महान आकाशं पृथिवी च अस्माकं यज्ञं मापयन्तु, तयोः सम्पदः अस्मान् सहायतु। एतेषां मध्ये, ज्ञानी जनाः गन्धर्वस्य स्थिर आसने गhee-सम्पन्नं दुग्धं मनसि आनन्दं प्राप्नुवन्ति। हे पृथिवि, कृपया मृदु, स्थिरं च सुरक्षितं विश्राम स्थानं ददातु; विस्तृतं च पर्याप्तं रक्षणं अस्मान् प्रदास्यताम्। यत्र विष्णुः व्याप्तं अस्ति, तस्मात् देवाः अस्मान् रक्षन्तु, पृथिव्याः सप्त स्थानानि सह। विष्णुः अत्र त्रैपादं प्रकटितवान्, दृढं च धूलौ स्थितं। विष्णुः, रक्षकः, अतुलनीयः, त्रयः पादान् अतिक्रम्य गत्वा, तस्मात् सः नियमाः धारयति। विष्णोः कर्माणि दृष्ट्वा, यत्र तस्य पवित्र विधानानि प्रकटितानि, सः इन्द्रस्य योग्यः सहचरः अस्ति। ज्ञानी जनाः सदा तस्य उच्चतमं पादं पश्यन्ति, यथा आकाशे विस्तृतं चक्षुः। प्रेरिताः ऋषयः, जागृताः च विवेकी, तस्य उच्चतमं पादं प्रज्वालयन्ति। आगच्छ, हे वायुः, एतेषां बलवानां, मधुर-संयुक्तं सोमं, यत् प्रदर्शितं अस्ति, पिब। इन्द्रं च वायुम्, यः आकाशं स्पृशन्ति, सोमं पातुं आवाहयामः। इन्द्रः च वायुः, विचारवतां यथा चित्तं, त्वं सहस्राक्षः, ज्ञान-स्वामिनः, सहायं याचामः। मित्रं च वरुणं सोमपानाय आवाहयामः, यः शुद्ध-कौशलतः जातः। सत्येन, चिरस्थायी, सत्य-स्वामिनः च प्रकाशस्य—ते मित्रः वरुणः च, अहं आवाहयामि। वरुणः, रक्षकः, मित्रः च सर्वैः सहायैः, कृपां ददातु। इन्द्रं, मारुतैः सह, सोमं पातुं आवाहयामः; सः स्वजनैः सह आनन्दं प्राप्नुयात्। मारुतः, यः इन्द्रस्य प्रमुखः, दिव्याः सन्तः, धनस्य दातारः—ते सर्वे मम आवाहनं श्रूयन्ताम्। हे दानशीलाः, यः इन्द्रं सह वृत्रं हत्वा, शक्तिम् युज्य, कृपया शत्रु-वादः अस्मान् उपरि न जयतु। सर्वे देवाः, मारुताः, सोमं पातुं आवाहयामः; ते भीषणाः, पृष्ण्यः जाताः। विजयी मेघपातः, मारुत-गणः साहसपूर्वकं आगच्छन्ति; यत् शुभं अस्ति, तत् ददातु, हे मनुष्याः। विद्युत्-दीप्तिः, गर्जनात् जाताः, ते अस्मान् रक्षन्तु; कृपया मारुताः, अस्मान् करुणां प्रदास्यताम्। हे पूषण, तेजस्विन्, गुम्फितं, यथा गोपालः गुम्फितं पशुं पुनः लभते, तं दिव्य आसनं प्रति आगच्छ। पूषणः, तेजस्विन्, गुप्तं राजानं, गुप्ते स्थितं, प्रकटितवान् च, तं दिव्य आसनं प्रति आगतम्। सः, बिन्दुना, मम षट् युज्याणां मार्गदर्शकः भविष्यति; गवां सह तः जौकं थ्रेश्कर्तुं। जलानि तेषां मार्गे गच्छन्ति, भगिन्यः, यज्ञे उपयुक्तानि; ते मधुरं दुग्धं प्रक्षिपन्ति। यैः, यैः सूर्यः उदेति, अथवा यैः सूर्यः सह गच्छति—ते अस्माकं यज्ञं प्रगति कुरुत। अहं दिव्य जलानि आवाहयामि, यत्र अस्माकं गवः पीयन्ति; नदीषु अर्पणं कर्तुं। जलानि अमृतं, जलानि औषधं, जलानि आशिर्वादं अस्ति; हे देवाः, जयताम्। जलानि, सोमः मां उपदिशति: जलानि सर्वाणि औषधानि सन्ति; अग्निः, सर्वस्य शुभस्य दाता, च जलानि, सर्वस्य औषधस्य दाता। हे जलानि, रक्षां ददातु, मम शरीरस्य रक्षणं, च सूर्यं दीर्घकालं पश्यामि। हे जलानि, एषां, यत् पापं मम अस्ति, तं अपाकर्तु; यदि अहं दुष्कृतं कृतवान्, अथवा शापं वदितवान्, अथवा असत्यं वदितवान्। हे जलानि, अद्य अहं तव प्रति आगच्छामि; वयं तव तत्त्वे मिश्रिताः। हे अग्नि, मधुर-संपन्न, इह आगच्छ; मां तेजस्विता न हरतु। हे अग्नि, मां तेजस्विता, संतानं, च दीर्घायुषं ददातु; देवाः, इन्द्रः, एषां ज्ञातु, ऋषिभिः सह। यस्य, निस्संदेहं, कस्य अमृतानां नाम मनसि विमर्शामः? कः अस्मान् अदितिं प्रति पुनः प्रेषयिष्यति, यथा अहं मम पितरं च मातरं पुनः पश्यामि? अग्निः, अमृतानां प्रमुखः, यस्य नाम मनसि विमर्शामः; सः अस्मान् अदितिं प्रति पुनः प्रेषयतु, यथा अहं मम पितरं च मातरं पुनः पश्यामि। त्वां, हे देव सविता, धनस्य स्वामी, सदा एकं भागं याचामः। यः भाग्यशाली, हर्षितः, पुरातनं निष्कपटनं तस्य हस्ते स्थापयति। वयं, तव कृते समर्पिताः, हे भाग, तव साह्येन उन्नतिं प्राप्नुमः, धनस्य शिखरं गृहीत्वा। न तव साम्राज्यं, न तव शक्तिः, न तव क्रोधः, न तव गत्याः, हे नामी, एवम् उड्डयनं प्राप्तवती; एते जलानि अचञ्चलानि गच्छन्ति, न च यः वायोः गर्भं मापयन्ति। राजा वरुणः, शुद्धः बुद्धिमती, वनं मध्ये एकं उच्चं स्तम्भं स्थापयति; तस्य मूलानि अधः, तस्य शीर्षं उपरि—अस्माकं मध्ये लुच्यमानं चिह्नानि सन्ति।