इन्द्रः स्वायं स्तोत्रं प्रति आमन्त्रितः सन्, यजमानस्य समीपे सोमस्य स्रवणकाले स्ववाहनस्य हरिदश्वान् युक्त्वा आगच्छति। स हि बहुषु स्थलेषु स्तूयमानः, अत्रैव सोमपाने महोत्सवे प्रमुदितः विराजते। तेन सह मैत्री अविच्छिन्ना भवतु, तस्य दानशक्तेः कन्या अस्मभ्यं ददातु। वयं जीवितुम् इच्छन्तः पुनः पुनः ज्येष्ठस्य आश्रयं, तस्य रक्षां, आलिङ्गनं च प्राप्नुयाम। इन्द्रस्य या महती दानशक्तिः, सा भक्ताय विशेषदानरूपेण प्रयुज्यताम्। स्तोत्रकर्तृभ्यः ददातु, सौभाग्यं न नश्यतु; वयं सभायाम् वीरत्वेन वदेम। सोमस्य प्रेरणया, यस्मिन इन्द्रः दिव्ये सोम्ये वर्धमानः स्वस्थानं कृतवान्, तत्र ऋचः समर्प्यन्ते। तस्मिन् मधुमत्तमे सोमपाने प्रमुदितः, वज्रपाणिः इन्द्रः, आपः छादयन्तं अहिं विदार्य, नदीनां प्रवाहान् सञ्जगाम। तदा नद्यः खगवत् स्वसृभ्यः शीघ्रं जग्मुः, स्रवन्त्यः प्रवृत्ताः। स एव महाबलः इन्द्रः, अहिं हत्वा, आपः समुद्राय विससर्ज। स सूर्यं ससर्ज, अहोरात्रे विहितवान्, कालस्य प्रवृत्तिं स्थापयामास। अजेयः स इन्द्रः मनवे बहूनि दानानि दत्तवान्, यजमानस्य शत्रून् निहन्ति। स त्वरितः पुरुषाणां सहायः अभवत्, सूर्यस्य स्पर्धायाम् सर्वान् अतिशय्य स्थितवान्। सोमपेषिणे इन्द्रः सूर्यं ददाति, स्तोत्रकाराणां पापानि हरति। यः यजमानः धनं इच्छति, तस्मै गूढं वा प्रकटं वा धनं ददाति, तं प्रीयते। शुष्णं शुष्कं च, कुयवं च सारथ्याय, कुत्साय च इन्द्रः विदारयामास। दिवोदासस्य कृते शम्बरस्य नवतिः नव च नगराणि नाशयामास। एवं वयं कीर्तिं प्राप्नुवन्तः, यथार्हं त्वां स्तौमः, सप्तम्याः नद्याः प्रवाहं प्राप्नुयाम, दानिनं रिपुघ्नं इन्द्रं प्रणमामः। गृत्समदाः त्वदर्थं स्तोत्रं तक्षन्ति, शिल्पिनः इव स्वकर्माणि। ऋचाभक्ताः सदा तव अनुग्रहम्, बलं, श्रीं, सौम्यत्वं च प्राप्नुयुः। इदानीं स दानशक्तिः भक्ताय विशेषदानरूपेण प्रयुज्यताम्। स्तोत्रकर्तृभ्यः ददातु, सौभाग्यं न नश्यतु; वयं सभायाम् वीरत्वेन वदेम। हे इन्द्र, वयं तव सखायः स्मः, त्वं नः विद्धि। वयं रथं वहामः, युद्धाय सज्जाः। प्राज्ञाः, धियः प्रकाशयन्तः, तव अनुग्रहम् इच्छामः, तव रक्षां कामयामः, नराधिपते। त्वं बलसम्पन्नः, तव सहायेन जनान् रक्षसि। त्वं रक्षिता, भक्तं रक्षसि, बुद्धिमान् अधिपः इव तं शत्रोः रक्षसि। इन्द्रः, युवा, आहूयमानः, अस्माकं मित्रं भवतु, नराणां सौम्यः रक्षकः; स्तौतारं, धैर्यवन्तं, पाचकं, गीतकारं च समीपं आनयति। तम् इन्द्रं स्तौमि, तम् इन्द्रं संस्तौमि, यस्मिन पूर्वे बलिनः प्रमोदिताः। स आहूयमानः, नूतनप्रार्थनां कुर्वतः धनकामं साधयति। स आङ्गिरसां गीतान् प्रीयमाणः, स्तुत्यः, मार्गं इच्छन्, उषसः सूर्येण सह अपाहरत्; प्राचीनी अपि वस्तूनि स्वशक्त्या विदारयामास। सः प्रथितः इन्द्रः देवः, सर्वेषां मध्ये श्रेष्ठः, स्वयमेव स्थितः। स गर्वितस्य दस्योः शीर्षं न्यपातयत्। वृत्रहन्ता इन्द्रः, कृष्णयोनीः रिपून् विदारयामास, दस्यून् विक्षिप्य, मनवे विस्तीर्णं भूमिं चक्रे, यजमानाय सौभाग्यं दत्तवान्। तम् महाबलम् इन्द्राय, देवाः बलम् अददन्, धनस्य स्पर्धायाम्। स वज्रं बाह्वोः समर्प्य, रिपून् निहत्य, आयसीः पुरः विदारयामास। इदानीं स दानफलः गायके तव प्रयुज्यताम्, हे इन्द्र; अस्मान् शिक्षय, न अतिरिच्य; वयं सभायाम् महावाक्यानि वदेम, पुरुषेषु बलवन्तः स्याम। सर्वविजयी, धनजित्, ज्योतिर् जिति, सत्यजित्, नरान्तकः, क्षेत्रजित्, अश्वजित्, गोजित्, आपोजित्, स इन्द्रः सोमपानाय अर्हः। जयिनं, भिन्दन्तम्, बलिनं, धैर्यवन्तं, प्राज्ञं, महाबलिनं, दीप्तं, दुष्प्राप्यं, सार्वभौमविजयीं इन्द्रं नमामः। सर्वविजयी, गणानां भक्षयिता, नरान्तकः, त्वरितः, युद्धकामः, रिपुघ्नः, महाबलः, गणघ्नः—तस्य इन्द्रस्य वीर्याणि वदामि। अप्रतिघ्नः, वृषभः, ताडयिता, गम्भीरः, उच्चः, दुर्निवार्यः, प्राज्ञः, दुर्बलानां प्रेरयिता, भिन्दन्तः, विस्तीर्णः—इन्द्रः, यथावत् अर्चितः, उषसः ज्योतिः च ससर्ज। यज्ञेन, उत्सुकाः, प्राज्ञाः, प्रेरिताः, मार्गं इच्छन्तः, उसिजः ऋत्विजः गीतैः उपविविशुः, इन्द्रे धनं इच्छन्तः। इन्द्रः, अस्मभ्यं श्रेष्ठं धनं, प्रज्ञां, कौशलं, सौभाग्यं च ददातु; धनवृद्धिं, शरीरस्य रक्षां, मधुरवाक्, शुभदिनानि च प्रयच्छतु। त्रिकद्रुक यज्ञे, यवमिश्रितेन सोमेन वृषभः, महाबलः, विष्णुना सह इच्छया सोमं अपिबत्; तेन प्रमुदितः, महत् कर्म कर्तुम् उत्सुकः, देवः देवम् ऐक्यं प्राप्तवान्—सत्य इन्द्रः, सत्य सोमः। तदा सः शक्त्या वीर्येण च युद्धे अग्रणीः अभवत्, उभौ लोकौ बलात् पूरयामास, महत्त्वं प्राप्तवान्; अन्यं उदरे स्थापयित्वा, सः दीप्तः अभवत्—देवः देवम् ऐक्यं प्राप्तवान्। इच्छया च शक्त्या सह जातौ, सह वीर्यकर्मभिः वर्धितौ, रिपून् विजित्य, नराणाम् मध्ये प्राज्ञः अभवत्; स्तौताराय कामधुग्—देवः देवम् ऐक्यं प्राप्तवान्। त्वं, इन्द्र, प्राचीं वीर्यकर्माणि, दिवि प्रथमं, वक्तव्यानि; येन देवशक्त्या त्वं प्राणं च आपः च विदार्य, सर्वत्र व्याप्य, शतक्रतोः, बलं च अन्नं च प्राप्स्यसि। वयं त्वां गणानां नायकं, ऋषीणां ऋषिं, कीर्तिमन्तं, स्तोत्रराजानम्, बृहस्पतिं, आह्वयामः; सः रक्षाभिः उपविशतु। हे बृहस्पते, देवाः दिव्यया बुद्ध्या तुभ्यं यज्ञस्य श्रेष्ठं भागं व्यदधुः; त्वं उषसः सूर्येण सह दीप्त्या विराजसि; त्वं सर्वस्तुतिप्रवर्तकः शक्त्या। त्वं तमः च घोरमपि अपसारयसि; सत्यरथस्य रथे स्थितः; बृहस्पते, भीमः, रिपुघ्नः, असुरहन्ता, बन्धभिद्, ज्योतिषः वेत्ता। धर्मेण जनान् नेतुम् रक्षसि; यः त्वां सेवते, सः न आपदं पश्येत्; त्वं स्तोत्रद्वेषिणः रुषा दहसि; बृहस्पते, तव महिमा महान् एव। न कश्चित् पापः, न रिपुः, न दुष्टकर्मकृत्, तं जेतुं शक्नोति; त्वं सर्वान् विघ्नान् तस्मात् अपसारयसि, यं त्वं रक्षसि। त्वं अस्माकं रक्षिता, पथिकर्ता, प्राज्ञः मार्गदर्शी; वयं तव ऋते वृद्धिं प्राप्नुमः; बृहस्पते, यः अस्मान् द्वेष्टि, तं त्वं शीघ्रशक्त्या विदारय। यदि कश्चन मनुष्यः स्वबन्धुभिः सह अन्यम् अनपकारिणं हिंस्यात्, रिपुः वा मृगः वा, त्वं, बृहस्पते, तं मार्गात् अपसारय; अस्माकं पन्थानं सुखं कुरु। त्वां वयं शरीरस्य रक्षकम्, सहायम्, बन्धुं च आह्वयामः; बृहस्पते, अधार्मिकान् नाशय, दुष्टं न प्रावर्तय, अस्मभ्यं श्रेष्ठं वरं ददातु। त्वया सह, हे ब्रह्मणस्पते, वयं धनाढ्याः स्याम, पुरुषेषु श्रेष्ठं द्रव्यं लभेम; ये विघ्नाः, रिपवः, दूरे वा समीपे वा, तान् त्वं नाशय, बलहीनान् कुरु। एवं ऋषयः, देवाः च, स्तोत्रैः, यज्ञैः, भक्त्या च, इन्द्रं बृहस्पतिं च स्तुवन्ति, ताभ्यां रक्षा, बलं, श्रीः, सौम्यत्वं च याचन्ते।