सर्वेभ्यः श्रेयसे, ऋषयः यथाऽपि गवां मार्गाः सुखाः स्युः, एवं नः पन्थानः सुलभाः भवन्तु। उषाः च रात्रिः च, इव द्वे स्त्रियौ, अस्मान् प्रेरयतः। तौ, प्रावृत्य तन्तुं संयच्छन्त्यौ, यज्ञस्य शोभाम् आवहतः, सदा दुग्धपूर्णे, सदा फलदायिन्यौ। तत्र दिव्यौ द्वौ होतारौ, प्रथमौ सर्वज्ञौ, ऋतं सम्यग् आचरतः, शोभनतमं कर्म कुर्वन्तः। देवतानाम् उपासना यथाक्रमं कुर्वन्तः, पृथिव्याः नाभौ, त्रिषु शिखरिषु, यजन्ति। सरस्वती या बुद्धिं सम्पूर्णयति, इला देवी, भारती च—एता त्रयः देव्यो, स्वशक्त्या, पवित्रे कुशे उपविष्टाः, अस्माकं अच्युतं शरणं पालयन्तु। तत्र पिङ्गलरूपः, पुष्टिमान्, तेजस्वी, वीर्ययुक्तः पुत्रः जायते यः देवान् इच्छति। त्वष्टा अस्माकं सन्ततिं विस्तारयतु, देवयानः पन्थाः अस्मान् प्रति आगच्छतु। वनस्पतिः स्रवति, अग्निः उपगच्छति; सः मनसि हविः पचति। दिव्यः यजमानः त्रिधा हविः देवेषु सम्यग् नयतु। घृतं जातम्, घृतं तस्य योनिः, घृते प्रतिष्ठितः, घृते निवसति। सः वृषभः, स्वाहा कृतं हविः हर्षमयः वहतु, आहुतिं आनयतु। अहं त्वां आह्वये, शोभनं, शुभैः स्तोमैः स्तुतं, अग्निं, जनानां अतिथिं, सुसंस्कृतं। सः मित्रवत् इच्छ्यः, जातवेदाः, देवेषु श्रेष्ठः, मनुष्येषु अपि। तम् आपां सदने स्थापयित्वा, भ्रुगवः एनं द्वौवारं जनासु स्थापयन्। अयं अग्निः, सदा युवा, अश्ववत् शीघ्रः, सर्वाणि देवतानां लोकानि आवृत्य स्थितः। देवाः अग्निं मानवानां मध्ये प्रियं कृतवन्तः, मित्रवत्, निवासं इच्छन्तः। सः तेजसा दीप्तिमान्, गृहं दानशीलस्य आगच्छन्, शोभयतु। तस्य समृद्धिः स्वधनवत्, तस्य दृष्टिः धीरवत्, तस्य कौशलं न क्शीयते। सः दानानि वहन्, ओषधीषु विचरन्, रथिनः इव जिह्वया आपः प्रेरयति। यदा सः वनचारी, विघ्नान् भित्वा, भस्मनः वर्णं मापयति; सः तेजसा विवेकी, हृष्टः, यः युवा अपि नित्यनूतनः। सः उत्कण्ठितः, वनेषु दीप्तिमान्, रथिनः इव मार्गं अनुसरति। कृष्णं मार्गं, उग्रं, सः पश्यति, नभसः मेघवत् स्मयमानः। यः कौशलस्य विस्तीर्णं क्षेत्रं व्याप्य स्थितः, तं गावः स्वयमेव आगच्छन्ति, अप्ररक्षिताः। अग्निः, शोभनः, शुष्कं कृष्णं च दहन्, पृथिवीं रमणीं करोति। इदानीं, तृतीयायां आहुतौ, त्वदीयं पूर्वं स्नेहम् अहं घोषयामि, अग्ने। अस्मभ्यं संयुक्तबलं, महद् धनं, वीर्यम्, समृद्धिं च ददातु। यथा त्वया, अग्ने, गृत्समदाः, गुह्याः, शत्रून् अतिक्रम्य, विजयं प्राप्नुवन्, एवं अस्माकं स्तोतृभ्यः, विजयीः, शत्रुनुत्तारकाः, वीरपुत्रान् ददातु। होता जातः, प्रज्ञः, पितृभ्यः पितरः, साहाय्याय। वयं दृश्यं धनं पश्यन्तः, शीघ्रस्य पुरस्कारं प्राप्नुयाम। यस्मिन् सप्त रश्मयः विस्तृताः, स यज्ञस्य नेता; मनुष्येषु अश्टमः, दिव्यः पोता, सः सर्वमिदं धारयति। यद् यत् सः विज्ञः अत्र स्थापयति, तत् ब्रूयात् मन्त्राणि। सर्वेषां प्राज्ञानां कर्मणां चक्रवद् अन्तः जातम्। शुद्धैः सह, शुद्धः एव इच्छया अधिपः जातः; नित्यम् दृढान् नियमान् ज्ञात्वा, पक्षवत् वर्धते। गावः, तस्य रूपाणि, आयुः, नेतारम् अनुगच्छन्ति। सम्भवेत्, भगिन्यः, याः अत्र आगताः, त्रिषु श्रेष्ठं विन्देयुः। यथा भगिन्यः मातरम् उपतिष्ठन्त्यः, घृतं जनयन्ति, एवं ऋत्विक् तासां आगमने, यववृष्टिम् इव, हृष्यति। द्यौः स्वस्य हेतोः ऋत्विजम् हविषि नियुक्तु। वयं स्तोत्रं, यज्ञं, भक्तिं च प्राप्नुयाम, पूर्णतां च गच्छेम। यथा विज्ञः सर्वोपासकानां हिते कर्म करोति, तथा, अग्ने, त्वदर्थं कृतं यज्ञं त्वं प्रतिगृह्णीष्व। अग्ने, एषः मम समिधं गृहाण, एषः आगमनं गृहाण। इदानीम्, एतानि मम गीतानि शृणुष्व। एषा स्तुत्या, अग्ने, त्वां वयं यजामः, वीर्यस्य अपत्यं, श्रेष्ठं अश्वम्। एषा प्रार्थना, सुसुतः। त्वं गीतप्रियः, धनदः, संपदां दाता, वयं त्वां स्तुतिभिः यजामः, भक्ताः। जागृहि, विप्र, महादान, संपदां दाता; द्वेषः अस्माकं अपाकुरु। सः अस्मभ्यं दिवः वर्षं ददातु, निर्बाधं बलं ददातु, बहु धनं ददातु। यः इच्छति, यः आह्वयति, अग्ने, कनिष्ठदूत, सः गीत्या अस्मान् प्रति आगच्छ। यज्ञाय योग्यतम, ऋत्विज्, आगच्छ। अन्तः, अग्ने, त्वं चरसि, द्विजन्मा विज्ञः, मुनिः; दूतः, उभययोः राष्ट्रयोः सखवत्। सः विज्ञः, आनयति, भुङ्क्ते च, नित्यनूतनं विवेकी; अत्रैव अस्मिन् पवित्रे कुशे उपविष्टः। कनिष्ठ, श्रेष्ठ अग्ने भारतानाम्, अस्मभ्यं तेजस्वि, काम्यं धनं ददातु, दाता। न देवस्य, न मर्त्यस्य द्वेषः अस्मान् अधिपत्यं गच्छतु; तस्य द्वेषात् अपि अस्मान् पालय। त्वया, वयं सर्वान् द्वेषः अतिक्रामेम, यथा सरितः विघ्नान् अतिक्रामन्ति। शुद्धः, दीप्तः, स्तुत्यः अग्ने, त्वं महद् दीप्तिम् धारयसि; त्वं घृताहुतिभिः आह्वियतः। त्वं अस्माकं, अग्ने भारतानाम्, दानैः, वृषभैः च; अष्टपदीभिः स्तोत्रैः आहूयसे। घृतस्य प्रवाहः अस्मभ्यं भूयात्, पुरातन, श्रेष्ठ ऋत्विज्, अद्भुतवीर्यपुत्र। इदानीं, रथानिव प्रेरयन्तः, अग्नेः सभाः स्तुमः, यः श्रेयांसि, महादानः। सः, सुसंस्कृतः, यजमानाय उदारः, अच्युतः, रिपून् क्षपयन्, शोभनरूपः, आहूयते। सः, दीप्तिमान्, गृहेषु स्तुतः, संध्यायाम्, प्रातः च, यः ऋतं न कदापि त्यजति। एवं, ऋषयः, देवाः, मनुष्याः च, अग्निं स्तुत्वा, यज्ञस्य शोभां, धनस्य समृद्धिं, शत्रुनुत्तारणं च प्राप्नुवन्। अग्निः, मित्रवत्, सर्वेषां कामान् पूरयन्, यज्ञस्य मध्यस्थः, देवतानां दूतः, सर्वं कल्याणं वहति।