, ऋतं पश्यन्तः, ऋणं मापयन्ति। वयं आदित्यानां साहाय्यं विद्याम, यथा आपदि अपि अर्यमन् समीपः स्यात्; तेषां नेतृत्वेन मित्रवरुणौ, वयं व्याघ्रं यथा विवर्जयेम। अर्यमन्, मित्र, वरुण, तेषां पन्थाः सुगमः, ऋजुः, शुभः; तेन, आदित्या, अस्मान् पालयन्तु, अवध्यं शरणं ददातु। माता अदितिः अस्मान् द्वेषात् रक्षतु; अर्यमन् सुगमेन पन्था; मित्रवरुणयोः विस्तीर्णे आश्रये वयं अविघाताः, जनसमृद्धयः स्याम। त्रयो भूमयः, त्रयः दिवः, त्रयः विधयः तेषां संस्तेषु; सत्येन, आदित्या, महत्त्वम् अस्ति, यत्, अर्यमन्, वरुण, मित्र, शोभनम् अस्ति। ते त्रयः दिवः लोकान् ध्रियन्ति, सुवर्णमयान्, शुद्धान्, प्रवाहिताम्भः शुद्धीकृतान्; अतीन्द्रियदृष्टयः, अव्ययाः, विस्तीर्णस्तोत्राः, ऋजुमनुष्याय। वरुणः सर्वस्य, देवमानुष्यस्य, अधिपः; असुरः; शतं शरदः ददातु, दीर्घायुषः सुव्यवस्थितजीवनं अस्मभ्यं प्रयच्छतु। न दक्षिणा, न उत्तरः, न पूर्वा, न पश्चिमा, आदित्या, वः गूढं अस्ति; रहस्यं, वसवः, चिन्तनं च, तेषां नेतृत्वे वयं निर्भयं ज्योतिः पश्येम। यः सत्यधृतां राज्ञः ददाति, यस्य नित्यं श्रीः पोषयति, सः धनसमृद्धः, रथे अग्रणीः, सभायां कीर्तिमान् भवति। शुद्धः, अप्सु समृद्धः, अभेद्यः, बलवर्धितः, सुतवान्, न कश्चन समीपतो वा दूरतः तं हन्तुं शक्नोति, सः आदित्याधीनः भवति। अदिति, मित्र, वरुण, कृपां कुरुत; यदि वयं किञ्चित् अपराधं कृतवन्तः तर्हि अस्मान् क्षमध्वम्; विस्तीर्णं निर्भयं ज्योतिः, इन्द्र, अस्मभ्यं ददातु, दीर्घकालदुःखं नाभिभवतु। उभे दिवे, तस्मै वर्षं सिञ्चतः; भाग्यवान् शुभं नाम लभते। उभे गृहे, युद्धे जयति; उभे वृद्धी, तस्मै अनुकूल्ये भवतः। एवं बृहस्पतेः महिमा, आदित्येषां च कृपा, ऋषीणां स्तुतिभिः, हविषा च, अस्माकं कल्याणाय, दीर्घायुषे, धनसमृद्धये, ज्योतिर्गमे च प्रवर्तते।