गृत्समदाः, शिल्पिन इव, वीरस्य इन्द्रस्य स्तोत्रं समारभन्त। त एव मन्त्रनिष्ठाः सदा तव अनुग्रहं, बलं, श्रीं, सौम्यत्वं च प्राप्नुवन्तु। हे इन्द्र, तव उदारं दानं भक्ताय विशेषरूपेण दत्तं भवतु; गायकाय दत्तं, सौभाग्यं न नश्यतु; सभायाम् वयं वीराः महतीं वाचं वदेम। हे इन्द्र, वयं तव सहचराः स्म; त्वं नः जानासि। वयं युद्धाय रथं आनयामः। प्रज्ञावन्तः, चित्ते दीप्ताः, तव अनुग्रहं याचामः, तव रक्षां आकाङ्क्षामः, नराधिपते। त्वं तव साहाय्येन, तव शक्त्या जनान् रक्षसि; उपासकं रक्षसि, बुद्धिमान् नेता इव, येनापि कश्चित् तं आक्रमति। इन्द्रः, यौवनयुक्तः, आह्वानितः, अस्माकं मित्रः भवतु, नराणां सौम्यः रक्षिता। यः स्तोतारं, धैर्यवतं, पाचकं, गीतकारं च समीपं आनयति। तं इन्द्रं अहं स्तौमि, तं इन्द्रं अहं स्तुषे, यस्मिन् पूर्वे बलवन्तः हर्षम् अनुभवन्। आह्वानितः सः नवया प्रार्थनया यजमानस्य वित्तकामं पूरयति। इन्द्रः, अङ्गिरसां गीतान् अनुगृह्य, स्तुत्यकामः, मार्गम् अन्विष्य, सूर्यासहितं उषसः चोरयामास; प्राचीनानि अपि सः बलात् गीतं विदार्य। स प्रसिद्धः इन्द्रः, देवः, सर्वेषु प्राणिषु उत्तमः, स्वयमेव स्थितः, अहंकारिणः दासस्य शिरः अपातयत्। स वृत्रस्य हन्ता, कृष्णयोनीनां विनाशकः, दासान् वितरयामास; मनवे विस्तीर्णं भूमिं निर्माय, उपासकाय सौभाग्यं समानीत। महान् इन्द्रः, देवैः सह, धनस्य स्पर्धायां बलं प्राप्तवान्; यदा सः वज्रं बाह्वोः स्थापयामास, शत्रून् हत्वा लोहदुर्गाणि विदार्य। तव गायकाय, हे इन्द्र, तद् उदारं पुरस्कारं दत्तं भवतु; शिक्षय, उदार, न मा वाञ्छय; सभायाम् वयं पुरुषबलिनः महतीं वाचं वदेम। सर्वविजयी, धनविजयी, ज्योतिविजयी, सत्यविजयी, नरविजयी, क्षेत्रविजयी, अश्वविजयी, गोविजयी, जलविजयी इन्द्राय सोमं, पूजायोग्यं, अर्पय। विजयी, भेदकः, शक्तिमान्, धैर्यवान्, प्रज्ञावान्, दीप्तिमान्, दुर्जयः, सर्वविजयी इन्द्राय नमः वद। सर्वविजयी, सेनासंहरः, नरविजयी, वेगवान्, युद्धोत्सुकः, शत्रुनाशकः, बलवान्, गणविजयी—इन्द्रस्य वीर्यकर्माणि अहं वर्णयामि। दुर्जयः, वृषभः, घातकः, गम्भीरः, उच्चः, दुर्जेयः, प्रज्ञावान्, दुर्बलप्रेरकः, भेदकः, विस्तीर्णः—इन्द्रः, पूजितः, उषसः ज्योतिं च सृजत्। यज्ञेन, उत्सुकः, प्रज्ञावान्, प्रेरितः, मार्गं अन्विष्य; उसिजः ऋत्विजः मनः प्रेरयन्तः, गीतैः उपविश्य, इन्द्रे धनं याचन्ति। इन्द्रः, अस्माकं उत्तमं धनं, बुद्धिं, कौशलं, सौभाग्यं च दत्तु; वित्तवृद्धिं, शरीररक्षां, मधुरवाणीं, शुभदिनानि च दत्तु। त्रिकद्रुकयज्ञे, वृषभः यवमिश्रितं सोमं पीत्वा, महाबलवान्, विष्णुना सह इच्छया, सोमं आस्वाद्य, महाकर्मणि हर्षं प्राप्तवान्; देवः देवम् अयोजयत्—सत्य इन्द्रः, सत्य सोमः। ततः शक्त्या वीर्येण, युद्धे विजयी अभवत्, उभे लोकौ बलात् पूर्णवान्, महान् अभवत्; अन्यं उदरे स्थापयित्वा, दीप्तिमान् अभवत्—देवः देवम् अयोजयत्—सत्य इन्द्रः, सत्य सोमः। इच्छया वीर्येण सह जातौ, वीर्यकर्मणा सह वृद्धौ, शत्रून् विजित्य, नराणां मध्ये प्रज्ञावन्तौ; स्तोतारं इच्छितं धनं दातौ—देवः देवम् अयोजयत्—सत्य इन्द्रः, सत्य सोमः। तव प्राचीनं वीर्यकर्म, हे इन्द्र, दिवि प्रथमं, घोषणीयम्; यदा देवस्य शक्त्या प्राणं जलं च हत्वा, सर्वव्यापी अभवः, शतशक्तिः, बलं अन्नं च प्राप्तवान्। वयं गणानां नेतारं, ऋषीणां ऋषिं, प्रसिद्धतमं आह्वयामः; प्रार्थनानां राजानं, प्रार्थनापते, शृणु नः, रक्षाभिः उपविश। हे बृहस्पते, देवाः दिव्यदृष्ट्या यज्ञस्य उत्तमं भागं तव विभजन्; उषसः सूर्येण दीप्तिमान् इव, तेजसा प्रकाशसे; सर्वस्तुतीनां कर्ता त्वं शक्त्या। अन्धकारं तमः च दूरं करोषि; सत्यरथं रथं आरोहसि; हे बृहस्पते, भीषणः, शत्रुनाशकः, दैत्यहन्ता, विघ्नभेदकः, ज्योतिर्ज्ञः। धर्मयुक्तया जनान् नेतुम् रक्षसि; यः त्वां सेवते, तं दुःखं न प्राप्नोति; प्रार्थनाद्वेषिणः प्रति क्रोधेन दहसि; बृहस्पते, तव महिमा महान्। न किञ्चिद् दुःखं, नापरादः, न शत्रु, न कपटकारी, तं जयेत; त्वं सर्वान् आपदः दूरं करोषि, ब्रह्मणस्पते, यं त्वं रक्षसि। त्वं अस्माकं रक्षकः, पथनिर्माता, बुद्धिमान् मार्गदर्शकः; तव धर्मे वृद्धिम् उपयामः; बृहस्पते, यः अस्मान् प्रति द्वेषं करोति, तं तव वेगेन विदारय। यदि कश्चित् मनुष्यः कुटुम्बेन सह अनर्थं करोति, शत्रुः वा नररूपवृको वा, हे बृहस्पते, तं अस्माकं मार्गात् दूरं कुरु; अस्माकं मार्गं देवदत्तं सुलभं कुरु। त्वां शरीररक्षकं, सहायं, बलप्रदं आह्वयामः; बृहस्पते, अधार्मिकान् अपातय, अधर्मं न जयतु, उत्तमं वरं अस्माकं उत्तोलय। त्वया, ब्रह्मणस्पते, वयं धनैः समृद्धाः, मनुष्यानां मध्ये बहुमूल्यं धनं प्राप्नुमः; ये आपदः वा शत्रवः दूरस्थाः वा समीपस्थाः वा, तान् हन्य, शक्तिहीनान् कुरु। त्वया, बृहस्पते, दृढमित्रेण, उत्तमं वीर्यं प्राप्नुमः; दुष्टः, हानिकामः, न जयतु; शुभैः चिन्ताभिः सर्वं दुःखं तरामः। दुर्जयः, वृषभः इव, युद्धाय निर्गच्छसि; शत्रून् युद्धे दहसि; प्रतिज्ञायुक्तः, ब्रह्मणस्पते, दुष्टं गर्वितं अपि अधो करोति। यः अधार्मिकः, क्रूरः, शक्तिमान् मन्यते, हन्तुम् इच्छति—बृहस्पते, तस्य आघातः अस्मान् न स्पृशतु; दुष्टक्रोधः अस्मान् न जयतु। युद्धे त्वं आह्वनीयः, पूज्यः, सहायः, धनप्रदः; सर्वशत्रुशब्दान्, बृहस्पते, रथान् इव विदार्य विखण्डयसि। तव दीप्ततमेन तेजसा, दैत्यान् दह; ये त्वं प्रति स्थिता, बलं आश्रित्य; स्तुत्यं बलं प्रकाशय, बृहस्पते, तमः समूलं नाशय। बृहस्पते, यदा तव शक्ति, श्रेष्ठा, जनानां मध्ये दीप्तिमती, यदा तव ऊर्जा, सत्योत्पन्ना, दीप्तिमती, तदा अस्माकं विविधं श्रीमद् धनं दत्तु। वयं चौरैः न बाध्येम, न शत्रुभिः, ये अन्नहीनाः अस्माकं भोजनं पश्यन्ति; देवेषु कामाः हृदि पूर्यन्ते—बृहस्पते, स्तोत्रस्य रहस्यं अन्यः न जानाति। तवष्टा तव बुद्धिं सर्वेषु प्राणिषु श्रेष्ठां निर्मितवान्; त्वया ऋणी अपि विमुक्तः, ब्रह्मणस्पते, मायाभेदकः, सत्यधारः। तव यशः कृते, पर्वतः विदारितः, अङ्गिरसः गोः गणं विमोचयन्; इन्द्रः मित्रः, बृहस्पते, तमः दूरं कृत्वा, समुद्रस्य जलं उद्घाटयत्। हे ब्रह्मणस्पते, त्वं अस्य स्तोत्रस्य नेता; जागरूकः भव, अस्माकं सन्ततिम् प्रेरय; यत् शुभं, देवैः रक्षितं, तद् अस्माकं भवतु; सभायाम् वयं महतीं वाचं वदेम, विजयी स्म।