बृहस्पतेः महिमा बृहस्पतेः साहाय्येन वयं दृढबलसमेता उच्चं वीर्यं प्राप्नुमः। तव सख्येन, हे बृहस्पते, दुष्टचिन्तयः कदाचित् अस्मान् न बाधेरन्। शुभैः मनोभिः वयं सर्वाणि पापानि अतिक्रमेम। युद्धे त्वं, वृषभ इव, प्रतिरोधरहितः प्रवर्तसे; शत्रून् संग्रामे दग्ध्वा, प्रतिज्ञायाम् अविचलः स्थासि। दर्पयुक्तं, उग्रं चापि, त्वं नीचं करोति, हे ब्रह्मणस्पते। ये केचित् अधर्मबुद्ध्या अस्मान् हिंसितुम् इच्छन्ति, ये उग्राः स्वबलं मन्यन्ते, तेषां प्रहारः अस्मान् न गच्छेत्; पापिनां कोपः न कदापि अस्मान् जेष्यात्। युद्धे त्वं आह्वेयः, भक्त्या उपगम्यः, संग्रामेषु सहायः, धनदः च असि। सर्वेषां प्रतिद्वन्दिनां प्रहारान् त्वं रथान् इव भङ्क्त्वा विखण्डितवान्। तेजसा, हे बृहस्पते, असुरान् दग्ध्वा, ये त्वयि प्रतिकूलाः स्वबलम् आश्रित्य स्थिताः, तव स्तुत्यं वीर्यं प्रकाशय। तमोऽवृतं जगत् त्वया समूलं विनाशय। यदा तव तेजः, सतां मध्ये, प्रज्वलति, यदा तव सत्यजं वीर्यं दीप्तं भवति, तदा अस्मभ्यं विविधं श्रीमद् धनं ददातु। न चौराणां न च शत्रूणां, ये क्षुधया अस्माकं भोजनं पश्यन्ति, वयं शिकारः भवेम; देवेषां कामाः हृदि सन्ति—तस्य मन्त्रस्य रहस्यं अन्यः न वेद, हे बृहस्पते। तवष्टा त्वदर्थं सर्वेषां प्राणिनां मध्ये उत्तमां बुद्धिं निर्मितवान्; त्वया ऋणवानपि विमुच्यते, हे ब्रह्मणस्पते, मायाविनां नाशक, सत्यानां महाधर। त्वदीयश्रियै गिरिः विदारितः, गावः विमुक्ताः, अङ्गिरसः तान् मोचितवन्तः; इन्द्रेण सह त्वं तमः अपास्य, समुद्रस्य अपि आपः उद्घाटितवान्। हे ब्रह्मणस्पते, त्वं अस्य स्तोत्रस्य नेताऽसि; त्वं अस्माकं सन्ततिं प्रेरय; यत् सर्वं शुभं देवैः रक्षितं स्यात्, तत् अस्माकं भवतु; सभायां वयं विजयी वदेम। हे बृहस्पते, आदौ एव अस्माकं इमां होमं विद्धि, त्वं शक्तिमान्; नूतनया स्तुत्या त्वां सेवामहे। यथा सखा दानशीलः त्वां स्तौति, एवं त्वं अस्माकं चिन्तां पूरय। सः, येन दुर्धर्षं बलं विदारितम्, येन शम्बरस्य दुर्गाणि भग्नानि—ब्रह्मणस्पतेः अशक्यं अपि निपातितम्, सः धनद्रुं गिरिं प्रविश्य। एतत् कर्म देवानां मध्ये अत्यन्तं दिव्यं जातम्; दृढाः, स्थिराः, पतिताश्च अपि तस्य प्रतिरोधं न कर्तुम् अशक्नुवन्। सः तमः गीत्या अपास्य, वलम् मन्त्रेण विदार्य, ज्योतिः प्रकटीकृतवान्। ब्रह्मणस्पतेः बलात्, अश्मन्यपि मधु प्रवाहः बन्धनं विदार्य प्रवाहितः; सर्वे ऋषयः, ये ज्योतिः पश्यन्ति, तस्मात् स्रोतः पिबन्ति। कचन लोकाः सदा सन्ति, कचन भविष्यन्ति; देवाः, तव वर्षाणि शरद्भिः न सीमितानि। गच्छन्तः विचरन्तश्च, ब्रह्मणस्पतेः प्रज्ञया अनेकानि मार्गाणि कृतानि। ये पाणीनां गुह्यं निधिं अन्विष्य, दूरस्थं प्रतिच्छन्नं प्राप्तुम् इयेषुः, ते मृषावादात् निवृत्ताः, पुनः ज्योतिषि प्रविष्टाः। सत्यवदः, मृषावादात् निवृत्ताः, महति पन्थानि स्थिताः; विप्राः बाहुभ्यां अश्मनि अग्निं प्रज्वालयन्ति। तेषां सर्वे मित्रं भवन्ति, यतः ते तमः त्यक्तवन्तः। यत्र ब्रह्मणस्पतेः सत्यसन्धानः बाणः त्वरया पतति, तत्र सः नूनं गच्छति। तस्य सुमेधा बाणाः, येन सः विदारयति, श्रोत्रात् जाताः, दृश्यमानाः। सः संधाता, नेता, होतृ, सुपूजितः, संग्रामेषु विजयी—ब्रह्मणस्पतिः। यदा सः चिन्तया विजयं ददाति, धनदः, सूर्यः अपि तेन प्रेरितः, विविधेषु मार्गेषु दीप्तिमान् भवति। बृहस्पतेः प्रथमा कर्माणि, विस्तीर्णानि, महान्ति; तानि वीर्यस्य निधयः, येन सर्वे जनाः, सर्वाणि कुलानि, भागं लभन्ते। यो अधः दुर्गे स्थितः, सर्वव्यापी, महाबलः, सः देवः देवेषु विस्तीर्णः; ब्रह्मणस्पतिः सर्वं इदं व्याप्नोति। यद् उभयोः, हे दानदौ, सत्यं अस्ति, तत् अत्रैव; आपः अपि तव विधिं न क्षपयन्ति। आगच्छतां, इन्द्र-ब्रह्मणस्पती, अस्माकं हविः, अन्नं च गृह्णीतम्, युगपत् युक्ताविव अश्वौ। अग्नयः श्रेण्या अनुशृण्वन्ति; विप्रः चिन्तां धनं च जनयति। पतितद्वेषी, सः ऋणं गृह्णाति; ब्रह्मणस्पतिः सभायां विजयी। ब्रह्मणस्पतेः इच्छा यथा सः अचिन्तयत्, तथा सिध्यति; सः, यो गावः मोचयामास, दिवम् अपि विभज्य, महतीं धारा इव प्रवहन्, वीर्यं प्रकटीकृतवान्। हे ब्रह्मणस्पते, अस्मान् धनाधिपतीन्, सुविहितरथान्, दीर्घायुषः कुरु। अस्मभ्यं नृपुंसः देहि; यदि त्वं प्रार्थनया अस्माकं आह्वानं गृह्णासि। हे ब्रह्मणस्पते, त्वं अस्य स्तोत्रस्य नेता; तद् विद्धि, तस्य सन्ततिं प्रेरय। सर्वं शुभं, यत् देवैः रक्षितं, अस्माकं स्यात्; वयं सभायां महान्तः, नृभिः बलिनः वदेम। अग्निं सन्दधते, शत्रूञ् जयन्ति, प्रार्थनायुक्तः, हविर्ग्राही, ब्रह्मणस्पतेः सखा यः भवति, सः जातः जातात् प्रवर्तते। वीरैः वीरान् जयति, शत्रून् विजित्य, गोभिः धनं व्याप्नोति, स्वबलात् जागर्ति। यस्य सखा ब्रह्मणस्पतिः, तस्य अपत्यं पौत्रं च वर्धते। सरिताम् इव वेगं, नदनं, वृषभ इव शुष्कायाः गव्याः, सः नदति; अग्नेः प्रवाह इव, योद्धृशक्त्या अव्याहतं, यं युतं ब्रह्मणस्पतिः युनक्ति, तं विजयी करोति। तस्मै देवाः हविः यच्छन्ति; सः शक्तिभिः गावः प्राप्नोति; अनवद्यबलः, सः प्रहरति; यं युतं ब्रह्मणस्पतिः युनक्ति, तं विजयी करोति। तस्मै सर्वाः नद्यः समायान्ति; अविच्छिन्नाः, तं शरणं ददाति; देवानुग्रहेण, सः समृद्धिम् आप्नोति; यं युतं ब्रह्मणस्पतिः युनक्ति, तं विजयी करोति। स्तुत्याय, वनाय उत्सुकः, अजयितारं जयित्वा, हे देव, त्वं अधर्मान् अभिमुखीकृत्य गच्छसि। दानशीलः, दुष्करं धनं साधूनां च पापानां च मध्ये वितरन्, हविर्वित् भवसि। यजस्व, वीर, चिन्तां प्रचोदय; वृत्रहत्याय मनः शुभं कुरु; हविः यथेष्टं विधाय, वयं ब्रह्मणस्पतेः प्रसादं वृणीमहे। यः स्वजनैः, कुलैः, जन्मना, पुत्रैः, नृभिः च, धनं लभते, सः श्रद्धया हविषा ब्रह्मणस्पतिं देवपितरं आह्वयति। यः घृतवद्भिः हविः यजति, तं ब्रह्मणस्पतिः सम्यङ्मार्गे नयति; अद्भुतः, तस्य स्थानं विस्तारयति, पापात् अपि तं त्रायते। इमे घृतवतीः स्तुतयः, वाचा आदित्येभ्यः, पूर्वराजेभ्यः, ददामि; मित्रः, अर्यमन्, भगः, वरुणः, दक्षः, अंशः, सत्यजाः, अस्मान् शृण्वन्तु। मित्रः, अर्यमन्, वरुणः च, अद्य मम स्तुतिं गृह्णन्तु; आदित्याः शुद्धाः, प्रवाहितापः, पापरहिताः, निर्दोषाः, अव्यथाः। ते आदित्याः विस्तीर्णाः, गम्भीराः, अक्षयाः, दातुम् उत्सुकाः, बहु पश्यन्ति; अन्तः, पापं पुण्यं च पश्यन्ति, राज्ञः अपि परं न गूढम् अस्ति। आदित्याः जगदचलम् अधारयन्ति; देवाः, सृष्टेः रक्षिणः; दूरदर्शिनः, स्वाधिकारं पालयन्तः, ऋणं मापयन्ति। वयं, हे आदित्याः, तव सहायं जानेम; यथा आपदि अपि अर्यमन् समीपः स्यात्; तव निर्देशनात्, हे मित्र-वरुणौ, वयं दुःखानि पथि विवर्जयेम।