वनवास्यः सन्, यः विघ्नान् भित्त्वा भस्मनः वर्णं मिमीत, स तेजसा विवेकी सदा नूतनः सन् हृष्टः दृश्यते, यः नवः सन् अपि पुनः पुनः जातः इव दृश्यते। सः अग्निः, वनानि उत्क्रम्य उज्ज्वलन्, रथिनः इव मार्गम् अनुयाति। सः कृष्णं, तीक्ष्णं पन्थानं विवेकी, मेघैः युक्तं नभ इव स्मयमानः दृश्यते। सः अग्निः, यः कौशलस्य विस्तीर्णं क्षेत्रं विततान, तस्य समीपं गावः स्वयमेव अनुगच्छन्त्यः, रक्षाः विना। सः रश्मिमान् अग्निः शुष्कं कृष्णं च दहन्, पृथिवीं रमणीं करोति। अत्र तृतीयायाम् आहुतौ, अहं तव पूर्वं अनुग्रहम् उद्घोषयामि, हे अग्ने! अस्मभ्यं संयुक्तां वीर्यं महतीं समृद्धिं च धनं च वीर्यं च यशः च ददाः। यथा त्वया, हे अग्ने, गृत्समदाः शत्रून् निगूढाः विजिग्युः, तथा अस्माकं स्तोतृभ्यः अपि विजयीः पुत्रान् यशस्विनः शत्रुजयिनः च प्रयच्छ। होतारः चेतनः जनितः, पितॄणां पितरः सन्, सहाय्याय अभवत्। वयं दृश्यं धनं पश्यन्तः शीघ्रस्य लाभं प्राप्नुयाम। यस्मिन् सप्त रश्मयः विततानाः, यः यज्ञानां नेता, सः मनुष्येषु अष्टमः, दिव्यः पोतारः, सः सर्वं इदं धारयति। यत् किञ्चित् सः वेदः अत्र स्थापयत्, तद् सः मन्त्रैः ब्रूयात्; सर्वेषां प्राज्ञानां कर्मणां चक्रस्य नेमिः इव जायते। शुद्धैः सह शुद्धः, स्वेच्छया अधिपः सन्, जायते; स्थिराणि नियमाः ज्ञात्वा, सः पक्षैः इव वर्धते। गावः, तस्य रूपाणि, आयुः तं नेतारं अनुगच्छन्ति; बहवः भगिन्यः अत्र आगत्य, त्रिषु उत्तमं विन्दन्ति। भगिन्यः जनन्याः समीपे स्थित्वा यथा घृतं जनयन्ति, तथा ऋत्विक् तासां आगमने सस्यान्नवृष्टिम् इव प्रमुद्यते। स्वार्थाय दिवः यज्याय पुरोहितं नियुक्तुं इच्छेत्; वयं स्तोत्रं यज्ञं भक्तिं च प्राप्नुयाम, समृद्धिम् अपि। यथाऽज्ञाय सः सर्वेषां यजमानानां हिताय आचरति, एवं, हे अग्ने, त्वं अपि अस्माकं कृतं यज्ञं प्रतिगृहाण। हे अग्ने, इदं समिधं मम गृहाण, इमं सम्प्राप्तिं च गृहाण; अधुना एतानि गीतानि शृणु। अस्यां स्तुतौ, हे अग्ने, बलस्य अपत्यं, श्रेष्ठं अश्वं तुभ्यं समर्पयाम, अस्यां प्रशंसायाम्, सुभगे। त्वं गीतप्रियः, धनदः, समृद्धिदः, वयं भक्ताः स्तोमैः त्वां यजामः। जागरूकः भव, हे प्राज्ञ, दानशील, धनद; अस्माकं द्वेषं नाशय। सः दिवः वर्षं ददातु, निर्बाधं बलं ददातु, बहुधनं च ददातु। यं इच्छति, यः आह्वयति, हे नवजन्मन् दूत, सः अस्माकं स्तोत्रेण आगच्छ; यज्ञाय योग्य, ऋत्वन्, आगच्छ। अन्तः, हे अग्ने, त्वं सञ्चरन्, द्विजन्मा प्राज्ञः, ऋषिः; दूतः सन्, उभयोः जनानां मित्रः असि। सः ज्ञात्वा, नूतनं विवेकी, आनयति, भुङ्क्ते च; अत्र अस्मिन् बर्हिषि उपविष्टः अस्ति। हे नवजन्मन्, श्रेष्ठ अग्ने भारतानां, अस्मभ्यं तेजस्वितमं काम्यं च धनं ददाः। देवस्य वा मनुष्यस्य वा द्वेषः अस्मान् न अधिपत्यात्; अस्मान् तस्यापि द्वेषात् रक्ष। त्वया वयं सर्वं द्वेषं जयेम, यथा आपः विघ्नान् तर्तन्ते। शुचिः, तेजस्वी, स्तुत्यः, हे अग्ने, त्वं महत् दीप्त्या विराजसि; त्वं घृताहुतिभिः आहूयसे। त्वं अस्माकं, हे अग्ने भारतानां, दानैः, वृषभैः च; अष्टापदाभिः आहूयसे। घृतस्य धारा अस्माकं भूयात्, पुरातन, श्रेष्ठ ऋत्वन्, अद्भुत बलसूनो। अधुना, रथान् इव प्रेरयन्, अग्नेर् गणान् स्तुमः, यशस्विनः, दातारः। यः सुमन्त्रितः, यजमानाय दानशीलः, अच्युतः, शत्रून् क्षपयन्, शोभनरूपः, सः आहूयते। यो दीप्तिमान्, गृहेषु स्वयशसा सन्ध्यायां प्रातः च स्तूयते, यस्य ऋतं कदापि न व्यभिचरति। यः उज्ज्वलः, अद्भुतः, सर्वान् अमृतरश्मिभिः आच्छादयन् प्रकाशते। अत्रिः, सूर्यस्य ऐश्वर्यं इच्छन्, अग्निं स्तोमैः ववर्ध; तस्मिन् सर्वं यशः न्यधत्त। अग्नेः शक्तिभिः, इन्द्रस्य, सोमस्य, देवतानां च, वयं अविघ्नाः सन्नहिता: शत्रून् जयेम। होतारं वेदिन्, होतुः आसने स्थितम्, घोरं, दीप्तिमन्तं, दक्षसम्पन्नं, अग्निं, व्रतस्थं, बुद्धिमन्तं, शुद्धजिह्वं, सहस्रदं वयं पश्याम। त्वं दूतः, त्वं नः रक्षकः, त्वं धनेश्वरः, प्रभो; अग्ने, अस्माकं सन्ततिं, तनूं च पालय, अच्युत, सदा जागरूक। त्वां, अग्ने, उच्चैः स्थाने हविः समर्पयामः, अधस्तात् उपविष्टः स्तोमैः च समर्पयामः; यस्मिन् गर्भे त्वं प्रज्वलितः, तस्मै, दीप्ते, हविः वहसि। अग्ने, श्रेष्ठमं हविः वह, यजमानाय बहु ददातु; त्वं हि धनानां नाथः, प्रबुद्धवाक् प्रेरयिता च। तव दानद्वयं न कदापि क्षीयते, हे अद्भुत; प्रतिदिनं जातः, स्तोतारं समृद्धं कुरु, धनस्य स्वामिनं कुरु। देवतानां प्रीत्या, युद्धे नयता, अग्ने, अस्मभ्यं कल्याणं आनय; अप्रतिघात रक्षक, अस्मान् पालय, यशसा समृद्ध्या च दीधिहि। अग्निः, प्रथमः आहूतः, गृहे पितेव, मनुष्यैः प्रज्वलितः, शोभायमानः, अमृतः, प्राज्ञः, स्तुत्यः, स्पर्धायाम् बलवान् च अस्ति।