श्रीमान् इन्द्रः धनस्येश्वरः, निधीनां पतिः, सखा नाम श्रेष्ठः, मैत्र्याः अधिपतिरिति स्तुत्यः। स मारुतैः सह संवादं कुर्वन्, यथाक्रमं हविरादानं स्वीकुर्यात्। अहं श्रद्धया स्तोत्रेण त्वां प्रति यामि, शीघ्रगामिनां मारुतानां प्रसादं याचमानः। हे मारुतः, ज्ञानयोग्यं दानं ददतो, अपवादं नयन्तु, अश्वांश्च मोचयन्तु। एषा स्तुतिः श्रद्धया हृदि विन्यस्ता, मने स्थिताऽपि, देवाः, मारुताय समर्पिता। भवन्तः श्रद्धया बलवंतः, मनसा स्वीकुर्वन्तु। स्तुताः मारुताः अस्मभ्यं कृपां दर्शयन्तु, स्तुतः च मागवान् इन्द्रः अनुग्रहकारी स्यात्। रम्याणि वनानि स्थितानि स्युः, मारुताः नित्यं विजयम् अस्मभ्यं ददतु। अहं बलात् रक्षां याचे, इन्द्रात् भीत्याऽपि पलायमानः, हे मारुतः। तीक्ष्णानि हविः भवन्तु, वयं भिन्नमार्गाः स्मः—कृपां दर्शयन्तु। येन प्रभातानि गण्यन्ते, उज्ज्वलानि उषसः, महाबलस्य शक्त्या नित्यं स्थितानि—स स वृषा मारुतैः सह अस्मभ्यं यशः ददातु, दृढः, प्रबलः, उग्रैः सह। हे इन्द्र, तैः बलवद्भिः अस्मान् पालय, मारुतैः सह, अपवादान् दूरं कुरु। शुभां प्रज्ञां वहन्, विजयी, वयं दीर्घायुषः, विजिगीषवः, एतं जनं जानीयाम। भवतः आगमनं शोभनं अस्तु, सहायः अपि शोभनः, हे मारुतः, सर्पवत् दीप्तिमन्तः, उदाराः। भवतः तीक्ष्णं शस्त्रं दूरं भूयात्, शिलां अपि दूरं क्षिप, हे महाबलिनः। तृणस्कन्दस्य वासस्य चतुर्दिक् व्याप्य, उदाराः, अस्मान् आयुषः कृते उत्तिष्ठन्तु। वयं सामगानं दिवि गायाम, तं दीप्तिं घोषवंतं स्तुवन्तः; गावः, दुहन्त्यः, बन्धनमुक्ताः, दिव्यं धाम प्रति यान्ति। वृषा, वृषभिः हविभिः स्तुतः, यज्ञाय योज्यः; पूज्यः, द्वे हवने वहन्, होतृ, मनसा गीत्या च। होतृः वासं चिह्नयति, पृथिव्याः गर्भं वहन्; ह्रादमानः अश्वः अग्रे गच्छति, गौः दिवि पृथिव्यां च दूतिका वाक् वदन्ती। तानि कर्माणि, हे अश्तर, दिव्याः तस्य वहन्ति, प्राचीना; इन्द्रः अद्भुतया दीप्त्या हर्षयति, नासत्यवत् रथकुशलः। तं स्तुत्यं इन्द्रं स्तुत्यं वीर्यवन्तं, उदारं, रथकुशलं स्तुहि; अपि प्रतिद्वन्द्विषु स विजयी, तमःनाशकः अस्ति। यदा एवं महिमा मनुष्येषु, उभे लोकौ तस्य आलिङ्गने; इन्द्रः जनान् संयोजयति, पृथिवीं धृतवान्, व्योम्नः छद्मवत् धारयति। युद्धेषु, वीर, त्वं बलिष्ठतमः, विजये ख्यातमः; इन्द्रेण सह प्रमुदिताः, भूमयः अपि, तं दानैः स्तुवन्ति। एवं, हे इन्द्र, सोमपेषणे तुभ्यं, आपः तव हर्षे प्रमुद्यन्ते, हे दिव्याः; सर्वं तव प्रियं, गावः तव स्युः, यदि इच्छसि, त्वं जनान् नेतुम् अर्हसि। मित्रवत्, तुष्टवत्, आशीर्भिः, मनुष्या गीत्या स्तुवन्ति; इन्द्रः स्तुतिप्रियो, शीघ्रकर्मी, स्तोत्राणां नेता। अन्यः प्रतिद्वन्द्वी नास्ति, गीत्या स्तुवन्ति; इन्द्रः वज्रधारी अस्मान् सदा पालयतु; मित्रवत्, शुभं दातारा, मध्ययुगवत्, यज्ञैः उपगच्छन्ति। यज्ञस्य कृते, कश्चिद् सदा इन्द्रं इच्छति, अपि मनसा हविर्दाता; संधौ दातारं पिपासति, दीर्घयात्रिक इव मार्गं शमयति। मा, हे इन्द्र, अस्मान् देवैः संग्रामे परित्यज; तव बलं नित्यनूतनम्; महद् यशस्वि दानं यः, तं मारुताः गीत्या स्तुवन्ति, हविः ददन्ति। एषा स्तुतिः, हे इन्द्र, तुभ्यं च अस्मभ्यं च; तया वयं मार्गं विन्देम, हे हरिवः; त्वं शुभाय अस्मान् पश्य, भगवन्, वयं दीर्घायुषः जनं जानीयाम। त्वं राजन्, हे इन्द्र, देवाः च नरान् पालयन्तु; महाबलिन्, अस्मान् पालय; त्वं सत्यपतिः, उदारः, त्राता; त्वं सत्यम्, वसवः, बलवन्तः, ऐक्येन। दूरे कुरु, हे इन्द्र, शत्रूणां कण्ठान्, यदा सप्त पुरः भिन्दसि, शरदः रक्षां ददासि; आपः निर्दोषाः निष्कासय, युवन्, वृत्रं पुरुकुत्साय भिन्दि। इन्द्र, त्वं वीरपत्नीः रक्षितवान्, बहुधा आहूतः, दिवं तैः शक्तिभिः; दानवं, शुष्कं, शीघ्रगं तुर्वयाणं, गृहे सिंहवत्, धनिनां पापानि हंसि। इन्द्र, त्वं तस्मिन्गर्भे शयितवान् यशसे, महात्मनः महिम्ना; आपः मुमोचिथ, युद्धे स्थितवान्, धैर्यशाली, शोभनैः अश्वैः, दानकाङ्क्षी। कुत्सं वह, हे इन्द्र, तस्मिन् रथे, यत्र वायोः शीघ्राश्वाः युक्ताः; सूर्यचक्रं विष्कम्भे अग्रे गच्छतु, वज्रहस्तेन शत्रून् अपसारय। त्वं शत्रून् हतवान्, हे इन्द्र, मित्रवत्, शीघ्रगांस्त्वं प्रेरय, हे सारथे; ये आर्यमणं दृष्ट्वा सौहृदं इच्छन्ति, तान् शक्त्या योग्ये सुतान् ददासि। धीमान् इन्द्रः, सूर्यस्य स्पर्धायाम्, दासाय पृथिवीं आधारं दत्तवान्; उदारः, महाबलिः, त्रि दीप्तानि दानानि दत्तवान्—दुष्प्रलापिनं गृहं मा ददातु। नवीनानि बलानि, हे इन्द्र, त्वां प्रति आगतानि, दिवः शक्तिः विघ्ननाशाय; त्वं पुरः, अनार्याः, चूर्णितवान्, प्राच्छादकवत्, मृत्युदेवानां सोमं न पीतवान्। त्वं, हे इन्द्र, कम्पयिता, कम्पमानान् कम्पितवान्, आपः निर्गलयः स्रोतसामिव; यदा, वीर, समुद्रं तरसि, तुर्वशं यदुं च पालय। सर्वत्र रक्षिता भूयाः, हे इन्द्र, अजेयः नराणां, नरपतिः; सर्वेषां स्पर्धायां विजेता, वयं दीर्घायुषः जनं जानीयाम। त्वदीयं हर्षणं, हे इन्द्र, महति पात्रे मदिरावत्, हे सारथे; सोमस्तव हर्षकः प्रबलः, वृषा, सहस्रदः। त्वदीयं हर्षणं, प्रबलं, उत्तमं मदं, अस्मान् प्रति आगच्छतु; हे इन्द्र, संग्रामे महाबलिन्, अमानुषैः अजय्यः। त्वं वीरः, विजेता, नरस्य रथं प्रेरयसि; महाबलिन्, अधर्मदस्यून् हंसि, अग्निवद् पात्रे। सूर्यं चौरय, हे प्राज्ञ, चक्रं तेजसा; शुष्णं नाशय, कुत्सं वायोः अश्वैः वह। सर्वातिशायी तव मदः, सर्वातिशायी च बलम्; वृत्रहा, विश्वधाय, स्मर, अश्वदः। यथावत् पूर्वे गायका इन्द्रं आह्वयन्, अपि अपूर्यः, आपो यथा; एवं अहं त्वां स्तोत्रेण आह्वये, वयं दीर्घायुषः जनं जानीयाम। स्वस्थ्याय अस्मासु रमस्व, हे इन्द्र, सोमेन, जनानां वृषन्; त्वं उत्सुकैः आहूयसे, त्वं शत्रून् न विजितवान्।