सर्वत्र तेजसा विराजमानः स देवः, अद्भुतैः किरणैः प्रकाशमानः, अव्ययैः रश्मिभिः समस्तं जगदाच्छादयन् दीप्तिमान् दृश्यते। अत्रिः, आदित्यस्य ऐश्वर्यं काङ्क्षन्, अग्निं स्तोत्रैः वर्धयामास; तस्मिन्नेव स सर्वाणि महांसि न्यधात्। अग्नेः शक्तिभिः, इन्द्रस्य, सोमस्य, देवतानां च सहाय्येन, वयं निर्भयाः स्याम, संगच्छेमहि, शत्रून्प्रतिषेधाम। होता, सर्वं वेदित्वा, होतुः आसने निषण्णः, उग्रः, तेजस्वी, कौशलसम्पन्नः; अग्निः, व्रतानि नित्यं पालयन्, प्रज्ञावान्, सहस्रदः, शुद्धजिह्वः। स एव दूतः, स एव नः त्राता, स धनदः, महाबलः नायकः; अग्ने, त्वं नः सुतानां शरीरस्य च रक्षिता भूयाः, अनवरतः, सदा जागरूकः। अग्ने, उन्नते स्थाने तुभ्यं समर्पयामः, अधस्तात् उपविष्टेऽपि गीतैः स्तौमः; यत्र गर्भे त्वं प्रज्वलितः, तत्रैव तुभ्यं हविः समर्प्यते। अग्ने, उत्तमं हविः वह, यजमानाय बहु ददातु; त्वमेव धनानां स्वामी, दीप्तवाक्प्रेरकः। तव दाने उभे न कदापि क्षीयेते, हे विश्वमय; प्रतिदिनं जातः, स्तोतारं समृद्धिं प्रापय, वाञ्छितधनाधिपतिं कुरु। देवतानां प्रसादेन, युधि नः नायकः सन्, अग्ने, कल्याणं यच्छ; अप्रतिघात्य रक्षकः, नः रक्षिता भूयाः, यशसा श्रीया च दीप्तिमान् भव। अग्निः, गृहपतिवत् प्रथमं आहूतः, मनुष्यैः प्रज्वलितः, शोभया भूषितः, अमृतः, प्राज्ञः, स्तुत्यः, स्पर्धायाम् अपि बलवान्। शृणु मम आह्वानं, अग्ने, दीप्तिमान्, अमृत, प्राज्ञ, सर्वगान्धृते; हरिण्यः तव रथं युनक्ति, रक्ताः वहन्ति, त्वं उषसः रक्षित्र्यः कृतवान्। ते समृद्धं, समाचरं जनयामासुः; अग्निः अनेकाकारेण गर्भः अभवत्; शुष्कद्रुमेऽपि, स्वशक्त्या, सः अविरोध्यः, प्रज्ञया तिष्ठति। अहं अग्निं हविषा घृतैः च उपगच्छामि, स सर्वलोकान् व्याप्नोति; विशालः, विस्तीर्णः, बलात् महत्तमः, अन्नदः, शीघ्रदर्शी च। सर्वतः अहं तम् उपगच्छामि, यः पापं निवर्तयति, स मनसा इदं गृह्णातु; अग्ने, नवयौवनसम्पन्न, रम्यरूप, तं स्पृशामि, यः सदा वर्धते। वयं, अग्ने, तव वचोविकल्पैः, भागं वेदित्वा, बलवन्तः, मनोः पन्थानम् अनुसृत्य, त्वां दूतं कृत्वा वदामः; अग्निं, अनवरतः, वाक्यैः मधुरैः स्तौमः, धनाय। इन्द्र, शृणु आह्वानं, मा नः हिंसीः; तव कृपया वयं धनिनः स्याम; एते स्तोत्राणि, सरितामिव प्रवहन्ति, तव बलं वर्धयन्ति, हे दानद। हे इन्द्र, त्वं महतीः नद्यः, अहिं येन बद्धाः, विमोचयः; त्वं अमृतं दसं, यो आत्मानं महान्तं मन्यते, स्तोत्रैः बलवतः, हत्वा अपवर्जयः। वास्तवतः, हे वीर, एते स्तोत्रे, रुद्रवत् गीतानि, तव; यासु हृष्यन्, त्वं पूज्यसे, यथा प्रज्वलिताः नद्यः वायवे प्रवहन्ति। दीप्तं तव बलं, यत् वयं वर्धयामः; दीप्तो वज्रः तव बाह्वोः; दीप्तः त्वं, इन्द्र, अस्माकं मध्ये वर्धमानः, सूर्येण सह दस्यून् विजित्य। गूढः, रहसि, आपः आवृत्य, मायया छन्नः, तत्र स्थितः; तथापि, हे वीर, तव बलात्, त्वं अहिं हत्वा, आपः विमोचयः, दिवं च धारयः। स्तौमः, हे इन्द्र, तव प्राचीं महतीं क्रियाम्, अद्य च तव नूतनानि कर्माणि स्तौमः; वज्रं विस्तीर्णं तव बाह्वोः, तव अश्वान्, सूर्यस्य ध्वजवत्, स्तौमः। तव द्वौ अश्वौ, हे इन्द्र, विजयप्रदौ, घृतप्रवाहौ, स्वच्छनादौ; पृथिवी अचलिता विस्तृता, पर्वतः अपि अग्रे प्रसरन्। पर्वतः मुक्तः, पतितः, वेगेन धावन्, मातृभिः सह हृष्टः; दूरम्, ते स्वरं वर्धयन्, इन्द्रेण प्रेरितं स्रोतः विस्तारितम्। इन्द्रः, महाबलः, महानं शयानं अहिं वृत्रं, मायाविनं, जघान; उभे जगती भीतौ, रुषन्तस्य वृषभस्य वज्रस्य च गर्जिते। अस्य वृषभस्य वज्रः उच्चैः गर्जितवान्, यदा नरः अमानुषं ताडितवान्; दानुना मायाः अपाकरोत्, सोमं पीत्वा। पिब, पिब, हे इन्द्र, सोमम्, वीर; सुताः रसानः त्वां हर्षयन्तु; तव उदराणि पूर्यन्ते, वर्धन्ते—एवं सुतः सोमः इन्द्रं आवहति। त्वया, हे इन्द्र, वयं बलिनः अभवाम, प्राज्ञ; विजयं प्राप्नुयाम, सत्यम् आचरन्तः; तव सहाय्यं प्राप्नुयाम, स्तुतिं च लभेम, यथा तव धनाय सन्नद्धाः स्याम। येषां त्वं, हे इन्द्र, रक्षिता, तेषां मध्ये वयं स्याम, ये तव सहाय्येन बलं वर्धयन्ति; हे देवाः, बलिष्ठं स्तौमः—इन्द्र, वीरवत्तमं धनं नः प्रयच्छ। गृहम्, मैत्रीं, इन्द्र, तव बलं, मरुतामिव, नः ददातु; ये हर्षयन्ति, वाताः तान् अग्रे मार्गे नेतु। येषु हृष्यसि, पिब सुतं सोमं यथेष्टम्, हे इन्द्र; युध्येषु अस्मान् रक्ष, बलं वर्धय, स्तोत्रैः दिवं धारय। ये बलवन्तः, हे इन्द्र, स्तोत्रैः त्वां आह्वयन्ति, तव कृपां याचन्ति, स्वगृहे कुशं विस्तीर्य—एते, हे इन्द्र, फलम् अलभन्त। हे उग्रवीर, हृष्यन्, त्रिषु कुम्भेषु सोमं पिब, इन्द्र; केशिनः स्तोतारः तव प्रियाः सन्तु—अश्वैः सह सुतस्य पानाय आगच्छ। तव तं बलं गृहाण, येन त्वं वृत्रं दानुं मेघवत् विदारयः; त्वं आर्याय ज्योतिः अवासृजः, दक्षिणतो दस्युः उपाविशत्। तव सहाय्येन, हे इन्द्र, वयं सर्वान् द्वेषांस् जयेम, दस्यून् आर्यबलात् विजित्य; त्वष्टुः सर्वरूपं धनं नः प्रयच्छ, यथा त्रितस्य मित्राय दत्तवान्। इन्द्रः, उत्साहजनकस्य सोमस्य पानात्, मेघं विदारयामास; सूर्यः चक्रवत्, वलस्य गुहां विदारयामास, हे अङ्गिरस्। सः दानं, हे इन्द्र, सदा स्तोतारं प्रति प्रयच्छ; धनद, अस्मान् शिक्ष, भागं न प्रत्याख्याहि; वयं सभायाम् उत्तमं वाक्यं वदेम, विजयी स्याम। यः जातः, प्रथमः, शक्तिमान्, स देवः, यः इच्छया अन्यान् देवान् अतिक्रान्तवान्; यस्य बलात् दिवा पृथिवी कम्पेते, यस्य वीर्येण मनुष्या अस्ति—स इन्द्रः। यः कम्पमानां पृथिवीं स्थिरीकृतवान्, कोपेन पर्वतान् चालयामास, यो मध्यं व्योम्नः माप, यो दिवं अधारयत्—स इन्द्रः। यः अहिं हत्वा सप्त सिन्धूंः विमोचयामास, गवां गुहां वलस्य उद्घाटयामास, यः अश्मयोः मध्ये अग्निं जनयामास, संग्रामेषु संहर्ता—स इन्द्रः। येन सर्वाणि चराचराणि प्रवर्तितानि, यः अधस्तात् निहितं कृष्णत्वचं दसं निहन्ति, यः मृगयुमिव बहुधनान् विनाशयामास—स इन्द्रः। एवं, अग्निः तेजसा सर्वं व्याप्य विराजते, अत्रिः स्तोत्रैः तं वर्धयति, अग्निना च वयं देवतानां सहाय्यं लभामहे। अग्निः होता, दूतः, रक्षकः, धनदः, नित्यं जागरूकः, हविषां वह्निः, स्तुतिः प्राप्तः। इन्द्रः, वीर्येण, सोमपानात्, अहिं हत्वा, आपः विमोचयामास, पर्वतान् चालयामास, दिवं च अधारयत्, सप्त सिन्धूंः विमोचयामास, गवां गुहां उद्घाटयामास, सर्वं जगद् प्रवर्तयामास। एषः इन्द्रः, सर्वदेवेषु श्रेष्ठः, स्तोत्रैः तुष्टः, स्तोतॄन् धनैः पूरयति, आर्याय ज्योतिः ददाति, दस्यून् जयति, सभायाम् उत्तमं वाक्यं ददाति।