वयं सोमस्य तव, गाव्यशिरसः यवशिरसश्च, भागं गृह्णीमहि; स त्वं, वातापे, अन्तः पुष्टिमान् भूयाः। हे ओषधे, पयसा, वृक्के, मज्जायां च यथा पुष्टिमती, एवं त्वं, वातापे, अन्तः पुष्टिमान् भूयाः। त्वां वयं पितरं वाङ्मनसा प्रीत्या प्रतिगृह्णीमः, यथा गावः प्रियं हविः; त्वां देवात्संमितं सखायं यज्ञे वर्धयामः, आत्मन्यपि तं सखायं यज्ञे वर्धयामः। अद्य प्रज्वलितः स देवोऽग्निः, देवेषु विजयी राजते; स प्राज्ञो दूतो हव्यं वहति। यदा तव, तनूनपात्, मधुना समिद्धं यज्ञं समर्पयामः, तदा त्वं अनन्तं धनं ददासि। यथा आह्वानकः, तथा त्वं स्तुत्यः; अत्र योग्याँस्त्वं देवान् यज्ञाय आनीय, हे अग्ने, त्वं सहस्रबलः। दिव्यं तेजसा प्राचीना दर्भाः प्राचीना विततान, येषु आदित्याः प्रभान्ति, तत्र सहस्रवीर्यं समृद्धिं च वपुः। दीप्तमानः, स्वराज्यवान्, महाशक्तिमान्, बहुवृत्तिः, ताः नद्यः स्रवन्ति घृतं वहन्त्यः। शोभनासु, सुविभूषितासु, आसनेषु, कान्त्या दीप्तासु, तत्र उषसः उपविशन्तु। प्रथमाः, वाचस्पतयः, दिव्याः ऋत्विजः, ते प्राज्ञाः, इमं नः यज्ञं प्रतिगृह्णन्तु। हे भारती, इळे, सरस्वति, च ये सर्वाः स्त्रियः अहम् आह्वये—ताः नः कीर्तये प्रेरयन्तु। त्वष्टा, स्वराज्यवान्, सर्वरूपाणि, सर्वभूतानि च अकरोत्; स नः तेषां समृद्धिं यजमानाय समर्पयतु। हे वनस्पते, तव रसो देवेषु प्रवर्तताम्; अग्निः हव्यं वहतु। अग्निः, देवतानां नेता, गायत्र्या सह संयुक्तः, स स्वाहा शब्देषु दीप्तिमान् भवति। अग्ने, त्वं नः शुभेन पन्था समृद्धये नय, हे देव, सर्वाणि मार्गाणि वेत्थ; त्वं नः कुर्व यथा पापात् दूरे भवेम; तुभ्यं वयं परं स्तोत्रं दद्मः। अग्ने, त्वं नः सर्वाणि दुःखानि तीर्त्वा स्वस्ति प्रापय; पूषा च, पृथिवी च, विस्तीर्णा, नः सन्ततौ सुमनसौ भवेताम्। अग्ने, त्वं नः सर्वं द्वेषं दूरं कुरु, अनग्निभ्यः शत्रुभ्यश्च; पुनः, नः कल्याणाय, देव, अमृतैः सह भूमिं प्रयच्छ। अग्ने, त्वं नः अविच्छिन्नैः रक्षाभिः रक्ष; स्वप्रियास्यां स्थाने दीप्तिमान् भव; न तव भक्तस्य भीः आगच्छेत्, हे कनिष्ठ, अद्य वयं तव परं बलं विद्याम। न, अग्ने, पापकृत्, शत्रुः, दुष्टः वा, नः अभिभवेत्; न चौरः, न मायावी, न निन्दकः नः हिंसितुं शक्नोतु; तान् दूरं कुरु, हे महाबल। त्वं हि, सत्यम् उत्पन्नः, गायकं रक्षसि, अग्ने, तस्य स्वस्य; त्वं सर्वदुष्टेभ्यः प्रतिरोधः, देव, त्वं विश्वस्य रक्षकः। त्वं, अग्ने, उभयं जानन्, मानवानां प्राचीना पन्थानं अन्विष्यसि; त्वं अधिगन्तव्यो येन, त्वं प्रेरकः ऋषीणां मध्ये। वयं एतान् मन्तवान् वाक्यानि मनसः पुत्रस्य, महत्यां अग्नौ, उक्तवन्तः; सह सहस्रैः ऋषिभिः बलं प्राप्नुयाम, इमं स्थिरं पुष्टिं जनं विद्याम। वृषभं, मृद्वजिह्वं, बृहस्पतिं, नूतनैः स्तोमैः उन्नयत; यस्य गीतानि दीप्तिमन्ति, येषां देवाः शृण्वन्ति, मर्त्याश्च नवमानसाः। तस्मै, ऋत्विजः, स्वरेण संयुज्यन्ते, यथा प्रवाहः देवभक्तैः प्रेष्यते; बृहस्पतिः शीघ्रः, महाबलः, बहुधा जातः, मातरिश्वना स्मृतः। तस्मै स्तुतिः, नमः, स्तवः च दीयताम्, यस्य स्तोत्रं सवितुः बाहुवत् उन्नमति; स निश्चयेन एकः, मृगवत् तीक्ष्णः, महाबलः, अपघातस्य रक्षकः। तस्य स्तोत्रं दिवि पृथिव्याम् च गच्छति, यथा सारथिः गानं भारं वहति; यथा मृगाणां पदानि अत्र गच्छन्ति, एवं बृहस्पतेः बलं मेघान् जयति। ये त्वां दुर्बलं मन्यन्ते, बृहस्पते, शुभाय उपयन्ति, ते समृद्धिं प्राप्नुवन्ति; त्वं योग्येभ्यः दानं न प्रतिगृह्णासि, किंतु दीनायापि अनुग्रहम् ददासि। दानशीलस्य पन्थाः सुसंपन्नः अस्तु, यथा मित्रस्य सुलभः मार्गः; ये न दुर्बलाः, ये नः सुमनसः, ते पूर्णाः, समृद्धिं प्राप्नुवन्ति। या स्तुतिः गीयते सा न व्यर्था, यथा आपः सागरं प्रति प्रवहन्ति, अवरोधैः न निरुद्धाः; बृहस्पतिः, उभयं जानन्, अन्तरात्मना पश्यति, स गृध्रवत् आपः अतिक्रामति। एवं बृहस्पतिः, महतो जातः, महाबलः, वृषभः, देवः, प्रतिष्ठितः; स नः स्तुतः वीर्यं, पशून् च ददातु, वयं च इमं स्थिरं पुष्टिं जनं विद्याम। यथा बकस्य शब्दः, पुनः बकस्य शब्दः, च शातिनस्य शब्दः; द्वौ, ‘प्लुषि’ इति वदन्ति, अदृश्याः तत्र संस्थिताः, न स्पृष्टवन्तः। अदृश्याः आगच्छन्तं हन्ति, गच्छन्तं अपि हन्ति; उपरि हन्ति, चूर्णयन्ति अपि। बाणाः, मिथ्याबाणाः, तृणानि, शरवः; मुञ्जः, अदृश्यशत्रवः, सर्वे समं संस्थिताः, न स्पृष्टवन्तः। गावः गोष्ठे संस्थिताः, मृगाः विचरन्ति; लक्षणानि जनानाम् मध्ये, अदृश्याः संस्थिताः, न स्पृष्टवन्तः। एते सायं समुपस्थिताः, यथा चौराः; अदृश्याः, सर्वैः दृष्टाः, जाग्रत् जाताः। द्यौः तव पिता, पृथिवी माता, सोमः भ्राता, अदितिः भगिनी; अदृश्याः, सर्वैः दृष्टाः, तिष्ठन्ति, त्वं शुभं गच्छ। ये स्कन्धे, ये अङ्गे, ये सूच्याभाः, ये प्रकङ्कटाः; अदृश्याः, यावन्तः अत्र, सर्वे संयता भवन्तु। सूर्यः पूर्वतः उदितः, सर्वैः दृष्टः, अदृश्यनाशकः; स सर्वान् अदृश्यान्, सर्वान् मायाविनः च संयुनक्ति। सूर्यः उदितः, सर्वाणि रोगाणि अपगच्छति; आदित्यः पर्वततः, सर्वैः दृष्टः, अदृश्यनाशकः। अहम् आत्मनः निश्चयं सूर्ये, दानिनः गृहे स्थापयामि; स न नश्येत्, न वयं नश्येम; अस्य बन्धनं न भज्येत; तव बलं मधु, तव कर्म मधु।