इन्द्रस्य नित्यं नवाः शक्तयः स्वर्गात् समागताः, विघ्नानां निःसारणाय तव बलं संवर्धितम्। स देवः त्वया रक्षसां दुर्गाणि विदारितानि, अनिन्द्रियाणि प्राच्छिद्य यथाऽपि प्रतिबन्धभिद् न कदापि मृत्युदेवस्य मद्यं त्वया पीतम्। कम्पयमानान् त्वया कम्पितानि, सिन्धुवत् आपः मुक्ताः, वीर इन्द्र, समुद्रं तरन् त्वं तुर्वशं यदुं च रक्षसि। त्वं नः सर्वत्र रक्षिता, अजेयः पुरुषेषु, नराधिपः; सर्वेषां स्पर्धानां विजेता असि, त्वया वयं दीर्घायुषः जनः ज्ञायेम। तव हर्षः सोमवत् महति पात्रे, रथिनः इन्द्र, तव सोमः बलवान्, वृषभ, सहस्रं दानानां दाता। तव मदो बलवान्, उत्तमः, स नः प्राप्नुतु, युद्धे महाबल इन्द्र, अमानुष्यैरजितः। त्वमेव वीरः, विजयी, नराणां रथं प्रेरयसि, दस्यून् दग्ध्वा यथा अग्निपात्रं नाशयसि। सूर्यं चौरय, बुद्धिमान्, चक्रं शक्त्या चालय; शुष्णं नाशय, कुत्सं वातरथैः वह। तव मदः परमः, बलं च महत्, वृत्रहन्, विश्वानि ददातु, अश्वदः स्मर। यथा पूर्वे गायकाः त्वां आजह्रुः, तृप्तिं न प्राप्नोः, आपो यथा, एवं त्वां वयं हविषा आह्वयामः, दीर्घायुषः जनः ज्ञायेम। इन्द्र, सोमेन सह नः सुखाय रमस्व, वृषणां वृषभ; त्वं उत्सुकैः आहूयसे, शत्रवः न विजयं प्राप्नुवन्ति। तम् एव गीतैः आह्वय, यः एकः सर्वेषां मध्ये स्तूयते; यं स्वभावतः सर्वे यजन्ति, वृषभं दातृम्। यस्य हस्तयोः पञ्चजनानां सर्वे निधयः, स शत्रुं अन्विष्य, वज्रवत् ताडय। यः अयजमानं, दुष्टं, मित्रं च न, तं हन; अस्मान् ज्ञापनं ददातु, विद्वान् अपि न भागं हरति। यस्य द्वै बलं स्तोत्रैः संयुक्तं, यस्य तेजः शिखरं गतम्—इन्द्र सोमौ, अस्मान् धियं प्रति, स्पर्धासु विजयं प्रापयताम्। यथा पूर्वे गायकान् इन्द्र आपः इव अतीर्णः, एवं त्वां वयं हविषा आह्वयामः, दीर्घायुषः जनः ज्ञायेम। वृषभः, नराधिपः, जनानां राजा, इन्द्रः बहुहूयमानः प्रकटः; स्तुतः, कीर्तिं इच्छन्, यज्ञं प्रति आगच्छ, तव बलवंतौ अश्वौ युञ्जस्व शीघ्रं च। तव बलिनौ वृषभौ अश्वौ, इन्द्र, स्तोत्रैः युक्तौ, रथवाहिनौ शीघ्रगामिनौ—ताभ्यां समारुह्य, सोमं प्रति शीघ्रं आगच्छ। स्वरथं समारुह्य, महाबल, त्वदर्थं सिक्तः सोमः मधुना संयुक्तः; रथ्यौ बलिनौ युञ्जस्व, वृषणां वृषभ, कपिलाभ्यां अश्वाभ्यां यज्ञं प्रति आगच्छ। एष देवानां यज्ञः, एषा बुद्धिः, एते स्तोत्राणि, अयं सोमः; आसनं विततम्—आगच्छ शक्र, पिब, उपविशतु, अश्वान् मुञ्च। सुष्टुत इन्द्र, शीघ्रं स्तोत्रेषु आगच्छ; वयं गायन्तः तव कृपया धनं ज्ञायेम, दीर्घायुषः जनः ज्ञायेम। यदा त्वया, इन्द्र, सा कृपा यया त्वं गायकानां सहायः अभूः—नः महत्तमं कामं न वियूनक्ति; सर्वं तव धनं प्राप्नुयाम्, महाबल। न कश्चन राजा, इन्द्र, त्वां हिंसितुम् अर्हति; स्वसारः अपि तव स्थानं न स्पृशन्ति। आपः अपि वहन्त्यः त्वां प्रति आगच्छन्ति; इन्द्रः मित्रं बलं च प्राप्नोति। इन्द्रः पुरुषैः विजयी, संग्रामेषु वीरः, नम्रस्य स्तोत्रं शृणोति; यजमानस्य रथं प्रस्थापयति, गीतान् उच्चारयति, यदि स्वयं सः सत्यम्। एवं इन्द्रः, प्रसिद्धः, महाबलः, प्रतिद्वन्द्वीभ्यः श्रेष्ठः; सर्वासु सभासु बलाय स्तूयते, यजमानस्य स्तुतिः तं स्थिरीकरोति। त्वया, उदार इन्द्र, शत्रून्, आत्ममन्यून्, वयं जयेम; त्वं नः रक्षिता, त्वं नः बलम्; दीर्घायुषः जनः ज्ञायेम। बहून् शरदान् अहम् अतीतवान्, श्रान्तः, रात्र्यः उषसः च शरीरस्य तेजो हरन्ति; जरसा रूपं ह्रियते, तथापि बलिनः भार्यां प्राप्नुवन्ति। ये धर्मं पालयन्तः, देवैः सह, अपि अनृतं अवदन्; ते अपि क्षीणाः परमं न प्राप्नुवन्ति, बलिनः तु भार्यां प्राप्नुवन्ति। निरर्थकं न देवाः श्रान्ताय सहायं कुर्वन्ति; सर्वान् प्रतिद्वन्द्वान् अहं अभिभूतवान्; अत्र शतगुणं युद्धं जितम्, यदा युग्मौ समागतौ। न कुतश्चन, न यत्रकुत्रचित्, कश्चन कामः मां प्राप्तः; लोपामुद्रा बलिनं समीपं आकरोति, या धीरास्त्री, सः क्षिप्रं निगृह्यते। इदानीं सोमं आह्वयामि, हृत्सु सिक्तं पीतम्; यद् अपि कृतं कर्म, सः क्षमयतु, यतः मानवः कामायै प्रवृत्तः। अगस्त्यः कूपैः खुदन्, संततिं, प्रजां, बलं च इच्छन्, महर्षिः उभे जातिं पोषयामास; सः देवेषु सत्यम् श्रेयः प्राप्नोत्। तव राज्याः, सुविहिताः अश्वाः, रथः च प्रदत्तः, यदा पन्थानः अतीत्य गच्छसि; तव सुवर्णमप्सु छिद्रं स्रवति, मधु पीत्वा, उषसा सह युज्यसे। त्वं सत्कृतस्य, यजमानस्य, हविर् न वियच्छसि; तव भगिनी सर्वत्र स्तुतिं वहति, बलं मधु च इच्छन्ती। दुग्धं त्वया गव्यां स्तन्ये स्थापितम्, पुरातनं फलं; यदा यजमानः शुद्धः हविर्ददाति, वनेषु त्वां आह्वयति, त्वां हव्यैः यजति। अतिथये मधुयुक्तं तापं त्वया वृतम्, यथा आपः कूलं वृत्यन्ते; अश्विनौ, पशवः त्वां इच्छन्ति, मधु यथा चक्राणि मार्गं प्रति वहति। तव दानाय, अद्भुतौ, अहम् वृषभबलं यथा प्रवर्तये; आपः पृथिवी च तव महत्त्वं सेवते, शीघ्रः स्तुत्यः त्वां स्तौति। यदा त्वं दातृभ्यः अश्वान् युञ्जसे, पोषयन्तं प्रवर्तयसि, बलवतः यथा वायुः, धीरः महत्त्वाय ददाति, सुदृढः बलं ददाति। वयं, तव गायकाः, सत्यम् स्तुत्या घोषयामः, फलम् निश्चितम्; अश्विनौ, पन्थानः न कदापि दोषाय, बलिनः देवत्वं प्रति नयन्ति। अश्विनौ, सदा अह्नः अनुगच्छथः, महतः प्रवाहे; अगस्त्यः, नराणां मध्ये प्रसिद्धः, कुशलः यथा, सहस्रं दीप्तिम् प्राप्नोति। यदा रथस्य महत्त्वेन प्रस्थितौ, शीघ्रं यजमानवत् गच्छथः; विदुषे, अश्वेभ्यः च, नासत्यौ, धनं ददातं यथा वयं समृद्धाः स्याम। एवं ऋषयः, सोमः, अगस्त्यः, अश्विनौ, इन्द्रः च, स्तुतिभिः आहूयमाना, भक्तानां रक्षां, बलं, धनं च ददाति, सर्वदा दीर्घायुषः जनः ज्ञायेत।