अश्विनौ दिव्यौ याज्ञिकैः स्तोत्रैः अद्य समाहूतौ, तयोः रथं नूतनश्रियं याचामहे। तयोः अक्षयचक्रं रथं, व्योम्नि विचरन्तं, वयं दीर्घायुषः जनान् विज्ञास्याम। यदा यजमानाः आपः उच्चारयन्ति, तदा कः धनानां प्रियतमः? एष यज्ञः स्तुतिं जनयति, यः रक्षतः, धनदौ, जनानां पालयितारौ अश्विनौ। तयोः अश्वाः शुद्धाः, क्षीरवन्तः, वायुवत् शीघ्रगामिनः, दिव्याः, दृढपीठाः, उत्साहितमनसः, राजन्याः, तौ वहन्ति। तयोः रथः नदीवत् अनवरतः, दृढयोकः, श्रेयसे योग्यः; स बलवान्, स्थितः, मनसः अपि शीघ्रतरः, पूज्येषु श्रेष्ठः। इह जातौ, अश्विनौ, स्वनामभ्यां, निष्कलङ्कतनू, संगच्छेते; एकः विजयी, सुमेधाः, शुभलक्ष्मीः, अपरः दिवः पुत्रः, भाग्यवान्। तयोः हरिताः गावः, मार्गानुगाः, चित्रवर्णाः, गृहान् प्राप्य रवं कुर्वन्ति; एकस्य अश्वाः बलसम्पन्नाः, रथः च राजांसि निनादयति। तयोः वृषभः शरदिव प्रस्थितः, प्राचीन्पूर्वदानानि वितरन्, मधून्वेषणः; एवं अपरस्य अश्वाः बलसम्पन्नाः, नद्यः सम्यगागताः। प्राचीन् कविः तयोः त्रिधा प्रवृत्तं गीतं प्रेषितवान्; स्तौतारं न परित्यज्य, श्रुत्वा गच्छथः। तयोः दीप्तस्वरूपे, पुरुषसमाजे, स्तोत्रैः संस्तूयन्ते; वृषभमेघः बलसम्पन्नः, गावः दुग्धेन जनान् हर्षयन्ति। पूषा इव, या न जीर्णा, तद्वत् स्तौतारः, हविवन्तः, अश्विनौ आह्वयन्ति; स्तुवान्, उपकृत्य, दीर्घायुषः जनान् विज्ञास्याम। इदानीं कौशलं समुत्थितम्; तयोः बलवंतं रथं भूषयाम, प्राज्ञाः हृष्टाः स्युः; दिव्यौ सहायौ, धियस्प्रेरकौ, धनदौ, दिवः पुत्रौ, शुद्धव्रतौ, शुभकर्माणौ। तौ इन्द्रवत्, मरुतः इव, अद्भुतौ, बलिष्ठौ, श्रेष्ठरथस्थौ; मधुपूर्णरथं वहन्ति, येन भक्ताय आगच्छतः। हे अद्भुतौ, अत्र किं करोथः? किम् इच्छथः? यः मानवेषु पूज्यः, तम् अतीत्य, रोगं शमयित्वा, पतितं जीवनं दत्त्वा, ऋषये वाचं प्रकाशयथः। क्रन्दन्तं लुब्धसृगालं अपाकुरुतम्, शत्रूंश्च निहतम्; स्तौतारं वाक्यं धनसम्पन्नं कुरुतम्; स्तुतिं च रक्षां च दत्तम्। नद्यः मध्ये नौकां, स्वयंचलन्तीं, पक्षिणीं, तुग्रस्य पुत्राय, दिव्येन चित्तेन, तीर्णवान्; येन तम् महतीः आपः शीघ्रगमनया अतीरयताम्। तुग्रस्य पुत्रः, आप्सु पतितः, अन्धकारे, आधारहीने स्थले, गर्भस्थबालप्रसादेन चतुर्भिः नौभिः अश्विनौ तं अतीरयताम्। कः वृक्षः आपां मध्ये स्थितः, यं तुग्रस्य पुत्रः शरणं प्राप्य आलिङ्गयत्? पशोः पत्रशाखावत्, अश्विनौ तम् श्रवणाय अतीरयताम्। तयोः साहाय्यं, नासत्यौ, सदा समीपं भवतु; सोमासने, अद्य, दीर्घायुषः जनान् विज्ञास्याम। मनसः अपि शीघ्रतरं, त्रियुक्तं, दृढं, त्रिचक्रं रथं योजयताम्; येन शुभकृतः गृहम् त्रिगत्ये पक्षिवत् शीघ्रं गच्छथः। यदा पवित्ररथः पृथिव्याः नाभौ तिष्ठति, यदा प्राज्ञौ, बलस्य पथं अनुवर्तेथे; तदा एषः सुन्दरः स्तवः युष्मान् युनक्ति, दिव्यकन्याः, उषसः, संयुक्ताः भवन्तु। पवित्ररथस्थौ भवतम्, हविपूर्णः, व्रतानुसारि गतिः; येन, नरौ, नासत्यौ, पथं अन्विष्य, सन्ततिं स्वार्थं च प्राप्नुतः। न सृगालः न शृगालिका युष्मान् बाधेत, न विचलनं, न हानिः; एषः भागः, एषः स्तवः, अद्भुतौ, मधूनि चात्र। गोतमः, बहुस्तोता, अत्रिः च, अद्भुतौ, हविषा आह्वयन्ति; मार्गदर्शकवत्, नासत्यौ, मम आह्वानं प्रतिगच्छतम्। अतीतान्धकारं वयम् अतीरम; अश्विनौ, एषः स्तवः समर्पितः; देवपथैः आगच्छतम्, दीर्घायुषः जनान् विज्ञास्याम। तान् अद्य च अनागते च आह्वयाम, यथा अग्निः उषसि स्तोत्रैः प्रज्वलति; नासत्यौ, यत्र यत्र स्थः, दिवः पुत्रौ, श्रेष्ठदानदौ। बलिनौ, अत्र नः हर्षयतम्; लुब्धं तरंगरुचं अपाकुरुतम्; मम वाचः शृणुतम्, नरः, प्रियतमा, विज्ञातारौ, प्रज्ञया। शोभायै, पूषन्, यथा देवकृद्, नासत्यौ, सूर्यायाः रथं वाहयतम्; स्तुतयः आप्सु जाताः, युगानि वरुणपाशवत् सम्यक् संयुक्तानि। सा मधुमती प्रीति: अस्मासु अस्तु; योग्यस्य स्तोत्रं गृह्णीतम्। यथा यशः प्रसृतम्, दानिनौ, जनाः वीर्याय हृष्यन्ति। एषः स्तवः युष्मभ्यं, अश्विनौ, मान्यः, उदारौ, उज्ज्वलस्तुत्या रचितः; पुत्राय स्वार्थं च पन्थानं प्रतिगच्छतम्; नासत्यौ, अगस्त्यस्य वाक्ये रमध्वम्। अतीतान्धकारं वयम् अतीरम; अश्विनौ, एषः स्तवः समर्पितः; देवपथैः आगच्छतम्; दीर्घायुषः जनान् विज्ञास्याम। एतेषां कः पूर्वः, कः परः? प्राज्ञाः तयोः जन्म विषये किं वदन्ति—कः जानाति? यदा उभौ, सर्वं वहन्तौ, पृथक् चरतः, अहोरात्रं चक्रवत् परिवर्तते। द्वौ सह चरन्तौ, बहु मार्गयन्तौ; एकः पद्भिः, अपरः अपद्, गर्भं वहन्। यथा पुत्रः सदा मातृपित्रोः अङ्के, तथा द्यावापृथिवी नः रक्षेताम्। अदितेः दुःखरहितं, ज्योतिष्मत्, स्तुत्यं दानं आह्वयामि। द्यावापृथिवी तद् गायकाय दद्याताम्; द्यावापृथिवी नः रक्षेताम्। यदा तौ तप्ते, बलयुक्ते, तदा वयं देवपुत्रौ अनुव्रजेम; देवयोः, दिवसाभ्यां, द्यावापृथिवी नः रक्षेताम्। युवत्यौ, भगिन्यौ, पत्नी, मातृपित्रोः अङ्के संमिलिते; जगतः नाभिं जिघ्रन्त्यौ, द्यावापृथिवी नः रक्षेताम्। विस्तीर्णे, महत्यौ, धर्मधारिण्यौ, देवमातरौ आह्वयामि; तौ, अमृतवाहिनी, शोभने, द्यावापृथिवी नः रक्षेताम्। विस्तीर्णे, दीर्घे, पृथिवी-द्यौः, श्रद्धया अस्मिन्यज्ञे आह्वयामि; सौभग्यवती, उत्तमाधारिण्यौ, द्यावापृथिवी नः रक्षेताम्। यदि, देवाः, वयं किञ्चिद् अपराधं कृतवन्तः, मित्रे, सखायि, स्वामिनि वा; एषः स्तवः क्षमायै अस्तु; द्यावापृथिवी नः रक्षेताम्। उभे पुण्ये अश्मासु आगच्छेताम्; उभे बलं साहाय्येन पालयेताम्। यदि शत्रवो बहवः सन्निकृष्टाः, दानिनः देवाः हर्षयन्तु, समृद्धिं च ददतु। अहं सत्यं व्याहरामि, द्यौः पृथिव्यै, प्राज्ञश्रोतृभ्यः, प्रथमं; पितरौ, मातरौ, पापात्, अनिष्टात्, साहाय्येन नः रक्षेताम्।