अगस्त्यः महामुनिः कूपान् खोदन् कृत्स्नया चेष्टया सन्ततिं वीर्यं च अन्वेष्टुं प्रवृत्तः। सः दिव्यौ जातौ पोषयन्, देवेषु सत्यम् ऐश्वर्यं प्राप्तवान्। ततः अश्विनौ, दिव्यौ नासत्यौ, स्वस्य सुविहितैः अश्वैः रथेन च, मार्गान् अनुचरन्तौ, सुवर्णमयं पवित्रं स्रवयन्तौ, मधुं पिबन्तौ, उषसा सह संयुक्तौ, तेषां क्षेत्राणि प्रदत्तानि। तौ, यज्ञकर्तुं प्रार्थयमानं आराधकं न कदाचित् वञ्चयतः; तयोः भगिनी सर्वतोभूतं स्तोत्रं आनीयते, वीर्यं मधुं च इच्छन्ती। अश्विनौ, गोदुग्धे क्षीरं स्थापितवन्तौ, प्राचीने दिव्ये दाने; यज्ञकर्ता शुद्धः, वनान्तरे हविर्दत्त्वा, तौ आराधयति। अतिथये मधुरं सौम्यं वरणं कृतवन्तौ, यथा आपः नाड्यं वरण्ति; एवं गोः अश्विनौ अन्वेषन्ति, मधु रथचक्रवत् मार्गे प्रवहति। तयोः दानाय, अहं वृषभस्य बलवतः पुरुषस्य बलं यथा प्रवर्तितुम् इच्छेयम्। आपः पृथिवी च तयोः ऐश्वर्यं सेवते, शीघ्रः आराधकः स्तुतिं करोति। यदा तौ अश्वान् युञ्जतः, तदा पोषकं शक्तिभिः प्रेषयतः; वायुवत् शीघ्रः, विद्वान् महत्त्वाय दत्ते, सुसंकल्पितः बलं यच्छति। वयं तयोः गायकाः सत्यम् स्तुत्या घोषयामः, फलं स्थापितम्; तेन अश्विनौ, मार्गाः न कदाचित् निन्द्याः, शक्तिमन्तः सदैव दिव्यं प्रति नेतारौ। अश्विनौ, सदैव दिनान् अनुगच्छतः, महतीं धारा उपयच्छतः; अगस्त्यः, मनुषेषु प्रसिद्धः, शिल्पिवत् सहस्रैः प्रकाशते। यदा तौ रथस्य महत्त्वेन आगच्छतः, तदा मानवयाजकवत् शीघ्रं गच्छतः; विदुषे, अश्वेषु च, नासत्यौ, धनसमृद्धिं यच्छताम्। तयोः रथं अद्य स्तोत्रैः आह्वयामः, अश्विनौ, नवसमृद्धये; अविच्छिन्नचक्रं, दिवं व्याप्य, वयं जनं दीर्घायुषं ज्ञातुम् इच्छामः। किम् सर्वाधिकं प्रियं धनं, यदा यज्ञकर्तारः आपः उत्तोलयन्ति? एष यज्ञः तयोः स्तुतिं कृतवान्, रक्षकौ, धनदौ, जनपालकौ। तयोः अश्वाः शुद्धाः, क्षीरपूर्णाः, वायुवत् शीघ्राः, दिव्याः, बलवतः, उत्सुकाः, राजन् अश्विनौ, आगच्छन्ति। तयोः रथः नदीवत् अविरामः, दृढयुगः, समृद्ध्यर्थं योग्यः; महाबलः, स्थिरः, मनसः शीघ्रतरः, आराधकानां अग्रगण्यः। इह जन्म प्राप्तवन्तौ, तौ समागतौ, शरीरैः निर्दोषौ, स्वनामसु च; एकः विजयी, शुभभाग्यविद्, अन्यः दिव्यपुत्रः, भाग्यशाली। तयोः गाः, पिङ्गलाः, मार्गानुगाः, चित्ररूपाः, गृहाणि प्राप्ताः; अश्विनौ, एकस्य अश्वाः बलपूर्णाः, रथः क्षेत्रेषु घोषयति। तयोः वृषभः, शरद्वत्, प्राचीने दाने वितरन्, मधुं अन्वेष्टुं प्रवृत्तः; अन्यस्य अश्वाः बलपूर्णाः, नद्यः सिध्यन्ति। प्राचीनः कविः तयोः गीतं त्रिधा प्रवर्तितवान्, अश्विनौ; स्तोत्रकर्तारं सहायम्, न कदाचित् त्यक्तवन्तौ, यात्रा समये आह्वानं शृण्वन्ति। तयोः दीप्तरूपाणि गीतैः स्तूयन्ते, यज्ञकुशे, जनसमाजे; वृषभमेघः, बलवान्, शक्तिपूर्णः, गोदुग्धं जनान् आनन्दयति। अश्विनौ, यथा पूषा, बुद्धिमती, न जरा, तथा तयोः आराधकः, हविपूर्णः, आह्वयति; यदा अहं स्तुत्या आह्वयामि, सहाय्याय, दीर्घायुषं, समृद्धं जनं ज्ञातुम् इच्छेयम्। अधुनैव कौशलम् उत्पन्नम्; तयोः बलवान् रथः अलङ्कृतः, विद्वान् आनन्दितः; दिव्यसहायौ, प्रेरकौ, धनदौ, दिव्यपुत्रौ, शुद्धव्रतौ, शुभकर्मणौ। तौ, दिव्यसहायौ, इन्द्रवत्, मरुतवत्, अद्भुतौ, शक्तिमन्तौ, श्रेष्ठरथारूढौ; मधुपूर्णं रथं वहन्तौ, तेन अश्विनौ, यज्ञकर्तारं प्रति आगच्छन्ति। किम् अद्भुतौ, अत्र किं कुरुतः? किम् अन्वेषन्तः? यः मनुष्योऽद्य पूजनीयः; तौ, तरताम्, आरोग्यं दत्ताम्, पतितं जीवयताम्, ऋषये प्रकाशं वाक्याय दत्ताम्। कूजन्तं, लोभिनं वृगं दूरं कुरुतम्, शत्रून् हनताम्, अश्विनौ, स्पर्धायाम्; गायकस्य वाक्यं धनसमृद्धं कुरुतम्, नासत्यौ, स्तुतिं च रक्षणं च दत्ताम्। नद्येषु नौकां तौ कृतवन्तौ, स्वयंचलितां, पक्षिणीं, तुग्रपुत्राय; तया, दिव्यबुद्ध्या, तं तीव्रगत्या महतीं प्लवयन्तौ। तुग्रपुत्रः, आपः मध्ये पतितः, तमसि, आधारहीने स्थले, चत्वारः नौकाः, गर्भस्थशिशुना अनुगृहीतः, अश्विनैः मार्गदर्शिताः, तं पारम् अनयन्ति। कः वृक्षः नद्यः मध्ये स्थितः, यं तुग्रपुत्रः, शरणं अन्वेष्य, आलिङ्गितवान्? यथा पशोः शाखा पतितपत्राणि, अश्विनौ, तं श्रवणाय अनयन्ति। तयोः सहाय्यं, नासत्यौ, सदा समीपं अस्तु, यद् युष्माकं प्रमाणं निश्चितम्; सोमासनात् अद्य, अहं दीर्घायुषं, समृद्धं जनं ज्ञातुम् इच्छेयम्। युञ्जतं मनसः शीघ्रतरं, त्रियुक्तं, बलवन्, त्रिचक्रं; येन अश्विनौ, शुभकृतस्य गृहे आगच्छन्ति, पक्षिणीव त्रिगत्या पतन्ति। यदा तयोः सुविहितः रथः भूमिनाभौ स्थितः, यदा विद्वानौ, शक्तिपथं अनुगच्छतः; एष गीतिः, सौन्दर्यपूर्णा, तौ संयोजयतु, दिव्यकन्याः, उषसः, तौ एकीकृताः सन्तु। तयोः सुविहिते रथे तिष्ठतं, यः हविपूर्णः, व्रतानुसारः गच्छति; येन, नासत्यौ, मार्गं अन्वेषन्ति, सन्ततिं स्वं च आगच्छन्ति। न व्रगः न व्रगी तौ बाधेत, न तौ विचलितौ न हतौ स्यात्; एष भागः तयोः, एष गीतिः, अद्भुतौ, मधुसंपदा अत्र। तौ, गोतमः बहुस्तुतः, अत्रिः च, अद्भुतौ, हविः आह्वयन्ति; यथा नेता लक्ष्यं प्रति नयति, नासत्यौ, मम आह्वानं प्रति आगच्छताम्। वयं दूरतमं तमः अतीतवन्तः; अश्विनौ, एष स्तुतिः अर्पितः; देवमार्गेण आगच्छताम्, यथा अहं दीर्घायुषं, समृद्धं जनं ज्ञायाम्। तान्, अद्य च अनागते, आह्वयामि, यथा अग्निः उषसः आगमने स्तोत्रैः प्रज्वलितः; नासत्यौ, यत्र यत्र स्याताम्, दिव्यपुत्रौ, श्रेष्ठदानकर्तारौ। बलवन्तौ, अत्र वयं आनन्दिताः स्याम; लोभिनं दूरं कुरुतम्, तरङ्गे रममाणम्; मम वाक्यं शृणुतं, पुरुषौ, इच्छितौ, ज्ञातौ, विवेकसम्पन्नौ। सौन्दर्याय, पूषन्, यथा देवाय शिल्पी, नासत्यौ, सूर्यायाः रथं वाहयताम्; तयोः स्तुतयः उक्ताः, आपः मध्ये जाताः, युगानि, वरुणस्य पाशवत्, सुयुतानि। तयोः सौम्यं अनुग्रहं अस्माकं सदा अस्तु; योग्यगायकस्य स्तुतिं गृह्णीतम्। तयोः कीर्ति व्याप्य, उदारौ, जनाः वीर्याय आनन्दन्ति। एष स्तोत्रं तयोः अश्विनौ रचितम्, मान्येन, उदारौ, दिव्यस्तुत्या; पुत्राय स्वाय च मार्गे आगच्छताम्; नासत्यौ, अगस्त्यस्य वाक्ये रमध्वम्। वयं तमः अतीतवन्तः; तयोः अश्विनौ, एष स्तोत्रं स्थापितम्। देवमार्गेण आगच्छताम्; वयं दीर्घायुषं, बलवन् जनं प्राप्नुयाम्।