दिव्ये गगने समगीतिं गायाम, यत्र तेजस्विनं घोषवंतं तं स्तौमः। गावः, दुग्धदायिन्यः, मुक्तास्सन्तः, दैवीं निवेशनं प्रति यान्ति। स वृषभः, वृषभैः हविभिश्च स्तुतः, यज्ञाय योजनीयः, यथा अद्यः न खाद्यः। स धीमान्, पूज्यः, द्वे हविषी वहन्, होतृता मनसा गीत्याच सम्पादयति। होतारः स्थलं लक्षयन्ति, यदा सः विस्तीर्णायां पृथिव्यां गर्भं वहति। अश्वः हिन्वन् अग्रे गर्जति, गौः दूतिवत् दिवि पृथिव्यां सञ्चरन्ती, वाक् प्रवदन्ती। तानि कर्माणि, हे अश्तर, देवाः तस्मै वहन्ति, पूर्वजानि। इन्द्रः, अद्भुतवर्चाः, मुदितः, नासत्याभ्यामिव रथकुशलः। तम् इन्द्रं स्तौमः, यो वास्तवतः बलवान्, वीर्यवान्, उदारः, रथकुशलः। सः अपि प्रतिद्वन्द्वे, महांसि जयति, तमसो नाशकः। यदा एवं महिमा मनुष्येषु अस्ति, द्वे लोक्ये तस्य आलिङ्गने। इन्द्रः जनान् संयोजयति, सः विशालां पृथिवीं धारयति, छद्मवत्, द्यां चोर्ध्वं बिभर्ति। युद्धेषु, हे वीर, त्वं बलिष्ठतमः, जयाय यशस्वी। इन्द्रेण सह, मुदिताः, पृथिव्यः अपि, ईशानः, तम् स्तौति, दानैः। एवं, इन्द्र, सोमे सुतासु, आपः त्वयि हृष्यन्त्यः, दिव्याः। सर्वं त्वं रमसे, गौः तवास्तु, ईशानः अपि, यद्यिच्छसि, त्वं जनान् नेतुम् अर्हसि। मित्रवत्, तुष्टवत्, आशीर्भिः, जनाः तम् गीतिभिः स्तुवन्ति। इन्द्रः, स्तुत्येषु श्रेष्ठः, कर्मसु शीघ्रः, स्तोत्राणि नेतुं शक्नोति। अनपत्यः, जनाः गीतिभिः तम् स्तुवन्ति। इन्द्रः, वज्रपाणिः, अस्मान् सदा अस्तु। मित्रवत्, सुमित्रं, मध्यमायुषः इव, यज्ञैः उपगच्छन्ति। यज्ञाय, कश्चन सदा इन्द्रं इच्छति, मनसा हव्यदः अपि। संगमे, सः दातारं पिपासति, दीर्घयात्राकामः इव, पन्थानम् अनुकुलं करोति। मा, इन्द्र, अस्मान् देवयुद्धेषु परित्यज। तव बलं नित्यम् नवम् अस्ति। महती, यशःशालिनी, मरुतः तम् गीत्या, हविषा च स्तुवन्ति। एषा स्तुतिः, इन्द्र, तव च अस्माकं च। तया वयं पन्थानम् आविन्देम, हे हरिवः। त्वं अस्मान् शुभाय प्रति पश्य, भगवन्, वयं एतं जनं दीर्घायुषं विद्याम। त्वं राजा, इन्द्र, देवाः च नृन् पालयन्ति। महाबल, अस्मान् पालय। त्वं सत्यम् ईशः, उदारः, त्राता अस्माकम्। त्वं सत्यः, वसवः, बलिनः, संयुक्ताः। अपसारय, इन्द्र, जनस्य शत्रुवाचः, यदा सप्त पुरः भिनत्ति, शरदः रक्षां ददाति। आपः अनपवाद्यः अपसारय, युवन्, वृतं पुरुकुत्साय भिन्धि। इन्द्र, त्वं वीरपत्नीः रक्षितवान्, बहुधा आहूतः, दिवं तैः शक्तिभिः च। त्वं दस्युम्, शुष्कम्, तुरवयाणम् शीघ्रम्, गृहे सिंहवत्, धनिनाम् अपराधम् अपि नाशितवान्। इन्द्र, त्वं तस्मिन् गर्भे श्रीयै शयितवान्, महतो महिम्ना। आपः मुमोचिथ, यदा त्वं युध्यसे, त्वं धैर्येण, शोभनैः अश्वैः स्थित्वा, स्पर्धां इच्छन्। कुत्सम् वह, इन्द्र, तस्मिन् रथे, यत्र वातस्य शीघ्राश्वाः युक्ताः। सूर्यस्य चक्रं महत्यां व्योम्नि गच्छतु, वज्रहस्तेन शत्रून् अपसारय। त्वं शत्रून्, इन्द्र, मित्रीवत्, अपातयः, शीघ्राण् प्रेरयसि, रथिनः। ये आर्यमणं पश्यन्तः सख्यं इच्छन्ति, त्वं बलात् सन्तानं ददासि योग्येभ्यः। प्राज्ञः इन्द्रः, सूर्यस्पर्धायाम्, दासाय भूमिं अधत्त। उदारः, महाबलः, त्रिणि दीप्तानि ददौ, दुष्टवाचः, दुरात्मने, गृहम् मा ददः। नव्या शक्तयः, इन्द्र, त्वाम् आगच्छन्ति, दिवः बलं विघ्ननाशाय। त्वं दुर्गाणि, अनार्याणि, अपाटयः, बन्धच्छेदकवत्, मृत्युपानाय न नमसि। त्वं, इन्द्र, कम्पयिता, कम्पमानान् अपाकम्पयः, आपः स्रोतस इव मुमोचिथ। यदा, वीर, समुद्रं तरसि, तुर्वशं यदुं च त्रायस्व। भव, इन्द्र, अस्माकं सर्वरक्षकः, अपराजिततमः नराणाम्, नृपतिः। त्वं, सर्वस्पर्धाजित्, अस्मान् एतं जनं दीर्घायुषं विद्धि। तव मादयित्वा, इन्द्र, महति पात्रे मदिरा इव, रथिनः। तव सोमो मदयन्, वृषन्, सहस्रवित्। त्वदीयं मदनम्, बलवत्, उत्तमम्, अस्मान् आगच्छतु। इन्द्र, युद्धे महाबल, अमानुषैः अजय्यः। त्वं हि वीरः, जयिता, नृणां रथं प्रेरयसि। बलवान्, अधर्मदस्यून् नाशयसि, पात्रीव अग्निना। सूर्यं चोरय, प्राज्ञ, चक्रं तव शक्त्या। शुष्णं नाशय, कुत्सं वाताश्वैः वाहय। तव मदनम् अतीव मदनम्, तव बलं अतिश्रेष्ठम्। वृत्रहन्, विश्वमाया, अस्मान् स्मर, अश्वदः भव। यथा प्राचीनेषु स्तोत्रेषु, इन्द्र, त्वं अपि, आपः इव, न तृप्यसि, एवं अहम् एषया स्तुत्या त्वाम् आह्वये। वयं एतं जनं दीर्घायुषं विद्याम। आनन्दय, इन्द्र, अस्मान् कल्याणाय, सोमेन, जनानां वृषभ। त्वं आहूयसे उत्सुकैः, त्वं शत्रून् विजितुम् न पश्यसि। तम् स्तोत्रैः नय, यः एकः जनानां मध्ये स्तुत्यः। यं सः स्वभावतः उपगच्छन्ति, यव इव, वृषभः दाता। यस्यान्तु द्वे हस्ते सर्वाणि धनानि पञ्च जनानाम्। तम् शत्रुं अन्विच्छ, दिवः वज्र इव, हन। यजमानं, दुष्टं, अमित्रं, हन; अस्मभ्यं विद्याम् ददातु, प्राज्ञः अपि अस्माकं भागं न हरतु। यस्य द्वै बलं स्तोत्रैः स्थितम्, यस्य तेजः शिखरे संयुक्तम्। नय, इन्द्र सोम, अस्मान् स्पर्धासु विजयं, उत्सुकं नय। यथा पूर्वे, इन्द्र, त्वं स्तोत्रेभ्यः आप इव, न कदापि तृप्तः, एवं अहम् एषया स्तुत्या त्वाम् आह्वये। वयं एतं जनं दीर्घायुषं विद्याम। वृषभः, नृपतिः, जनानां राजा, इन्द्रः, बहुधा आहूतः, आगच्छति। स्तुतः, कीर्तिं इच्छन्, यज्ञं प्रति आगच्छ, तव द्वौ बलिनौ अश्वौ युञ्ज, शीघ्रं आगच्छ। तव ते बलिनौ, वृषभवत्, महाबलिनौ अश्वौ, इन्द्र, स्तोत्रैः युक्तौ, रथवाहौ, शीघ्रौ। तान् आरोह, तैः सह आगच्छ, शीघ्रं आगच्छ; वयं त्वां, इन्द्र, सुतसोमाय आह्वयाम। रथं आरोह, महाबल, तव सुतसोमः मधूनि सिञ्चति। द्वौ बलिनौ अश्वौ युञ्ज, जनानां वृषभ, कपिशाख्यौ अश्वौ युञ्ज, यज्ञं प्रति आगच्छ। एष यज्ञः देवेषु, एषा बुद्धिः, एते स्तोत्राणि, एष सोमः, इन्द्र। आसनं विततम्—आगच्छ, शक्य, पिब, उपविश, अश्वान् अत्र विसृज। सुप्रशस्त, इन्द्र, शीघ्रं आगच्छ योग्यस्य स्तोत्राणि प्रति। वयं गायन्तः, तव प्रसादेन, धनं विद्याम; वयं एतं जनं दीर्घायुषं विद्याम। एवं ऋषयः, देवाः, मनुष्याश्च, इन्द्रस्य महिमानं स्तुवन्ति, सः सोमपानः, वृत्रहन्, जनानाम् रक्षकः, अश्वदः, दानवः, सर्वेषां प्रियेण सखा, युद्धे जयशाली, स्तोत्रैः पूजितः, अस्मान् सदा पातु।