मम स्तुतयः, मम चिन्तनानि, सम्यग् पिष्टानि सन्ति; मम बलम् उत्तेजितम्, मम अश्मा सज्जः। ते आज्ञापयन्ति, ते स्तोत्रस्य काङ्क्षिणः; तौ अश्वौ त्वां वहतः—तौ नः समीपं नयेताम्। अतः वयं एतेषां सह युक्ताः, स्वबलश्रियाः दीप्ताः, स्वशरीराणि भूषयामः। एभिः महद्भिः त्वाम् उपगच्छामः, हे इन्द्र, त्वं हि स्वभावेन अस्माकं स्वजनः अभवः। कुत्र भवताम्, हे मरुतः, स्वबलम् आसीत्, यदा मां एकाकिनं अहिंहत्याय न्यधत्त? अहम् उग्रः, बलवान्, महाबलः, शत्रुभिः अजेतव्यः, सर्वशस्त्रैः अबिभेद्यः। यूयं स्वयुतेन, संयुक्तबलैः वृषभवत्सु, अस्माकं बहु कार्यं कृतवन्तः। वस्तुतः, हे महाबल इन्द्र, वयं तव आज्ञायाम्, हे मरुतः, प्रज्ञया बहूनि महान्ति कर्माणि कुर्याम। यूयं, मरुतः, स्वबलात् वृत्रम् अघ्नीत, स्वदीप्त्या महान्तः अभवतः। अहम्, वज्रधारः, मनवे सर्वाणि मार्गाणि सुलभानि अकरवम्, सर्वेषां कृते दीप्तमानः। अनुत्तमः असि, हे दानिन्; अन्यः देवः नास्ति यः त्वद्वत् वेद। न जातं न पुनर्जातं नश्यति; यत् इच्छसि तत् कुरु, हे सदा-वर्धमान। एकस्यापि बलस्य साहाय्येन, यद् मनसि स्थापयामि तत् साधयेयम्, यदि साहसं कुर्याम्। अहम् उग्रः, मरुतः जानन्, यद् इन्द्रः एषु इच्छति, तत् अहम् कर्तुम् शक्नोमि। अत्र मम स्तुतिः मरुतः हर्षयामास, यदा नरः मम कृते योग्यं स्तोत्रं चक्रुः। इन्द्राय, बलिने, दातारं, मम, सखायं, सखिभिः तनुभिः आत्मभिः सह। एते मम पुरः दीप्तिमन्तः, अक्षयश्रियं वहन्तः। मरुतः, तेजस्विनः, समायास्यन्ति; अधुना मां छादयन्तु रक्षन्तु च। के यूयं, मरुतः, अत्र मम सहायः स्युः? सखायः इव सख्ये आगच्छत। भवताम् अद्भुताः धियः प्रवर्तन्ताम्; सत्यवित्सु भवत। यदा कविः दिवसे दिवसे आह्वयति, सः अस्मान् प्रज्ञया पूज्यत्वं नयति। अधुना, मरुतः, प्रेरितः कविः आगच्छतु; गायको यूयं एभिः स्तोत्रैः स्तुवीत। एषा भवताम् स्तुतिः, मरुतः, एषः कविना गीतेन, पूज्येन, गायकेन। एषः स्वस्य कृते प्रयातु; वयं एतां प्रजां दीर्घायुषीं विजानीयाम। अधुना वयं तस्य प्राचीनस्य महत्त्वस्य कथां ब्रूमः, उत्सुकस्य कृते, वृष्णः जन्मनः, चिह्नस्य कृते। अग्निवत् ज्वलिताः, मरुत इव बलिनः, रणेषु वीराः इव, महान्ति कर्माणि कुरुत, हे महाबलिनः। सदा पुत्रस्य कृते मधु वहन्तः, सभासु हृष्टाः क्रीडन्ति, वीर्यवन्तः। रुद्राः भक्तं न हिंसन्ति, न आत्मबलिनः यजमानं बाधन्ते। यस्मै अमृत-परिचारकाः धनं पोषणं च ददुः, यः श्रद्धया हविः जुहोति; तस्मै मरुतः मित्रवत्, बहुभ्यः प्रदेशेभ्यः, वारिभिः समृद्धिं वर्षन्ति। ते स्वबलात् लोकान् प्रसारयन्ति; स्वशक्तिः अनियन्त्रिता प्रवर्तते। सर्वाणि भूतानि, वासानि च, तेभ्यः कम्पन्ते; भवताम् आगमनम् अद्भुतं धाराभिः। यदा बलात् पर्वतान् नादयन्ति, वा दिवम् उच्चं कम्पयन्ति, आर्याः; सर्वाणि भवताम् कर्माणि वृक्षान् कम्पयन्ति, ओषधयः रथैः धाव्यमानाः इव पलायन्ते। यूयं, हे महाबलिनः मरुतः, प्राज्ञेन मन्त्रेण, अक्षतानी सैन्यानि रक्षथ, शुभं वरं च दत्त। यत्र भवताम् विद्युत् ज्वलति, वर्षः गर्जति, पशवः सुशरणेन इव विकीर्णाः भवन्ति। स्थिरबलाः, दानाय अक्लान्ताः, सभासु स्तुताः, ते सूर्यं सोमरसस्य हर्षाय गायन्ति। ते वीर्यस्य श्रेष्ठानि कर्माणि जानन्ति। शतबाहवः, ते रक्षां कुर्वन्तु; मरुतः येषु प्रीतिः, तान् पालयन्तु। उग्राः, बलवन्तः, दीप्तिमन्तः जनान् रक्षन्ति, संततौ शुभं समृद्धिं च वहन्ति। सर्वाणि शुभानि बलानि भवताम् रथे स्थापितानि, मरुतः, प्रतिद्वन्द्विनः इव तेजसा युक्तानि। भवताम् स्कन्धेषु, पथिषु, भूषणानि; अक्षः च चक्रे सह प्रवर्तते, दूरं व्याप्नोतः। बहूनि शोभनानि भूषणानि भवताम् भुजयोः, उरसि सुवर्णमणयः, दीप्तिमन्तः शीघ्राः च। स्कन्धेषु, युक्तिषु, शस्त्राणि; पक्षिवत् भवताम् विभूत्यः व्यवस्थिताः। महत्त्वे महान्तः, समृद्धौ समृद्धिमन्तः, दूरदर्शिनः, दिव्याः इव शोभायुक्ताः। रम्याः, सुमुखाः, स्वरयुक्ताः, इन्द्रेण सह मिश्रिताः, मरुतः, स्तोत्रं गायन्ति। एषा भवताम् उत्तमा महिमा, मरुतः, दीर्घकालिकं दानं, अदितेः व्रतमिव। इन्द्रः अपि बलात् अतितरां न शक्नोति; सत्कर्मिणे वरं दत्त। एषा भवताम् सख्यता, मरुतः, पुरातनात्, यदा यूयं अमृताः, शुभं वहन्ति। एषा धिया मनवे स्वान् प्रकाशयन्त, पुरुषाः, दीप्तायुधैः सह। येन, मरुतः, वयं चिरं स्तुताः, भवद्रक्षया, शीघ्रगामिनः। यदा जनाः प्रसारिताः, एतेन यज्ञेन वां वाञ्छितं लक्ष्यं प्राप्नुमः। एषा स्तुतिः भवताम्, मरुतः, एषः कविना मान्दार्येण गीतः, पूज्यः। एषः तनवे वाञ्छितः अस्तु, वयं एतां प्रजां दीर्घायुषीं, स्थिरां च विजानीयाम। सहस्रं, हे इन्द्र, तव साहाय्यानि अस्माकं कृते; सहस्रं वित्तानि, हे हिरण्यवर्ण, सर्वाधिकस्तुत। सहस्रं हर्षस्य सुखानि; सहस्रवाहिनः अश्वाः अस्मान् प्रति आगच्छन्तु। मरुतः अपि अस्मान् प्रति साहाय्येन आगच्छन्तु, ज्येष्ठेन सह, महता दिवा सह, शुभया प्रज्ञया सह। यदा तेषां गणाः पारं यान्ति, ते अपि समुद्रं तरन्ति। येषां सुशिल्पिताः, दीप्तिमन्तः रथाः, सुवर्णयोजिताः, तीक्ष्णशूलवत्। गुह्यं गच्छन्ति, स्त्रीव पुरुषेषु, वाक् सभायाम् संयच्छति। दीप्तिमन्तः, शीघ्रगामिनः, मार्गं यथैकं गच्छन्तः, मरुतः प्रवर्तन्ते। भीषणाः पृथिवीं दिवं च न निष्कासयन्ति; देवाः वृद्धं सख्याय गृह्णन्ति। यदा सः सूर्येण संयुक्तुम् इच्छति, सः शीघ्रः स्तुतः, द्वौ लोकौ बलात् पूरयति; सूर्यवत् रथं यथायोग्यं नयति, तस्य उग्रः रूपं दिवं मार्गयति। युवानः युवतीं रम्यां निमेषिणीं सभासु स्थापयन्ति; यदा युष्माकं कृते स्तोत्रं दीयते, मरुतः, सोमपाः भक्त्या स्तोत्रं गायन्ति। अहं तेषां महत्त्वं प्रकाशयामि, यत् वास्तवम् मरुतां ऐश्वर्यम्। यदा ते एकत्र भवन्ति, महान्तः, दृढजाता अपि, पुण्यवन्तः, तेषां शक्त्या नीयन्ते। मित्रावरुणौ दोषात् रक्षतः, यमः अपात्रं अपाकरोति; स्थिराण्यपि कम्पन्ते, मरुतः, दानवन्तः, दानं वर्धयन्ति। न हि, मरुतः, कोऽपि वः अन्त्यः अस्माकं कृते; दूरादपि भवताम् शक्तिरेकं परिणमति। धैर्येण, दीप्त्या, गर्जन्तः, तरङ्गवत्, उग्राः, बलात् संवृताः। अद्य वयं इन्द्रस्य प्रियाः, श्वः स्पर्धायाम् वदेम; अतीतानि भविष्याणि च, आर्याः ऋभवः अस्मान् अनुयान्तु। एषा स्तुतिः, मरुतः, एषः कविना मान्दार्येण गीतः, पूज्यः; एषः अस्माकं अपत्येभ्यः दत्तः अस्तु, वयं एतां प्रजां दीर्घायुषीं विजानीयाम। यज्ञात् यज्ञं, संयुक्तचेतसः, यूयं प्रज्ञां प्रसारयथ, हे देवाः; समीपात् वः शुभाय आह्वयामः, बलवद्भिः स्तोत्रैः, महद्भिः साहाय्यैः। वत्सवत्, स्वबलजाताः, आपः पोषणं ज्योतिश्च उत्पादितवन्तः; बलिन्यः, आपः उपरि चरन्ति, गावः इव, स्तुत्याः, अनवरताः। एवं, ऋषिः, स्तुतिभिः, प्रार्थनाभिः, बलस्य, तेजसः, मरुतां, इन्द्रस्य च, प्राचीनमहिमानं, दानं, सख्यं, रक्षां च, श्रद्धया, भक्त्या, वर्णयति।