कविः दिवस्यार्थं दिवस्यैव निमित्तं मारुतान् प्रज्ञया सम्पूज्य मान्यत्वं अस्माकं प्राप्तवान्। अद्य, मारुताः, प्रेरितः कविः समीपं आगच्छतु, गीतैः स्तुतिं कुर्यात्। एषा वः स्तुतिः, मारुताः, एषः कविना गीतः, मान्यः गायकेन। सः स्वस्यार्थं प्रवर्त्तताम्; वयं चिरजीवी जनं ज्ञातुम् इच्छामः। अधुना तस्य प्राचीनस्य महात्मनः, उत्सुकस्य, वृष्णो जन्मनः, चिह्नस्य च, वयं महत्त्वं कथयामः। अग्नेः दीप्तस्य इव, मारुतानाम् इव, बलिनां इव, युद्धे वीराणाम् इव, बलवन्तः कार्याणि कुर्वन्ति, हे शक्तिमन्तः। पुत्राय मधुरत्वं नित्यं वहन्तः, सभासु हर्षेण क्रीडन्ति, वीर्यवन्तः। रुद्राः श्रद्धालुं न हिंसन्ति, अनुग्रहं ददन्ति; स्वबलिनः यजमानं न बाधन्ति। यस्य अमृताः सहायाः धनं पुष्टिं च ददुः, यः श्रद्धया हविः यजति, तस्मै मारुताः मित्रवत् बहुधा जलैः शुभानि वर्षन्ति। ते शक्त्या लोकान् विस्तीर्णवन्तः; स्वबलं अनियन्त्रितं प्रवृत्तम्। सर्वाणि भूतानि, गृहानि च, तेषां समीप्ये कम्पन्ते; तव आगमनं वर्षासु अद्भुतं दृश्यते। यदा बलात् पर्वतान् नादयन्ति, उन्नतान् द्यां कम्पयन्ति, महान्तः; तव कर्माणि वृक्षान् कम्पयन्ति, ओषधयः रथैः इव पलायन्ते। हे बलवन्तः मारुताः, बुद्ध्या अनामयान् रक्षथ, शुभं ददथ। यत्र तव विद्युत् दीप्त्यते, वातः गर्जति, पशवः शरणेन इव विखण्डिताः। दृढबलिनः, दानाय अच्युताः, सभासु स्तुत्याः, सूर्यास्मै गीतं गायन्ति, सोमस्य हर्षाय। ते वीरस्य श्रेष्ठं कर्म जानन्ति। शतबाहवः ते हिंसा रक्षन्तु; मारुताः यं अनुगृह्णन्ति, तं रक्षन्तु। उग्राः, तेजस्विनः, दीप्ताः जनं रक्षन्ति, संततौ शुभं समृद्धिं च ददन्ति। सर्वे शुभशक्तयः वः रथे स्थापिताः, मारुताः, स्पर्धायाम् इव। वः स्कन्धे, पन्थासु, भूषणानि; अक्षः च चक्रे एकत्र प्रवर्त्तते, दूरं प्रसारयन्ति। बहूनि शोभनानि भूषणानि वः बाहुषु, वः उरः सुवर्णमयं भूषणं, दीप्तं शीघ्रं च। वः स्कन्धे, युक्तिषु, शस्त्राणि; पक्षिणां पक्षैः इव वः दीप्तिः व्यवस्थितम्। महत्तायाम् अग्र्याः, समृद्ध्यां समृद्धाः, दूरदर्शिनः, दिव्याः, शोभायुक्ताः। रम्याः, मधुरवाचः, स्वरैः नादयन्ति; इन्द्रेण सह, मारुताः, स्तोत्रं गायन्ति। एषा वः महत्तायाः, मारुताः, दीर्घकालिका दातृता, व्रतम् अदित्याः इव। इन्द्रः अपि बलात् तां न अतिक्रामति; यः शुभं आचरति, तस्मै अनुग्रहं ददथ। एषा वः सख्यता, मारुताः, पुरातनात्, यदा अमृताः शुभं ददन्ति। एतस्मिन विचारे, मनवे सुस्पष्टं प्रकटितवन्तः, जनाः, दीप्तशस्त्रैः सह। यस्मात्, मारुताः, वयं दीर्घकालं स्तुत्वा, तव रक्षणेन, शीघ्राः। यदा जनाः प्रसारयन्ति, वयं इच्छितं फलम् एषैः यज्ञैः प्राप्तुम् इच्छामः। एषा वः स्तुतिः, मारुताः, एषः कविना मन्दार्येन गीतः, मान्यः। एषः शरीराय कामनीयः भवतु; वयं दीर्घायुषं जनं ज्ञातुम् इच्छामः। हे इन्द्र, सहस्रं तव सहायः अस्माकं; सहस्रं धनानि, सुवर्णमय, सर्वाधिकस्तुत्यः। सहस्रं हर्षः आनन्दाय; सहस्रवाहनाः अश्वाः अस्मान् आगच्छन्तु। मारुताः सहायेन आगच्छन्तु, ज्येष्ठेन, महद् द्यौः, शुभबुद्ध्या। यदा तेषां गणाः दूरतमं तीरं यान्ति, समुद्रं अपि अतिक्रामन्ति। येषु सुवर्णयुक्ताः, शोभनरथाः, तीक्ष्णशूलवत्। गूढं गच्छन्ति, स्त्री पुरुषेषु इव, वाक् सभायाम् एकत्र भवति। दीप्ताः, शीघ्राः, मार्गं विभजन्ति; मारुताः प्रस्थिताः। भीष्माः पृथिवीं द्यां च न निष्कासयन्ति; देवाः वृद्धं मित्राय स्वीकारयन्ति। सूर्ये संयोगं इच्छन्, शीघ्रः स्तुत्यः, द्वौ लोकौ बलात् पूरयति; सूर्यवत् रथं कौशलात् संचालनं करोति, उग्रः रूपः तं द्यौः मार्गे नेतुम्। युवानः युवतिं रम्यां, निमीलन्तीम्, सभासु स्थापयन्ति; यदा यज्ञगीतं मारुताय अर्प्यते, सोमपेषकाः श्रद्धया स्तोत्रं गायन्ति। अहं तेषां महत्त्वं घोषयामि, यत् मारुतानां सत्यं महिमानम्। यदा एकत्र भवन्ति, महान्तः, दृढजाः, भाग्यवन्तः, तेषां शक्त्या वह्यन्ति। मित्रः वरुणः दोषात् रक्षतः, यमः अपात्रं अपाकरोति; स्थिराणि अपि कम्पन्ते, मारुताः दानवन्तः दानं वर्धयन्ति। मारुताः, कोऽपि वः अन्तिमः नास्ति; दूरात् अपि वः शक्ति सीमां गच्छति; धैर्येण, दीप्त्या, गर्जन्ति, तरङ्गैः इव, उग्राः, बलात् परिवेष्टयन्ति। अद्य वयं इन्द्रस्य प्रियाः, श्वः स्पर्धायाम् वदामः; अतीतेषु भविष्येषु च, ऋभवः अस्मान् अनुगच्छन्तु। एषा वः स्तुतिः, मारुताः, एषः कविना मन्दार्येन गीतः, मान्यः। एषः संततये दत्तः भवतु; वयं दीर्घायुषं जनं ज्ञातुम् इच्छामः। यज्ञात् यज्ञं, संयुक्तचित्तैः, वः प्रज्ञा विस्तीर्णा, हे देवाः; समीपात् वः शुभाय आह्वयामः, दृढगीतैः, महद् सहायाय। वत्साः स्वबलात् जाताः, नद्यः पुष्टिं दीप्तिं च उत्पादितवन्तः; बलिनः, जलासु गच्छन्ति, गावः स्तुत्याः, नित्यं प्रवृत्ताः। सोमवत्, तृप्ताः, पूर्णाः, हृदि पिबन्ति, भाग्यवन्तः उपविशन्ति; तेषां मांसः सुमनः लता इव रमते; तेषां हस्तयोः अन्नम् कर्म च एकत्र स्थाप्यते। स्वयम् युक्ताः दिवः, अमृताः शीघ्रं आगच्छन्ति, स्वेच्छया प्रेरिताः; धूलिजाताः, स्थिराणि अपि कम्पयन्ति, मारुताः, दीप्तदर्शिनः। को वः, मारुताः, अन्तः विद्युत् दीप्त्यते, स्वेच्छया प्रेरयति, जिह्वया ताडयन् इव; बालः इव, बाल्यं गच्छन्, मरुभूमौ पुष्ट्यर्थं विचरति, बहु मार्गैः। कुत्र अस्य विस्तीर्णस्य क्षेत्रस्य सीमा, कुत्र आश्रयः यत्र मारुताः आगच्छन्ति; यदा संग्रहीतानि कम्पयन्ति, शोधनवद्, बलात् समुद्रं अतीत्य गच्छन्ति। वः रक्षणम् उपकारी, दीप्तिमयम्, भीष्मम्, पक्वम्, मारुताः, पुष्ट्यर्थं इच्छन्ति; वः दानं शुभम्, दातुः इव, विस्तीर्णम्, शक्तिमान्, नृपतेः इव, चलितम्। नद्यः वातैः प्रतिघोषं कुर्वन्ति, यदा वः वाक् बहुधा उच्चार्यते; विद्युत् भूमौ दीप्त्यते, यदा मारुताः घृतं वर्षन्ति। पृष्णिः महायुद्धाय जन्म दत्तवती, उग्रं मारुतगणम्; ते दीप्ताः जलानि उत्पादितवन्तः, पुष्ट्यर्थं, सर्वत्र हविः निरीक्ष्य। एषा वः स्तुतिः, मारुताः, एषः कविना मन्दार्येन गीतः, मान्यः। एषः संततये दत्तः भवतु; वयं दीर्घायुषं जनं ज्ञातुम् इच्छामः। हे इन्द्र, त्वं महान्, तवात् एते बलवन्तः; त्वं बलिनां रक्षकः; प्राज्ञः स्रष्टा, मारुतान् जानन्, अस्मान् अनुग्रहं ददातु, वयं तव प्रियाः। हे इन्द्र, अयुक्ताः सर्वान् जनान् प्रेरितवन्तः; प्राज्ञाः, मानुषैः अनवग्रह्याः, मारुतानाम् स्पर्धा, दीप्त्याय, सूर्यलाभाय युद्धे। इति ऋषिः श्रद्धया, मारुतानां महिमानं, इन्द्रस्य सहायं, दिव्यं यज्ञं, सभासु गायन्, प्रजायै, दीर्घायुषे, शुभाय, स्तुतिं समर्पयति।