सर्वे यजमानाः, इन्द्रस्य महिमा ऐश्वर्यं च श्रद्धया शृण्वन्तु। पृथिव्याः गोदाम्नि शतं सहस्रं च येन गृहीतम्, कुत्सस्य आयुषः अतिथिग्वस्य वीरान् येन विजिताः, तं इन्द्रं सोमेन यजत। यदा मनुष्या यज्ञे तृष्णया युक्ताः, तदा तं इन्द्रं सोमं शुद्धं हस्तैः समर्पयन्तु, कीर्तिमन्तं इन्द्रं भक्त्या पूजयन्तु। तस्यैव यज्ञं विधाय, वनान्तरे शुद्धं दारुं समुत्थाप्य, सोमं प्रमोदजनकं इन्द्राय बलिन्याय यज्ञेन समर्पयन्तु। यज्ञस्य समये, गोदुग्धेन सोमेन च उदारं इन्द्रं पूरयन्ति यजमानाः; अहं तस्य शान्तं सन्निधिं जानामि—सः दाता, यज्ञे सदा उत्सुकः। दिव्यस्य धनस्य अधिपः, भूमेः भूमिजस्य च राजा, स बलवान् इन्द्रः सोमेन पूर्यताम्; एषा भवतु युष्माकं सिद्धिः। अस्माकं दानाय धनं देहि, तव समृद्धिं स्थापय, यतो बहु तव उदारता। इन्द्र, या कीर्तिः दिवसैः व्याप्यते, तां सभायां वदेम, वीर्येण समृद्धाः। अधुना इन्द्रस्य महान् सत्यम् कर्म कथयामि। त्रिकद्रुकस्य यज्ञे सोमं पित्वा, प्रमोदेन इन्द्रः अहिं हत्वा। स्वबलं व्याप्य आकाशं उपस्थितवान्, द्वौ लोकौ पूरयामास, अन्तरिक्षं विस्तारयामास; पृथिवीं धृत्वा, सोमस्य प्रमोदेन इन्द्रः एतानि साधितवान्। गृहस्य इव शक्त्या पूर्वदिकं मापयामास, वज्रेण नद्याः मार्गं छित्त्वा, ताः दीर्घं पन्थानं मुक्त्वा प्रवाहयामास; सोमस्य प्रमोदेन एतानि इन्द्रः साधितवान्। सः सर्वत्र भ्रमन् विघ्नान् जयित्वा, अग्नौ शस्त्राणि सज्जीकरोत्, गोः अश्वान् रथैः सह प्रेषयामास; सोमस्य प्रमोदेन इन्द्रः एतानि साधितवान्। पृथिवीं महता बलात् कम्पयामास, सुखदां चकार, अपूर्णान् सुखाय निनीतवान्; ते उदारस्य धनाय उत्सुकाः स्थिताः; सोमस्य प्रमोदेन एतानि इन्द्रः साधितवान्। सः सिन्धुं बलात् प्रेरयामास, वज्रेण उषाः विदारयामास, शीघ्रगाः वेगेन विभाजयामास; सोमस्य प्रमोदेन इन्द्रः एतानि साधितवान्। सः ज्ञात्वा युवानां गुह्यं आपः प्रकाशयामास, शत्रुं प्रत्यावर्तयामास, दृढं स्थित्वा शत्रुं निरीक्ष्य; सोमस्य प्रमोदेन एतानि इन्द्रः साधितवान्। अंगिरसैः सह स्तुत्वा बन्धं विदारयामास, पर्वतानाम् दुर्गाणि उद्घाटयामास, कृत्रिमं बन्धं च भङ्क्त्वा; सोमस्य प्रमोदेन एतानि इन्द्रः साधितवान्। स्वप्नेन आगत्य, कुमुरीं धुनीं च विनाशयामास, दस्युं हत्वा भयम् अतिक्रान्तवान्; कम्पमानः अपि अत्र सुवर्णं प्राप्तवान्; सोमस्य प्रमोदेन एतानि इन्द्रः साधितवान्। अधुना, यजमानः, तव उदारं दानं देहि, इन्द्र; तव फलम् अस्माकं दुह्यताम्। स्तुतयः शिक्षय, भाग्यं आगच्छतु; सभायां वदेम महतीं, वीर्येण समृद्धाः। उत्तमं सत्यम् इन्द्रस्य स्तुत्यं आह्वयामि, यथा अग्नये यज्ञे समिधं ददाति; इन्द्रं अजितं, प्रमोदजनकं, सदा यौवनं, साहाय्याय आह्वयामः। इन्द्रस्य बलिनः किञ्चित् नास्ति; सर्वे शक्तयः तस्मिन्संहिता। तस्य उदरे सोमः, शरीरे बलं महत्त्वं, हस्ते वज्रः, शिरसि बुद्धिः। इन्द्र, तव बलं भूमिभिः न अतिगम्यते, तव रथः समुद्रैरपि पर्वतेरपि न तुल्यः; तव वज्रं कोऽपि न प्राप्नोति, यदा शीघ्राश्वैः बहून् योजनान् गच्छसि। सर्वे पूज्याः महान्तः तं वृषभं बलं समर्पयन्ति; वृषभः यज्ञे हविः समर्प्य, विवेकी, सोमं वृषभदीप्त्या पिब। वृषभस्य पात्रं मधुवर्धं प्रवहति, वृषभैः नीतं वृषभाय पानाय; यजमानाः वृषभाः, शिलाः वृषभाः, ते वृषभं सोमं वृषभाय पेषयन्ति। तव वज्रः वृषभः, रथः वृषभः, द्वौ अश्वौ वृषभौ, शस्त्राणि वृषभाणि; वृषभः प्रमोदस्य अधिपः, इन्द्र, वृषभं सोमं पित्वा तुष्टः भव। सभायाम् स्तुत्या त्वां समीपं गच्छामि, यथा नावं सभायां आनयति; इन्द्र, यज्ञे स्तुत्या तिष्ठसि; तव वाक्यं शृणु, धनं नीरादिव आकृष्य प्राप्तव्यम्। प्राचीनात् दुःखात् उद्धारय, यथा गौः वत्सं तृष्णया गोष्ठे; शतशक्ते, तव कृपया वयं पत्न्यः सह पूर्णत्वं वृषभवत् प्राप्नुमः। इन्द्र, तव उदारं दानं गायकाय सदा उत्तमं फलम् ददातु; स्तुतयः प्राप्नुवन्तु, तव भागं न वञ्चय, यथा सभायां वदेम महतीं, वीर्येण समृद्धाः। अंगिरसः, नवं स्तोत्रं गायन्तु; पुरातनं बलं इन्द्रस्य जाग्रत्; सोममदेन सर्वाणि पशूनि बन्धात् मुक्तवान्। यज्ञस्य प्रथमं पेषणं तस्य बलं मापयामास, महत्त्वं अतिक्रान्तवान्; युद्धे वीरः तन् शरीरं रक्षितवान्, बलात् आकाशं शिरसः मुक्तवान्। प्रथमं कर्म तदा कृतवान्, प्रारम्भे शक्त्या बलं सञ्चालितवान्; पिङ्गलैः अश्वैः रथं युक्त्वा, पुरातनान् वितरितवान्, जीवन्तः पृथक् मिलिताः। सर्वाणि भूतानि विजित्य, बलं वृद्ध्वा, यौवनं प्राप्य, तदा अग्निः ज्योतिर्म् आकाशपृथिव्योः विस्तारयामास, देवाः ज्योतिर्युक्तं लोकं विस्तारयामास। बलात् पुरातनं पर्वतं विदारयामास, प्रवाहिणीः आपः अधो निनीतवान्; पृथिवीं सर्वरूपां धृत्वा, शक्त्या आकाशं नद्यः सहितं धृत्वा। पितुः बलात् बाहुभिः सदा कर्माय योग्यः, भूमौ शत्रुं निहत्य, वज्रेण मार्गं उद्घाटयामास, सदा विजयी। यथा बालः मातापितरौ प्रियः, सदा सह, भगः, सामान्यं आसनं विभजसि; स्पष्टं बुद्धिं देहि, समीपं आनय, तं भागं ददातु येन दुःखं न प्राप्नुमः। इन्द्रं दातारं आह्वयामः, दानं देहि, बलं आनय; इन्द्र, न त्यज, अद्भुतं साहाय्यं देहि, वृषभः, धनं अस्माकं कुरु। तव उदारं दानं गायकाय सदा उत्तमं फलम् ददातु; स्तुतयः प्राप्नुवन्तु, तव भागं न वञ्चय, यथा सभायां वदेम महतीं, वीर्येण समृद्धाः। प्रभाते, तव नूतनं रथं युज्यते, चतुर्भिः युक्तैः, त्रिभिः आसनैः, सप्तभिः रश्मिभिः; दशचक्रः, मानवाः दीप्तः, यज्ञैः चिन्ताभिः शीघ्रः। तस्य प्रथमः द्वितीयः तृतीयः च सज्जीक्रियन्ते, सः मानवस्य पुरोहितः; एकः अन्यस्य सन्तानं जनयति, अन्यः जायते, सः बलवान् वृषभः अन्यैः सह मिलति। इन्द्रस्य रथं द्वौ अश्वौ यात्राय युज्यन्तु, नव्या स्तुत्या नवैः वाक्यैः। अन्ये इन्द्रं न निवारयन्तु, बहवः प्रेरितयजमानाः अन्ये च त्वां इच्छन्ति। आगच्छ, इन्द्र, द्वाभ्याम् अश्वाभ्याम्, चतुर्भिः, षड्भिः वा यदा आहूयसे; अष्टाभिः दशभिः सोमं पिब, उदारः, स्पर्धायां न निवार्य। विंशत्या, त्रिंशत्या, चत्वारिंशत्या युक्तैः समीपं आगच्छ; पञ्चाशता अश्वैः दीप्तैः, षष्ट्या सप्तत्या च सोमं पिब। अशीत्या, नवत्या, शतयुक्तैः समीपं आगच्छ; इन्द्र, एषः सोमः तव प्रमोदाय शुनहोत्रस्य यज्ञे समर्पितः। एवं, इन्द्रस्य महिमा, कर्माणि, दानानि च यजमानाः श्रद्धया स्तुवन्ति, सोमेन पूजयन्ति, यज्ञे समर्पयन्ति, सभायां महतीं वाणीं वदन्ति, वीर्येण समृद्धाः।