आश्विनौ स्वबलिनौ, पूषानं च वयं आह्वयामः; तौ हि सहस्रशक्तिमन्तौ। विष्णुः, वातः, रिभवः च शत्रुविनिर्मुक्ताः, देवेषु स्नेहपूर्वकं प्रवर्तन्ताम्। भगवन्तः, भवतां तेजः अस्मासु सदा अस्तु, यः तेजसा वयं देवेषु धनलाभाय यत्नवन्तः स्याम, जनानाम् मध्ये दीर्घकालपर्यन्तं सुखमवाप्नुयाम। अथ अहं धर्मे महति च बलिनि पितरं स्तोष्यामि, यस्य वीर्येण त्रितः बहुवर्णिनं वृत्रं निहन्ति स्म। मधुर पितरः, मधुपायिनः, त्वां वयं वृणिमहे; त्वं नः रक्षिता भूयाः। पितरः, सौम्यगमना, आनन्ददः, निरहङ्कारः, मित्रः, अनवद्यः च, शुभया प्रज्ञया अस्मान् प्रति आगच्छ। तव रसाः, हे पितरः, सर्वेषु लोकेषु व्याप्यन्ते, आकाशे वातवत् संस्थिताः। तव दानानि, तव एव मधुरतमः, पितरः; तव रसानां मधुराः बलवन्तः इव तैः तुष्यन्ति। त्वयि, पितरः, महादेवानां चित्तं निहितम्; तवैव चिह्नेन त्रितः अहिं निहन्ति स्म। यदा त्वं, पितरः, ज्योतिष्मन्तः पर्वतान् विचरः, तदा अपि, मधुपायिन् पितरः, श्रेष्ठं भोजनं अन्विष्यते। यदा वयं आपां ओषधीनां च सारं आस्वादयामः, तदा वातापे, अन्तः पुष्टिम् आवह। तव सोमस्य, गोमस्तकस्य, यवमस्तकस्य च, वयं भजामः; वातापे, अन्तः पुष्टिम् आवह। हे ओषधे, यवागू, वृक्क, मज्जा इति रूपेण पुष्टिम् आवह; वातापे, अन्तः पुष्टिम् आवह। त्वां, पितरः, वयं वचोभिः प्रीत्या प्रतिगृह्णीमहि, यथा गावः इच्छितं हविः; त्वां देवेषु सखायम् इच्छामः, आत्मनः च सखायम् इच्छामः। अग्निः अद्य दीप्तः देवेषु विजयी राजा भवति; प्राज्ञदूतः, हविरान् वह। यदा, तनूनपात्, मधुना यज्ञः सज्जीकृतः, तदा त्वं अनन्तानि धनानि ददासि। यथा आह्वानकर्ता, तथा त्वं स्तुत्यः; सहस्रशक्तिमान् अग्ने, यज्ञाय योग्याँस् देवाँ आनय। तेजसा ते प्राचीना बार्हिषाणि विततान, यत्र आदित्याः विराजन्ते। प्रभासमानः, स्वाम्यवान्, महाबलशाली, पूष्यमानः, ताः बह्वीः महतीः नद्यः घृतं वहन्ति। सुशोभिते, सुविभूषिते, शोभायुक्ते आसने, उषसः अस्मिन् उपविशन्तु। प्रथमाः, वाचस्पतयः, दिव्यऋत्विजः, प्राज्ञाः, एते अस्माकं यज्ञं प्रतिगृह्णन्तु। भारती, इळा, सरस्वती, यः यः च अहम् आह्वये, ते सर्वे नः यशः प्रेरयन्तु। त्वष्टा, स्वामी, सर्वरूपाणि, सर्वभूतानि च निर्मितवान्; तेषां समृद्धिं अस्माकं कृते वह। वनस्पते, तव रसं देवेषु वह; अग्निः हविरान् वहतु। अग्निः, देवऋषीणां नेता, गायत्र्या सह संयुक्तः; सः स्वाहा शब्देषु दीप्तिमान् अस्ति। अग्ने, उत्तमेन पन्था अस्मान् समृद्धये नय; सर्वाणि मार्गाणि जानन्, पापात् अस्मान् दूरं रक्ष। तुभ्यं परमा स्तुतिः समर्प्यते। अग्ने, अस्मान् सर्वदुःखात् तव आशीर्वादेन पारय; पूषा, विस्तीर्णा पृथ्वी च, अस्माकं सन्ततिषु सौम्यतां वहन्तु। अग्ने, अस्मद्विरोधं सर्वं दूरं कुरु, वह्निहीनान् वा शत्रून् वा; पुनरपि अस्माकं हिताय, देव, अमृतैः सह भूमिं ददातु। अग्ने, अविचलितैः रक्षाभिः अस्मान् रक्ष; तव प्रियतमे आसने प्रकाशय। भयम् उपासकस्य मा आगच्छतु, कनिष्ठ; वयं तव अधिकं वीर्यं अधुना जानीयाम। अग्ने, न दुष्कृत्, न रिपुः, न द्वेषी अस्मान् जेष्टुं शक्नुयात्; न चौरः, न मायावी, न निन्दकः अस्मान् हिंसितुं शक्नुयात्। तान् दूरं कुरु, महाबलिन। सत्यजन्मन् अग्ने, गायनं रक्षसि; त्वं सर्वद्वेषिणां, हिंसकानां च प्रतिरक्षा असि, विश्वरक्षिता देव। अग्ने, उभे पक्षे जानन्, प्राचीनं पन्थानं नराय अन्विष्य; त्वं अतिक्रान्तुं इच्छता आज्ञेयः, ऋषीणां नेता च असि। वयं एतानि वचांसि मनसः पुत्रस्य, महतो अग्नेः सन्निधौ उक्तवंतः; सह सहस्रर्षिभिः बलं प्राप्नुयाम, एषं चिरस्थायी पुष्टिमन्तं जनं जानीयाम। नवीनैः स्तोत्रैः मृदुतुंगं वृषभं बृहस्पतिं स्तुमः; यस्य गीतानि दीप्तानि, यं देवाः शृण्वन्ति, मनुष्याश्च नूतनचेतसः। तम् ऋत्विजः स्वरेण संयुञ्जते, यथा देवभक्तैः प्रवाहितः प्रवाहः; बृहस्पतिः शीघ्रः, बलवान्, मातरिश्वना स्मृतः, बहुधा अभवत्। स्तुतिः, नमः, स्तम्भनं च तस्मै समर्प्यताम्, यस्य स्तोत्रं सवितुः बाहुवत् उत्तिष्ठति; स्वेन संकल्पेन एक एव, मृगवत् उग्रः, महाबलः, अभयदः च। तस्य स्तोत्रं दिवि पृथिव्यां च घोषते, यथा सारथिः गीत्या अदृश्यभारं वहति; मृगपदवत् इह गच्छन्ति, तथा बृहस्पतेः तेजः मेघान् जयति। ये त्वां दुर्बलमिति मन्यन्ते, बृहस्पते, सौभाग्याय उपयान्ति, ते समृद्धिं लभन्ते; त्वं योग्येभ्यः दानं न निरस्यसि, किंतु नम्रेषु अपि कृपां ददासि। दानशीलस्य पन्थाः सुगमः अस्तु, यथा सख्युः प्रियस्य; ये दुर्बलाः न सन्ति, ये अस्मान् सौम्यदृष्ट्या पश्यन्ति, ते पूर्णाः, समृद्धिं प्राप्नुवन्ति। या स्तुतिः गायते सा न विफला, यथा आपः सागरे प्रवहन्ति, विघ्नैः न निरुद्धाः; बृहस्पतिः, उभे पक्षे जानन्, अन्तः पश्यति, गृध्रवत् आपः अतिक्रामति। एवं, बृहस्पतिः महतो जातः, महाबलः, वृषभः, देवः, प्रतिष्ठितः; सः अस्माभिः स्तुतः वीर्यं, पशून् च ददातु, वयं चिरस्थायी पुष्टिमन्तं जनं जानीयाम। एवं ऋषयः, भगवतः, देवाः च, स्वबलैः, मधुरैः हविभिः, स्तुतिभिः च, सततं अस्मान् रक्षन्तु, पुष्टिं, बलं, सौम्यतां च ददतु।