अग्निः स्वयमेव तवष्टा इव दृश्यते, यो उत्तमं बलं ददाति। तस्य बन्धवः देव्या एव सन्ति, सखायः च तस्य सौम्याः। स सुवर्णं हिरण्यम् अपि रथान् अपि समासाद्य, पुरुषाणां गणपतिर् भूत्वा, नानाविधान् धनसम्पदः धारयति। स एव अग्निः, रुद्रः असुरः महतो दिवः, मरुतां पोषयित्रां च गणं प्राभवत्य् अधिष्ठाति। स रक्तवर्णैः वातैः सह गच्छन्, हर्षं जनयति; स पूषा इव स्वभावतः त्राता, सर्वस्य दाता च। अग्निः धनस्य दाता, सदा कर्मणि तत्परः। स सविता देवः, रत्नानां दाता; भगः इव पुरुषपतिः, सम्पदां अधिपः, गृहस्य रक्षकः स्वीकृतः। स जनानां गृहे अधिपतिर्भूत्वा, कुलानि तम् अधिपतिं कुर्वन्ति, स च मन्त्रेषु प्राज्ञः। स सर्वस्य सम्पदः स्वामी, तेजस्वी, सहस्राणि शतानि दशश्च वितरति। हविर्दानैः सः पितेव पुरुषेभ्यः, भ्रातेव सौम्यः, शोभमानवपुः। यः तम् उपनियतः, तस्य पुत्रः इव भवति; सः सुहृद्, अव्यभिचारी, अस्मान् रक्षति। अग्निः ऋभवः इव कुशलः, पूज्यः; सः बलस्य धनस्य च पुरस्कारस्य अधिपः। दाहेन दक्षिणतः प्रसार्य स्फुरति; यजुषां विस्तारकः, यज्ञस्य व्यवस्थापकः। अग्निः पूजकस्य अदितिरिव, स्तुत्यः; सः भारती होत्रा इव गीतेन वर्धते। स इला इव दानसम्पन्नः, कुशलाय; वर्त्रघ्नः, धनपतिः, सरस्वती च। सः अग्निः उत्तमं पोषणं, परमं वीर्यम्; तस्य शोभनं रूपं तेजसा दृश्यते। सः पुरस्कारः, महान् उद्धारकः; सः सर्वतो विस्तीर्णं धनं, समृद्धिं च ददाति। अग्निं आदित्या मुखं चक्रुः, शुद्धाः तम् जिह्वां चक्रुः, प्राज्ञम्। दातारः यज्ञेषु तम् अन्वयन्त, देवाः तस्मै हुतं अश्नन्ति। अग्नौ, सर्वे अमृताः देवाः, अनृतं विना, हुतं अश्नन्ति। तवया, मर्त्याः पोषणं भुञ्जते; त्वम् ओषधीना गर्भः शुचिः जातः। अग्ने, त्वं स्वबलात् एतान् च तान् च उपसर्पसि, सुकृते, त्वं स्तुत्यः। यदा तव महत्त्वं अत्र प्रकटं भवति, तदा दिवौ पृथिवी च त्वां अनुवर्तेते। ये दातारः गावः, ग्रामाः, रथांश्च स्तोत्रेभ्यः ददति, तान् च अस्मान् च धनाय नय; सभा मध्ये वयं बलवद्वाचः स्याम। जातवेदः, यज्ञेन वर्धस्व; अग्निं हव्यैः, तन्वा, गीत्या च पूजय। तम् शुद्धं, ज्योतिषा दीप्तं, दिव्यं, होत्रारं, स्थिरं जनानां मध्ये प्रज्वालय। त्वां, अग्ने, रात्र्यः उषसः च आह्वयन्ति, इव गावः वत्सं स्वसुर्षु। त्वं सूर्यः इव दिवि प्रकटः, निशासु च प्रकाशसे, दानसम्पन्नः, सदा संयतः। देवाः तम्, प्राज्ञं, विश्वस्य व्योम्नः अधिष्ठानम् अकुर्वन्, दिवि पृथिव्याः आधारम्। सः रथः इव योज्यः, दीप्तज्वालः, अग्निः जनानां मध्ये मित्र इव स्तूयते। सः स्वगृहे व्योम्नि दीप्तमानः, शशिनः इव तेजस्वी, दारुषु संस्थितः; प्रिश्न्याः अपत्यं, चक्षुषा विवेकशीलः, आपां रक्षकः इव, उभे लोके अनुगच्छति। सः होता, सर्वं कर्म आवृणोति, तम् मनुष्याः हव्यैः गीत्या च इच्छन्ति; हरिणमः, वीर्यवत्सु सञ्चरन्, अश्वः इव, पदैः उभे लोके चिनोति। स दानसम्पन्नः, अस्माकं श्रेयसे प्रज्वालितः, धनं ददातु, मध्ये प्रकाशमानः भवतु; उभे लोकौ अस्माकं समृद्धये अनुकूलौ कुर्यात्, अग्ने, देवा, मनुष्याणां हव्यं वह। देहि, अग्ने, महद् सहस्रगुं दानम्; पुरस्कारं वर्धय, गोपालकः इव; दिवौ पृथिव्यौ अस्माकं प्रार्थनया अनुकूलौ कुरु, प्रभाता ज्योतिषा प्रकाशय। सः प्रज्वालितः, शोभनाः प्रभाताः अनुगच्छति, दीप्तज्योतिषा, रक्तरश्मिः; अग्निः, याज्ञिककर्मणा, मनुष्याणां अधिपः, धनाय सौम्यः अतिथिः। एवं, अग्ने, अमृतानां मध्ये, त्वं प्रमुखः, महान्तं दिवं मनुष्येभ्यः पूरयसि; दुहिता धेनुः इव, कवये गोष्ठे, स्वभावेन त्वं नानाविधं धनं ददासि। वयं, अग्ने, अश्वैः शीघ्रैः वा, प्रार्थनया वा, वीर्यं प्राप्नुयाम; पञ्चसु जनसु अस्माकं कीर्तिः उच्चैः प्रकाशेत, तेजस्वी ज्योतिः अपराजितं स्फुरतु। स्मर, महाबलिन् अग्ने, अस्मान्, स्तुत्यः, यस्मिन् श्रेष्ठाः पुरुषाः समृद्धिं इच्छन्ति; यं, अग्ने, बलिनः यज्ञैः उपयन्ति, सदा स्वगृहे, स्वकुले दीप्तमानम्। वयं, जातवेदः, तव स्तोतारः, तव रक्षायाम् समृद्धिम् इच्छेम; अस्मभ्यं दानसम्पन्नानां धनं देहि, सदा वर्धमानं, सन्ततिपूर्णं, स्वामित्वयुक्तं। ये दातारः गावः, ग्रामाः, रथांश्च स्तोत्रेभ्यः ददति, तान् च अस्मान् च समृद्धये नय, यथा वयं सभा मध्ये विजयी वदेम। अग्निः प्रज्वालितः, पृथिव्याम् प्रतिष्ठितः, सर्वान् लोकान् प्रति स्थितः; शुचिः होता, दिवः प्राज्ञः, देवः अग्निः, यथार्हं, देवाँ यजतु। नराशंसः त्रिणि स्थानानि दिवः चिनोति, तस्य रश्मिः महिमा; घृतैः सिक्तः, सः मनसा हव्यं वहतु, सः यज्ञस्य शिखरे देवाँ संयुनक्ति। स्तुतः, अग्ने, मनसा त्वं योग्यः; त्वं देवाँ, न मनुष्याँ, अद्य अनयः; मरुतां स्थिरं गणं आनय, इन्द्रं च, नरः, कुसुमासनं यजन्तु। देव, यज्ञियं दर्भं, धनाय विस्तीर्णं, प्रबलं, ज्ञातं भवतु; घृतसिक्तम्, वसवः अत्र उपविशन्तु, सर्वे देवाः, आदित्याः, यज्ञार्हाः। देवीः द्वारः, विस्तीर्णाः, सुलभाः, श्रद्धया प्रसार्यन्ताम्; दीप्तमानाः, विस्तीर्णाः, अजराः, शुद्धरूपाः, शोभनाः, वीर्यवन्तः स्यु:। पन्थानः अस्माकं सुलभाः स्यु:, गोवत्सानाम् इव; प्रभाता रात्रिश्च, स्त्रीवत्, अस्मान् प्रेरयेताम्; तन्तुं तन्त्वन्त्यः, यज्ञस्य शोभां तनोति, सदा दुह्यमानां, क्षीरपूर्णां। द्वौ दिव्यौ होतारौ, प्रथमौ, सर्वज्ञौ, कर्म सम्यक्, शोभनतमम्, कुर्वतः; देवाँ यथाक्रमम् यजतः, पृथिव्याः नाभौ, त्रिषु शिखरासु। सरस्वती, या प्रज्ञां पूर्णयति, इला देवी, भारती, सर्वज्ञा—एता त्रयो देवीः, स्वबलात्, यज्ञिया उपविष्टाः, एतद् अविच्छिन्नं शरणं पालयन्तु। हरिणरूपः, समृद्धिभृत्, वीर्यशाली, देवकामी पुत्रः जायते; त्वष्टा अस्माकं सन्ततिं विस्तारयतु, देवयानः पन्थाः अस्मान् आगच्छतु। वनस्पतिः स्रवति, अग्निः उपसर्पति; सः चिन्तया हव्यं पचति; दिव्यः यजमानः, त्रिधा, यथाविभक्तं हविः देवाँ नयतु। घृतं जातम्, घृतं तस्य योनिः, घृतं प्रतिष्ठितः, घृतं निवासः; हर्षयन्, 'स्वाहा' कृतं हव्यं वह, वृषन्, इदं हविः आनय। त्वां, तेजस्विनं, शुभैः स्तोमैः स्तुतम्, अग्निं, जनानाम् अतिथिं, सुसंहितं आह्वये; सः मित्रवत्, काम्यः, जातवेदाः, देवः, नरस्य मध्ये देवः। तम् आपां आसने स्थापयित्वा, भ्रिगवः द्विः जनानां मध्ये स्थापयामासुः; अयं अग्निः, सदा तरुणः, अश्ववत् शीघ्रः, सर्वाणि देवक्षेत्राणि आवृत्य तिष्ठति। देवाः अग्निं मानवेषु प्रियं चक्रुः, मित्रवत्, निवासाय इच्छन्तः; सः प्रज्वलितः, ज्वलनैः प्रसार्य, कुशलः, दानशीलस्य गृहे आगच्छति। तस्य समृद्धिः स्वधनवत्, तस्य दृष्टिः प्राज्ञवत्, तस्य कौशलं न क्षीयते; सः दानानि वहन्, ओषधीषु सञ्चरन्, तस्य जिह्वा सारथिवत् आपः प्रेरयति। एवं, ऋचाः यथाक्रमं, अग्नेः महिमानं, देवत्वं, मित्रत्वं, यज्ञस्य केन्द्रीयं स्थानं, दानस्य महत्त्वं, तथा सर्वेषां जनानां कल्याणं सुस्पष्टं प्रतिपादयन्ति।